Atos 14

rhgc (RHGC) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ikóniyat Pául edde Bárnabas Yohúdi ókkol or mujilíc-hánat giiyé. Héṛe tará eéngori tobolik goijjé, zeén níki Yohúdi edde Beyohúdi becábicí ye iman ainné.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé, segundo seu costume, entraram na sinagoga dos judeus e ali pregaram, de tal modo que uma grande multidão de judeus e de gregos se converteu à fé.
2 Montor ze Yohúdi ókkole iman nú ané ítara Beyohúdi ókkol ore uskaidi yore imandár báiyain dor ulḍa matá hóraf gorídiye.
2 Mas os judeus, que tinham permanecido incrédulos, excitaram os ânimos dos pagãos contra os irmãos.
3 Toóu Pául edde Bárnabas héṛe boóut din táikkil; tará hímmot or sáañte Malik or baabute taalim dito, aar Malike tarár áta illayi-nicán ókkol edde taajuippa harhána ókkol dahái Íbar rahámot or hotá sóiyi dé sábut goittó.
3 Não obstante, eles se demoraram ali por muito tempo, falando com desassombro e confiança no Senhor, que dava testemunho à palavra da sua graça pelos milagres e prodígios que ele operava por mãos dos apóstolos.
4 Montor cóor or manúc ókkol faáṭ-faáṭ óigilgoi; kessú Yohúdi ókkol or híkka, aar kessú sáhabi gún or híkka.
4 A população da cidade achava-se dividida: uns eram pelos judeus, outros pelos apóstolos.
5 Hétolla hodún Beyohúdi ye edde Yohúdi ye ítarar sóddar ókkol lói mili sólla goijjé de, Pául edde Bárnabas ore cíl or dola mari bolla edde beizzoti gorí bolla.
5 Mas como se tivesse levantado um motim dos gentios e dos judeus, com os seus chefes, para os ultrajar e apedrejar,
6 Montor tará híyan zani faijjé rár, héntu Lukáyoniya elakar cóor Lusítarat edde Darbit edde híin or atehañsór zaga ókkol ot dáigiyegoi,
6 ao saberem disso, fugiram para as cidades da Licaônia, Listra e Derbe e suas circunvizinhanças.
7 aar héṛe lagatar kúchóbor tobolik gorát accíl.
7 Ali pregaram o Evangelho.
8 Lusítarat ézzon leng manúc boói tákito. Íba héndilla zormo óoil, aar honódin áñṛi faijjé de nái.
8 Em Listra vivia um homem aleijado das pernas, coxo de nascença, que nunca tinha andado.
9 Hé manúc cwa Pául or boiyan fúnat accíl. Páule yóggwar uzu díyan dóri saiyé rár dekér de, yóggwa ttu gom ói bolla iman asé,
9 Sentado, ele ouvia Paulo pregar. Este, fixando nele os olhos e vendo que tinha fé para ser curado,
10 hétolla íba ye eggwá ḍoóñr abase ḍak mari hoór de, “Tuáñr ṭénge uzu gorí tíyo.” Hétunot yóggwa fál mari tíyaiye aar áñṛat doijje.
10 disse em alta voz: Levanta-te direito sobre os teus pés! Ele deu um salto e pôs-se a andar.
11 Páule goijjé de ham mán dekí manúc ókkole guzori Lukáyoniya zubane hoór de, “Añárar hañse insán or súrote debota ókkol lami aiccé!”
11 Vendo a multidão o que Paulo fizera, levantou a voz, gritando em língua licaônica: Deuses em figura de homens baixaram a nós!
12 Ítara Bárnabas or nam dyíl Zeyus, aar Pául or nam dyíl Harmis, kiyólla-hoilé íba ye kalam or hotá bicí hoitó.
12 Chamavam a Barnabé Zeus e a Paulo Hermes, porque era este quem dirigia a palavra.
13 Zeyus debotar mondir gán cóor or ekkágori baáre accíl. Híyan or imame cóor or geiṭ ot biríc goru ókkol edde golar mala ókkol ainníl, kiyólla-hoilé ítar ttu edde manúc or dol ottu Pául edde Bárnabas or hañse kurbani peec goittó mon accíl.
13 Um sacerdote de Zeus Propóleos trouxe para as portas touros ornados de grinaldas, querendo, de acordo com todo o povo, sacrificar-lhos.
14 Montor sáhabi Bárnabase edde Páule híyan fúinne rár, nizor gair or hoor fáṛifelaiye, aar manúc or dol lwát duñri zai guzori-guzori hoór de,
14 Mas os apóstolos Barnabé e Paulo, ao perceberem isso, rasgaram as suas vestes e saltaram no meio da multidão:
15 “Ó dustó ókkol, tuáñra iín kiyólla gorór? Añára yó de tuáñrar ḍóilla insán. Añára tuáñrar hañse kúchóbor tobolik gorír de ki hoilé, tuáñra e behar siz iín ottu zinda Allar uzu fíro, zibá ye asman, zobin, doriya, edde híin or bútore ziín asé híin beggún foida goijjé.
15 Homens, clamavam eles, por que fazeis isso? Também nós somos homens, da mesma condição que vós, e pregamos justamente para que vos convertais das coisas vãs ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo quanto neles há.
16 Agor zobanat Íba ye tamám koum ókkol ore nizor-nizor mon mozin soilto dyíl.
16 Ele permitiu nos tempos passados que todas as nações seguissem os seus caminhos.
17 Toóu Íba ye tuáñrar hañse endilla siz ókkol dii raikké ziíne Íbar gobá déh. Íbar meérbani iíne zahér ó, ki hoilé, Íba ye tuáñra re asman ottu zór dee edde moósum mozin fósol ókkol dee; Íba ye tuáñra re hána dee edde tuáñrar dil kúciye furaide.”
17 Contudo, nunca deixou de dar testemunho de si mesmo, por seus benefícios: dando-vos do céu as chuvas e os tempos férteis, concedendo abundante alimento e enchendo os vossos corações de alegria.
18 Hotá híin hoói baade yo, manúc ókkol ore bicí mockil or sáañte tarár hañse kurbani peec gorá ttu bon gorá foijjé.
18 Apesar dessas palavras, não foi sem dificuldade que contiveram a multidão de sacrificar a eles.
19 Lekin Enṭiyok ottu edde Ikóniya ttu hoozzon Yohúdi héṛe aái manúc ókkol ore nizor híkka gorífelaiye. Baade ítara Pául ore cíl or dola maijjíl, aar íba morigiyói bóuli ṭáari señsai-señsai cóor or baáre loigiyói.
19 Sobrevieram, porém, alguns judeus de Antioquia e de Icônio que persuadiram a multidão. Apedrejaram Paulo e, dando-o por morto, arrastaram-no para fora da cidade.
20 Montor ummot ókkol íbar sairókul ttu zoma ói baade, íba uṛí cóor or bútore waafes giiyégoi. Aar tarfor din íba Bárnabas or fúañti Darbi cóor ot giiyégoi.
20 Os discípulos o rodearam. Ele se levantou e entrou na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Tará Darbit kúchóbor tobolik gorí becábicí ummot ókkol banaiyé. Baade tará abar Lusítarat, Ikóniyat, edde Enṭiyok ot fírigiyoi.
21 Depois de ter pregado o Evangelho à cidade de Derbe, onde ganharam muitos discípulos, voltaram para Listra, Icônio e Antioquia {da Pisídia}.
22 Héṛe tará ummot ókkol or dil ore mozbut goijjíl, aar iman ot lagi tákito nosíyot gorí hoiyé de, “Allar raijjot góilte añára ttu hámaha bicí mosibot ókkol bordac gorá foribó.”
22 Confirmavam as almas dos discípulos e exortavam-nos a perseverar na fé, dizendo que é necessário entrarmos no Reino de Deus por meio de muitas tribulações.
23 Páule edde Bárnabase hárr zomát ot murubbi-neta ókkol tuillé, aar ruza rakí edde dua gorí ítara re Malik or át ot gosáidiye, zibár uore ítara iman ainné.
23 Em cada igreja instituíram anciãos e, após orações com jejuns, encomendaram-nos ao Senhor, em quem tinham confiado.
24 Tarfore tará Pisídiya elaka báy zai Pampúliyat aiccé,
24 Atravessaram a Pisídia e chegaram a Panfília.
25 aar Perga cóor ot kúchóbor tobolik gorí Attaliya cóor ot giiyégoi.
25 Depois de ter anunciado a palavra do Senhor em Perge, desceram a Atália.
26 Baade héntu zaáñs ot góri waafes Enṭiyok olla rowana loiyé, zeṛé tará re ham uúin goittó Allar rahámot or át ot gosáidiya gíyl ziín tará ttu fura goijjá óiye.
26 Dali navegaram para Antioquia {da Síria}, de onde tinham partido, encomendados à graça de Deus para a obra que estavam a completar.
27 Tará héṛe foóñsi baade zomát or manúc beggún ore zoma goijjé, aar Alla ye tarár áta ziín-ziín goijjé híin beggún ítarar hañse boiyan goijjé, aró boiyan goijjé de, Alla ye Beyohúdi ókkol olla yó iman or duwar kúille.
27 Ali chegados, reuniram a igreja e contaram quão grandes coisas Deus fizera com eles, e como abrira a porta da fé aos gentios.
28 Baade tará héṛe ummot ókkol or fúañti boóut din táikke.
28 Demoraram-se com os discípulos longo tempo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.