Atos 14

rhgc (RHGC) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ikóniyat Pául edde Bárnabas Yohúdi ókkol or mujilíc-hánat giiyé. Héṛe tará eéngori tobolik goijjé, zeén níki Yohúdi edde Beyohúdi becábicí ye iman ainné.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé entraram juntos na sinagoga judaica e falaram de tal modo, que veio a crer grande multidão, tanto de judeus como de gregos.
2 Montor ze Yohúdi ókkole iman nú ané ítara Beyohúdi ókkol ore uskaidi yore imandár báiyain dor ulḍa matá hóraf gorídiye.
2 Mas os judeus que não tinham crido incitaram e irritaram os ânimos dos gentios contra os irmãos.
3 Toóu Pául edde Bárnabas héṛe boóut din táikkil; tará hímmot or sáañte Malik or baabute taalim dito, aar Malike tarár áta illayi-nicán ókkol edde taajuippa harhána ókkol dahái Íbar rahámot or hotá sóiyi dé sábut goittó.
3 Entretanto, Paulo e Barnabé ficaram bastante tempo em Icônio, falando ousadamente no Senhor, o qual confirmava a palavra da sua graça, concedendo que, por mão deles, se fizessem sinais e prodígios.
4 Montor cóor or manúc ókkol faáṭ-faáṭ óigilgoi; kessú Yohúdi ókkol or híkka, aar kessú sáhabi gún or híkka.
4 Mas o povo da cidade se dividiu: uns eram pelos judeus; outros, pelos apóstolos.
5 Hétolla hodún Beyohúdi ye edde Yohúdi ye ítarar sóddar ókkol lói mili sólla goijjé de, Pául edde Bárnabas ore cíl or dola mari bolla edde beizzoti gorí bolla.
5 Então surgiu um movimento entre os gentios e os judeus, com o apoio das suas autoridades, para os maltratar e apedrejar.
6 Montor tará híyan zani faijjé rár, héntu Lukáyoniya elakar cóor Lusítarat edde Darbit edde híin or atehañsór zaga ókkol ot dáigiyegoi,
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades da Licaônia, e para as regiões vizinhas,
7 aar héṛe lagatar kúchóbor tobolik gorát accíl.
7 onde anunciaram o evangelho.
8 Lusítarat ézzon leng manúc boói tákito. Íba héndilla zormo óoil, aar honódin áñṛi faijjé de nái.
8 Em Listra, costumava estar sentado certo homem aleijado, paralítico desde o seu nascimento, e que nunca tinha conseguido andar.
9 Hé manúc cwa Pául or boiyan fúnat accíl. Páule yóggwar uzu díyan dóri saiyé rár dekér de, yóggwa ttu gom ói bolla iman asé,
9 Esse homem ouviu Paulo falar. Quando Paulo fixou nele os olhos e viu que ele tinha fé para ser curado,
10 hétolla íba ye eggwá ḍoóñr abase ḍak mari hoór de, “Tuáñr ṭénge uzu gorí tíyo.” Hétunot yóggwa fál mari tíyaiye aar áñṛat doijje.
10 disse a ele em voz alta: — Levante-se direito sobre os pés! O homem saltou e começou a andar.
11 Páule goijjé de ham mán dekí manúc ókkole guzori Lukáyoniya zubane hoór de, “Añárar hañse insán or súrote debota ókkol lami aiccé!”
11 Quando as multidões viram o que Paulo tinha feito, gritaram em língua licaônica: — Os deuses, em forma de homens, desceram até nós.
12 Ítara Bárnabas or nam dyíl Zeyus, aar Pául or nam dyíl Harmis, kiyólla-hoilé íba ye kalam or hotá bicí hoitó.
12 A Barnabé chamavam Júpiter, e a Paulo, Mercúrio, porque este era o principal portador da palavra.
13 Zeyus debotar mondir gán cóor or ekkágori baáre accíl. Híyan or imame cóor or geiṭ ot biríc goru ókkol edde golar mala ókkol ainníl, kiyólla-hoilé ítar ttu edde manúc or dol ottu Pául edde Bárnabas or hañse kurbani peec goittó mon accíl.
13 O sacerdote de Júpiter, cujo templo estava em frente da cidade, trazendo touros e grinaldas para junto dos portões da cidade, queria oferecer um sacrifício juntamente com a multidão.
14 Montor sáhabi Bárnabase edde Páule híyan fúinne rár, nizor gair or hoor fáṛifelaiye, aar manúc or dol lwát duñri zai guzori-guzori hoór de,
14 Porém, ouvindo isto, os apóstolos Barnabé e Paulo, rasgando as suas roupas, saltaram para o meio da multidão, gritando:
15 “Ó dustó ókkol, tuáñra iín kiyólla gorór? Añára yó de tuáñrar ḍóilla insán. Añára tuáñrar hañse kúchóbor tobolik gorír de ki hoilé, tuáñra e behar siz iín ottu zinda Allar uzu fíro, zibá ye asman, zobin, doriya, edde híin or bútore ziín asé híin beggún foida goijjé.
15 — Senhores, por que estão fazendo isto? Nós também somos seres humanos como vocês, sujeitos aos mesmos sentimentos, e anunciamos o evangelho a vocês para que se convertam destas coisas vãs ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
16 Agor zobanat Íba ye tamám koum ókkol ore nizor-nizor mon mozin soilto dyíl.
16 Nas gerações passadas, Deus permitiu que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 Toóu Íba ye tuáñrar hañse endilla siz ókkol dii raikké ziíne Íbar gobá déh. Íbar meérbani iíne zahér ó, ki hoilé, Íba ye tuáñra re asman ottu zór dee edde moósum mozin fósol ókkol dee; Íba ye tuáñra re hána dee edde tuáñrar dil kúciye furaide.”
17 Contudo, não deixou de dar testemunho de si mesmo, fazendo o bem, dando a vocês chuvas do céu e estações frutíferas, enchendo o coração de vocês de fartura e de alegria.
18 Hotá híin hoói baade yo, manúc ókkol ore bicí mockil or sáañte tarár hañse kurbani peec gorá ttu bon gorá foijjé.
18 Dizendo isto, foi ainda com dificuldade que impediram a multidão de lhes oferecer sacrifícios.
19 Lekin Enṭiyok ottu edde Ikóniya ttu hoozzon Yohúdi héṛe aái manúc ókkol ore nizor híkka gorífelaiye. Baade ítara Pául ore cíl or dola maijjíl, aar íba morigiyói bóuli ṭáari señsai-señsai cóor or baáre loigiyói.
19 Entretanto, chegaram judeus de Antioquia e Icônio e, instigando as multidões, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, dando-o por morto.
20 Montor ummot ókkol íbar sairókul ttu zoma ói baade, íba uṛí cóor or bútore waafes giiyégoi. Aar tarfor din íba Bárnabas or fúañti Darbi cóor ot giiyégoi.
20 Mas, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou na cidade. No dia seguinte, foi com Barnabé para Derbe.
21 Tará Darbit kúchóbor tobolik gorí becábicí ummot ókkol banaiyé. Baade tará abar Lusítarat, Ikóniyat, edde Enṭiyok ot fírigiyoi.
21 E, tendo anunciado o evangelho naquela cidade e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram para Listra, Icônio e Antioquia,
22 Héṛe tará ummot ókkol or dil ore mozbut goijjíl, aar iman ot lagi tákito nosíyot gorí hoiyé de, “Allar raijjot góilte añára ttu hámaha bicí mosibot ókkol bordac gorá foribó.”
22 fortalecendo o ânimo dos discípulos, exortando-os a permanecerem firmes na fé e mostrando que, através de muitas tribulações, nos importa entrar no Reino de Deus.
23 Páule edde Bárnabase hárr zomát ot murubbi-neta ókkol tuillé, aar ruza rakí edde dua gorí ítara re Malik or át ot gosáidiye, zibár uore ítara iman ainné.
23 E, promovendo-lhes, em cada igreja, a eleição de presbíteros, depois de orar com jejuns, os encomendaram ao Senhor, em quem haviam crido.
24 Tarfore tará Pisídiya elaka báy zai Pampúliyat aiccé,
24 Atravessando a Pisídia, Paulo e Barnabé se dirigiram à Panfília.
25 aar Perga cóor ot kúchóbor tobolik gorí Attaliya cóor ot giiyégoi.
25 E, tendo anunciado a palavra em Perge, foram para Atália
26 Baade héntu zaáñs ot góri waafes Enṭiyok olla rowana loiyé, zeṛé tará re ham uúin goittó Allar rahámot or át ot gosáidiya gíyl ziín tará ttu fura goijjá óiye.
26 e dali navegaram para Antioquia, onde tinham sido recomendados à graça de Deus para a obra que agora tinham terminado.
27 Tará héṛe foóñsi baade zomát or manúc beggún ore zoma goijjé, aar Alla ye tarár áta ziín-ziín goijjé híin beggún ítarar hañse boiyan goijjé, aró boiyan goijjé de, Alla ye Beyohúdi ókkol olla yó iman or duwar kúille.
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo o que Deus havia feito com eles e como tinha aberto aos gentios a porta da fé.
28 Baade tará héṛe ummot ókkol or fúañti boóut din táikke.
28 E permaneceram muito tempo com os discípulos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.