Atos 12
rhgc (RHGC) vs NVT
1 Hé din ókkol ot baáñcca Hérude zomát or kessú maincóre gereftar gorí-gorí zulúm gorát doijje.
1 Por essa época, o rei Herodes Agripa começou a perseguir violentamente algumas pessoas da igreja.
2 Hé sílsila loi yóggwa ye Yohánnar bái Yakub ore toluwar loi kotól gorá baiyé.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Yóggwa ye zettót Yohúdi ókkol ottu híyan fosón laiggé de deikké, Fitor ore yó gereftar goijjé. Hé góṭana gán Cúṭar-sára Ruṭir-id or októt óoil.
3 Quando Herodes viu quanto isso agradava os judeus, também prendeu Pedro durante a celebração da Festa dos Pães sem Fermento.
4 Yóggwa ye Fitor ore gereftar gorí ziyól ot raikkíl, aar sair zon sair zon gorí sair ḍaái fóous faára díyl. Yóggwar erada accíl de, Azadir-id baade íba re awam ókkol or muúntu peec gorí bolla.
4 Depois, lançou-o na cadeia, sob a guarda de quatro escoltas, cada uma com quatro soldados. A intenção de Herodes era apresentar Pedro aos judeus para julgamento público depois da Páscoa.
5 Hétolla bouli Fitor ore ziyól ot raikkíl deh, montor zomát or manúc ókkole íba lla Allar hañse dilmon di lagatar dua gorát accíl.
5 Enquanto Pedro estava no cárcere, a igreja orava fervorosamente a Deus por ele.
6 Ze din Hérude Fitor ore baáre neelai aníbo, hé din raitta íba duiyán síyol lói baindá accíl aar dui zon fóous or mazé gúm ot accíl, aar faáradar ókkole ziyól or dorozat faára dí táikkil.
6 Na noite antes de Pedro ser levado a julgamento, ele dormia, preso com duas correntes entre dois soldados, e outros montavam guarda na porta da prisão.
7 Atíkka Mabud or ek fírista dahádiye, aar hétunot kamárat eggwá foór zoli uiṭṭé. Fírista ye Fitor ore ḍák sai lari seton gorídi hoór de, “Hára uṛó!” Hétunot íbar duní át ottu síyol lun kúli forigiyói.
7 De repente, uma luz intensa brilhou na cela, e um anjo do Senhor apareceu. Tocou no lado de Pedro para acordá-lo e disse: “Depressa! Levante-se!”, e as correntes caíram dos pulsos de Pedro.
8 Baade fírista ye íba re hoór de, “Keeñil bañdó, aar tuáñr cenṭár fiñdó.” Tói íba ye héndilla goijjé. Fírista ye íba re aró hoór de, “Tuáñr saddor gán gaat berái añr fisé-fisé aiyó.”
8 Então o anjo lhe disse: “Vista-se e calce as sandálias”, e Pedro obedeceu. “Agora vista a capa e siga-me”, ordenou o anjo.
9 Fitor neeli fisé-fisé zaat doijje; montor fírista ye ziyán gorér híyan fottón ot de Fitore hoi no fare. Íba ye ṭáaijjil de dorcón dekér bóuli.
9 Pedro deixou a cela, seguindo o anjo. O tempo todo, porém, pensava que era uma visão, sem entender que era real o que ocorria.
10 Baade ítara foóila edde dusára faáradar ore bárai zai luwár geiṭ or íñyot aiccé, ziyán báy cóor or bútore góli fare. Hé geiṭ ṭan ítara lla nizebaze kúligiyoi, aar ítara híyan báy neeli eggwá rasta báy zaat accíl. Zaite-zaite atíkka hé fírista wa Fitor ore eri giiyégoi.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos de guarda e, quando chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o portão se abriu sozinho para eles. Os dois passaram e foram caminhando ao longo da rua até que, subitamente, o anjo o deixou.
11 Hétunot Fitor úñic ói nizoré nize hoór de, “Yala añí sóiyigori zani faijjí, Malike Nizor fírista difeṛái añré Hérud or át ottu edde Yohúdi ókkole ziyán or acá gorí táikkil híyan ottu basaiyé.”
11 Por fim, Pedro caiu em si. “É verdade mesmo!”, disse ele. “O Senhor enviou seu anjo para me salvar daquilo que Herodes e os judeus planejavam me fazer!”
12 Híyan buzí fari íba Yohánnar maa Moriyam or gór ot giiyé. Hé Yohánna re Markus hoói yó ḍake. Gór híyan ot bicí manúc zoma ói dua gorát accíl.
12 Quando Pedro se deu conta disso, foi à casa de Maria, mãe de João Marcos, onde muitos estavam reunidos para orar.
13 Fitore geiṭ or doroza gán baijjaiye rár, Roḍá nam or eggwá bañdi mayafua ye kúlidito aiccé.
13 Ele bateu à porta da frente, e uma serva chamada Rode foi atender.
14 Híba ye zettót Fitor or abas ót faiyé, kúciye geiṭ no kúli duñri bútore zai hoór de, “Fitor dorozat tíyai táikke!”
14 Ao reconhecer a voz de Pedro, ficou tão contente que, em vez de abrir a porta, correu de volta para dentro dizendo a todos: “Pedro está à porta!”.
15 Ítara híba re hoór de, “Tor matá hóraf óigiyoi!” Montor híba ye zettót híyan sóiyi bóuli howát accíl, ítara hoór de, “Tóoile íba Fitor or fírista óibo deh.”
15 Eles, porém, disseram: “Você está fora de si!”. Diante da insistência dela, concluíram: “Deve ser o anjo dele”.
16 Montor Fitor warawori doroza baijjat accíl. Aar ítara doroza gán kúille rár, Fitor ore dekí taajup óigiyoi.
16 Enquanto isso, Pedro continuava a bater. Quando, por fim, abriram a porta e o viram, ficaram admirados.
17 Fitore áte icára gorí ítara re nizám óito hoiyé, aar Malike íba re ziyól ottu keéngori neelai ainné de híyan ítara re buzáiye. Íba ye aró hoiyé de, “Tuáñra e hóbor yián Yakub edde oinno imandár báiboináin dore yó zanaidiyo.” Baade íba héntu neeli ar ekkán zagat giiyégoi.
17 Ele fez um sinal para se acalmarem e lhes contou como o Senhor o havia tirado da prisão. “Contem a Tiago e aos outros irmãos o que aconteceu”, disse ele. Então foi para outro lugar.
18 Biínna óiye rár, Fitor hoṛé giiyói hoi ziyól or fóous ókkol or bútore ḍoóñr úrussul óiye.
18 Ao amanhecer, houve grande alvoroço entre os soldados a respeito do que tinha acontecido a Pedro.
19 Hérude zettót Fitor ore tuwai loot nó faa, yóggwa ye hókum díye de, faáradar gún ore zerá gorí mariféla zay bolla. Baade yóggwa Yohúdiya ttu nise Kaisáriyat zai yore hooddin táikkegoi.
19 Herodes ordenou que fosse feita uma busca completa por ele. Não conseguindo encontrá-lo, interrogou os guardas e mandou executá-los. Depois disso, Herodes partiu da Judeia e foi passar algum tempo em Cesareia.
20 Hé októt yóggwa Ṭayár edde Sídon cóor or manúc ókkol lói bicí guccát accíl. Montor ítara beggún ek mon ói Balatái ore manaiyé, zibá razmohól or zimmadar accíl, zeéne íte ítara re modot goré. Baade ítara Hérud or hañse aái cánti magat doijje, kiyólla-hoilé ítarar mulluk ore hé baáñccar mulluke hána lói solaitó.
20 O rei Herodes estava muito irado com o povo de Tiro e Sidom. Assim, as duas cidades se uniram na tentativa de se reconciliar com o rei, pois dependiam de suas terras para obter alimento. Então, tendo conquistado o apoio de Blasto, assistente pessoal do rei,
21 Hétunot Hérude ítara re tarík díye, aar hé tarík mozin yóggwa ye razfucák fiñdí nizor toktót boói ítara re bácon diyat doijje.
21 conseguiram uma audiência. No dia marcado, Herodes, vestindo seus trajes reais, sentou-se em seu trono e fez um discurso para eles.
22 Yóggwar hotá fúni awam ókkole guzori hoór de, “Ibá toh debotar abas, insán or no!”
22 O povo o ovacionava, gritando: “É a voz de um deus, e não de um homem!”.
23 Hérude Allar taarif nó goré de hétolla Mabud or ek fírista ye yóggwa re éhon agáṭ goijjé. Baade yóggwa re logé háifelaiye aar morigiyói.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes com uma enfermidade, pois ele não ofereceu a glória a Deus. Foi comido por vermes e morreu.
24 Montor Allar kalam fólat accíl aar imandár ókkol bicí ówat accíl.
24 Enquanto isso, a palavra de Deus continuava a se espalhar, e havia muitos novos convertidos.
25 Bárnabas edde Sául ottu tobolik or ham goijjá ói baade, Yohánna re fúañti looi Jerúsalem ottu waafes giiyégoi. Hé Yohánna re Markus hoói yó ḍakitó.
25 Quando Barnabé e Saulo terminaram sua missão em Jerusalém, voltaram levando consigo João Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.