Gálatas 2
rhgc (RHGC) vs NVT
1 Soiddó bosór baade, Bárnabas ore looi añí abar Jerúsalem ot giílam. Titus ore yó fúañti looi giílam.
1 Catorze anos depois, voltei a Jerusalém, dessa vez com Barnabé, e Tito também nos acompanhou.
2 Añr ttu héṛe zaa foribó bóuli añr hañse zahér goijjé de hétolla añí giílam. Beyohúdi ókkol or hañse añí ze kúchóbor tobolik gorí híyan or baabute añí héṛiyar ḍaiḍoóñr ókkol ore eggwá síra boiṛók ot buzáilam, kiyólla-hoilé añí nó saái de, añí gorír de meénnot yáh goijjílam de meénnot befózul óuk.
2 Fui para lá por causa de uma revelação. Reuni-me em particular com os líderes e compartilhei com eles as boas-novas que tenho anunciado aos gentios. Queria me certificar de que estávamos de acordo, pois temia que meus esforços, anteriores e presentes, fossem considerados inúteis.
3 Lekin añr fúañti accíl de Titus ezzon Beyohúdi de óile yo, íba re ázomi gorí bolla bolazuri gorá nó zah.
3 Mas eles me apoiaram e nem sequer exigiram que Tito, que me acompanhava, fosse circuncidado, embora fosse gentio.
4 Hé mosóla gán uiṭṭíl de kiyólla-hoilé, kessú báiyain de imandár kúwalai añára ttu Mosih Isár bútore ze azadi asé híyan or zankari hásil gorí bolla gurinda ísafe añárar bútore góillil, zeéne ítara añára re gulam banai fare.
4 Essa questão foi levantada apenas por causa de alguns falsos irmãos que se infiltraram em nosso meio para nos espionar e nos tirar a liberdade que temos em Cristo Jesus. Sua intenção era nos escravizar,
5 Montor añára ítarar hotá essát olla úddwa mani nó lói, zeéne kúchóbor or sóiyi tuáñra lla ṭiki táke.
5 mas não cedemos a eles nem por um momento, a fim de preservar a verdade das boas-novas para vocês.
6 Lekin zetará re ḍaiḍoóñr bóuli mana zah, ítara úddwa añí tobolik gorí de kúchóbor or baabute honó noya mocuwara di nó fare. Asóle ítara ziín accíl óibo óuk, añr ttu honó forók nái. Alla ye toh ektorfía no goré.
6 Quanto aos líderes — cuja reputação, a propósito, não fez diferença alguma para mim, pois Deus não age com favoritismo —, nada tiveram a acrescentar àquilo que eu pregava.
7 Bólke ítara deikké de, Alla ye añré Beyohúdi ókkol or hañse kúchóbor tobolik goríbar zimma diiyé, zendilla Fitor ore Yohúdi ókkol or hañse goríbar diiyé.
7 Ao contrário, viram que me havia sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos gentios, assim como a Pedro tinha sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos judeus.
8 Kiyólla-hoilé ze Alla ye Fitor ore ázomi goijjá ókkol or hañse sáhabi banai ham goijjé, hé Alla ye beh añré yó Beyohúdi ókkol or hañse sáhabi banai ham goijjé deh.
8 Pois o mesmo Deus que atuou por meio de Pedro como apóstolo aos judeus também atuou por meu intermédio como apóstolo aos gentios.
9 Yakub, Kéfas, edde Yohánna re toh zomát or ṭúni bouli mana zah. Zettót ítara añré diiya giyéh de rahámot or baabute zainné, añr lói edde Bárnabas lói bóng bañdi bolla át milaiyé. Ítara razi óiye de, añára Beyohúdi ókkol or hañse zai tobolik goijjúm, aar ítara ázomi goijjá gún or hañse zai goríbo.
9 De fato, Tiago, Pedro e João, tidos como colunas, reconheceram a graça que me foi dada e aceitaram Barnabé e a mim como seus colaboradores. Eles nos incentivaram a dar continuidade à pregação aos gentios, enquanto eles prosseguiriam no trabalho com os judeus.
10 Ítara añára re siríf hoóil de, gorif ókkol ore modot goittó no foóraito, ziyán gorí bolla añr ttu yó age lóti bicí mon accíl.
10 Sua única sugestão foi que continuássemos a ajudar os pobres, o que sempre fiz com dedicação.
11 Montor Kéfas zeñtté Enṭiyok ot aiccé, añí íbar cáikkacíkkit íbar ulḍa tíyaiyi, kiyólla-hoilé íba hosúrbon ṭóoijje,
11 Mas, quando Pedro veio a Antioquia, tive de opor-me a ele abertamente, pois o que ele fez foi muito errado.
12 ki hoilé, Yakub or héntu hoozzon manúc aibár age, íba ye Beyohúdi ókkol or fúañti hána háito; montor ítara aiccé rár, íba ye Beyohúdi ókkol ottu síra ói alok gorí táikkil, kiyólla-hoilé íba ye ázomi goijja dol ore ḍooraiyé.
12 No começo, quando chegou, ele comia com os gentios. Mais tarde, porém, quando vieram alguns amigos de Tiago, começou a se afastar, com medo daqueles que insistiam na necessidade de circuncisão.
13 Baki imandár Yohúdi ókkol óu íbar hé munafékit bóng óiye, zeén níki Bárnabas úddwa ítarar munafékit forigílgoi.
13 Como resultado, outros judeus imitaram a hipocrisia de Pedro, e até mesmo Barnabé se deixou levar por ela.
14 Montor zehón añí ítara kúchóbor or sóiyit no soler de deikkí, añí beggún or muúntu Kéfas ore hoiyí de, “Tuñí toh Yohúdi, lekin tuñí de Yohúdir ḍóilla no ói Beyohúdir ḍóilla solafíra gorór. Tói tuñí keéngori Beyohúdi ókkol ore Yohúdir ḍóilla solafíra gorí bolla bolazuri gorór?”
14 Quando vi que não estavam seguindo a verdade das boas-novas, disse a Pedro diante de todos: “Se você, que é judeu de nascimento, vive como gentio, e não como judeu, por que agora obriga esses gentios a viverem como judeus?
15 Añára de zormo ttu lóti Yohúdi; añára toh gunágar howá zah de Beyohúdi ókkol or feṛot ttu óiyi de no.
15 Você e eu somos judeus de nascimento, e não pecadores, como os judeus consideram os gentios.
16 Montor añára zani de, Mosih Isár uore iman aníle manúc forhésgar ṭóore, Córiyot amól goillé no. Hétolla toh añára nize yó Mosih Isár uore iman ainní, zeéne Córiyot amól gorí no bólke Mosihr uore iman aní añára forhésgar ṭóori fari, kiyólla-hoilé córiyot or amóle honó manúc forhésgar no ṭóoribo.
16 E, no entanto, sabemos que uma pessoa é declarada justa diante de Deus pela fé em Jesus Cristo, e não pela obediência à lei. E cremos em Cristo Jesus, para que fôssemos declarados justos pela fé em Cristo, e não porque obedecemos à lei. Pois ninguém é declarado justo diante de Deus pela obediência à lei”.
17 Lekin Mosihr duara forhésgar ṭóoribar kucíc goitté-goitté zodi añára nize yó gunágar sábut óizaygoi, híyan or maáni kí Mosih gunár háadem? Bilkúl no!
17 Mas, se a busca da justiça por meio de Cristo nos torna culpados de abandonar a lei, isso torna Cristo responsável por nosso pecado? De maneira nenhuma!
18 Kiyólla-hoilé ziyán añí nize báñgifelaiyi híyan zodi abar banai, tóoile toh añí nizoré nize hosúrbon ṭóorair deh.
18 Se, pois, reconstruo o antigo sistema da lei que já destruí, então faço de mim mesmo transgressor da lei.
19 Añí Córiyot or duara Córiyot ottu morigiyígoi, zeéne añí Alla lla basi táki fari.
19 Pois, quando procurei viver por meio da lei, ela me condenou. Portanto, morri para a lei a fim de viver para Deus.
20 Añré Mosihr fúañti kúruc ot ṭaki mariféla gíyeh; yala añí ar zinda nái, añr bútore Mosih zinda asé deh. Añí ehón e jisím lói ze zindigi haṛair híyan Allar Fuar uore iman rakí beh haṛair, zibá ye añré muhábbot gorí añr lla bóuli Nizor zan diyé.
20 Fui crucificado com Cristo; assim, já não sou eu quem vive, mas Cristo vive em mim. Portanto, vivo neste corpo terreno pela fé no Filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.
21 Añí Allar rahámot ore inkar no gorí, kiyólla-hoilé Córiyot or duara manúc forhésgar ṭóori fare de óile, Mosih toh hánnak moijjíl.
21 Não considero a graça de Deus algo sem sentido. Pois, se a obediência à lei nos tornasse justos diante de Deus, não haveria necessidade alguma de Cristo morrer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.