Atos 14
rhgc (RHGC) vs ACF
1 Ikóniyat Pául edde Bárnabas Yohúdi ókkol or mujilíc-hánat giiyé. Héṛe tará eéngori tobolik goijjé, zeén níki Yohúdi edde Beyohúdi becábicí ye iman ainné.
1 E aconteceu que em Icônio entraram juntos na sinagoga dos judeus, e falaram de tal modo que creu uma grande multidão, não só de judeus mas de gregos.
2 Montor ze Yohúdi ókkole iman nú ané ítara Beyohúdi ókkol ore uskaidi yore imandár báiyain dor ulḍa matá hóraf gorídiye.
2 Mas os judeus incrédulos incitaram e irritaram, contra os irmãos, os ânimos dos gentios.
3 Toóu Pául edde Bárnabas héṛe boóut din táikkil; tará hímmot or sáañte Malik or baabute taalim dito, aar Malike tarár áta illayi-nicán ókkol edde taajuippa harhána ókkol dahái Íbar rahámot or hotá sóiyi dé sábut goittó.
3 Detiveram-se, pois, muito tempo, falando ousadamente acerca do Senhor, o qual dava testemunho à palavra da sua graça, permitindo que por suas mãos se fizessem sinais e prodígios.
4 Montor cóor or manúc ókkol faáṭ-faáṭ óigilgoi; kessú Yohúdi ókkol or híkka, aar kessú sáhabi gún or híkka.
4 E dividiu-se a multidão da cidade; e uns eram pelos judeus, e outros pelos apóstolos.
5 Hétolla hodún Beyohúdi ye edde Yohúdi ye ítarar sóddar ókkol lói mili sólla goijjé de, Pául edde Bárnabas ore cíl or dola mari bolla edde beizzoti gorí bolla.
5 E havendo um motim, tanto dos judeus como dos gentios, com os seus principais, para os insultarem e apedrejarem,
6 Montor tará híyan zani faijjé rár, héntu Lukáyoniya elakar cóor Lusítarat edde Darbit edde híin or atehañsór zaga ókkol ot dáigiyegoi,
6 Sabendo-o eles, fugiram para Listra e Derbe, cidades de Licaônia, e para a província circunvizinha;
7 aar héṛe lagatar kúchóbor tobolik gorát accíl.
7 E ali pregavam o evangelho.
8 Lusítarat ézzon leng manúc boói tákito. Íba héndilla zormo óoil, aar honódin áñṛi faijjé de nái.
8 E estava assentado em Listra certo homem leso dos pés, coxo desde o ventre de sua mãe, o qual nunca tinha andado.
9 Hé manúc cwa Pául or boiyan fúnat accíl. Páule yóggwar uzu díyan dóri saiyé rár dekér de, yóggwa ttu gom ói bolla iman asé,
9 Este ouviu falar Paulo, que, fixando nele os olhos, e vendo que tinha fé para ser curado,
10 hétolla íba ye eggwá ḍoóñr abase ḍak mari hoór de, “Tuáñr ṭénge uzu gorí tíyo.” Hétunot yóggwa fál mari tíyaiye aar áñṛat doijje.
10 Disse em voz alta: Levanta-te direito sobre teus pés. E ele saltou e andou.
11 Páule goijjé de ham mán dekí manúc ókkole guzori Lukáyoniya zubane hoór de, “Añárar hañse insán or súrote debota ókkol lami aiccé!”
11 E as multidões, vendo o que Paulo fizera, levantaram a sua voz, dizendo em língua licaônica: Fizeram-se os deuses semelhantes aos homens, e desceram até nós.
12 Ítara Bárnabas or nam dyíl Zeyus, aar Pául or nam dyíl Harmis, kiyólla-hoilé íba ye kalam or hotá bicí hoitó.
12 E chamavam Júpiter a Barnabé, e Mercúrio a Paulo; porque este era o que falava.
13 Zeyus debotar mondir gán cóor or ekkágori baáre accíl. Híyan or imame cóor or geiṭ ot biríc goru ókkol edde golar mala ókkol ainníl, kiyólla-hoilé ítar ttu edde manúc or dol ottu Pául edde Bárnabas or hañse kurbani peec goittó mon accíl.
13 E o sacerdote de Júpiter, cujo templo estava em frente da cidade, trazendo para a entrada da porta touros e grinaldas, queria com a multidão sacrificar-lhes.
14 Montor sáhabi Bárnabase edde Páule híyan fúinne rár, nizor gair or hoor fáṛifelaiye, aar manúc or dol lwát duñri zai guzori-guzori hoór de,
14 Ouvindo, porém, isto os apóstolos Barnabé e Paulo, rasgaram as suas vestes, e saltaram para o meio da multidão, clamando,
15 “Ó dustó ókkol, tuáñra iín kiyólla gorór? Añára yó de tuáñrar ḍóilla insán. Añára tuáñrar hañse kúchóbor tobolik gorír de ki hoilé, tuáñra e behar siz iín ottu zinda Allar uzu fíro, zibá ye asman, zobin, doriya, edde híin or bútore ziín asé híin beggún foida goijjé.
15 E dizendo: Senhores, por que fazeis essas coisas? Nós também somos homens como vós, sujeitos às mesmas paixões, e vos anunciamos que vos convertais dessas vaidades ao Deus vivo, que fez o céu, e a terra, o mar, e tudo quanto há neles;
16 Agor zobanat Íba ye tamám koum ókkol ore nizor-nizor mon mozin soilto dyíl.
16 O qual nos tempos passados deixou andar todas as nações em seus próprios caminhos.
17 Toóu Íba ye tuáñrar hañse endilla siz ókkol dii raikké ziíne Íbar gobá déh. Íbar meérbani iíne zahér ó, ki hoilé, Íba ye tuáñra re asman ottu zór dee edde moósum mozin fósol ókkol dee; Íba ye tuáñra re hána dee edde tuáñrar dil kúciye furaide.”
17 E contudo, não se deixou a si mesmo sem testemunho, beneficiando-vos lá do céu, dando-vos chuvas e tempos frutíferos, enchendo de mantimento e de alegria os vossos corações.
18 Hotá híin hoói baade yo, manúc ókkol ore bicí mockil or sáañte tarár hañse kurbani peec gorá ttu bon gorá foijjé.
18 E, dizendo isto, com dificuldade impediram que as multidões lhes sacrificassem.
19 Lekin Enṭiyok ottu edde Ikóniya ttu hoozzon Yohúdi héṛe aái manúc ókkol ore nizor híkka gorífelaiye. Baade ítara Pául ore cíl or dola maijjíl, aar íba morigiyói bóuli ṭáari señsai-señsai cóor or baáre loigiyói.
19 Sobrevieram, porém, uns judeus de Antioquia e de Icônio que, tendo convencido a multidão, apedrejaram a Paulo e o arrastaram para fora da cidade, cuidando que estava morto.
20 Montor ummot ókkol íbar sairókul ttu zoma ói baade, íba uṛí cóor or bútore waafes giiyégoi. Aar tarfor din íba Bárnabas or fúañti Darbi cóor ot giiyégoi.
20 Mas, rodeando-o os discípulos, levantou-se, e entrou na cidade, e no dia seguinte saiu com Barnabé para Derbe.
21 Tará Darbit kúchóbor tobolik gorí becábicí ummot ókkol banaiyé. Baade tará abar Lusítarat, Ikóniyat, edde Enṭiyok ot fírigiyoi.
21 E, tendo anunciado o evangelho naquela cidade e feito muitos discípulos, voltaram para Listra, e Icônio e Antioquia,
22 Héṛe tará ummot ókkol or dil ore mozbut goijjíl, aar iman ot lagi tákito nosíyot gorí hoiyé de, “Allar raijjot góilte añára ttu hámaha bicí mosibot ókkol bordac gorá foribó.”
22 Confirmando os ânimos dos discípulos, exortando-os a permanecer na fé, pois que por muitas tribulações nos importa entrar no reino de Deus.
23 Páule edde Bárnabase hárr zomát ot murubbi-neta ókkol tuillé, aar ruza rakí edde dua gorí ítara re Malik or át ot gosáidiye, zibár uore ítara iman ainné.
23 E, havendo-lhes, por comum consentimento, eleito anciãos em cada igreja, orando com jejuns, os encomendaram ao Senhor em quem haviam crido.
24 Tarfore tará Pisídiya elaka báy zai Pampúliyat aiccé,
24 Passando depois por Pisídia, dirigiram-se a Panfília.
25 aar Perga cóor ot kúchóbor tobolik gorí Attaliya cóor ot giiyégoi.
25 E, tendo anunciado a palavra em Perge, desceram a Atália.
26 Baade héntu zaáñs ot góri waafes Enṭiyok olla rowana loiyé, zeṛé tará re ham uúin goittó Allar rahámot or át ot gosáidiya gíyl ziín tará ttu fura goijjá óiye.
26 E dali navegaram para Antioquia, de onde tinham sido encomendados à graça de Deus para a obra que já haviam cumprido.
27 Tará héṛe foóñsi baade zomát or manúc beggún ore zoma goijjé, aar Alla ye tarár áta ziín-ziín goijjé híin beggún ítarar hañse boiyan goijjé, aró boiyan goijjé de, Alla ye Beyohúdi ókkol olla yó iman or duwar kúille.
27 E, quando chegaram e reuniram a igreja, relataram quão grandes coisas Deus fizera por eles, e como abrira aos gentios a porta da fé.
28 Baade tará héṛe ummot ókkol or fúañti boóut din táikke.
28 E ficaram ali não pouco tempo com os discípulos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.