Atos 14

rhgc (RHGC) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ikóniyat Pául edde Bárnabas Yohúdi ókkol or mujilíc-hánat giiyé. Héṛe tará eéngori tobolik goijjé, zeén níki Yohúdi edde Beyohúdi becábicí ye iman ainné.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé também foram à sinagoga judaica e falaram de tal modo que muitos creram, tanto judeus como gentios.
2 Montor ze Yohúdi ókkole iman nú ané ítara Beyohúdi ókkol ore uskaidi yore imandár báiyain dor ulḍa matá hóraf gorídiye.
2 Alguns dos judeus que não creram, porém, incitaram os gentios e envenenaram a mente deles contra Paulo e Barnabé.
3 Toóu Pául edde Bárnabas héṛe boóut din táikkil; tará hímmot or sáañte Malik or baabute taalim dito, aar Malike tarár áta illayi-nicán ókkol edde taajuippa harhána ókkol dahái Íbar rahámot or hotá sóiyi dé sábut goittó.
3 Ainda assim, os apóstolos passaram bastante tempo ali, falando corajosamente da graça do Senhor, que confirmava a mensagem deles concedendo-lhes poder para realizar sinais e maravilhas.
4 Montor cóor or manúc ókkol faáṭ-faáṭ óigilgoi; kessú Yohúdi ókkol or híkka, aar kessú sáhabi gún or híkka.
4 Com isso, o povo da cidade ficou dividido: alguns tomaram partido dos judeus, e outros, dos apóstolos.
5 Hétolla hodún Beyohúdi ye edde Yohúdi ye ítarar sóddar ókkol lói mili sólla goijjé de, Pául edde Bárnabas ore cíl or dola mari bolla edde beizzoti gorí bolla.
5 Então um grupo de gentios, judeus e seus líderes resolveu atacá-los e apedrejá-los.
6 Montor tará híyan zani faijjé rár, héntu Lukáyoniya elakar cóor Lusítarat edde Darbit edde híin or atehañsór zaga ókkol ot dáigiyegoi,
6 Quando os apóstolos souberam disso, fugiram para a região da Licaônia, para as cidades de Listra e Derbe e seus arredores.
7 aar héṛe lagatar kúchóbor tobolik gorát accíl.
7 E ali anunciaram as boas-novas.
8 Lusítarat ézzon leng manúc boói tákito. Íba héndilla zormo óoil, aar honódin áñṛi faijjé de nái.
8 Enquanto estavam em Listra, Paulo e Barnabé encontraram um homem com os pés aleijados. Sofria desse problema desde o nascimento e, portanto, nunca tinha andado. Estava sentado
9 Hé manúc cwa Pául or boiyan fúnat accíl. Páule yóggwar uzu díyan dóri saiyé rár dekér de, yóggwa ttu gom ói bolla iman asé,
9 e ouvia Paulo pregar. Paulo olhou diretamente para ele e, vendo que ele tinha fé para ser curado,
10 hétolla íba ye eggwá ḍoóñr abase ḍak mari hoór de, “Tuáñr ṭénge uzu gorí tíyo.” Hétunot yóggwa fál mari tíyaiye aar áñṛat doijje.
10 disse em alta voz: “Levante-se!”. O homem se levantou de um salto e começou a andar.
11 Páule goijjé de ham mán dekí manúc ókkole guzori Lukáyoniya zubane hoór de, “Añárar hañse insán or súrote debota ókkol lami aiccé!”
11 A multidão, vendo o que Paulo havia feito, gritou no dialeto local: “Os deuses vieram até nós em forma de homens!”.
12 Ítara Bárnabas or nam dyíl Zeyus, aar Pául or nam dyíl Harmis, kiyólla-hoilé íba ye kalam or hotá bicí hoitó.
12 Concluíram que Barnabé era o deus grego Zeus, e Paulo, o deus Hermes, pois era ele quem proclamava a mensagem.
13 Zeyus debotar mondir gán cóor or ekkágori baáre accíl. Híyan or imame cóor or geiṭ ot biríc goru ókkol edde golar mala ókkol ainníl, kiyólla-hoilé ítar ttu edde manúc or dol ottu Pául edde Bárnabas or hañse kurbani peec goittó mon accíl.
13 O sacerdote do templo de Zeus, que ficava na entrada da cidade, trouxe touros e coroas de flores até as portas da cidade, pois ele e a multidão queriam oferecer sacrifícios aos apóstolos.
14 Montor sáhabi Bárnabase edde Páule híyan fúinne rár, nizor gair or hoor fáṛifelaiye, aar manúc or dol lwát duñri zai guzori-guzori hoór de,
14 Quando Barnabé e Paulo ouviram o que estava acontecendo, rasgaram as roupas e correram para o meio do povo, gritando:
15 “Ó dustó ókkol, tuáñra iín kiyólla gorór? Añára yó de tuáñrar ḍóilla insán. Añára tuáñrar hañse kúchóbor tobolik gorír de ki hoilé, tuáñra e behar siz iín ottu zinda Allar uzu fíro, zibá ye asman, zobin, doriya, edde híin or bútore ziín asé híin beggún foida goijjé.
15 “Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Somos homens como vocês! Viemos lhes anunciar as boas-novas, para que abandonem estas coisas sem valor e se voltem para o Deus vivo, que fez os céus e a terra, o mar e tudo que neles há.
16 Agor zobanat Íba ye tamám koum ókkol ore nizor-nizor mon mozin soilto dyíl.
16 No passado, ele permitiu que as nações seguissem seus próprios caminhos,
17 Toóu Íba ye tuáñrar hañse endilla siz ókkol dii raikké ziíne Íbar gobá déh. Íbar meérbani iíne zahér ó, ki hoilé, Íba ye tuáñra re asman ottu zór dee edde moósum mozin fósol ókkol dee; Íba ye tuáñra re hána dee edde tuáñrar dil kúciye furaide.”
17 mas nunca as deixou sem evidências de sua existência e de sua bondade. Ele lhes concede chuvas e boas colheitas, e também alimento e um coração alegre”.
18 Hotá híin hoói baade yo, manúc ókkol ore bicí mockil or sáañte tarár hañse kurbani peec gorá ttu bon gorá foijjé.
18 Apesar dessas palavras, Paulo e Barnabé tiveram dificuldade para impedir que o povo lhes oferecesse sacrifícios.
19 Lekin Enṭiyok ottu edde Ikóniya ttu hoozzon Yohúdi héṛe aái manúc ókkol ore nizor híkka gorífelaiye. Baade ítara Pául ore cíl or dola maijjíl, aar íba morigiyói bóuli ṭáari señsai-señsai cóor or baáre loigiyói.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e Icônio e instigaram a multidão. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que ele estivesse morto.
20 Montor ummot ókkol íbar sairókul ttu zoma ói baade, íba uṛí cóor or bútore waafes giiyégoi. Aar tarfor din íba Bárnabas or fúañti Darbi cóor ot giiyégoi.
20 No entanto, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou novamente na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Tará Darbit kúchóbor tobolik gorí becábicí ummot ókkol banaiyé. Baade tará abar Lusítarat, Ikóniyat, edde Enṭiyok ot fírigiyoi.
21 Depois de terem anunciado as boas-novas em Derbe e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram a Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia,
22 Héṛe tará ummot ókkol or dil ore mozbut goijjíl, aar iman ot lagi tákito nosíyot gorí hoiyé de, “Allar raijjot góilte añára ttu hámaha bicí mosibot ókkol bordac gorá foribó.”
22 onde fortaleceram os discípulos. Eles os encorajaram a permanecer na fé, lembrando-os de que é necessário passar por muitos sofrimentos até entrar no reino de Deus.
23 Páule edde Bárnabase hárr zomát ot murubbi-neta ókkol tuillé, aar ruza rakí edde dua gorí ítara re Malik or át ot gosáidiye, zibár uore ítara iman ainné.
23 Paulo e Barnabé também escolheram presbíteros em cada igreja e, com orações e jejuns, os entregaram aos cuidados do Senhor, em quem haviam crido.
24 Tarfore tará Pisídiya elaka báy zai Pampúliyat aiccé,
24 Então viajaram de volta pela Pisídia até a Panfília.
25 aar Perga cóor ot kúchóbor tobolik gorí Attaliya cóor ot giiyégoi.
25 Pregaram a palavra em Perge e desceram para Atália.
26 Baade héntu zaáñs ot góri waafes Enṭiyok olla rowana loiyé, zeṛé tará re ham uúin goittó Allar rahámot or át ot gosáidiya gíyl ziín tará ttu fura goijjá óiye.
26 Por fim, voltaram de navio para Antioquia, onde sua viagem tinha começado e onde haviam sido entregues à graça de Deus para realizar o trabalho que agora completavam.
27 Tará héṛe foóñsi baade zomát or manúc beggún ore zoma goijjé, aar Alla ye tarár áta ziín-ziín goijjé híin beggún ítarar hañse boiyan goijjé, aró boiyan goijjé de, Alla ye Beyohúdi ókkol olla yó iman or duwar kúille.
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo que Deus tinha feito por meio deles e como tinha aberto a porta da fé também para os gentios.
28 Baade tará héṛe ummot ókkol or fúañti boóut din táikke.
28 E permaneceram ali com os discípulos por muito tempo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.