Atos 9

rhgc (RHGC) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Hé hale, Sáule Malik or ummot ókkol ore dómki diyat edde zulúm gorát accíl. Íba boro imam or hañse giiyé,
1 Enquanto isso, Saulo ainda respirava ameaças de morte contra os discípulos do Senhor. Dirigindo-se ao sumo sacerdote,
2 aar Damáskas cóor or mujilíc-hána ókkol ot dii bolla ceñṛí maiggé, zeéne íba ye zaré-zaré Malik or Torikat asé de lootfa, ítara beggún ore bañdí Jerúsalem ot aní fare, ítara morotfuain óuk yáh mayafuain.
2 pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, de maneira que, caso encontrasse ali homens ou mulheres que pertencessem ao Caminho, pudesse levá-los presos para Jerusalém.
3 Zaite-zaite íba zeñtté Damáskas or hañsáhañsi foóñicce, atíkka asman ottu eggwá foór íbar sairó ḍák ottu soimké,
3 Em sua viagem, quando se aproximava de Damasco, de repente brilhou ao seu redor uma luz vinda do céu.
4 baade íba meṛit forigilgói, aar endilla hoór de eggwá abas fúinne, “Sául, Sául, tui Añré zulúm gorór kiyá?”
4 Ele caiu por terra e ouviu uma voz que lhe dizia: "Saulo, Saulo, por que você me persegue? "
5 Sáule fusár gorér de, “Malik, Tuñí hon?”
5 Saulo perguntou: "Quem és tu, Senhor? " Ele respondeu: "Eu sou Jesus, a quem você persegue.
6 Yala tui uṛí cóor or bútore zaa, tor ttu kii gorá foribó de híyan héṛe toré howá zaybo.”
6 Levante-se, entre na cidade; alguém lhe dirá o que você deve fazer".
7 Oinno manúc zetará Sául or fúañti zaar, ítara ammúk ói tíyai táikkil, kiyólla-hoilé ítara abas swá fúner montor honókiyo re no dekér.
7 Os homens que viajavam com Saulo pararam emudecidos; ouviam a voz mas não viam ninguém.
8 Tarfore Sául meṛi ttu uiṭṭé, lekin suk kúille rár kessú no dekér. Baade ítara íba re át ot dóri Damáskas ot loigiyé.
8 Saulo levantou-se do chão e, abrindo os olhos, não conseguia ver nada. E eles o levaram pela mão até Damasco.
9 Íba tin din foijjonto añdá accíl, aar honó hána-fina ná háa.
9 Por três dias ele esteve cego, não comeu nem bebeu.
10 Damáskas ot Ananiyas nam or ezzon ummot accíl, Malike yóggwa re ekkán dorcón ot hoór de, “Ó Ananiyas.”
10 Em Damasco havia um discípulo chamado Ananias. O Senhor o chamou numa visão: "Ananias! " "Eis-me aqui, Senhor", respondeu ele.
11 Baade Malike yóggwa re hoór de, “Uṭ, Uzu hoó de rasta yíbat zaa, aar Yohúdahr gór ot Sául nam or ézzon Tarsús cóor or manúc or talac gorgói. Íba ehón dua gorér.
11 O Senhor lhe disse: "Vá à casa de Judas, na rua chamada Direita, e pergunte por um homem de Tarso chamado Saulo. Ele está orando;
12 Íba ye ekkán dorcón ot deikké de, ezzon Ananiyas nam or manúce aái íbar uore át díye, zeéne íba ye abar dekí fare.”
12 numa visão viu um homem chamado Ananias chegar e impor-lhe as mãos para que voltasse a ver".
13 Ananiyase hoór de, “Malik, manúc íbar baabute añí boóut maincór ttu fúinni, íba ye Jerúsalem ot Tuáñr pak bonda ókkol ore hotó duk diyé deh,
13 Respondeu Ananias: "Senhor, tenho ouvido muita coisa a respeito desse homem e de todo o mal que ele tem feito aos teus santos em Jerusalém.
14 aar íba eṛé Tuáñr ebaadot goré de ítara beggún ore gereftar gorí bolla ḍoóñr imam ókkol ottu adíkar fai aiccé deh.”
14 Ele chegou aqui com autorização dos chefes dos sacerdotes para prender todos os que invocam o teu nome".
15 Montor Malike yóggwa re hoór de, “Tui zaa, kiyólla-hoilé íba óilde Añr basíloiya usíla, Beyohúdi ókkol or, baáñcca ókkol or, edde Boni Isráil ókkol or muúntu Añr nam foóñsai bolla.
15 Mas o Senhor disse a Ananias: "Vá! Este homem é meu instrumento escolhido para levar o meu nome perante os gentios e seus reis, e perante o povo de Israel.
16 Añr nam or wasté íba ttu hodún duk faa foribó Añí íba re daháiyum.”
16 Mostrarei a ele o quanto deve sofrer pelo meu nome".
17 Tói Ananiyas zai hé gór gán ot góille, aar Sául or uore át dí hoór de, “Bái Sául, Malik Isá, zibá ye tuáñre eṛé aibárcot rastat dahá díyl, añré tuáñr hañse Íba ye difeṛáiye deh, zeéne tuñí abar dekí faro aar Pak-Ruh lói furaiya ó.”
17 Então Ananias foi, entrou na casa, impôs as mãos sobre Saulo e disse: "Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que lhe apareceu no caminho por onde você vinha, enviou-me para que você volte a ver e seja cheio do Espírito Santo".
18 Baade éhon or bútore Sául or suk ottu oóñc or ḍóilla kessú foijjé, aar íba ye abar dekí faijjé. Tarfore íba uṛí bápṭisma loiyé,
18 Imediatamente, algo como escamas caiu dos olhos de Saulo e ele passou a ver novamente. Levantando-se, foi batizado
19 aar hána háiye rár abar bol faiyé.
19 e, depois de comer, recuperou as forças. Saulo passou vários dias com os discípulos em Damasco.
20 aar honó deri no gorí mujilíc-hána ókkol ot Isár baabute tobolik gorát doijje de ki hoilé, Isá óilde Allar Fua.
20 Logo começou a pregar nas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Zetará íbar boiyan fúinto ítara beggúne taajup ói hoitó de, “Manúc ibá kí ubá no, zibá ye Jerúsalem ot Isár ebaadotgár ókkol ore zulúm goittó? Ibá eṛé yó héndilla goré de ítara re gereftar gorí ḍoóñr imam ókkol or hañse loizaibár niyote aiccé de no né?”
21 Todos os que o ouviam ficavam perplexos e perguntavam: "Não é ele o homem que procurava destruir em Jerusalém aqueles que invocam este nome? E não veio para cá justamente para levá-los presos aos chefes dos sacerdotes? "
22 Montor Sául dinbodin mozbut ówat accíl, aar Isá óilde Mosih de híyan or eén dolil ókkol diyat accíl, zeén níki Damáskas ot táke de Yohúdi ókkol toddó óizaytoi.
22 Todavia, Saulo se fortalecia cada vez mais e confundia os judeus que viviam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Boóut din guzori zaigói baade, Yohúdi ókkole íba re marifélai bolla ekkán sail gúraiye,
23 Decorridos muitos dias, os judeus decidiram de comum acordo matá-lo,
24 montor Sáule ítarar hé sail or baabute zani faijjé. Ítara íba re marifélai bolla dine raite cóor or geiṭ ókkol ot faára díyat accíl,
24 mas Saulo ficou sabendo do plano deles. Dia e noite eles vigiavam as portas da cidade a fim de matá-lo.
25 montor íbar cárit ókkole raitta eggwá ḍoóñr lai ot gori íba re ḍebal or ekkán zanála báy nise lamaidiyé.
25 Mas os seus discípulos o levaram de noite e o fizeram descer num cesto, através de uma abertura na muralha.
26 Baade Sául Jerúsalem ot giiyégoi. Héṛe íba ye ummot ókkol lói bóng óito kucíc goijjíl; montor ítara beggúne íba re ḍooraitó, kiyólla-hoilé íba sóiyi-sóiyi ummot bonigiyói de híyan ítara biccác no goittó.
26 Quando chegou a Jerusalém, tentou reunir-se aos discípulos, mas todos estavam com medo dele, não acreditando que fosse realmente um discípulo.
27 Montor Bárnabase íba re sáhabi gún or hañse ainné. Yóggwa ye ítara re zanaiyé de, Sáule sofór ot zaibarcót rastar uore Malik ore hondilla gori deikkíl, Malike íba llói keéngori hotá hoóil, edde íba ye Damáskas ot Isár name keén hímmot or sáañte tobolik goijjíl.
27 Então Barnabé o levou aos apóstolos e lhes contou como, no caminho, Saulo vira o Senhor, que lhe falara, e como em Damasco ele havia pregado corajosamente em nome de Jesus.
28 Tarfore Sául ítarar fúañti táikkil, aar kúlamela góri Jerúsalem or agagurat zai hímmot or sáañte Malik or name tobolik gorát accíl.
28 Assim, Saulo ficou com eles, e andava com liberdade em Jerusalém, pregando corajosamente em nome do Senhor.
29 Íba ye Yohúdi zetarár zuban Girík ítara llói hotá hoitó edde barábari díto; montor ítara íba re marifélaito kucíc goittó.
29 Falava e discutia com os judeus de fala grega, mas estes tentavam matá-lo.
30 Zeñtté imandár báiyain de híyan or baabute zainné, ítara íba re nise Kaisáriyat aní Tarsús ot duñraidiyé.
30 Sabendo disso, os irmãos o levaram para Cesaréia e o enviaram para Tarso.
31 Héñtte fura Yohúdiyar, Galil or, edde Samáriar zomát ókkol ot cánti accíl, aar híin torki ówat accíl. Ítara Malik ore ḍooraitó aar Pak-Ruhr tosólliye solitó; héndilla góri ítarar dol barát accíl.
31 A igreja passava por um período de paz em toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Ela se edificava e, encorajada pelo Espírito Santo, crescia em número, vivendo no temor do Senhor.
32 Fitor hárr zagat sofór goitté-goitté, ek dinná íba Liídiya farat Allar ze pak bonda ókkol asé ítarar hañse yó aiccé.
32 Viajando por toda parte, Pedro foi visitar os santos que viviam em Lida.
33 Héṛe íba ye Ainiyas nam or ezzon manúc loot faiyé, zibá añtur de hétolla añcṭo bosór fán bisánat fori asé.
33 Ali encontrou um paralítico chamado Enéias, que estava acamado fazia oito anos.
34 Fitore yóggwa re hoór de, “Ainiyas, Isá Mosih ye tuáñre gom goijjé; uṛó, tuáñr bisána boṛi loo.” Baade yóggwa éhon uṛí tíyaiye.
34 Disse-lhe Pedro: "Enéias, Jesus Cristo vai curá-lo! Levante-se e arrume a sua cama". Ele se levantou imediatamente.
35 Aar yóggwa re dekí Liídiyar edde Cáron elakar manúc beggún Malik or uzu fíjje.
35 Todos os que viviam em Lida e Sarona o viram e se converteram ao Senhor.
36 Joppa cóor ot Tabita nam or eggwá mayafua ummot accíl; Girík zuban ot híbar nam Dorkas, ziyán or torjuma “Óroin.” Híba ye hámica bálai goittó aar gorif ókkol ore modot goittó.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita, que em grego é Dorcas, que se dedicava a praticar boas obras e dar esmolas.
37 Héñtte híba biyaram ói morigílgoi, aar manúc ókkole híba re dúwaidai baade uoror ṭalar ekkán kamárat raikké.
37 Naqueles dias ela ficou doente e morreu, e seu corpo foi lavado e colocado num quarto do andar superior.
38 Liídiya fara gán Joppar ḍáke accíl. Ummot ókkole zettót Fitor héṛe asé de fúinne ítara dui zon manúc difeṛái íba re aros gorér de, “Tuñí añárar héṛe aité deri no goijjó.”
38 Lida ficava perto de Jope, e quando os discípulos ouviram falar que Pedro estava em Lida, mandaram-lhe dois homens dizer-lhe: "Não se demore em vir até nós".
39 Hétunot Fitor uṛí ítarar fúañti giiyé. Zeñtté íba héṛe foóñicce, ítara íba re uoror ṭalar kamára gán ot ainné. Rari mayafuain beggún Fitor or sairó ḍák ottu tíyai táikke, aar Dorkase zinda tákite zedún kuruta edde hoorsuor ókkol banaáil híin beggún íba re hañdi-hañdi dahát doijje.
39 Pedro foi com eles e, quando chegou, foi levado para o quarto do andar superior. Todas as viúvas o rodearam, chorando e mostrando-lhe os vestidos e outras roupas que Dorcas tinha feito quando ainda estava com elas.
40 Montor Fitore ítara beggún ore baáre neelaidi añṛú félai dua goijjé. Íba ye lac cwar uzu fíri hoór de, “Tabita, uṭ.” Tói híba ye suk kúille, aar Fitor ore deikké rár uṛí boiccé.
40 Pedro mandou que todos saíssem do quarto; depois, ajoelhou-se e orou. Voltando-se para a mulher morta, disse: "Tabita, levante-se". Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Baade Fitore híba re át ot dóri tuillé, aar rari mayafuain cóo imandár beggún ore matai híba re zinda gosáidiye.
41 Tomando-a pela mão, ajudou-a a pôr-se de pé. Então, chamando os santos e as viúvas, apresentou-a viva.
42 Hé hóbor gán Joppa agagurat fóligilgoi, aar boóut maincé Malik or uore iman ainné.
42 Este fato se tornou conhecido em toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Fitor boóut din foijjonto Joppat maze Sáimon nam or ézzon samarar ham-goróyar fúañti táikkil.
43 Pedro ficou em Jope durante algum tempo, com um curtidor de couro chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.