Atos 12
rhgc (RHGC) vs NTLH
1 Hé din ókkol ot baáñcca Hérude zomát or kessú maincóre gereftar gorí-gorí zulúm gorát doijje.
1 Por essa época o rei Herodes começou a perseguir algumas pessoas da igreja.
2 Hé sílsila loi yóggwa ye Yohánnar bái Yakub ore toluwar loi kotól gorá baiyé.
2 Ele mandou matar à espada Tiago, o irmão de João.
3 Yóggwa ye zettót Yohúdi ókkol ottu híyan fosón laiggé de deikké, Fitor ore yó gereftar goijjé. Hé góṭana gán Cúṭar-sára Ruṭir-id or októt óoil.
3 Quando viu que isso agradou os judeus, mandou também prender Pedro. Isso aconteceu durante a Festa dos Pães sem Fermento .
4 Yóggwa ye Fitor ore gereftar gorí ziyól ot raikkíl, aar sair zon sair zon gorí sair ḍaái fóous faára díyl. Yóggwar erada accíl de, Azadir-id baade íba re awam ókkol or muúntu peec gorí bolla.
4 Depois que prendeu Pedro, Herodes o colocou na cadeia e pôs quatro grupos de soldados, com quatro em cada grupo, para guardá-lo. É que Herodes queria apresentá-lo ao povo depois do dia da Páscoa .
5 Hétolla bouli Fitor ore ziyól ot raikkíl deh, montor zomát or manúc ókkole íba lla Allar hañse dilmon di lagatar dua gorát accíl.
5 E assim Pedro estava preso e era vigiado pelos guardas; mas a igreja continuava a orar com fervor por ele.
6 Ze din Hérude Fitor ore baáre neelai aníbo, hé din raitta íba duiyán síyol lói baindá accíl aar dui zon fóous or mazé gúm ot accíl, aar faáradar ókkole ziyól or dorozat faára dí táikkil.
6 Na noite antes do dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro estava dormindo, preso com duas correntes, entre dois soldados; e havia guardas de vigia no portão da cadeia.
7 Atíkka Mabud or ek fírista dahádiye, aar hétunot kamárat eggwá foór zoli uiṭṭé. Fírista ye Fitor ore ḍák sai lari seton gorídi hoór de, “Hára uṛó!” Hétunot íbar duní át ottu síyol lun kúli forigiyói.
7 De repente, apareceu um anjo do Senhor, e uma luz brilhou dentro da cela. O anjo tocou no ombro de Pedro, acordou-o e disse: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 Baade fírista ye íba re hoór de, “Keeñil bañdó, aar tuáñr cenṭár fiñdó.” Tói íba ye héndilla goijjé. Fírista ye íba re aró hoór de, “Tuáñr saddor gán gaat berái añr fisé-fisé aiyó.”
8 — Aperte o cinto e amarre as sandálias! — disse o anjo. E Pedro fez o que o anjo mandou. — Ponha a
9 Fitor neeli fisé-fisé zaat doijje; montor fírista ye ziyán gorér híyan fottón ot de Fitore hoi no fare. Íba ye ṭáaijjil de dorcón dekér bóuli.
9 Pedro saiu da cadeia e foi seguindo o anjo. Porém não sabia se, de fato, o anjo o estava libertando. Ele pensava que aquilo era uma visão.
10 Baade ítara foóila edde dusára faáradar ore bárai zai luwár geiṭ or íñyot aiccé, ziyán báy cóor or bútore góli fare. Hé geiṭ ṭan ítara lla nizebaze kúligiyoi, aar ítara híyan báy neeli eggwá rasta báy zaat accíl. Zaite-zaite atíkka hé fírista wa Fitor ore eri giiyégoi.
10 Eles passaram pelo primeiro e pelo segundo posto da guarda e chegaram ao portão de ferro que dava para a rua. O portão se abriu sozinho, e eles saíram. Andaram por uma rua, e, de repente, o anjo foi embora.
11 Hétunot Fitor úñic ói nizoré nize hoór de, “Yala añí sóiyigori zani faijjí, Malike Nizor fírista difeṛái añré Hérud or át ottu edde Yohúdi ókkole ziyán or acá gorí táikkil híyan ottu basaiyé.”
11 Então Pedro compreendeu o que estava acontecendo e disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor mandou o seu anjo e me livrou do poder de Herodes e de tudo o que os judeus tinham a intenção de me fazer.
12 Híyan buzí fari íba Yohánnar maa Moriyam or gór ot giiyé. Hé Yohánna re Markus hoói yó ḍake. Gór híyan ot bicí manúc zoma ói dua gorát accíl.
12 Quando Pedro entendeu o que havia acontecido, foi para a casa de Maria, a mãe de João Marcos. Muitas pessoas estavam reunidas ali, orando.
13 Fitore geiṭ or doroza gán baijjaiye rár, Roḍá nam or eggwá bañdi mayafua ye kúlidito aiccé.
13 Ele bateu na porta da frente, e a empregada, que se chamava Rode, foi ver quem era.
14 Híba ye zettót Fitor or abas ót faiyé, kúciye geiṭ no kúli duñri bútore zai hoór de, “Fitor dorozat tíyai táikke!”
14 Quando reconheceu a voz de Pedro, ficou tão contente, que, em vez de abrir a porta, voltou correndo para contar que Pedro estava lá fora.
15 Ítara híba re hoór de, “Tor matá hóraf óigiyoi!” Montor híba ye zettót híyan sóiyi bóuli howát accíl, ítara hoór de, “Tóoile íba Fitor or fírista óibo deh.”
15 Então eles disseram: — Você está maluca! Porém ela insistiu que era verdade. Aí eles disseram: — É o anjo dele!
16 Montor Fitor warawori doroza baijjat accíl. Aar ítara doroza gán kúille rár, Fitor ore dekí taajup óigiyoi.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Finalmente eles abriram a porta e, quando viram que era Pedro mesmo, ficaram muito assustados.
17 Fitore áte icára gorí ítara re nizám óito hoiyé, aar Malike íba re ziyól ottu keéngori neelai ainné de híyan ítara re buzáiye. Íba ye aró hoiyé de, “Tuáñra e hóbor yián Yakub edde oinno imandár báiboináin dore yó zanaidiyo.” Baade íba héntu neeli ar ekkán zagat giiyégoi.
17 Ele fez um sinal com a mão para que ficassem quietos e contou como o Senhor o tinha tirado da prisão. — Contem isso a Tiago e aos outros irmãos! — disse ele. Em seguida saiu dali e foi para outro lugar.
18 Biínna óiye rár, Fitor hoṛé giiyói hoi ziyól or fóous ókkol or bútore ḍoóñr úrussul óiye.
18 Quando amanheceu, houve uma grande confusão entre os soldados, pois eles não sabiam o que tinha acontecido com Pedro.
19 Hérude zettót Fitor ore tuwai loot nó faa, yóggwa ye hókum díye de, faáradar gún ore zerá gorí mariféla zay bolla. Baade yóggwa Yohúdiya ttu nise Kaisáriyat zai yore hooddin táikkegoi.
19 Herodes mandou que o procurassem, mas não o acharam. Então, depois de fazer perguntas aos guardas, mandou matá-los. Depois disso, Herodes saiu da região da Judeia e ficou algum tempo na cidade de Cesareia.
20 Hé októt yóggwa Ṭayár edde Sídon cóor or manúc ókkol lói bicí guccát accíl. Montor ítara beggún ek mon ói Balatái ore manaiyé, zibá razmohól or zimmadar accíl, zeéne íte ítara re modot goré. Baade ítara Hérud or hañse aái cánti magat doijje, kiyólla-hoilé ítarar mulluk ore hé baáñccar mulluke hána lói solaitó.
20 O rei Herodes estava com muita raiva dos moradores das cidades de Tiro e de Sidom. Então eles formaram um grupo e foram falar com Herodes. Primeiro conseguiram o apoio de Blasto, que era um alto funcionário do palácio. Aí pediram ao rei Herodes que fizesse as pazes com eles, pois os alimentos que a região deles recebia vinham do país do rei.
21 Hétunot Hérude ítara re tarík díye, aar hé tarík mozin yóggwa ye razfucák fiñdí nizor toktót boói ítara re bácon diyat doijje.
21 Herodes marcou um dia com eles e nesse dia vestiu a sua roupa de rei, sentou-se no trono e começou a fazer um discurso.
22 Yóggwar hotá fúni awam ókkole guzori hoór de, “Ibá toh debotar abas, insán or no!”
22 E o povo gritava: — É um deus e não um homem que está falando!
23 Hérude Allar taarif nó goré de hétolla Mabud or ek fírista ye yóggwa re éhon agáṭ goijjé. Baade yóggwa re logé háifelaiye aar morigiyói.
23 No mesmo instante um anjo do Senhor feriu Herodes, pois ele aceitou a honra que só Deus merece. E ele morreu, comido por vermes.
24 Montor Allar kalam fólat accíl aar imandár ókkol bicí ówat accíl.
24 Porém a palavra de Deus era anunciada em toda parte e ia se espalhando.
25 Bárnabas edde Sául ottu tobolik or ham goijjá ói baade, Yohánna re fúañti looi Jerúsalem ottu waafes giiyégoi. Hé Yohánna re Markus hoói yó ḍakitó.
25 Barnabé e Saulo terminaram o seu trabalho e voltaram de Jerusalém, trazendo João Marcos consigo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.