Atos 9

rhgc (RHGC) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Hé hale, Sáule Malik or ummot ókkol ore dómki diyat edde zulúm gorát accíl. Íba boro imam or hañse giiyé,
1 Enquanto isso, Saulo, motivado pela ânsia de matar os discípulos do Senhor, procurou o sumo sacerdote.
2 aar Damáskas cóor or mujilíc-hána ókkol ot dii bolla ceñṛí maiggé, zeéne íba ye zaré-zaré Malik or Torikat asé de lootfa, ítara beggún ore bañdí Jerúsalem ot aní fare, ítara morotfuain óuk yáh mayafuain.
2 Pediu cartas para as sinagogas em Damasco, solicitando que cooperassem com a prisão de todos os seguidores do Caminho, homens e mulheres, que ali encontrasse, para levá-los como prisioneiros a Jerusalém.
3 Zaite-zaite íba zeñtté Damáskas or hañsáhañsi foóñicce, atíkka asman ottu eggwá foór íbar sairó ḍák ottu soimké,
3 Quando se aproximava de Damasco, de repente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 baade íba meṛit forigilgói, aar endilla hoór de eggwá abas fúinne, “Sául, Sául, tui Añré zulúm gorór kiyá?”
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz lhe dizer: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”.
5 Sáule fusár gorér de, “Malik, Tuñí hon?”
5 “Quem és tu, Senhor?”, perguntou Saulo. E a voz respondeu: “Sou Jesus, a quem você persegue!
6 Yala tui uṛí cóor or bútore zaa, tor ttu kii gorá foribó de híyan héṛe toré howá zaybo.”
6 Agora levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que fazer”.
7 Oinno manúc zetará Sául or fúañti zaar, ítara ammúk ói tíyai táikkil, kiyólla-hoilé ítara abas swá fúner montor honókiyo re no dekér.
7 Os homens que estavam com Saulo ficaram calados de espanto, pois ouviam uma voz, mas não viam ninguém.
8 Tarfore Sául meṛi ttu uiṭṭé, lekin suk kúille rár kessú no dekér. Baade ítara íba re át ot dóri Damáskas ot loigiyé.
8 Saulo levantou-se do chão, mas, ao abrir os olhos, estava cego. Então o conduziram pela mão até Damasco.
9 Íba tin din foijjonto añdá accíl, aar honó hána-fina ná háa.
9 Lá ele permaneceu, cego, por três dias, e não comeu nem bebeu coisa alguma.
10 Damáskas ot Ananiyas nam or ezzon ummot accíl, Malike yóggwa re ekkán dorcón ot hoór de, “Ó Ananiyas.”
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor o chamou numa visão: “Ananias!”. “Sim, Senhor!”, respondeu ele.
11 Baade Malike yóggwa re hoór de, “Uṭ, Uzu hoó de rasta yíbat zaa, aar Yohúdahr gór ot Sául nam or ézzon Tarsús cóor or manúc or talac gorgói. Íba ehón dua gorér.
11 O Senhor disse: “Vá à rua Direita, à casa de Judas. Ao chegar, pergunte por um homem de Tarso chamado Saulo. Ele está orando neste momento.
12 Íba ye ekkán dorcón ot deikké de, ezzon Ananiyas nam or manúce aái íbar uore át díye, zeéne íba ye abar dekí fare.”
12 Mostrei-lhe numa visão um homem chamado Ananias chegando e impondo as mãos sobre ele para que voltasse a enxergar”.
13 Ananiyase hoór de, “Malik, manúc íbar baabute añí boóut maincór ttu fúinni, íba ye Jerúsalem ot Tuáñr pak bonda ókkol ore hotó duk diyé deh,
13 Ananias, porém, respondeu: “Senhor, ouvi muita gente falar das coisas horríveis que esse homem vem fazendo ao teu povo santo em Jerusalém.
14 aar íba eṛé Tuáñr ebaadot goré de ítara beggún ore gereftar gorí bolla ḍoóñr imam ókkol ottu adíkar fai aiccé deh.”
14 E ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos que invocam o teu nome!”.
15 Montor Malike yóggwa re hoór de, “Tui zaa, kiyólla-hoilé íba óilde Añr basíloiya usíla, Beyohúdi ókkol or, baáñcca ókkol or, edde Boni Isráil ókkol or muúntu Añr nam foóñsai bolla.
15 O Senhor, no entanto, disse: “Vá, pois Saulo é o instrumento que escolhi para levar minha mensagem aos gentios e aos reis, bem como ao povo de Israel.
16 Añr nam or wasté íba ttu hodún duk faa foribó Añí íba re daháiyum.”
16 E eu mostrarei a ele quanto deve sofrer por meu nome”.
17 Tói Ananiyas zai hé gór gán ot góille, aar Sául or uore át dí hoór de, “Bái Sául, Malik Isá, zibá ye tuáñre eṛé aibárcot rastat dahá díyl, añré tuáñr hañse Íba ye difeṛáiye deh, zeéne tuñí abar dekí faro aar Pak-Ruh lói furaiya ó.”
17 Ananias foi e encontrou Saulo. Ao impor as mãos sobre ele, disse: “Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que lhe apareceu no caminho para cá, me enviou para que você volte a enxergar e fique cheio do Espírito Santo”.
18 Baade éhon or bútore Sául or suk ottu oóñc or ḍóilla kessú foijjé, aar íba ye abar dekí faijjé. Tarfore íba uṛí bápṭisma loiyé,
18 No mesmo instante, algo semelhante a escamas caiu dos olhos de Saulo, e sua visão foi restaurada. Então ele se levantou, foi batizado
19 aar hána háiye rár abar bol faiyé.
19 e, depois de comer, recuperou as forças. Saulo permaneceu alguns dias em Damasco, com os discípulos.
20 aar honó deri no gorí mujilíc-hána ókkol ot Isár baabute tobolik gorát doijje de ki hoilé, Isá óilde Allar Fua.
20 Logo, começou a falar de Jesus nas sinagogas, dizendo: “Ele é o Filho de Deus!”.
21 Zetará íbar boiyan fúinto ítara beggúne taajup ói hoitó de, “Manúc ibá kí ubá no, zibá ye Jerúsalem ot Isár ebaadotgár ókkol ore zulúm goittó? Ibá eṛé yó héndilla goré de ítara re gereftar gorí ḍoóñr imam ókkol or hañse loizaibár niyote aiccé de no né?”
21 Todos que o ouviam ficavam admirados. “Não é esse o homem que causou tanta destruição entre os que invocavam o nome de Jesus em Jerusalém?”, perguntavam. “E não veio aqui para levá-los como prisioneiros aos principais sacerdotes?”
22 Montor Sául dinbodin mozbut ówat accíl, aar Isá óilde Mosih de híyan or eén dolil ókkol diyat accíl, zeén níki Damáskas ot táke de Yohúdi ókkol toddó óizaytoi.
22 A pregação de Saulo tornou-se cada vez mais poderosa, pois ele deixava os judeus de Damasco perplexos, provando que Jesus é o Cristo.
23 Boóut din guzori zaigói baade, Yohúdi ókkole íba re marifélai bolla ekkán sail gúraiye,
23 Depois de certo tempo, alguns judeus conspiraram para matá-lo.
24 montor Sáule ítarar hé sail or baabute zani faijjé. Ítara íba re marifélai bolla dine raite cóor or geiṭ ókkol ot faára díyat accíl,
24 Dia e noite, vigiavam a porta da cidade com a intenção de assassiná-lo, mas ele foi informado desse plano.
25 montor íbar cárit ókkole raitta eggwá ḍoóñr lai ot gori íba re ḍebal or ekkán zanála báy nise lamaidiyé.
25 Então, durante a noite, alguns de seus discípulos o baixaram pela muralha da cidade num grande cesto.
26 Baade Sául Jerúsalem ot giiyégoi. Héṛe íba ye ummot ókkol lói bóng óito kucíc goijjíl; montor ítara beggúne íba re ḍooraitó, kiyólla-hoilé íba sóiyi-sóiyi ummot bonigiyói de híyan ítara biccác no goittó.
26 Quando Saulo chegou a Jerusalém, tentou se encontrar com os discípulos, mas todos estavam com medo dele, pois não acreditavam que ele tivesse de fato se tornado discípulo.
27 Montor Bárnabase íba re sáhabi gún or hañse ainné. Yóggwa ye ítara re zanaiyé de, Sáule sofór ot zaibarcót rastar uore Malik ore hondilla gori deikkíl, Malike íba llói keéngori hotá hoóil, edde íba ye Damáskas ot Isár name keén hímmot or sáañte tobolik goijjíl.
27 Então Barnabé o levou aos apóstolos e lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho para Damasco e como ele lhe havia falado. Contou também que, em Damasco, Saulo havia pregado corajosamente em nome de Jesus.
28 Tarfore Sául ítarar fúañti táikkil, aar kúlamela góri Jerúsalem or agagurat zai hímmot or sáañte Malik or name tobolik gorát accíl.
28 Saulo permaneceu com os apóstolos e andava com eles por Jerusalém, pregando corajosamente em nome do Senhor.
29 Íba ye Yohúdi zetarár zuban Girík ítara llói hotá hoitó edde barábari díto; montor ítara íba re marifélaito kucíc goittó.
29 Também conversava e discutia com alguns judeus de fala grega, mas estes procuravam matá-lo.
30 Zeñtté imandár báiyain de híyan or baabute zainné, ítara íba re nise Kaisáriyat aní Tarsús ot duñraidiyé.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo a Cesareia e de lá o enviaram a Tarso.
31 Héñtte fura Yohúdiyar, Galil or, edde Samáriar zomát ókkol ot cánti accíl, aar híin torki ówat accíl. Ítara Malik ore ḍooraitó aar Pak-Ruhr tosólliye solitó; héndilla góri ítarar dol barát accíl.
31 A igreja tinha paz em toda a Judeia, Galileia e Samaria e ia se fortalecendo à medida que andava no temor do Senhor. E, encorajada pelo Espírito Santo, crescia em número.
32 Fitor hárr zagat sofór goitté-goitté, ek dinná íba Liídiya farat Allar ze pak bonda ókkol asé ítarar hañse yó aiccé.
32 Pedro viajava por toda parte, e foi visitar o povo santo que vivia na cidade de Lida.
33 Héṛe íba ye Ainiyas nam or ezzon manúc loot faiyé, zibá añtur de hétolla añcṭo bosór fán bisánat fori asé.
33 Ali encontrou um paralítico chamado Eneias, que permanecia de cama havia oito anos.
34 Fitore yóggwa re hoór de, “Ainiyas, Isá Mosih ye tuáñre gom goijjé; uṛó, tuáñr bisána boṛi loo.” Baade yóggwa éhon uṛí tíyaiye.
34 Pedro lhe disse: “Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume sua maca!”. E, no mesmo instante, ele se levantou.
35 Aar yóggwa re dekí Liídiyar edde Cáron elakar manúc beggún Malik or uzu fíjje.
35 Todos os moradores de Lida e de Sarona viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 Joppa cóor ot Tabita nam or eggwá mayafua ummot accíl; Girík zuban ot híbar nam Dorkas, ziyán or torjuma “Óroin.” Híba ye hámica bálai goittó aar gorif ókkol ore modot goittó.
36 Havia em Jope uma discípula chamada Tabita (que em grego é Dorcas). Sempre fazia o bem às pessoas e ajudava os pobres.
37 Héñtte híba biyaram ói morigílgoi, aar manúc ókkole híba re dúwaidai baade uoror ṭalar ekkán kamárat raikké.
37 Por esse tempo, ficou doente e morreu. Seu corpo foi lavado para o sepultamento e colocado numa sala no andar superior.
38 Liídiya fara gán Joppar ḍáke accíl. Ummot ókkole zettót Fitor héṛe asé de fúinne ítara dui zon manúc difeṛái íba re aros gorér de, “Tuñí añárar héṛe aité deri no goijjó.”
38 Quando os discípulos souberam que Pedro estava perto de Lida, enviaram dois homens para lhe suplicar: “Por favor, venha o mais rápido possível!”.
39 Hétunot Fitor uṛí ítarar fúañti giiyé. Zeñtté íba héṛe foóñicce, ítara íba re uoror ṭalar kamára gán ot ainné. Rari mayafuain beggún Fitor or sairó ḍák ottu tíyai táikke, aar Dorkase zinda tákite zedún kuruta edde hoorsuor ókkol banaáil híin beggún íba re hañdi-hañdi dahát doijje.
39 Então Pedro voltou com eles e, assim que chegou, foi levado para a sala do andar superior. O cômodo estava cheio de viúvas que choravam e lhe mostravam os vestidos e outras roupas que Dorcas havia feito para elas.
40 Montor Fitore ítara beggún ore baáre neelaidi añṛú félai dua goijjé. Íba ye lac cwar uzu fíri hoór de, “Tabita, uṭ.” Tói híba ye suk kúille, aar Fitor ore deikké rár uṛí boiccé.
40 Pedro pediu que todos saíssem do quarto. Então, ajoelhou-se e orou. Voltando-se para o corpo da mulher, disse: “Tabita, levante-se”, e ela abriu os olhos. Quando ela viu Pedro, sentou-se.
41 Baade Fitore híba re át ot dóri tuillé, aar rari mayafuain cóo imandár beggún ore matai híba re zinda gosáidiye.
41 Ele lhe deu a mão e a ajudou a levantar-se. Em seguida, chamou os discípulos e as viúvas e a apresentou viva.
42 Hé hóbor gán Joppa agagurat fóligilgoi, aar boóut maincé Malik or uore iman ainné.
42 A notícia se espalhou por toda a cidade, e muitos creram no Senhor.
43 Fitor boóut din foijjonto Joppat maze Sáimon nam or ézzon samarar ham-goróyar fúañti táikkil.
43 Pedro ficou em Jope algum tempo, hospedado na casa de Simão, um homem que trabalhava com couro.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.