Atos 28

rhgc (RHGC) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Zeñtté añára héfazot or sáañte kul or uore foóñicci, añára zani faijjí de, hé ḍiya war nam óilde Meliti.
1 Havendo escapado, então, souberam que a ilha se chamava Malta.
2 Hé ḍiyar bácinda ókkole añára re ódorbaára meérbani goijjíl. Híyala zór dér de edde ṭánḍa accíl ísafe, ítara ooin zolai añára beggún ore estekbal goijjé.
2 E os bárbaros usaram conosco de não pouca humanidade; porque, acendendo uma grande fogueira, nos recolheram a todos por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Páule zettót ek tara fúana dargwá dola gorí ooin ot diyé, tói gorome eggwá bic ola háf neeli aái íbar át sái hooñri doijje.
3 E, havendo Paulo ajuntado uma quantidade de vides e pondo-as no fogo, uma víbora, fugindo do calor, lhe acometeu a mão.
4 Héṛiyar bácinda ókkole zettót Pául or át ot háf fwa loṭki táikke de deikké, ítara ezzon ore ezzone hoór de, “Becók, e manúc cwa kúni; ibá doriya ttu basilé yo Insáfi nam or debota ye ibá re basitó no dér.”
4 E os bárbaros, vendo-lhe a víbora pendurada na mão, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, visto como, escapando do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Lekin Páule háf fwa zári ooin ot félaidiye, aar íbar honó hóti nó.
5 Mas, sacudindo ele a víbora no fogo, não padeceu nenhum mal.
6 Manúc cúne ṭáaijje de, íbar gaa fúlizayboi, arnóile atíkka fori morizaybói, montor ítara boóut hotún entezar gorí baade dekér de, íba ttu kessú no ór, hétunot ítara nizor mon bodoli hoór de, “Íba eggwá debota!”
6 E eles esperavam que viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado já muito e vendo que nenhum incômodo lhe sobrevinha, mudando de parecer, diziam que era um deus.
7 Hé zagar ḍáke hé ḍiyar ebbe ḍoóñr manúc or zobin ókkol accíl. Manúc íbar nam óilde Fubili. Íba ye añára re estekbal goijjé, aar tin din fán añára re becábicí meémandari goijjé.
7 E ali, próximo daquele mesmo lugar, havia umas herdades que pertenciam ao principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou benignamente por três dias.
8 Aar eén óiye, hé októt Fubilir baf gaatzore edde gaalamaniye bisánat fori accíl. Páule íba re saitó bútore giiyé, aar dua gorí baade íbar uore át dí íba re gom goijjé.
8 Aconteceu estar de cama enfermo de febres e disenteria o pai de Públio, que Paulo foi ver, e, havendo orado, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Yárbaade, hé ḍiyat accíl de baki biyaraimma beggún Pául or hañse aiccé, aar ítara re yó gom gorá gíyeh.
9 Feito, pois, isto, vieram também ter com ele os demais que na ilha tinham enfermidades e sararam,
10 Ítara añára re boóut ḍóilla torikaye izzot goijjé; aar añára héntu bacá lói bolla toiyar óiyi de októt, añára ttu sofór olla lage de híin beggún ítara zaáñs ot bóridiye.
10 os quais nos distinguiram também com muitas honras; e, havendo de navegar, nos proveram das coisas necessárias.
11 Tin mac baade añára Alexzendariya cóor or zaáñs ot góri bacá lóiyí, ziyán fura cítkhal foijjonto hé ḍiyat accíl. Hé zaáñs sán ore “Zooñikka Debota,” bouli hoitó.
11 Três meses depois, partimos num navio de Alexandria, que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 Aar Sirakusa cóor ot zaáñs sán bañdí yore héṛe tin din táikki.
12 E, chegando a Siracusa, ficamos ali três dias,
13 Añára héntu zaáñs ot góri bacá lói Regiyon cóor ot foóñicci. Ek din baade doóinali boiyar baát doijje, aar tarfor din Puteli ṭoón ot foóñicci.
13 donde, indo costeando, viemos a Régio; e, soprando, um dia depois, um vento do sul, chegamos no segundo dia a Putéoli,
14 Héṛe añára hoozzon imandár báiboináin loot faiyí, zetará añára re ítarar fúañti ek háfta tákito dawot dyíl. Héengori añára Rom ot foóñiccigoi.
14 onde, achando alguns irmãos, nos rogaram que por sete dias ficássemos com eles; e depois nos dirigimos a Roma.
15 Héṛiyar imandár báiboináin ókkole zettót añára aiyír de fúinne, ítara añára llói milto hodún Appiyus or Bazar hoó de híyan or héddur aiccé, ar hodún Tinboóṛing hoó de híyan or héddur aiccé. Páule ítara re dekí Alla re cúkuriya goijjé, aar hímmot faiyé.
15 E de lá, ouvindo os irmãos novas de nós, nos saíram ao encontro à Praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, vendo-os, deu graças a Deus e tomou ânimo.
16 Añára Rom ot foóñsi baade Pául ore nizor ttu monehoó de héṛe táki bolla ezazot diya giyéh. Íba re ezzon fóouse faára díto.
16 E, logo que chegamos a Roma, o centurião entregou os presos ao general dos exércitos; mas a Paulo se lhe permitiu morar por sua conta, com o soldado que o guardava.
17 Tin din baade, Páule Yohúdir neta ókkol ore ekkán ot mataiyé, aar ítara zeñtté zoma óiye, Páule ítara re hoór de, “Ó báiyain, zodi añí añárar koum or edde añárar bafdada ókkol or rosóm ókkol or ulḍa kessú no goillé yo, toóu añré hodir ḍóilla góri Jerúsalem ottu Romi ókkol or át ot gosáidiya gíyeh.
17 E aconteceu que, três dias depois, Paulo convocou os principais dos judeus e, juntos eles, lhes disse: Varões irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo ou contra os ritos paternos, vim, contudo, preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos,
18 Romi ókkol ottu añré zerá gorí baade eridito monehoóil, kiyólla-hoilé ítara añr ttu mora fore de héndilla honó hosúri nó faa.
18 os quais, havendo-me examinado, queriam soltar- me, por não haver em mim crime algum de morte.
19 Montor Yohúdi ókkole zettót híyan ot bazá díye, añí mojbur ói Káisar ore apíl goijjí, háleke híyan or maáni añr ttu nizor koum or ulḍa elzam lagaibár niyot accíl de no.
19 Mas, opondo-se os judeus, foi-me forçoso apelar para César, não tendo, contudo, de que acusar a minha nação.
20 Hétolla bóuli añí tuáñra re sai bolla edde tuáñra llói hotá hoi bolla tuáñra re mataiyí deh, kiyólla-hoilé Boni Isráil ókkole ze acá raké hé acár zoriya añré e síyol lói bañdá gíyeh.”
20 Por esta causa vos chamei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou com esta cadeia.
21 Hétunot ítara íba re hoór de, “Añára tuáñr baabute Yohúdiya ttu honó ceñṛí nó fai, aar héntu ze báiyain eṛé aiccíl ítara ttu yó honókiye tuáñr baabute no honó hóbor díye, aar no honó hóraf hoiyé.
21 Então, eles lhe disseram: Nós não recebemos acerca de ti cartas algumas da Judeia, nem veio aqui algum dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse de ti mal algum.
22 Montor añára ttu tuáñr rai ókkol fúinto monehoór, kiyólla-hoilé añára zani de, fottí zagar maincé e fírkar ulḍa hotá ókkol hoó.”
22 No entanto, bem quiséramos ouvir de ti o que sentes; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda parte se fala contra ela.
23 Tói ítara Pául lói mili bolla eggwá din ṭík goijjé, aar ítara edde aró bicí manúc íba táke de zaga híyan ot aiccé. Tarfore Páule ítara re biínna ttu lóti háñzinna foijjonto Allar raijjor baabute buzáil edde gobá díyl, aar Muúsar Córiyot edde nobi ókkol or kitab ottu dahái dídi ítara re Isár baabute iman aná baitó kucíc goijjíl.
23 E, havendo-lhe eles assinalado um dia, muitos foram ter com ele à pousada, aos quais declarava com bom testemunho o Reino de Deus e procurava persuadi-los à fé de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas, desde pela manhã até à tarde.
24 Íbar boiyan fúni kiyé-kiyé iman ainné, montor argúne ekin nó goré.
24 E alguns criam no que se dizia, mas outros não criam.
25 Ítarar bútore zettót obonaboni foida óiye, Pául or e hotá fúni ítara zaat doijje, ki hoilé, “Pak-Ruh ye nobi Yesáyahr áta tuáñrar bafdada ókkol ore sóiyi hotá hoiyé, ki hoilé,
25 E, como ficaram entre si discordes, se despediram, dizendo Paulo esta palavra: Bem falou o Espírito Santo a nossos pais pelo profeta Isaías,
26 E manúc cún or hañse zai hoógoi de,
26 dizendo: Vai a este povo e dize: De ouvido, ouvireis e de maneira nenhuma entendereis; e, vendo, vereis e de maneira nenhuma percebereis.
27 Kiyólla-hoilé manúc ítarar dil toh doró óigiyoi,
27 Porquanto o coração deste povo está endurecido, e com os ouvidos ouviram pesadamente e fecharam os olhos, para que nunca com os olhos vejam, nem com os ouvidos ouçam, nem do coração entendam, e se convertam, e eu os cure.
28 “Hétolla añr ttu tuáñra re yián zanaidito monehoór de ki, Allar e nejat or hóbor Beyohúdi ókkol or hañse foóñsa gíyeh, aar ítara fúnibo.”
28 Seja-vos, pois, notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles a ouvirão.
29 Páule hotá híin hoiyé rár, Yohúdi ókkole afós ot bicí barábari dí giiyégoi.
29 E, havendo ele dito isto, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.
30 Pául fura dui bosór foijjonto nizor bára gór ot táikkil, aar zetó zon íbar hañse aitó ítara beggún ore íba ye estekbal gorí,
30 E Paulo ficou dois anos inteiros na sua própria habitação que alugara e recebia todos quantos vinham vê-lo,
31 furafuri hímmot or sáañte honó bazá sára Allar raijjor baabute tobolik goittó edde Malik Isá Mosihr baabute taalim dito.
31 pregando o Reino de Deus e ensinando com toda a liberdade as coisas pertencentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.