Atos 12

rhgc (RHGC) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Hé din ókkol ot baáñcca Hérude zomát or kessú maincóre gereftar gorí-gorí zulúm gorát doijje.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 Hé sílsila loi yóggwa ye Yohánnar bái Yakub ore toluwar loi kotól gorá baiyé.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Yóggwa ye zettót Yohúdi ókkol ottu híyan fosón laiggé de deikké, Fitor ore yó gereftar goijjé. Hé góṭana gán Cúṭar-sára Ruṭir-id or októt óoil.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 Yóggwa ye Fitor ore gereftar gorí ziyól ot raikkíl, aar sair zon sair zon gorí sair ḍaái fóous faára díyl. Yóggwar erada accíl de, Azadir-id baade íba re awam ókkol or muúntu peec gorí bolla.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Hétolla bouli Fitor ore ziyól ot raikkíl deh, montor zomát or manúc ókkole íba lla Allar hañse dilmon di lagatar dua gorát accíl.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Ze din Hérude Fitor ore baáre neelai aníbo, hé din raitta íba duiyán síyol lói baindá accíl aar dui zon fóous or mazé gúm ot accíl, aar faáradar ókkole ziyól or dorozat faára dí táikkil.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 Atíkka Mabud or ek fírista dahádiye, aar hétunot kamárat eggwá foór zoli uiṭṭé. Fírista ye Fitor ore ḍák sai lari seton gorídi hoór de, “Hára uṛó!” Hétunot íbar duní át ottu síyol lun kúli forigiyói.
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 Baade fírista ye íba re hoór de, “Keeñil bañdó, aar tuáñr cenṭár fiñdó.” Tói íba ye héndilla goijjé. Fírista ye íba re aró hoór de, “Tuáñr saddor gán gaat berái añr fisé-fisé aiyó.”
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Fitor neeli fisé-fisé zaat doijje; montor fírista ye ziyán gorér híyan fottón ot de Fitore hoi no fare. Íba ye ṭáaijjil de dorcón dekér bóuli.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Baade ítara foóila edde dusára faáradar ore bárai zai luwár geiṭ or íñyot aiccé, ziyán báy cóor or bútore góli fare. Hé geiṭ ṭan ítara lla nizebaze kúligiyoi, aar ítara híyan báy neeli eggwá rasta báy zaat accíl. Zaite-zaite atíkka hé fírista wa Fitor ore eri giiyégoi.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Hétunot Fitor úñic ói nizoré nize hoór de, “Yala añí sóiyigori zani faijjí, Malike Nizor fírista difeṛái añré Hérud or át ottu edde Yohúdi ókkole ziyán or acá gorí táikkil híyan ottu basaiyé.”
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Híyan buzí fari íba Yohánnar maa Moriyam or gór ot giiyé. Hé Yohánna re Markus hoói yó ḍake. Gór híyan ot bicí manúc zoma ói dua gorát accíl.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 Fitore geiṭ or doroza gán baijjaiye rár, Roḍá nam or eggwá bañdi mayafua ye kúlidito aiccé.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 Híba ye zettót Fitor or abas ót faiyé, kúciye geiṭ no kúli duñri bútore zai hoór de, “Fitor dorozat tíyai táikke!”
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 Ítara híba re hoór de, “Tor matá hóraf óigiyoi!” Montor híba ye zettót híyan sóiyi bóuli howát accíl, ítara hoór de, “Tóoile íba Fitor or fírista óibo deh.”
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 Montor Fitor warawori doroza baijjat accíl. Aar ítara doroza gán kúille rár, Fitor ore dekí taajup óigiyoi.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 Fitore áte icára gorí ítara re nizám óito hoiyé, aar Malike íba re ziyól ottu keéngori neelai ainné de híyan ítara re buzáiye. Íba ye aró hoiyé de, “Tuáñra e hóbor yián Yakub edde oinno imandár báiboináin dore yó zanaidiyo.” Baade íba héntu neeli ar ekkán zagat giiyégoi.
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Biínna óiye rár, Fitor hoṛé giiyói hoi ziyól or fóous ókkol or bútore ḍoóñr úrussul óiye.
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 Hérude zettót Fitor ore tuwai loot nó faa, yóggwa ye hókum díye de, faáradar gún ore zerá gorí mariféla zay bolla. Baade yóggwa Yohúdiya ttu nise Kaisáriyat zai yore hooddin táikkegoi.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 Hé októt yóggwa Ṭayár edde Sídon cóor or manúc ókkol lói bicí guccát accíl. Montor ítara beggún ek mon ói Balatái ore manaiyé, zibá razmohól or zimmadar accíl, zeéne íte ítara re modot goré. Baade ítara Hérud or hañse aái cánti magat doijje, kiyólla-hoilé ítarar mulluk ore hé baáñccar mulluke hána lói solaitó.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 Hétunot Hérude ítara re tarík díye, aar hé tarík mozin yóggwa ye razfucák fiñdí nizor toktót boói ítara re bácon diyat doijje.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 Yóggwar hotá fúni awam ókkole guzori hoór de, “Ibá toh debotar abas, insán or no!”
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 Hérude Allar taarif nó goré de hétolla Mabud or ek fírista ye yóggwa re éhon agáṭ goijjé. Baade yóggwa re logé háifelaiye aar morigiyói.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 Montor Allar kalam fólat accíl aar imandár ókkol bicí ówat accíl.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Bárnabas edde Sául ottu tobolik or ham goijjá ói baade, Yohánna re fúañti looi Jerúsalem ottu waafes giiyégoi. Hé Yohánna re Markus hoói yó ḍakitó.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.