Atos 28

rhgc (RHGC) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Zeñtté añára héfazot or sáañte kul or uore foóñicci, añára zani faijjí de, hé ḍiya war nam óilde Meliti.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Hé ḍiyar bácinda ókkole añára re ódorbaára meérbani goijjíl. Híyala zór dér de edde ṭánḍa accíl ísafe, ítara ooin zolai añára beggún ore estekbal goijjé.
2 Os indígenas usaram conosco de não pouca humanidade; pois acenderam uma fogueira e nos recolheram a todos por causa da chuva que caía, e por causa do frio.
3 Páule zettót ek tara fúana dargwá dola gorí ooin ot diyé, tói gorome eggwá bic ola háf neeli aái íbar át sái hooñri doijje.
3 Ora havendo Paulo ajuntado e posto sobre o fogo um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, apegou-se-lhe à mão.
4 Héṛiyar bácinda ókkole zettót Pául or át ot háf fwa loṭki táikke de deikké, ítara ezzon ore ezzone hoór de, “Becók, e manúc cwa kúni; ibá doriya ttu basilé yo Insáfi nam or debota ye ibá re basitó no dér.”
4 Quando os indígenas viram o réptil pendente da mão dele, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, pois, embora salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Lekin Páule háf fwa zári ooin ot félaidiye, aar íbar honó hóti nó.
5 Mas ele, sacudindo o réptil no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Manúc cúne ṭáaijje de, íbar gaa fúlizayboi, arnóile atíkka fori morizaybói, montor ítara boóut hotún entezar gorí baade dekér de, íba ttu kessú no ór, hétunot ítara nizor mon bodoli hoór de, “Íba eggwá debota!”
6 Eles, porém, esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado muito tempo e vendo que nada de anormal lhe sucedia, mudaram de parecer e diziam que era um deus.
7 Hé zagar ḍáke hé ḍiyar ebbe ḍoóñr manúc or zobin ókkol accíl. Manúc íbar nam óilde Fubili. Íba ye añára re estekbal goijjé, aar tin din fán añára re becábicí meémandari goijjé.
7 Ora, nos arredores daquele lugar havia umas terras que pertenciam ao homem principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou bondosamente por três dias.
8 Aar eén óiye, hé októt Fubilir baf gaatzore edde gaalamaniye bisánat fori accíl. Páule íba re saitó bútore giiyé, aar dua gorí baade íbar uore át dí íba re gom goijjé.
8 Aconteceu estar de cama, enfermo de febre e disenteria, o pai de Públio; Paulo foi visitá-lo, e havendo orado, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Yárbaade, hé ḍiyat accíl de baki biyaraimma beggún Pául or hañse aiccé, aar ítara re yó gom gorá gíyeh.
9 Feito isto, vinham também os demais enfermos da ilha, e eram curados;
10 Ítara añára re boóut ḍóilla torikaye izzot goijjé; aar añára héntu bacá lói bolla toiyar óiyi de októt, añára ttu sofór olla lage de híin beggún ítara zaáñs ot bóridiye.
10 e estes nos distinguiram com muitas honras; e, ao embarcarmos, puseram a bordo as coisas que nos eram necessárias.
11 Tin mac baade añára Alexzendariya cóor or zaáñs ot góri bacá lóiyí, ziyán fura cítkhal foijjonto hé ḍiyat accíl. Hé zaáñs sán ore “Zooñikka Debota,” bouli hoitó.
11 Passados três meses, partimos em um navio de Alexandria que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 Aar Sirakusa cóor ot zaáñs sán bañdí yore héṛe tin din táikki.
12 E chegando a Siracusa, ficamos ali três dias;
13 Añára héntu zaáñs ot góri bacá lói Regiyon cóor ot foóñicci. Ek din baade doóinali boiyar baát doijje, aar tarfor din Puteli ṭoón ot foóñicci.
13 donde, costeando, viemos a Régio; e, soprando no dia seguinte o vento sul, chegamos em dois dias a Putéoli,
14 Héṛe añára hoozzon imandár báiboináin loot faiyí, zetará añára re ítarar fúañti ek háfta tákito dawot dyíl. Héengori añára Rom ot foóñiccigoi.
14 onde, achando alguns irmãos, fomos convidados a ficar com eles sete dias; e depois nos dirigimos a Roma.
15 Héṛiyar imandár báiboináin ókkole zettót añára aiyír de fúinne, ítara añára llói milto hodún Appiyus or Bazar hoó de híyan or héddur aiccé, ar hodún Tinboóṛing hoó de híyan or héddur aiccé. Páule ítara re dekí Alla re cúkuriya goijjé, aar hímmot faiyé.
15 Ora, os irmãos da lá, havendo recebido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, quando os viu, deu graças a Deus e cobrou ânimo.
16 Añára Rom ot foóñsi baade Pául ore nizor ttu monehoó de héṛe táki bolla ezazot diya giyéh. Íba re ezzon fóouse faára díto.
16 Quando chegamos a Roma, {o centurião entregou os presos ao general do exército, mas,} a Paulo se lhe permitiu morar à parte, com o soldado que o guardava.
17 Tin din baade, Páule Yohúdir neta ókkol ore ekkán ot mataiyé, aar ítara zeñtté zoma óiye, Páule ítara re hoór de, “Ó báiyain, zodi añí añárar koum or edde añárar bafdada ókkol or rosóm ókkol or ulḍa kessú no goillé yo, toóu añré hodir ḍóilla góri Jerúsalem ottu Romi ókkol or át ot gosáidiya gíyeh.
17 Passados três dias, ele convocou os principais dentre os judeus; e reunidos eles, disse-lhes: Varões irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo, ou contra os ritos paternos, vim contudo preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
18 Romi ókkol ottu añré zerá gorí baade eridito monehoóil, kiyólla-hoilé ítara añr ttu mora fore de héndilla honó hosúri nó faa.
18 os quais, havendo-me interrogado, queriam soltar-me, por não haver em mim crime algum que merecesse a morte.
19 Montor Yohúdi ókkole zettót híyan ot bazá díye, añí mojbur ói Káisar ore apíl goijjí, háleke híyan or maáni añr ttu nizor koum or ulḍa elzam lagaibár niyot accíl de no.
19 Mas opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, não tendo, contudo, nada de que acusar a minha nação.
20 Hétolla bóuli añí tuáñra re sai bolla edde tuáñra llói hotá hoi bolla tuáñra re mataiyí deh, kiyólla-hoilé Boni Isráil ókkole ze acá raké hé acár zoriya añré e síyol lói bañdá gíyeh.”
20 Por esta causa, pois, vos convidei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou preso com esta cadeia.
21 Hétunot ítara íba re hoór de, “Añára tuáñr baabute Yohúdiya ttu honó ceñṛí nó fai, aar héntu ze báiyain eṛé aiccíl ítara ttu yó honókiye tuáñr baabute no honó hóbor díye, aar no honó hóraf hoiyé.
21 Mas eles lhe disseram: Nem recebemos da Judéia cartas a teu respeito, nem veio aqui irmão algum que contasse ou dissesse mal de ti.
22 Montor añára ttu tuáñr rai ókkol fúinto monehoór, kiyólla-hoilé añára zani de, fottí zagar maincé e fírkar ulḍa hotá ókkol hoó.”
22 No entanto bem quiséramos ouvir de ti o que pensas; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda parte é impugnada.
23 Tói ítara Pául lói mili bolla eggwá din ṭík goijjé, aar ítara edde aró bicí manúc íba táke de zaga híyan ot aiccé. Tarfore Páule ítara re biínna ttu lóti háñzinna foijjonto Allar raijjor baabute buzáil edde gobá díyl, aar Muúsar Córiyot edde nobi ókkol or kitab ottu dahái dídi ítara re Isár baabute iman aná baitó kucíc goijjíl.
23 Havendo-lhe eles marcado um dia, muitos foram ter com ele à sua morada, aos quais desde a manhã até a noite explicava com bom testemunho o reino de Deus e procurava persuadí-los acerca de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas.
24 Íbar boiyan fúni kiyé-kiyé iman ainné, montor argúne ekin nó goré.
24 Uns criam nas suas palavras, mas outros as rejeitavam.
25 Ítarar bútore zettót obonaboni foida óiye, Pául or e hotá fúni ítara zaat doijje, ki hoilé, “Pak-Ruh ye nobi Yesáyahr áta tuáñrar bafdada ókkol ore sóiyi hotá hoiyé, ki hoilé,
25 E estando discordes entre si, retiraram-se, havendo Paulo dito esta palavra: Bem falou o Espírito Santo aos vossos pais pelo profeta Isaías,
26 E manúc cún or hañse zai hoógoi de,
26 dizendo: Vai a este povo e dize: Ouvindo, ouvireis, e de maneira nenhuma entendereis; e vendo, vereis, e de maneira nenhuma percebereis.
27 Kiyólla-hoilé manúc ítarar dil toh doró óigiyoi,
27 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardamente, e fecharam os olhos; para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração nem se convertam e eu os cure.
28 “Hétolla añr ttu tuáñra re yián zanaidito monehoór de ki, Allar e nejat or hóbor Beyohúdi ókkol or hañse foóñsa gíyeh, aar ítara fúnibo.”
28 Seja-vos pois notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles ouvirão.
29 Páule hotá híin hoiyé rár, Yohúdi ókkole afós ot bicí barábari dí giiyégoi.
29 {E, havendo ele dito isto, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.}
30 Pául fura dui bosór foijjonto nizor bára gór ot táikkil, aar zetó zon íbar hañse aitó ítara beggún ore íba ye estekbal gorí,
30 E morou dois anos inteiros na casa que alugara, e recebia a todos os que o visitavam,
31 furafuri hímmot or sáañte honó bazá sára Allar raijjor baabute tobolik goittó edde Malik Isá Mosihr baabute taalim dito.
31 pregando o reino de Deus e ensinando as coisas concernentes ao Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade, sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.