Atos 22

rhgc (RHGC) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 “Ó báiyain aar bafáin, ehón añí añr sófai díyum, fúno.”
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Manúc ókkole íba ye Hibrú zubane hotá hoór de fúni aró nizám ói táikkil.
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 “Añí ézzon Yohúdi, añí Kilicíyar Tarsús ot zormo óiyi, montor ḍoóñr óiyi de e cóor ot; añí Gamaliel ottu cíkka faiyí, zibá ye añré añárar bafdada ókkol or Córiyot or baabute furafuri cíkaiye. Aijkal zendilla tuáñra beggún ottu Alla lla jus asé héndilla añr ttu yó héñtte jus accíl.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Hétolla añí e Torikat soilto de ítarar uore more fán zulúm goittám, aar beṛaáin beṛiyáin duní gún ore gereftar gorí ziyól ot dítam.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Boro imam edde fótuayi-mujilíc or murubbi beggún híyan or gobá asé. Añí tará ttu Damáskas ot asé de Yohúdi báiyain dor hañse loizai bolla ceñṛí fai yore héṛe giílam, zeéne añí héṛe zai yore yó manúc ítara re Jerúsalem ot sáñza dí bolla bañdí aní fari.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 “Montor eén óiye, añí zaite-zaite duúñijja góri Damáskas ot foóñsir de októt, atíkka asman ottu eggwá ḍoóñr foór añr sairó ḍák ottu soimké.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Añí meṛit forigiyígoi, aar añré endilla hoór de eggwá abas fúinni, ‘Sául, Sául, tui añré kiyólla zulúm gorór?’
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 “Tói añí fusár goijjí de, ‘Malik, Tuñí hon?’
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Zetará añr fúañti accíl ítara yó hé foór gwá deikkíl, montor añr llói hotá hoór de Íbar abas ítara nó fúne.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 “Añí fusár goijjí de, ‘Malik, añr ttu kii gorá foribó?’
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Añí zettót hé foór or tozolliye kessú no dekír, añr fúañti accíl de manúc cúne añré át ot dóri Damáskas ot loigiyé.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 “Héṛe Ananiyas nam or ezzon dindár manúc accíl, zibá ye Córiyot díyan or sáañte amól goittó, aar héṛiyar Yohúdi beggúne yóggwa re bicí izzot goittó.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Yóggwa añr héṛe aiccé, aar añr ḍák ottu tíyai añré hoór de, ‘Bái Sául, tuáñr dekíbar toóufik fíri aiyóuk.’ Hétunot añí yóggwa re dekí faijjí.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 “Baade Yóggwa ye hoór de, ‘Añárar bafdada ókkol or Alla ye tuáñre basíloiye, Íbar moncá zani bolla, aar Insáfwala wa re dekí bolla, edde Íbar muk or hotá fúni bolla.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Kiyólla-hoilé tuñí ziín deikkó edde fúinno híin or baabute tamám manúc ókkol or hañse tuñí Íbar gobá óiba.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Ehón aar deri kiyá gorór? Uṛó, bápṭisma loh aar Íbar nam ḍaki tuáñr guná ókkol dúifelo.’
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 “Baade eén óiye, zeñtté añí Jerúsalem ot waafes aái baitul-mukaddos or bútore dua gorír, añí ekkán dorcón deikkí,
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 ziyán ot Malike añré hoór de, ‘Toratori gor! Ehón-ehón Jerúsalem sári zaagói, kiyólla-hoilé eṛíyar maincé Añr baabute tor gobá no gosíbo.’
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 “Hétunot añí hoóir de, ‘Malik, manúc ítara toh zane, añí fottí mujilíc-hánat zai-zai, Tuáñr uore iman ané de ítara re ziyól ot dítam edde mara-dóra goittám deh.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Tuáñr gobá Esṭífen ore mariféla zar de októt óu añí ḍáke tíyai accílam. Añí ham híyan ot furafuri razi accílam, aar zetará yóggwa re marifélar ítarar hoorsuor ókkol sooñi accílam.’
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 “Hétunot Malike añré hoór de, ‘Zaa, Añí toré duré Beyohúdi ókkol or héṛe difeṛáiyum.’ ”
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Manúc ókkole Pául or hotá hétukkun foijjonto fúnat accíl. Baade ítara guzoran mari hoór de, “Itaré duniyai ttu fúraifelo! Ite zinda tákibar laayek no.”
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Ítara zettót guzori-guzori nizor hoorsuor melá márer, aar boiyar ot dúil urar,
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 zonnal lwá ye hókum díye de, Pául ore gáñṭit aná zay bolla, aar hoiyé de, manúc ókkole íbar hélaf endilla gori kiyólla guzorer de híyan zani fare fán Pául ore soóñk mari zerá gorí bolla.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Ítara íba re soóñk mari bolla baindé de októt, Páule ḍáke tíyai accíl de cáap pwá re hoór de, “Honó hosúri faa nó zah de héndilla ézzon Romi manúc ore soóñk maron kí tuáñra lla kaanuni ham?”
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Cáap pwá ye híyan fúinne rár, zonnal lwár hañse zai hoór de, “Tuñí iín kii goittó soór? Ibá toh Romi manúc.”
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Hétunot zonnal lwá aái Pául ottu fusár gorér de, “Añré hoósai, tui Romi manúc níki?”
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Zonnale íba re hoór de, “Añr ttu Rom or nagorita óite boóut ṭiañ-foicá diiya foijjé.”
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Zetará íba re zerá goittó aiccíl ítara híyan fúinne mottor íba ttu fisságiyoi, aar íba Romi manúc de híyan zani fari zonnal lwá yó ḍooraigiyói, kiyólla-hoilé yóggwa ye Pául ore bañdí raikkíl.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Yohúdi ókkole Pául ore kiyólla elzam der de híyan zonnal lwá ttu fakkagori zainto monehoór de hétolla, tarfor din yóggwa ye Pául ore kúlidiye, aar hókum díye de, ḍoóñr imam edde fótuayi-mujilíc or membór beggún dola óito. Baade yóggwa ye Pául ore nise aní ítarar muúntu tíyagaraiye.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.