Atos 21
rhgc (RHGC) vs ARA
1 Añára ítarar héntu zaigói baade, zaáñs ot góri ruúru Kos ḍiyat giiyí. Tarfor din Rodes ḍiyat, aar héntu Patara cóor ot.
1 Depois de nos apartarmos, fizemo-nos à vela e, correndo em direitura, chegamos a Cós; no dia seguinte, a Rodes, e dali, a Pátara.
2 Fonikcíyat zaar de ekkán zaáñs loot fai, añára híyan ot uṛí rowana óiyi.
2 Achando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 Aar Sáifrus ḍiya wa deikkí rár, yíbar doóin míkka báy zai Siíriya mulluk or Ṭayár ot laimmí, zeṛé zaáñs or malsámana ókkol lamaibár hotá accíl.
3 Quando Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro; pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Héṛe ummot ókkol tuwai fai yore añára ítarar fúañti ek háfta táikki. Pak-Ruhr hédaiyote ítara Pául ore maná goijjíl de, Jerúsalem ot no zaito.
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias; e eles, movidos pelo Espírito, recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Zeñtté añára rowana óibar októ óiye, añára héntu bacá lói añárar sofór ot zaa cúru goijjí. Ítara bou fuain cóo beggúne añára re cóor or baáre foijjonto baráidiye. Héṛe añára doijjar hañsat añṛú félai dua goijjí.
5 Passados aqueles dias, tendo-nos retirado, prosseguimos viagem, acompanhados por todos, cada um com sua mulher e filhos, até fora da cidade; ajoelhados na praia, oramos.
6 Baade ezzon ottu ezzone bidai loi añára zaáñs ot uiṭṭígoi, aar ítara nizor gór ot waafes giiyégoi.
6 E, despedindo-nos uns dos outros, então, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Ṭayár ottu zaáñs lói sofór gorí Patolomis cóor ot foóñicci, aar héṛiyar imandár báiboináin dore sólam zanai ítarar fúañti ek din táikki.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Tarfor din añára rowana ói Kaisáriyat foóñicci, aar kúchóbor tobolik-goróya Filíp or gór ot táikki. Hé Filíp accíl Jerúsalem ot háñt zon modotgár basíloil de ítarar bútottu ekzon.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia; e, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Yóggwa ttu sair gwá abiyáta zérfua accíl, zetará nobi ísafe Allar kalam hoitó.
9 Tinha este quatro filhas donzelas, que profetizavam.
10 Añára héṛe boóut din tákar baade, Yohúdiya ttu Agabos nam or ezzon nobi aiccíl.
10 Demorando-nos ali alguns dias, desceu da Judeia um profeta chamado Ágabo;
11 Yóggwa añárar hañse aái Pául or duali looi nizor át ṭéng bañdífelai hoór de, “Pak-Ruh ye fórmar de, ‘Jerúsalem ot Yohúdi ókkole e dualir girós ore endilla gori bañdíbo, aar íba re Beyohúdi ókkol or át ot gosáidibo.’ ”
11 e, vindo ter conosco, tomando o cinto de Paulo, ligando com ele os próprios pés e mãos, declarou: Isto diz o Espírito Santo: Assim os judeus, em Jerusalém, farão ao dono deste cinto e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Híyan fúni añára edde héṛiyar manúc ókkole Pául ore Jerúsalem ot no zaito fóriyat goijjí.
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar, rogamos a Paulo que não subisse a Jerusalém.
13 Montor Páule zuwab diyé de, “Tuáñra hañdahaṛi gorí añr dil báñgifelor kiyá? Añí toh Jerúsalem ot Malik Isár nam or wasté siríf bañdá hái bolla toiyar así de no, bólke mori bolla úddwa toiyar así.”
13 Então, ele respondeu: Que fazeis chorando e quebrantando-me o coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Íba re zettót añára manai no farir, añára yián hoói nizám mári táikki, “Malik or moncá fura óuk.”
14 Como, porém, não o persuadimos, conformados, dissemos: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Hé din ókkol baade añára toiyar ói uore Jerúsalem ot zai bolla rowana loiyí.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, subimos para Jerusalém;
16 Añárar fúañti Kaisáriya ttu hoozzon ummot óu giíl; ítara añára re Sáifrus ḍiyar Manason nam or ezzon manúc or gór ot loigiyé, zeṛé añára tákibar hotá accíl. Hé manúc cwa accíl agor ummot ókkol ottu ezzon.
16 e alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 Zeñtté añára Jerúsalem ot foóñicci, imandár báiboináin de añára re kúcir sáañte estekbal goijjé.
17 Tendo nós chegado a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Tarfor din Páule añára re fúañti looi Yakub ore saitó giiyé. Héṛe zomát or buzurgó beggún házir accíl.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 Páule ítara re sólam zanai baade, íbar tobolik or ham or duara Alla ye Beyohúdi ókkol or dormiyan ot ziín-ziín goijjé híin ekkán-ekkán boiyan gorát doijje.
19 E, tendo-os saudado, contou minuciosamente o que Deus fizera entre os gentios por seu ministério.
20 Híin fúni ítara Allar taarif goijjé, aar Pául ore hoiyé de, “Bái, tuñí toh dekór, hotó ázar Yohúdi ókkole iman ainné, aar ítara beggún ottu Córiyot olla jus asé.
20 Ouvindo-o, deram eles glória a Deus e lhe disseram: Bem vês, irmão, quantas dezenas de milhares há entre os judeus que creram, e todos são zelosos da lei;
21 Ítara re tuáñr baabute howá gíyeh de ki, tuñí Beyohúdi ókkol or bútore ze Yohúdi ókkol asé ítara beggún ore Muúsar Córiyot bad di soli bolla taalim doh. Tuñí bóle ítara re hoiyó de, ítarar fuain dore ázomi gorá no foribó, aar añárar rosóm ókkol mozin sola no foribó.
21 e foram informados a teu respeito que ensinas todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da lei.
22 Tóoile kii gorá zaybo? Manúc ókkole de tuñí eṛé aiccó de híyan hámaha fúnibo.
22 Que se há de fazer, pois? Certamente saberão da tua chegada.
23 Hétolla añára hoóir de híyan goró. Añára ttu sair zon manúc asé, zetará manoc or tole.
23 Faze, portanto, o que te vamos dizer: estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, aceitaram voto;
24 Ítara re tuáñr fúañti loizo, aar nizoré ítarar fúañti pak-sáf gorógoi. Ítara nizor matá eñraifélai fare fán ítara re hóssa diiyo. Tói manúc beggúne zanibó de, ítarar hañse tuáñr baabute ziín howá gíyeh híin or bútore honó sóiyi nái, bólke tuñí nize yó Córiyot mozin zindigi haṛo.
24 toma-os, purifica-te com eles e faze a despesa necessária para que raspem a cabeça; e saberão todos que não é verdade o que se diz a teu respeito; e que, pelo contrário, andas também, tu mesmo, guardando a lei.
25 Montor ze Beyohúdi ókkole iman ainné, ítarar hañse añára fáisela gorí e hotá hoói ceñṛí leikkí, ki hoilé, tuáñra muttir hañse kurbani diya hána ókkol na háiyo, lou na háiyo, gola sibi marifélaiya januwar or gusso na háiyo, edde zená no goríyo.”
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e das relações sexuais ilícitas.
26 Tarfor din Páule manúc ítara re fúañti loigiyé, aar ítarar fúañti nizoré pak-sáf goijjé. Baade baitul-mukaddos ot zai zanaidiyé de, pak-sáf ówar din hoñtté céc óibo aar ítara fottí ekzon olla hoñtté kurbani diya zaybo.
26 Então, Paulo, tomando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Háñt din fura óibar kessú ṭaim age, Ecíyar Yohúdi ókkole Pául ore baitul-mukaddos or bútore deikké rár, manúc ókkol ore uskaidi íba re dórifelaiye.
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus vindos da Ásia, tendo visto Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 Ítara guzoran mari hoór de, “Ó Boni Isráil ókkol, añára re modot gorógai! E manúc ibá óilde ubá zibá ye agagura fottíkiyo re añárar koum or, añárar Córiyot or, edde e zagar hélaf taalim deh. Aar híin baade yo, ibá ye Girík ókkol ore baitul-mukaddos ot aní e pak zaga re nafak gorífelaiye.”
28 gritando: Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte ensina todos a serem contra o povo, contra a lei e contra este lugar; ainda mais, introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 Ítara héndilla kiyólla hoiyé hoilé, yár age ítara Ífici manúc Torofímos ore íbar fúañti cóor or bútore deikkíl, aar ṭáaijjil de, Páule yóggwa re baitul-mukaddos ot ainné.
29 Pois, antes, tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e julgavam que Paulo o introduzira no templo.
30 Tarfore guñṛa cóor ot hánggama foida óigiyoi, aar manúc ókkole fúañti ekkú duñre aái Pául ore dórifelaiye, baade íba re baitul-mukaddos ottu ṭani baáre aní, éhon geiṭ ṭún bon gorífelaiye.
30 Agitou-se toda a cidade, havendo concorrência do povo; e, agarrando a Paulo, arrastaram-no para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Ítara íba re marifélaito kucíc gorér de októt, Romi ṭeérang or zonnal or hañse ekkán hóbor foóñicce de ki, “Fura Jerúsalem ot úrussul soler.”
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante da força que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 Híyan fúni mottor hé zonnale hoozzon fóous edde cáap fúañti looi duñri manúc or dol lwát giiyé. Manúc ókkole zonnal lwá re edde fóous ókkol ore deikké rár, Pául ore mara-dóra bon goijjé.
32 Então, este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, cessaram de espancar Paulo.
33 Tói zonnal lwá ḍáke aái Pául ore gereftar gorífelaiye, aar íba re duiyán síyol lói bañdá zay bolla hókum díye. Tarfore yóggwa ye fusár gorér de, “Manúc ibá hon? Ibá ye kii goijjé dé?”
33 Aproximando-se o comandante, apoderou-se de Paulo e ordenou que fosse acorrentado com duas cadeias, perguntando quem era e o que havia feito.
34 Montor manúc or ḍaái war bútottu hodúne yián hoói guzorer aar hodúne waán hoói guzorer. Zonnal lwá ye zettót úrussul or zoriya hákikot zani no farer, Pául ore gáñṭit loiza zay bolla hókum díye.
34 Na multidão, uns gritavam de um modo; outros, de outro; não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Pául círir tók foijjonto foóñicce rár, fóous ókkol ottu íba re boói loiza foijjé, kiyólla-hoilé manúc or dol lwá hótara accíl.
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 Manúc ítara íbar fisé-fisé zaat accíl, aar guzori-guzori howát accíl de, “Ibá re marifélo.”
36 pois a massa de povo o seguia gritando: Mata-o!
37 Pául ore gáñṭit gólaibar októt, íba ye zonnal lwá ttu fusár gorér de, “Añí tuáñre kessú hoói faijjum né?”
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: É-me permitido dizer-te alguma coisa? Respondeu ele: Sabes o grego?
38 Tóoile kí tui Ijípi uite no, zee niki yaar hooddin age bagiyai gorái sair ázar kúni re moidan zagat loigílgoi?”
38 Não és tu, porventura, o egípcio que, há tempos, sublevou e conduziu ao deserto quatro mil sicários?
39 Montor Páule zuwab der de, “Añí ézzon Yohúdi, Kilicíya elakar Tarsús or manúc, añí aamfám cóor or manúc no. Meérbani góri añré manúc cún ore hotá hoibár ezin doh.”
39 Respondeu-lhe Paulo: Eu sou judeu, natural de Tarso, cidade não insignificante da Cilícia; e rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Zonnal lwár ezin fai yore, Pául círir tók ot tíyai manúc ókkol ore áte icára goijjé. Ítara beggún nizám óiye rár, íba ye Hibrú zubane hoór de,
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escada, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.