Atos 22

rhgc (RHGC) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 “Ó báiyain aar bafáin, ehón añí añr sófai díyum, fúno.”
1 Homens, irmàos e pais, ouvi agora a minha defesa perante vós
2 Manúc ókkole íba ye Hibrú zubane hotá hoór de fúni aró nizám ói táikkil.
2 (E, quando ouviram falar-lhes em língua hebraica, maior silêncio guardaram). E disse:
3 “Añí ézzon Yohúdi, añí Kilicíyar Tarsús ot zormo óiyi, montor ḍoóñr óiyi de e cóor ot; añí Gamaliel ottu cíkka faiyí, zibá ye añré añárar bafdada ókkol or Córiyot or baabute furafuri cíkaiye. Aijkal zendilla tuáñra beggún ottu Alla lla jus asé héndilla añr ttu yó héñtte jus accíl.
3 Quanto a mim, sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, e nesta cidade criado aos pés de Gamaliel, instruído conforme a verdade da lei de nossos pais, zelador de Deus, como todos vós hoje sois.
4 Hétolla añí e Torikat soilto de ítarar uore more fán zulúm goittám, aar beṛaáin beṛiyáin duní gún ore gereftar gorí ziyól ot dítam.
4 E persegui este caminho até à morte, prendendo, e pondo em prisões, tanto homens como mulheres,
5 Boro imam edde fótuayi-mujilíc or murubbi beggún híyan or gobá asé. Añí tará ttu Damáskas ot asé de Yohúdi báiyain dor hañse loizai bolla ceñṛí fai yore héṛe giílam, zeéne añí héṛe zai yore yó manúc ítara re Jerúsalem ot sáñza dí bolla bañdí aní fari.
5 Como também o sumo sacerdote me é testemunha, e todo o conselho dos anciãos. E, recebendo destes cartas para os irmãos, fui a Damasco, para trazer maniatados para Jerusalém aqueles que ali estivessem, a fim de que fossem castigados.
6 “Montor eén óiye, añí zaite-zaite duúñijja góri Damáskas ot foóñsir de októt, atíkka asman ottu eggwá ḍoóñr foór añr sairó ḍák ottu soimké.
6 Ora, aconteceu que, indo eu já de caminho, e chegando perto de Damasco, quase ao meio-dia, de repente me rodeou uma grande luz do céu.
7 Añí meṛit forigiyígoi, aar añré endilla hoór de eggwá abas fúinni, ‘Sául, Sául, tui añré kiyólla zulúm gorór?’
7 E caí por terra, e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 “Tói añí fusár goijjí de, ‘Malik, Tuñí hon?’
8 E eu respondi: Quem és, Senhor? E disse-me: Eu sou Jesus Nazareno, a quem tu persegues.
9 Zetará añr fúañti accíl ítara yó hé foór gwá deikkíl, montor añr llói hotá hoór de Íbar abas ítara nó fúne.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, e se atemorizaram muito, mas não ouviram a voz daquele que falava comigo.
10 “Añí fusár goijjí de, ‘Malik, añr ttu kii gorá foribó?’
10 Então disse eu: Senhor, que farei? E o Senhor disse-me: Levanta-te, e vai a Damasco, e ali se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Añí zettót hé foór or tozolliye kessú no dekír, añr fúañti accíl de manúc cúne añré át ot dóri Damáskas ot loigiyé.
11 E, como eu não via, por causa do esplendor daquela luz, fui levado pela mão dos que estavam comigo, e cheguei a Damasco.
12 “Héṛe Ananiyas nam or ezzon dindár manúc accíl, zibá ye Córiyot díyan or sáañte amól goittó, aar héṛiyar Yohúdi beggúne yóggwa re bicí izzot goittó.
12 E um certo Ananias, homem piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Yóggwa añr héṛe aiccé, aar añr ḍák ottu tíyai añré hoór de, ‘Bái Sául, tuáñr dekíbar toóufik fíri aiyóuk.’ Hétunot añí yóggwa re dekí faijjí.
13 Vindo ter comigo, e apresentando-se, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. E naquela mesma hora o vi.
14 “Baade Yóggwa ye hoór de, ‘Añárar bafdada ókkol or Alla ye tuáñre basíloiye, Íbar moncá zani bolla, aar Insáfwala wa re dekí bolla, edde Íbar muk or hotá fúni bolla.
14 E ele disse: O Deus de nossos pais de antemão te designou para que conheças a sua vontade, e vejas aquele Justo e ouças a voz da sua boca.
15 Kiyólla-hoilé tuñí ziín deikkó edde fúinno híin or baabute tamám manúc ókkol or hañse tuñí Íbar gobá óiba.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Ehón aar deri kiyá gorór? Uṛó, bápṭisma loh aar Íbar nam ḍaki tuáñr guná ókkol dúifelo.’
16 E agora por que te deténs? Levanta-te, e batiza-te, e lava os teus pecados, invocando o nome do Senhor.
17 “Baade eén óiye, zeñtté añí Jerúsalem ot waafes aái baitul-mukaddos or bútore dua gorír, añí ekkán dorcón deikkí,
17 E aconteceu que, tornando eu para Jerusalém, quando orava no templo, fui arrebatado para fora de mim.
18 ziyán ot Malike añré hoór de, ‘Toratori gor! Ehón-ehón Jerúsalem sári zaagói, kiyólla-hoilé eṛíyar maincé Añr baabute tor gobá no gosíbo.’
18 E vi aquele que me dizia: Dá-te pressa e sai apressadamente de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 “Hétunot añí hoóir de, ‘Malik, manúc ítara toh zane, añí fottí mujilíc-hánat zai-zai, Tuáñr uore iman ané de ítara re ziyól ot dítam edde mara-dóra goittám deh.
19 E eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu lançava na prisão e açoitava nas sinagogas os que criam em ti.
20 Tuáñr gobá Esṭífen ore mariféla zar de októt óu añí ḍáke tíyai accílam. Añí ham híyan ot furafuri razi accílam, aar zetará yóggwa re marifélar ítarar hoorsuor ókkol sooñi accílam.’
20 E quando o sangue de Estêvão, tua testemunha, se derramava, também eu estava presente, e consentia na sua morte, e guardava as capas dos que o matavam.
21 “Hétunot Malike añré hoór de, ‘Zaa, Añí toré duré Beyohúdi ókkol or héṛe difeṛáiyum.’ ”
21 E disse-me: Vai, porque hei de enviar-te aos gentios de longe.
22 Manúc ókkole Pául or hotá hétukkun foijjonto fúnat accíl. Baade ítara guzoran mari hoór de, “Itaré duniyai ttu fúraifelo! Ite zinda tákibar laayek no.”
22 E ouviram-no até esta palavra, e levantaram a voz, dizendo: Tira da terra um tal homem, porque não convém que viva.
23 Ítara zettót guzori-guzori nizor hoorsuor melá márer, aar boiyar ot dúil urar,
23 E, clamando eles, e arrojando de si as vestes, e lançando pó para o ar,
24 zonnal lwá ye hókum díye de, Pául ore gáñṭit aná zay bolla, aar hoiyé de, manúc ókkole íbar hélaf endilla gori kiyólla guzorer de híyan zani fare fán Pául ore soóñk mari zerá gorí bolla.
24 O tribuno mandou que o levassem para a fortaleza, dizendo que o examinassem com açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Ítara íba re soóñk mari bolla baindé de októt, Páule ḍáke tíyai accíl de cáap pwá re hoór de, “Honó hosúri faa nó zah de héndilla ézzon Romi manúc ore soóñk maron kí tuáñra lla kaanuni ham?”
25 E, quando o estavam atando com correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um romano, sem ser condenado?
26 Cáap pwá ye híyan fúinne rár, zonnal lwár hañse zai hoór de, “Tuñí iín kii goittó soór? Ibá toh Romi manúc.”
26 E, ouvindo isto, o centurião foi, e anunciou ao tribuno, dizendo: Vê o que vais fazer, porque este homem é romano.
27 Hétunot zonnal lwá aái Pául ottu fusár gorér de, “Añré hoósai, tui Romi manúc níki?”
27 E, vindo o tribuno, disse-lhe: Dize-me, és tu romano? E ele disse: Sim.
28 Zonnale íba re hoór de, “Añr ttu Rom or nagorita óite boóut ṭiañ-foicá diiya foijjé.”
28 E respondeu o tribuno: Eu com grande soma de dinheiro alcancei este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 Zetará íba re zerá goittó aiccíl ítara híyan fúinne mottor íba ttu fisságiyoi, aar íba Romi manúc de híyan zani fari zonnal lwá yó ḍooraigiyói, kiyólla-hoilé yóggwa ye Pául ore bañdí raikkíl.
29 E logo dele se apartaram os que o haviam de examinar; e até o tribuno teve temor, quando soube que era romano, visto que o tinha ligado.
30 Yohúdi ókkole Pául ore kiyólla elzam der de híyan zonnal lwá ttu fakkagori zainto monehoór de hétolla, tarfor din yóggwa ye Pául ore kúlidiye, aar hókum díye de, ḍoóñr imam edde fótuayi-mujilíc or membór beggún dola óito. Baade yóggwa ye Pául ore nise aní ítarar muúntu tíyagaraiye.
30 E no dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou vir o principais dos sacerdotes, e todo o seu conselho; e, trazendo Paulo, o apresentou diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.