Atos 22

rhgc (RHGC) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 “Ó báiyain aar bafáin, ehón añí añr sófai díyum, fúno.”
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Manúc ókkole íba ye Hibrú zubane hotá hoór de fúni aró nizám ói táikkil.
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 “Añí ézzon Yohúdi, añí Kilicíyar Tarsús ot zormo óiyi, montor ḍoóñr óiyi de e cóor ot; añí Gamaliel ottu cíkka faiyí, zibá ye añré añárar bafdada ókkol or Córiyot or baabute furafuri cíkaiye. Aijkal zendilla tuáñra beggún ottu Alla lla jus asé héndilla añr ttu yó héñtte jus accíl.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Hétolla añí e Torikat soilto de ítarar uore more fán zulúm goittám, aar beṛaáin beṛiyáin duní gún ore gereftar gorí ziyól ot dítam.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Boro imam edde fótuayi-mujilíc or murubbi beggún híyan or gobá asé. Añí tará ttu Damáskas ot asé de Yohúdi báiyain dor hañse loizai bolla ceñṛí fai yore héṛe giílam, zeéne añí héṛe zai yore yó manúc ítara re Jerúsalem ot sáñza dí bolla bañdí aní fari.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 “Montor eén óiye, añí zaite-zaite duúñijja góri Damáskas ot foóñsir de októt, atíkka asman ottu eggwá ḍoóñr foór añr sairó ḍák ottu soimké.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 Añí meṛit forigiyígoi, aar añré endilla hoór de eggwá abas fúinni, ‘Sául, Sául, tui añré kiyólla zulúm gorór?’
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 “Tói añí fusár goijjí de, ‘Malik, Tuñí hon?’
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Zetará añr fúañti accíl ítara yó hé foór gwá deikkíl, montor añr llói hotá hoór de Íbar abas ítara nó fúne.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 “Añí fusár goijjí de, ‘Malik, añr ttu kii gorá foribó?’
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Añí zettót hé foór or tozolliye kessú no dekír, añr fúañti accíl de manúc cúne añré át ot dóri Damáskas ot loigiyé.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 “Héṛe Ananiyas nam or ezzon dindár manúc accíl, zibá ye Córiyot díyan or sáañte amól goittó, aar héṛiyar Yohúdi beggúne yóggwa re bicí izzot goittó.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Yóggwa añr héṛe aiccé, aar añr ḍák ottu tíyai añré hoór de, ‘Bái Sául, tuáñr dekíbar toóufik fíri aiyóuk.’ Hétunot añí yóggwa re dekí faijjí.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 “Baade Yóggwa ye hoór de, ‘Añárar bafdada ókkol or Alla ye tuáñre basíloiye, Íbar moncá zani bolla, aar Insáfwala wa re dekí bolla, edde Íbar muk or hotá fúni bolla.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Kiyólla-hoilé tuñí ziín deikkó edde fúinno híin or baabute tamám manúc ókkol or hañse tuñí Íbar gobá óiba.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Ehón aar deri kiyá gorór? Uṛó, bápṭisma loh aar Íbar nam ḍaki tuáñr guná ókkol dúifelo.’
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 “Baade eén óiye, zeñtté añí Jerúsalem ot waafes aái baitul-mukaddos or bútore dua gorír, añí ekkán dorcón deikkí,
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 ziyán ot Malike añré hoór de, ‘Toratori gor! Ehón-ehón Jerúsalem sári zaagói, kiyólla-hoilé eṛíyar maincé Añr baabute tor gobá no gosíbo.’
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 “Hétunot añí hoóir de, ‘Malik, manúc ítara toh zane, añí fottí mujilíc-hánat zai-zai, Tuáñr uore iman ané de ítara re ziyól ot dítam edde mara-dóra goittám deh.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Tuáñr gobá Esṭífen ore mariféla zar de októt óu añí ḍáke tíyai accílam. Añí ham híyan ot furafuri razi accílam, aar zetará yóggwa re marifélar ítarar hoorsuor ókkol sooñi accílam.’
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 “Hétunot Malike añré hoór de, ‘Zaa, Añí toré duré Beyohúdi ókkol or héṛe difeṛáiyum.’ ”
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Manúc ókkole Pául or hotá hétukkun foijjonto fúnat accíl. Baade ítara guzoran mari hoór de, “Itaré duniyai ttu fúraifelo! Ite zinda tákibar laayek no.”
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Ítara zettót guzori-guzori nizor hoorsuor melá márer, aar boiyar ot dúil urar,
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 zonnal lwá ye hókum díye de, Pául ore gáñṭit aná zay bolla, aar hoiyé de, manúc ókkole íbar hélaf endilla gori kiyólla guzorer de híyan zani fare fán Pául ore soóñk mari zerá gorí bolla.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Ítara íba re soóñk mari bolla baindé de októt, Páule ḍáke tíyai accíl de cáap pwá re hoór de, “Honó hosúri faa nó zah de héndilla ézzon Romi manúc ore soóñk maron kí tuáñra lla kaanuni ham?”
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Cáap pwá ye híyan fúinne rár, zonnal lwár hañse zai hoór de, “Tuñí iín kii goittó soór? Ibá toh Romi manúc.”
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Hétunot zonnal lwá aái Pául ottu fusár gorér de, “Añré hoósai, tui Romi manúc níki?”
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Zonnale íba re hoór de, “Añr ttu Rom or nagorita óite boóut ṭiañ-foicá diiya foijjé.”
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Zetará íba re zerá goittó aiccíl ítara híyan fúinne mottor íba ttu fisságiyoi, aar íba Romi manúc de híyan zani fari zonnal lwá yó ḍooraigiyói, kiyólla-hoilé yóggwa ye Pául ore bañdí raikkíl.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Yohúdi ókkole Pául ore kiyólla elzam der de híyan zonnal lwá ttu fakkagori zainto monehoór de hétolla, tarfor din yóggwa ye Pául ore kúlidiye, aar hókum díye de, ḍoóñr imam edde fótuayi-mujilíc or membór beggún dola óito. Baade yóggwa ye Pául ore nise aní ítarar muúntu tíyagaraiye.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.