Atos 21
rhgc (RHGC) vs VC
1 Añára ítarar héntu zaigói baade, zaáñs ot góri ruúru Kos ḍiyat giiyí. Tarfor din Rodes ḍiyat, aar héntu Patara cóor ot.
1 Depois de nos separarmos dele, embarcamos e fomos em direção a Cós, e no dia seguinte a Rodes e dali a Pátara.
2 Fonikcíyat zaar de ekkán zaáñs loot fai, añára híyan ot uṛí rowana óiyi.
2 Encontramos aí um navio que ia partir para a Fenícia. Entramos e seguimos viagem.
3 Aar Sáifrus ḍiya wa deikkí rár, yíbar doóin míkka báy zai Siíriya mulluk or Ṭayár ot laimmí, zeṛé zaáñs or malsámana ókkol lamaibár hotá accíl.
3 Quando estávamos à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, continuamos rumo à Síria e aportamos em Tiro, onde o navio devia ser descarregado.
4 Héṛe ummot ókkol tuwai fai yore añára ítarar fúañti ek háfta táikki. Pak-Ruhr hédaiyote ítara Pául ore maná goijjíl de, Jerúsalem ot no zaito.
4 Como achássemos uns discípulos, detivemo-nos com eles por sete dias. Eles, sob a inspiração do Espírito, aconselhavam Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Zeñtté añára rowana óibar októ óiye, añára héntu bacá lói añárar sofór ot zaa cúru goijjí. Ítara bou fuain cóo beggúne añára re cóor or baáre foijjonto baráidiye. Héṛe añára doijjar hañsat añṛú félai dua goijjí.
5 Mas, passados que foram esses dias, partimos e seguimos a nossa viagem. Todos eles com suas mulheres e filhos acompanharam-nos até fora da cidade. Ajoelhados na praia, fizemos a nossa oração.
6 Baade ezzon ottu ezzone bidai loi añára zaáñs ot uiṭṭígoi, aar ítara nizor gór ot waafes giiyégoi.
6 Despedimo-nos então e embarcamos, enquanto eles voltaram para suas casas.
7 Ṭayár ottu zaáñs lói sofór gorí Patolomis cóor ot foóñicci, aar héṛiyar imandár báiboináin dore sólam zanai ítarar fúañti ek din táikki.
7 Navegando, fomos de Tiro a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Tarfor din añára rowana ói Kaisáriyat foóñicci, aar kúchóbor tobolik-goróya Filíp or gór ot táikki. Hé Filíp accíl Jerúsalem ot háñt zon modotgár basíloil de ítarar bútottu ekzon.
8 Partindo no dia seguinte, chegamos a Cesaréia e, entrando na casa de Filipe, o Evangelista, que era um dos sete {diáconos}, ficamos com ele.
9 Yóggwa ttu sair gwá abiyáta zérfua accíl, zetará nobi ísafe Allar kalam hoitó.
9 Tinha quatro filhas virgens que profetizavam.
10 Añára héṛe boóut din tákar baade, Yohúdiya ttu Agabos nam or ezzon nobi aiccíl.
10 Já estávamos aí fazia alguns dias, quando chegou da Judéia um profeta, chamado Ágabo.
11 Yóggwa añárar hañse aái Pául or duali looi nizor át ṭéng bañdífelai hoór de, “Pak-Ruh ye fórmar de, ‘Jerúsalem ot Yohúdi ókkole e dualir girós ore endilla gori bañdíbo, aar íba re Beyohúdi ókkol or át ot gosáidibo.’ ”
11 Veio ter conosco, tomou o cinto de Paulo e, amarrando-se com ele pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: assim os judeus em Jerusalém ligarão o homem a quem pertence este cinto e o entregarão às mãos dos pagãos.
12 Híyan fúni añára edde héṛiyar manúc ókkole Pául ore Jerúsalem ot no zaito fóriyat goijjí.
12 A estas palavras, nós e os fiéis que eram daquele lugar, rogamos-lhe que não subisse a Jerusalém.
13 Montor Páule zuwab diyé de, “Tuáñra hañdahaṛi gorí añr dil báñgifelor kiyá? Añí toh Jerúsalem ot Malik Isár nam or wasté siríf bañdá hái bolla toiyar así de no, bólke mori bolla úddwa toiyar así.”
13 Paulo, porém, respondeu: Por que chorais e me magoais o coração? Pois eu estou pronto não só a ser preso, mas também a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Íba re zettót añára manai no farir, añára yián hoói nizám mári táikki, “Malik or moncá fura óuk.”
14 Como não pudéssemos persuadi-lo, desistimos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Hé din ókkol baade añára toiyar ói uore Jerúsalem ot zai bolla rowana loiyí.
15 Depois desses dias, terminados os preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Añárar fúañti Kaisáriya ttu hoozzon ummot óu giíl; ítara añára re Sáifrus ḍiyar Manason nam or ezzon manúc or gór ot loigiyé, zeṛé añára tákibar hotá accíl. Hé manúc cwa accíl agor ummot ókkol ottu ezzon.
16 Foram também conosco alguns dos discípulos de Cesaréia, que nos levaram à casa de Menason de Chipre, um antigo discípulo em cuja casa nos devíamos hospedar.
17 Zeñtté añára Jerúsalem ot foóñicci, imandár báiboináin de añára re kúcir sáañte estekbal goijjé.
17 À nossa chegada em Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Tarfor din Páule añára re fúañti looi Yakub ore saitó giiyé. Héṛe zomát or buzurgó beggún házir accíl.
18 No dia seguinte, Paulo dirigiu-se conosco à casa de Tiago, onde todos os anciãos se reuniram.
19 Páule ítara re sólam zanai baade, íbar tobolik or ham or duara Alla ye Beyohúdi ókkol or dormiyan ot ziín-ziín goijjé híin ekkán-ekkán boiyan gorát doijje.
19 Tendo-os saudado, contou-lhes uma por uma todas as coisas que Deus fizera entre os pagãos por seu ministério.
20 Híin fúni ítara Allar taarif goijjé, aar Pául ore hoiyé de, “Bái, tuñí toh dekór, hotó ázar Yohúdi ókkole iman ainné, aar ítara beggún ottu Córiyot olla jus asé.
20 Ouvindo isso, glorificaram a Deus e disseram a Paulo: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus abraçaram a fé sem abandonar seu zelo pela lei.
21 Ítara re tuáñr baabute howá gíyeh de ki, tuñí Beyohúdi ókkol or bútore ze Yohúdi ókkol asé ítara beggún ore Muúsar Córiyot bad di soli bolla taalim doh. Tuñí bóle ítara re hoiyó de, ítarar fuain dore ázomi gorá no foribó, aar añárar rosóm ókkol mozin sola no foribó.
21 Eles têm ouvido dizer de ti que ensinas os judeus, que vivem entre os gentios, a deixarem Moisés, dizendo que não devem circuncidar os seus filhos nem observar os costumes {mosaicos}.
22 Tóoile kii gorá zaybo? Manúc ókkole de tuñí eṛé aiccó de híyan hámaha fúnibo.
22 Que se há de fazer? Sem dúvida, saberão de tua chegada.
23 Hétolla añára hoóir de híyan goró. Añára ttu sair zon manúc asé, zetará manoc or tole.
23 Faze, pois, o que te vamos dizer. Temos aqui quatro homens que têm um voto.
24 Ítara re tuáñr fúañti loizo, aar nizoré ítarar fúañti pak-sáf gorógoi. Ítara nizor matá eñraifélai fare fán ítara re hóssa diiyo. Tói manúc beggúne zanibó de, ítarar hañse tuáñr baabute ziín howá gíyeh híin or bútore honó sóiyi nái, bólke tuñí nize yó Córiyot mozin zindigi haṛo.
24 Toma-os contigo, faze com eles os ritos da purificação e paga por eles {a oferta obrigatória} para que rapem a cabeça. Então todos saberão que é falso quanto de ti ouviram, mas que também tu guardas a lei.
25 Montor ze Beyohúdi ókkole iman ainné, ítarar hañse añára fáisela gorí e hotá hoói ceñṛí leikkí, ki hoilé, tuáñra muttir hañse kurbani diya hána ókkol na háiyo, lou na háiyo, gola sibi marifélaiya januwar or gusso na háiyo, edde zená no goríyo.”
25 Mas a respeito dos que creram dentre os gentios, já escrevemos, ordenando que se abstenham do que for sacrificado aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da fornicação.
26 Tarfor din Páule manúc ítara re fúañti loigiyé, aar ítarar fúañti nizoré pak-sáf goijjé. Baade baitul-mukaddos ot zai zanaidiyé de, pak-sáf ówar din hoñtté céc óibo aar ítara fottí ekzon olla hoñtté kurbani diya zaybo.
26 Então Paulo acompanhou aqueles homens no dia seguinte e, purificando-se com eles, entrou no templo e fez aí uma declaração do termo do voto, findo o qual se devia oferecer um sacrifício a favor de cada um deles.
27 Háñt din fura óibar kessú ṭaim age, Ecíyar Yohúdi ókkole Pául ore baitul-mukaddos or bútore deikké rár, manúc ókkol ore uskaidi íba re dórifelaiye.
27 Ao fim dos sete dias, os judeus, vindos da Ásia, viram Paulo no templo e amotinaram todo o povo. Lançando-lhe as mãos,
28 Ítara guzoran mari hoór de, “Ó Boni Isráil ókkol, añára re modot gorógai! E manúc ibá óilde ubá zibá ye agagura fottíkiyo re añárar koum or, añárar Córiyot or, edde e zagar hélaf taalim deh. Aar híin baade yo, ibá ye Girík ókkol ore baitul-mukaddos ot aní e pak zaga re nafak gorífelaiye.”
28 gritavam: Ó judeus, valei-nos! Este é o homem que por toda parte prega a todos contra o povo, a lei e o templo. Além disso, introduziu até gregos no templo e profanou o lugar santo.
29 Ítara héndilla kiyólla hoiyé hoilé, yár age ítara Ífici manúc Torofímos ore íbar fúañti cóor or bútore deikkíl, aar ṭáaijjil de, Páule yóggwa re baitul-mukaddos ot ainné.
29 É que tinham visto Trófimo, de Éfeso, com ele na cidade, e pensavam que Paulo o tivesse introduzido no templo.
30 Tarfore guñṛa cóor ot hánggama foida óigiyoi, aar manúc ókkole fúañti ekkú duñre aái Pául ore dórifelaiye, baade íba re baitul-mukaddos ottu ṭani baáre aní, éhon geiṭ ṭún bon gorífelaiye.
30 Alvoroçou-se toda a cidade com grande ajuntamento de povo. Agarraram Paulo e arrastaram-no para fora do templo, cujas portas se fecharam imediatamente.
31 Ítara íba re marifélaito kucíc gorér de októt, Romi ṭeérang or zonnal or hañse ekkán hóbor foóñicce de ki, “Fura Jerúsalem ot úrussul soler.”
31 Como quisessem matá-lo, o tribuno da coorte foi avisado de que toda Jerusalém estava amotinada.
32 Híyan fúni mottor hé zonnale hoozzon fóous edde cáap fúañti looi duñri manúc or dol lwát giiyé. Manúc ókkole zonnal lwá re edde fóous ókkol ore deikké rár, Pául ore mara-dóra bon goijjé.
32 Ele tomou logo soldados e oficiais e correu aos manifestantes. Estes, ao avistarem o tribuno e os saldados, cessaram de espancar Paulo.
33 Tói zonnal lwá ḍáke aái Pául ore gereftar gorífelaiye, aar íba re duiyán síyol lói bañdá zay bolla hókum díye. Tarfore yóggwa ye fusár gorér de, “Manúc ibá hon? Ibá ye kii goijjé dé?”
33 Aproximando-se então o tribuno, prendeu-o e mandou acorrentá-lo com duas cadeias. Perguntou então quem era e o que havia feito.
34 Montor manúc or ḍaái war bútottu hodúne yián hoói guzorer aar hodúne waán hoói guzorer. Zonnal lwá ye zettót úrussul or zoriya hákikot zani no farer, Pául ore gáñṭit loiza zay bolla hókum díye.
34 Na multidão todos gritavam de tal modo que, não podendo apurar a verdade por causa do tumulto, mandou que fosse recolhido à cidadela.
35 Pául círir tók foijjonto foóñicce rár, fóous ókkol ottu íba re boói loiza foijjé, kiyólla-hoilé manúc or dol lwá hótara accíl.
35 Quando Paulo chegou às escadas, foi carregado pelos soldados, por causa do furor da multidão.
36 Manúc ítara íbar fisé-fisé zaat accíl, aar guzori-guzori howát accíl de, “Ibá re marifélo.”
36 O povo o seguia em massa dizendo aos gritos: À morte
37 Pául ore gáñṭit gólaibar októt, íba ye zonnal lwá ttu fusár gorér de, “Añí tuáñre kessú hoói faijjum né?”
37 Quando estava para ser introduzido na fortaleza, Paulo perguntou ao tribuno: É-me permitido dizer duas palavras? Este respondeu: Sabes o grego!
38 Tóoile kí tui Ijípi uite no, zee niki yaar hooddin age bagiyai gorái sair ázar kúni re moidan zagat loigílgoi?”
38 Não és tu, portanto, aquele egípcio que há tempos levantou um tumulto e conduziu ao deserto quatro mil extremistas?
39 Montor Páule zuwab der de, “Añí ézzon Yohúdi, Kilicíya elakar Tarsús or manúc, añí aamfám cóor or manúc no. Meérbani góri añré manúc cún ore hotá hoibár ezin doh.”
39 Paulo replicou: Eu sou judeu, natural de Tarso, na Cilícia, cidadão dessa ilustre cidade. Mas rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Zonnal lwár ezin fai yore, Pául círir tók ot tíyai manúc ókkol ore áte icára goijjé. Ítara beggún nizám óiye rár, íba ye Hibrú zubane hoór de,
40 O tribuno lho permitiu. Paulo, em pé nos degraus, acenou ao povo com a mão e se fez um grande silêncio. Falou em língua hebraica do seguinte modo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.