Atos 21

rhgc (RHGC) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Añára ítarar héntu zaigói baade, zaáñs ot góri ruúru Kos ḍiyat giiyí. Tarfor din Rodes ḍiyat, aar héntu Patara cóor ot.
1 Depois de nos despedirmos, navegamos em direção à ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes e, então, a Pátara.
2 Fonikcíyat zaar de ekkán zaáñs loot fai, añára híyan ot uṛí rowana óiyi.
2 Ali, embarcamos num navio que partia para a Fenícia.
3 Aar Sáifrus ḍiya wa deikkí rár, yíbar doóin míkka báy zai Siíriya mulluk or Ṭayár ot laimmí, zeṛé zaáñs or malsámana ókkol lamaibár hotá accíl.
3 Avistamos a ilha de Chipre, passamos por ela à nossa esquerda e aportamos em Tiro, na Síria, onde o navio deixaria sua carga.
4 Héṛe ummot ókkol tuwai fai yore añára ítarar fúañti ek háfta táikki. Pak-Ruhr hédaiyote ítara Pául ore maná goijjíl de, Jerúsalem ot no zaito.
4 No desembarque, encontramos os discípulos que ali viviam e ficamos com eles por uma semana. Pelo Espírito, eles advertiam Paulo de que não fosse a Jerusalém.
5 Zeñtté añára rowana óibar októ óiye, añára héntu bacá lói añárar sofór ot zaa cúru goijjí. Ítara bou fuain cóo beggúne añára re cóor or baáre foijjonto baráidiye. Héṛe añára doijjar hañsat añṛú félai dua goijjí.
5 Ao fim de nosso tempo ali, voltamos ao navio, e toda a congregação, incluindo mulheres e crianças, saiu da cidade e nos acompanhou até a praia. Ali nos ajoelhamos, oramos
6 Baade ezzon ottu ezzone bidai loi añára zaáñs ot uiṭṭígoi, aar ítara nizor gór ot waafes giiyégoi.
6 e nos despedimos. Então subimos a bordo, e eles voltaram para casa.
7 Ṭayár ottu zaáñs lói sofór gorí Patolomis cóor ot foóñicci, aar héṛiyar imandár báiboináin dore sólam zanai ítarar fúañti ek din táikki.
7 Depois que partimos de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia.
8 Tarfor din añára rowana ói Kaisáriyat foóñicci, aar kúchóbor tobolik-goróya Filíp or gór ot táikki. Hé Filíp accíl Jerúsalem ot háñt zon modotgár basíloil de ítarar bútottu ekzon.
8 No dia seguinte, prosseguimos para Cesareia e nos hospedamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete que tinham servido na igreja em Jerusalém.
9 Yóggwa ttu sair gwá abiyáta zérfua accíl, zetará nobi ísafe Allar kalam hoitó.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Añára héṛe boóut din tákar baade, Yohúdiya ttu Agabos nam or ezzon nobi aiccíl.
10 Muitos dias depois, chegou da Judeia um profeta chamado Ágabo.
11 Yóggwa añárar hañse aái Pául or duali looi nizor át ṭéng bañdífelai hoór de, “Pak-Ruh ye fórmar de, ‘Jerúsalem ot Yohúdi ókkole e dualir girós ore endilla gori bañdíbo, aar íba re Beyohúdi ókkol or át ot gosáidibo.’ ”
11 Ele veio ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e com ele amarrou os próprios pés e as mãos. Em seguida, disse: “O Espírito Santo declara: ‘Assim o dono deste cinto será amarrado pelos judeus, em Jerusalém, e entregue aos gentios’”.
12 Híyan fúni añára edde héṛiyar manúc ókkole Pául ore Jerúsalem ot no zaito fóriyat goijjí.
12 Ao ouvir isso, nós e os irmãos dali suplicamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Montor Páule zuwab diyé de, “Tuáñra hañdahaṛi gorí añr dil báñgifelor kiyá? Añí toh Jerúsalem ot Malik Isár nam or wasté siríf bañdá hái bolla toiyar así de no, bólke mori bolla úddwa toiyar así.”
13 Ele, porém, disse: “Por que todo esse choro? Assim vocês me partem o coração! Estou pronto não apenas para ser preso em Jerusalém, mas para morrer pelo Senhor Jesus”.
14 Íba re zettót añára manai no farir, añára yián hoói nizám mári táikki, “Malik or moncá fura óuk.”
14 Quando ficou evidente que não conseguiríamos fazê-lo mudar de ideia, desistimos e dissemos: “Que seja feita a vontade do Senhor”.
15 Hé din ókkol baade añára toiyar ói uore Jerúsalem ot zai bolla rowana loiyí.
15 Depois disso, arrumamos nossas coisas e partimos para Jerusalém.
16 Añárar fúañti Kaisáriya ttu hoozzon ummot óu giíl; ítara añára re Sáifrus ḍiyar Manason nam or ezzon manúc or gór ot loigiyé, zeṛé añára tákibar hotá accíl. Hé manúc cwa accíl agor ummot ókkol ottu ezzon.
16 Alguns discípulos de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, nascido em Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 Zeñtté añára Jerúsalem ot foóñicci, imandár báiboináin de añára re kúcir sáañte estekbal goijjé.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos deram calorosas boas-vindas.
18 Tarfor din Páule añára re fúañti looi Yakub ore saitó giiyé. Héṛe zomát or buzurgó beggún házir accíl.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco a um encontro com Tiago, e todos os presbíteros da igreja de Jerusalém estavam presentes.
19 Páule ítara re sólam zanai baade, íbar tobolik or ham or duara Alla ye Beyohúdi ókkol or dormiyan ot ziín-ziín goijjé híin ekkán-ekkán boiyan gorát doijje.
19 Depois que Paulo os cumprimentou, relatou em detalhes o que Deus havia realizado entre os gentios por meio de seu ministério.
20 Híin fúni ítara Allar taarif goijjé, aar Pául ore hoiyé de, “Bái, tuñí toh dekór, hotó ázar Yohúdi ókkole iman ainné, aar ítara beggún ottu Córiyot olla jus asé.
20 Quando ouviram isso, louvaram a Deus e disseram: “Você sabe, irmão, quantos milhares de judeus também creram, e todos eles seguem à risca a lei de Moisés.
21 Ítara re tuáñr baabute howá gíyeh de ki, tuñí Beyohúdi ókkol or bútore ze Yohúdi ókkol asé ítara beggún ore Muúsar Córiyot bad di soli bolla taalim doh. Tuñí bóle ítara re hoiyó de, ítarar fuain dore ázomi gorá no foribó, aar añárar rosóm ókkol mozin sola no foribó.
21 Mas eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a abandonarem a lei de Moisés. Ouviram que você os instrui a não circuncidarem os filhos nem seguirem os costumes judaicos.
22 Tóoile kii gorá zaybo? Manúc ókkole de tuñí eṛé aiccó de híyan hámaha fúnibo.
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou.
23 Hétolla añára hoóir de híyan goró. Añára ttu sair zon manúc asé, zetará manoc or tole.
23 “Queremos que você faça o seguinte. Temos aqui quatro homens que cumpriram um voto.
24 Ítara re tuáñr fúañti loizo, aar nizoré ítarar fúañti pak-sáf gorógoi. Ítara nizor matá eñraifélai fare fán ítara re hóssa diiyo. Tói manúc beggúne zanibó de, ítarar hañse tuáñr baabute ziín howá gíyeh híin or bútore honó sóiyi nái, bólke tuñí nize yó Córiyot mozin zindigi haṛo.
24 Vá com eles ao templo e participe da cerimônia de purificação. Pague as despesas para realizarem o ritual de raspar a cabeça. Então todos saberão que os rumores são falsos e que você mesmo cumpre as leis judaicas.
25 Montor ze Beyohúdi ókkole iman ainné, ítarar hañse añára fáisela gorí e hotá hoói ceñṛí leikkí, ki hoilé, tuáñra muttir hañse kurbani diya hána ókkol na háiyo, lou na háiyo, gola sibi marifélaiya januwar or gusso na háiyo, edde zená no goríyo.”
25 “Quanto aos convertidos gentios, devem fazer aquilo que pedimos por carta: abster-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados e de praticar a imoralidade sexual”.
26 Tarfor din Páule manúc ítara re fúañti loigiyé, aar ítarar fúañti nizoré pak-sáf goijjé. Baade baitul-mukaddos ot zai zanaidiyé de, pak-sáf ówar din hoñtté céc óibo aar ítara fottí ekzon olla hoñtté kurbani diya zaybo.
26 No dia seguinte, Paulo se purificou junto com aqueles homens e entrou no templo. Declarou quando terminariam os dias da purificação e quando seria oferecido o sacrifício em favor deles.
27 Háñt din fura óibar kessú ṭaim age, Ecíyar Yohúdi ókkole Pául ore baitul-mukaddos or bútore deikké rár, manúc ókkol ore uskaidi íba re dórifelaiye.
27 Estando os sete dias quase no fim, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo no templo e incitaram a multidão contra ele. Agarraram-no,
28 Ítara guzoran mari hoór de, “Ó Boni Isráil ókkol, añára re modot gorógai! E manúc ibá óilde ubá zibá ye agagura fottíkiyo re añárar koum or, añárar Córiyot or, edde e zagar hélaf taalim deh. Aar híin baade yo, ibá ye Girík ókkol ore baitul-mukaddos ot aní e pak zaga re nafak gorífelaiye.”
28 gritando: “Homens de Israel, ajudem-nos! Este é o homem que fala contra nosso povo em toda parte e ensina todos a desobedecerem às leis judaicas. Fala contra o templo e até profana este santo lugar, trazendo gentios para dentro dele”.
29 Ítara héndilla kiyólla hoiyé hoilé, yár age ítara Ífici manúc Torofímos ore íbar fúañti cóor or bútore deikkíl, aar ṭáaijjil de, Páule yóggwa re baitul-mukaddos ot ainné.
29 Antes tinham visto Paulo na cidade com Trófimo, um gentio de Éfeso, e concluíram que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Tarfore guñṛa cóor ot hánggama foida óigiyoi, aar manúc ókkole fúañti ekkú duñre aái Pául ore dórifelaiye, baade íba re baitul-mukaddos ottu ṭani baáre aní, éhon geiṭ ṭún bon gorífelaiye.
30 Toda a cidade se agitou com essas acusações, e houve grande tumulto. A multidão agarrou Paulo e o arrastou para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Ítara íba re marifélaito kucíc gorér de októt, Romi ṭeérang or zonnal or hañse ekkán hóbor foóñicce de ki, “Fura Jerúsalem ot úrussul soler.”
31 Quando procuravam matar Paulo, chegou ao comandante do regimento romano a notícia de que toda a Jerusalém estava em rebuliço.
32 Híyan fúni mottor hé zonnale hoozzon fóous edde cáap fúañti looi duñri manúc or dol lwát giiyé. Manúc ókkole zonnal lwá re edde fóous ókkol ore deikké rár, Pául ore mara-dóra bon goijjé.
32 No mesmo instante, ele chamou seus soldados e oficiais e correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os soldados se aproximarem, pararam de espancar Paulo.
33 Tói zonnal lwá ḍáke aái Pául ore gereftar gorífelaiye, aar íba re duiyán síyol lói bañdá zay bolla hókum díye. Tarfore yóggwa ye fusár gorér de, “Manúc ibá hon? Ibá ye kii goijjé dé?”
33 Então o comandante o prendeu e mandou que o amarrassem com duas correntes. Em seguida, perguntou à multidão quem era ele e o que havia feito.
34 Montor manúc or ḍaái war bútottu hodúne yián hoói guzorer aar hodúne waán hoói guzorer. Zonnal lwá ye zettót úrussul or zoriya hákikot zani no farer, Pául ore gáñṭit loiza zay bolla hókum díye.
34 Uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não conseguindo descobrir a verdade no meio de todo o tumulto, ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza.
35 Pául círir tók foijjonto foóñicce rár, fóous ókkol ottu íba re boói loiza foijjé, kiyólla-hoilé manúc or dol lwá hótara accíl.
35 Quando Paulo chegou às escadas, o povo se tornou tão violento que os soldados tiveram de levantá-lo nos ombros para protegê-lo.
36 Manúc ítara íbar fisé-fisé zaat accíl, aar guzori-guzori howát accíl de, “Ibá re marifélo.”
36 E a multidão foi atrás, gritando: “Matem-no! Matem-no!”.
37 Pául ore gáñṭit gólaibar októt, íba ye zonnal lwá ttu fusár gorér de, “Añí tuáñre kessú hoói faijjum né?”
37 Quando Paulo estava para ser levado à fortaleza, disse ao comandante: “Posso ter uma palavra com o senhor?”. Surpreso, o comandante perguntou: “Você fala grego?
38 Tóoile kí tui Ijípi uite no, zee niki yaar hooddin age bagiyai gorái sair ázar kúni re moidan zagat loigílgoi?”
38 Não é você o egípcio que liderou uma rebelião algum tempo atrás e levou consigo ao deserto quatro mil assassinos?”.
39 Montor Páule zuwab der de, “Añí ézzon Yohúdi, Kilicíya elakar Tarsús or manúc, añí aamfám cóor or manúc no. Meérbani góri añré manúc cún ore hotá hoibár ezin doh.”
39 “Não”, respondeu Paulo. “Sou judeu e cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Por favor, permita-me falar a esta gente.”
40 Zonnal lwár ezin fai yore, Pául círir tók ot tíyai manúc ókkol ore áte icára goijjé. Ítara beggún nizám óiye rár, íba ye Hibrú zubane hoór de,
40 O comandante concordou, de modo que Paulo ficou em pé na escadaria e fez sinal para o povo se calar. Logo, um silêncio profundo envolveu a multidão, e ele lhes falou em aramaico, o idioma deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.