Atos 21
rhgc (RHGC) vs ARC
1 Añára ítarar héntu zaigói baade, zaáñs ot góri ruúru Kos ḍiyat giiyí. Tarfor din Rodes ḍiyat, aar héntu Patara cóor ot.
1 E aconteceu que, separando-nos deles, navegamos e fomos correndo caminho direito e chegamos a Cós e, no dia seguinte, a Rodes, de onde passamos a Pátara.
2 Fonikcíyat zaar de ekkán zaáñs loot fai, añára híyan ot uṛí rowana óiyi.
2 Achando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele e partimos.
3 Aar Sáifrus ḍiya wa deikkí rár, yíbar doóin míkka báy zai Siíriya mulluk or Ṭayár ot laimmí, zeṛé zaáñs or malsámana ókkol lamaibár hotá accíl.
3 E, indo já à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro; porque o navio havia de ser descarregado ali.
4 Héṛe ummot ókkol tuwai fai yore añára ítarar fúañti ek háfta táikki. Pak-Ruhr hédaiyote ítara Pául ore maná goijjíl de, Jerúsalem ot no zaito.
4 E, achando discípulos, ficamos ali sete dias; e eles, pelo Espírito, diziam a Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Zeñtté añára rowana óibar októ óiye, añára héntu bacá lói añárar sofór ot zaa cúru goijjí. Ítara bou fuain cóo beggúne añára re cóor or baáre foijjonto baráidiye. Héṛe añára doijjar hañsat añṛú félai dua goijjí.
5 E, havendo passado ali aqueles dias, saímos e seguimos nosso caminho, acompanhando-nos todos, cada um com sua mulher e filhos até fora da cidade; e, postos de joelhos na praia, oramos.
6 Baade ezzon ottu ezzone bidai loi añára zaáñs ot uiṭṭígoi, aar ítara nizor gór ot waafes giiyégoi.
6 E, saudando-nos uns aos outros, subimos ao navio; e eles voltaram para casa.
7 Ṭayár ottu zaáñs lói sofór gorí Patolomis cóor ot foóñicci, aar héṛiyar imandár báiboináin dore sólam zanai ítarar fúañti ek din táikki.
7 E nós, concluída a navegação de Tiro, viemos a Ptolemaida; e, havendo saudado os irmãos, ficamos com eles um dia.
8 Tarfor din añára rowana ói Kaisáriyat foóñicci, aar kúchóbor tobolik-goróya Filíp or gór ot táikki. Hé Filíp accíl Jerúsalem ot háñt zon modotgár basíloil de ítarar bútottu ekzon.
8 No dia seguinte, partindo dali Paulo e nós que com ele estávamos, chegamos a Cesareia; e, entrando em casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Yóggwa ttu sair gwá abiyáta zérfua accíl, zetará nobi ísafe Allar kalam hoitó.
9 Tinha este quatro filhas donzelas, que profetizavam.
10 Añára héṛe boóut din tákar baade, Yohúdiya ttu Agabos nam or ezzon nobi aiccíl.
10 E, demorando-nos ali por muitos dias, chegou da Judeia um profeta, por nome Ágabo;
11 Yóggwa añárar hañse aái Pául or duali looi nizor át ṭéng bañdífelai hoór de, “Pak-Ruh ye fórmar de, ‘Jerúsalem ot Yohúdi ókkole e dualir girós ore endilla gori bañdíbo, aar íba re Beyohúdi ókkol or át ot gosáidibo.’ ”
11 e, vindo ter conosco, tomou a cinta de Paulo e, ligando-se os seus próprios pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: Assim ligarão os judeus, em Jerusalém, o varão de quem é esta cinta e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Híyan fúni añára edde héṛiyar manúc ókkole Pául ore Jerúsalem ot no zaito fóriyat goijjí.
12 E, ouvindo nós isto, rogamos- lhe, tanto nós como os que eram daquele lugar, que não subisse a Jerusalém.
13 Montor Páule zuwab diyé de, “Tuáñra hañdahaṛi gorí añr dil báñgifelor kiyá? Añí toh Jerúsalem ot Malik Isár nam or wasté siríf bañdá hái bolla toiyar así de no, bólke mori bolla úddwa toiyar así.”
13 Mas Paulo respondeu: Que fazeis vós, chorando e magoando-me o coração? Porque eu estou pronto não só a ser ligado, mas ainda a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Íba re zettót añára manai no farir, añára yián hoói nizám mári táikki, “Malik or moncá fura óuk.”
14 E, como não podíamos convencê-lo, nos aquietamos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Hé din ókkol baade añára toiyar ói uore Jerúsalem ot zai bolla rowana loiyí.
15 Depois daqueles dias, havendo feito os nossos preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Añárar fúañti Kaisáriya ttu hoozzon ummot óu giíl; ítara añára re Sáifrus ḍiyar Manason nam or ezzon manúc or gór ot loigiyé, zeṛé añára tákibar hotá accíl. Hé manúc cwa accíl agor ummot ókkol ottu ezzon.
16 E foram também conosco alguns discípulos de Cesareia, levando consigo um certo Mnasom, natural de Chipre, discípulo antigo, com quem havíamos de hospedar-nos.
17 Zeñtté añára Jerúsalem ot foóñicci, imandár báiboináin de añára re kúcir sáañte estekbal goijjé.
17 E, logo que chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam de muito boa vontade.
18 Tarfor din Páule añára re fúañti looi Yakub ore saitó giiyé. Héṛe zomát or buzurgó beggún házir accíl.
18 No dia seguinte, Paulo entrou conosco em casa de Tiago, e todos os anciãos vieram ali.
19 Páule ítara re sólam zanai baade, íbar tobolik or ham or duara Alla ye Beyohúdi ókkol or dormiyan ot ziín-ziín goijjé híin ekkán-ekkán boiyan gorát doijje.
19 E, havendo-os saudado, contou- lhes minuciosamente o que por seu ministério Deus fizera entre os gentios.
20 Híin fúni ítara Allar taarif goijjé, aar Pául ore hoiyé de, “Bái, tuñí toh dekór, hotó ázar Yohúdi ókkole iman ainné, aar ítara beggún ottu Córiyot olla jus asé.
20 E, ouvindo- o eles, glorificaram ao Senhor e disseram-lhe: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus há que creem, e todos são zelosos da lei.
21 Ítara re tuáñr baabute howá gíyeh de ki, tuñí Beyohúdi ókkol or bútore ze Yohúdi ókkol asé ítara beggún ore Muúsar Córiyot bad di soli bolla taalim doh. Tuñí bóle ítara re hoiyó de, ítarar fuain dore ázomi gorá no foribó, aar añárar rosóm ókkol mozin sola no foribó.
21 E já acerca de ti foram informados de que ensinas todos os judeus que estão entre os gentios a apartarem-se de Moisés, dizendo que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo o costume da lei.
22 Tóoile kii gorá zaybo? Manúc ókkole de tuñí eṛé aiccó de híyan hámaha fúnibo.
22 Que faremos, pois? Em todo o caso é necessário que a multidão se ajunte; porque terão ouvido que já és vindo.
23 Hétolla añára hoóir de híyan goró. Añára ttu sair zon manúc asé, zetará manoc or tole.
23 Faze, pois, isto que te dizemos: temos quatro varões que fizeram voto.
24 Ítara re tuáñr fúañti loizo, aar nizoré ítarar fúañti pak-sáf gorógoi. Ítara nizor matá eñraifélai fare fán ítara re hóssa diiyo. Tói manúc beggúne zanibó de, ítarar hañse tuáñr baabute ziín howá gíyeh híin or bútore honó sóiyi nái, bólke tuñí nize yó Córiyot mozin zindigi haṛo.
24 Toma estes contigo, e santifica-te com eles, e faze por eles os gastos para que rapem a cabeça, e todos ficarão sabendo que nada há daquilo de que foram informados acerca de ti, mas que também tu mesmo andas guardando a lei.
25 Montor ze Beyohúdi ókkole iman ainné, ítarar hañse añára fáisela gorí e hotá hoói ceñṛí leikkí, ki hoilé, tuáñra muttir hañse kurbani diya hána ókkol na háiyo, lou na háiyo, gola sibi marifélaiya januwar or gusso na háiyo, edde zená no goríyo.”
25 Todavia, quanto aos que creem dos gentios, já nós havemos escrito e achado por bem que nada disto observem; mas que só se guardem do que se sacrifica aos ídolos, e do sangue, e do sufocado, e da prostituição.
26 Tarfor din Páule manúc ítara re fúañti loigiyé, aar ítarar fúañti nizoré pak-sáf goijjé. Baade baitul-mukaddos ot zai zanaidiyé de, pak-sáf ówar din hoñtté céc óibo aar ítara fottí ekzon olla hoñtté kurbani diya zaybo.
26 Então, Paulo, tomando consigo aqueles varões, entrou, no dia seguinte, no templo, já santificado com eles, anunciando serem já cumpridos os dias da purificação; e ficou ali até se oferecer em favor de cada um deles a oferta.
27 Háñt din fura óibar kessú ṭaim age, Ecíyar Yohúdi ókkole Pául ore baitul-mukaddos or bútore deikké rár, manúc ókkol ore uskaidi íba re dórifelaiye.
27 Quando os sete dias estavam quase a terminar, os judeus da Ásia, vendo-o no templo, alvoroçaram todo o povo e lançaram mão dele,
28 Ítara guzoran mari hoór de, “Ó Boni Isráil ókkol, añára re modot gorógai! E manúc ibá óilde ubá zibá ye agagura fottíkiyo re añárar koum or, añárar Córiyot or, edde e zagar hélaf taalim deh. Aar híin baade yo, ibá ye Girík ókkol ore baitul-mukaddos ot aní e pak zaga re nafak gorífelaiye.”
28 clamando: Varões israelitas, acudi! Este é o homem que por todas as partes ensina a todos, contra o povo, e contra a lei, e contra este lugar; e, demais disto, introduziu também no templo os gregos e profanou este santo lugar.
29 Ítara héndilla kiyólla hoiyé hoilé, yár age ítara Ífici manúc Torofímos ore íbar fúañti cóor or bútore deikkíl, aar ṭáaijjil de, Páule yóggwa re baitul-mukaddos ot ainné.
29 Porque tinham visto com ele na cidade a Trófimo, de Éfeso, o qual pensavam que Paulo introduzira no templo.
30 Tarfore guñṛa cóor ot hánggama foida óigiyoi, aar manúc ókkole fúañti ekkú duñre aái Pául ore dórifelaiye, baade íba re baitul-mukaddos ottu ṭani baáre aní, éhon geiṭ ṭún bon gorífelaiye.
30 E alvoroçou-se toda a cidade, e houve grande concurso de povo; e, pegando de Paulo, o arrastaram para fora do templo, e logo as portas se fecharam.
31 Ítara íba re marifélaito kucíc gorér de októt, Romi ṭeérang or zonnal or hañse ekkán hóbor foóñicce de ki, “Fura Jerúsalem ot úrussul soler.”
31 E, procurando eles matá-lo, chegou ao tribuno da coorte o aviso de que Jerusalém estava toda em confusão.
32 Híyan fúni mottor hé zonnale hoozzon fóous edde cáap fúañti looi duñri manúc or dol lwát giiyé. Manúc ókkole zonnal lwá re edde fóous ókkol ore deikké rár, Pául ore mara-dóra bon goijjé.
32 Este, tomando logo consigo soldados e centuriões, correu para eles. E, quando viram o tribuno e os soldados, cessaram de ferir a Paulo.
33 Tói zonnal lwá ḍáke aái Pául ore gereftar gorífelaiye, aar íba re duiyán síyol lói bañdá zay bolla hókum díye. Tarfore yóggwa ye fusár gorér de, “Manúc ibá hon? Ibá ye kii goijjé dé?”
33 Então, aproximando-se o tribuno, o prendeu, e o mandou atar com duas cadeias, e lhe perguntou quem era e o que tinha feito.
34 Montor manúc or ḍaái war bútottu hodúne yián hoói guzorer aar hodúne waán hoói guzorer. Zonnal lwá ye zettót úrussul or zoriya hákikot zani no farer, Pául ore gáñṭit loiza zay bolla hókum díye.
34 E, na multidão, uns clamavam de uma maneira; outros, de outra; mas, como nada podia saber ao certo por causa do alvoroço, mandou conduzi-lo para a fortaleza.
35 Pául círir tók foijjonto foóñicce rár, fóous ókkol ottu íba re boói loiza foijjé, kiyólla-hoilé manúc or dol lwá hótara accíl.
35 E sucedeu que, chegando às escadas, os soldados tiveram de lhe pegar por causa da violência da multidão,
36 Manúc ítara íbar fisé-fisé zaat accíl, aar guzori-guzori howát accíl de, “Ibá re marifélo.”
36 porque a multidão do povo o seguia, clamando: Mata-o!
37 Pául ore gáñṭit gólaibar októt, íba ye zonnal lwá ttu fusár gorér de, “Añí tuáñre kessú hoói faijjum né?”
37 E, quando iam introduzir Paulo na fortaleza, disse Paulo ao tribuno: É-me permitido dizer-te alguma coisa? E ele disse: Sabes o grego?
38 Tóoile kí tui Ijípi uite no, zee niki yaar hooddin age bagiyai gorái sair ázar kúni re moidan zagat loigílgoi?”
38 Não és tu, porventura, aquele egípcio que antes destes dias fez uma sedição e levou ao deserto quatro mil salteadores?
39 Montor Páule zuwab der de, “Añí ézzon Yohúdi, Kilicíya elakar Tarsús or manúc, añí aamfám cóor or manúc no. Meérbani góri añré manúc cún ore hotá hoibár ezin doh.”
39 Mas Paulo lhe disse: Na verdade, eu sou um homem judeu, cidadão de Tarso, cidade não pouco célebre na Cilícia; rogo-te, porém, que me permitas falar ao povo.
40 Zonnal lwár ezin fai yore, Pául círir tók ot tíyai manúc ókkol ore áte icára goijjé. Ítara beggún nizám óiye rár, íba ye Hibrú zubane hoór de,
40 E, havendo-lho permitido, Paulo, pondo-se em pé nas escadas, fez sinal com a mão ao povo; e, feito grande silêncio, falou-lhes em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.