Atos 12
rhgc (RHGC) vs ARIB
1 Hé din ókkol ot baáñcca Hérude zomát or kessú maincóre gereftar gorí-gorí zulúm gorát doijje.
1 Por aquele mesmo tempo o rei Herodes estendeu as mãos sobre alguns da igreja, para os maltratar;
2 Hé sílsila loi yóggwa ye Yohánnar bái Yakub ore toluwar loi kotól gorá baiyé.
2 e matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Yóggwa ye zettót Yohúdi ókkol ottu híyan fosón laiggé de deikké, Fitor ore yó gereftar goijjé. Hé góṭana gán Cúṭar-sára Ruṭir-id or októt óoil.
3 Vendo que isso agradava aos judeus, continuou, mandando prender também a Pedro. {Eram então os dias dos pães ázimos.}
4 Yóggwa ye Fitor ore gereftar gorí ziyól ot raikkíl, aar sair zon sair zon gorí sair ḍaái fóous faára díyl. Yóggwar erada accíl de, Azadir-id baade íba re awam ókkol or muúntu peec gorí bolla.
4 E, havendo-o prendido, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro grupos de quatro soldados cada um para o guardarem, tencionando apresentá-lo ao povo depois da páscoa.
5 Hétolla bouli Fitor ore ziyól ot raikkíl deh, montor zomát or manúc ókkole íba lla Allar hañse dilmon di lagatar dua gorát accíl.
5 Pedro, pois, estava guardado na prisão; mas a igreja orava com insistência a Deus por ele.
6 Ze din Hérude Fitor ore baáre neelai aníbo, hé din raitta íba duiyán síyol lói baindá accíl aar dui zon fóous or mazé gúm ot accíl, aar faáradar ókkole ziyól or dorozat faára dí táikkil.
6 Ora quando Herodes estava para apresentá-lo, nessa mesma noite estava Pedro dormindo entre dois soldados, acorrentado com duas cadeias e as sentinelas diante da porta guardavam a prisão.
7 Atíkka Mabud or ek fírista dahádiye, aar hétunot kamárat eggwá foór zoli uiṭṭé. Fírista ye Fitor ore ḍák sai lari seton gorídi hoór de, “Hára uṛó!” Hétunot íbar duní át ottu síyol lun kúli forigiyói.
7 E eis que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz resplandeceu na prisão; e ele, tocando no lado de Pedro, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa. E caíram-lhe das mãos as cadeias.
8 Baade fírista ye íba re hoór de, “Keeñil bañdó, aar tuáñr cenṭár fiñdó.” Tói íba ye héndilla goijjé. Fírista ye íba re aró hoór de, “Tuáñr saddor gán gaat berái añr fisé-fisé aiyó.”
8 Disse-lhe ainda o anjo: Cinge-te e calça as tuas sandálias. E ele o fez. Disse-lhe mais; Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Fitor neeli fisé-fisé zaat doijje; montor fírista ye ziyán gorér híyan fottón ot de Fitore hoi no fare. Íba ye ṭáaijjil de dorcón dekér bóuli.
9 Pedro, saindo, o seguia, mesmo sem compreender que era real o que se fazia por intermédio de um anjo, julgando que era uma visão.
10 Baade ítara foóila edde dusára faáradar ore bárai zai luwár geiṭ or íñyot aiccé, ziyán báy cóor or bútore góli fare. Hé geiṭ ṭan ítara lla nizebaze kúligiyoi, aar ítara híyan báy neeli eggwá rasta báy zaat accíl. Zaite-zaite atíkka hé fírista wa Fitor ore eri giiyégoi.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram à porta de ferro, que dá para a cidade, a qual se lhes abriu por si mesma; e tendo saído, passaram uma rua, e logo o anjo se apartou dele.
11 Hétunot Fitor úñic ói nizoré nize hoór de, “Yala añí sóiyigori zani faijjí, Malike Nizor fírista difeṛái añré Hérud or át ottu edde Yohúdi ókkole ziyán or acá gorí táikkil híyan ottu basaiyé.”
11 Pedro então, tornando a si, disse: Agora sei verdadeiramente que o Senhor enviou o seu anjo, e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo dos judeus.
12 Híyan buzí fari íba Yohánnar maa Moriyam or gór ot giiyé. Hé Yohánna re Markus hoói yó ḍake. Gór híyan ot bicí manúc zoma ói dua gorát accíl.
12 Depois de assim refletir foi à casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitas pessoas estavam reunidas e oravam.
13 Fitore geiṭ or doroza gán baijjaiye rár, Roḍá nam or eggwá bañdi mayafua ye kúlidito aiccé.
13 Quando ele bateu ao portão do pátio, uma criada chamada Rode saiu a escutar;
14 Híba ye zettót Fitor or abas ót faiyé, kúciye geiṭ no kúli duñri bútore zai hoór de, “Fitor dorozat tíyai táikke!”
14 e, reconhecendo a voz de Pedro, de gozo não abriu o portão, mas, correndo para dentro, anunciou que Pedro estava lá fora.
15 Ítara híba re hoór de, “Tor matá hóraf óigiyoi!” Montor híba ye zettót híyan sóiyi bóuli howát accíl, ítara hoór de, “Tóoile íba Fitor or fírista óibo deh.”
15 Eles lhe disseram: Estás louca. Ela, porém, assegurava que assim era. Eles então diziam: É o seu anjo.
16 Montor Fitor warawori doroza baijjat accíl. Aar ítara doroza gán kúille rár, Fitor ore dekí taajup óigiyoi.
16 Mas Pedro continuava a bater, e, quando abriram, viram-no e pasmaram.
17 Fitore áte icára gorí ítara re nizám óito hoiyé, aar Malike íba re ziyól ottu keéngori neelai ainné de híyan ítara re buzáiye. Íba ye aró hoiyé de, “Tuáñra e hóbor yián Yakub edde oinno imandár báiboináin dore yó zanaidiyo.” Baade íba héntu neeli ar ekkán zagat giiyégoi.
17 Mas ele, acenando-lhes com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão, e disse: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, partiu para outro lugar.
18 Biínna óiye rár, Fitor hoṛé giiyói hoi ziyól or fóous ókkol or bútore ḍoóñr úrussul óiye.
18 Logo que amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria sido feito de Pedro.
19 Hérude zettót Fitor ore tuwai loot nó faa, yóggwa ye hókum díye de, faáradar gún ore zerá gorí mariféla zay bolla. Baade yóggwa Yohúdiya ttu nise Kaisáriyat zai yore hooddin táikkegoi.
19 E Herodes, tendo-o procurado e não o achando, inquiriu as sentinelas e mandou que fossem justiçadas; e descendo da Judéia para Cesaréia, demorou-se ali.
20 Hé októt yóggwa Ṭayár edde Sídon cóor or manúc ókkol lói bicí guccát accíl. Montor ítara beggún ek mon ói Balatái ore manaiyé, zibá razmohól or zimmadar accíl, zeéne íte ítara re modot goré. Baade ítara Hérud or hañse aái cánti magat doijje, kiyólla-hoilé ítarar mulluk ore hé baáñccar mulluke hána lói solaitó.
20 Ora, Herodes estava muito irritado contra os de Tiro e de Sidom; mas estes, vindo de comum acordo ter com ele e obtendo a amizade de Blasto, camareiro do rei, pediam paz, porquanto o seu país se abastecia do país do rei.
21 Hétunot Hérude ítara re tarík díye, aar hé tarík mozin yóggwa ye razfucák fiñdí nizor toktót boói ítara re bácon diyat doijje.
21 Num dia designado, Herodes, vestido de trajes reais, sentou-se no trono e dirigia-lhes a palavra.
22 Yóggwar hotá fúni awam ókkole guzori hoór de, “Ibá toh debotar abas, insán or no!”
22 E o povo exclamava: É a voz de um deus, e não de um homem.
23 Hérude Allar taarif nó goré de hétolla Mabud or ek fírista ye yóggwa re éhon agáṭ goijjé. Baade yóggwa re logé háifelaiye aar morigiyói.
23 No mesmo instante o anjo do Senhor o feriu, porque não deu glória a Deus; e, comido de vermes, expirou.
24 Montor Allar kalam fólat accíl aar imandár ókkol bicí ówat accíl.
24 E a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Bárnabas edde Sául ottu tobolik or ham goijjá ói baade, Yohánna re fúañti looi Jerúsalem ottu waafes giiyégoi. Hé Yohánna re Markus hoói yó ḍakitó.
25 Barnabé e Saulo, havendo terminado aquele serviço, voltaram de Jerusalém, levando consigo a João, que tem por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.