Atos 11
rhgc (RHGC) vs NVI
1 Sáhabi gúne edde Yohúdiyar agagurat asé de imandár báiyain de fúinne de, Beyohúdi ókkole yó Allar kalam kobul goijjé.
1 Os apóstolos e os irmãos de toda a Judéia ouviram falar que os gentios também haviam recebido a palavra de Deus.
2 Hétolla Fitor zeñtté uore Jerúsalem ot giiyé, ázomi goijjá imandár ókkole íba re hosúr díye,
2 Assim, quando Pedro subiu a Jerusalém, os que eram do partido dos circuncisos o criticavam, dizendo:
3 ítara hoór de, “Tuñí be-ázomi goijjá maincór gór ot giiyó, aar ítarar fúañti hána yó háiyo.”
3 "Você entrou na casa de homens incircuncisos e comeu com eles".
4 Tói Fitore ítara re ekku ttu lóti beggún buzái hoór de,
4 Pedro, então, começou a explicar-lhes exatamente como tudo havia acontecido:
5 “Añí Joppa cóor ot dua gorír de októt ekkán dorcón deikkí, ziyán ot deikkílam de, ḍoóñr saddor or ḍóilla ekkán siz ore sair kuna ttu dóri asman ottu lamaidiya zar; híyan laimte-laimte añí ziyóñt así híñyot foóñicce.
5 "Eu estava na cidade de Jope orando; caindo em êxtase, tive uma visão. Vi algo parecido com um grande lençol sendo baixado do céu, preso pelas quatro pontas, e que vinha até o lugar onde eu estava.
6 Añí saddor gán or uzu díyan dóri saiyí rár deikkí de, híyan or bútore zobin or sair ṭéingga januwar, jonggoli januwar, buke áñṛe de zandár, edde faik ókkol asé.
6 Olhei para dentro dele e notei que havia ali quadrúpedes da terra, animais selvagens, répteis e aves do céu.
7 Baade eggwá abase añré endilla yó hoór de fúinni, ‘Fitor, uṭ, iín ore marifélai háa.’
7 Então ouvi uma voz que me dizia: ‘Levante-se, Pedro; mate e coma’.
8 “Montor añí hoiyí de, ‘No, no, Malik; añí toh honódin kessú nafak yáh háram hána gal ot diyí de nái.’
8 "Eu respondi: De modo nenhum, Senhor! Nunca entrou em minha boca algo impuro ou imundo.
9 “Hétunot dusárabar asman ottu eggwá abas aái hoór de, ‘Alla ye ziyán ore pak-sáf goijjé híyan ore nafak bouli no hoóic.’
9 "A voz falou do céu segunda vez: ‘Não chame impuro ao que Deus purificou’.
10 Héndilla tin bar foijjonto óiye, baade híin beggún ore asman ot waafes tulífela gíyeh.
10 Isso aconteceu três vezes, e então tudo foi recolhido ao céu.
11 “Hétukkun ot tin zon manúc zetará re añr hañse Kaisáriya ttu difeṛá gíyeh, ítara añára ze gór gán ot accílam híyan ot foóñicce.
11 "Na mesma hora chegaram à casa em que eu estava hospedado três homens que me haviam sido enviados de Cesaréia.
12 Pak-Ruh ye añré honó cók-cubá sára ítarar fúañti zaito hoiyé. E sów zon báiyain itará yó añr fúañti giíl. Baade añára manúc cwar gór ot góilligoi.
12 O Espírito me disse que não hesitasse em ir com eles. Estes seis irmãos também foram comigo, e entramos na casa de um certo homem.
13 Yóggwa ye añára re hoiyé de, yóggwa ye yóggwar gór ot eggwá fírista deikké, zibá ye hoiyé de, ‘Honókiyo re Joppat difeṛó, aar Sáimon zibá re Fitor óu ḍake, íba re matai anó.
13 Ele nos contou como um anjo lhe tinha aparecido em sua casa e dissera: ‘Mande buscar, em Jope, a Simão, chamado Pedro.
14 Íba ye tuáñre endilla hotá ókkol hoibó, ziíne tuñí edde tuáñr gór ṭíya ye nejat faiba.’
14 Ele lhe trará uma mensagem por meio da qual serão salvos você e todos os da sua casa’.
15 “Baade añí zettót boiyan gorá cúru goijjí, ítarar uore Pak-Ruh lami aiccé, zendilla foóila cúrut añárar uore aiccíl.
15 "Quando comecei a falar, o Espírito Santo desceu sobre eles como sobre nós no princípio.
16 Hétunot añr ttu hotá waán monot uiṭṭíl ziyán Malike hoóil, ki hoilé, ‘Yaháya ye toh fanít éna bápṭisma díye, montor tuáñra re Pak-Ruh lói bápṭisma díya zaybo.’
16 Então me lembrei do que o Senhor tinha dito: ‘João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo’.
17 Hétolla Alla ye zettót ítara re ekku ḍoilla hádiya diiyé, zendilla añára re diíl zeñtté añára Malik Isá Mosihr uore iman ainní, tói añí hon abar Alla re oóñlitam?”
17 Se, pois, Deus lhes deu o mesmo dom que nos dera quando cremos no Senhor Jesus Cristo, quem era eu para pensar em opor-me a Deus? "
18 Ítara híin fúni nizám ói táikkil aar Allar taarif gorí hoór de, “Tóoile toh Alla ye Beyohúdi ókkol ore yó touwá gorí ofúrani zindigi faibar toóufik diiyé.”
18 Ouvindo isso, não apresentaram mais objeções e louvaram a Deus, dizendo: "Então, Deus concedeu arrependimento para a vida até mesmo aos gentios! "
19 Esṭífen or uore lóti cúru óiye de zulúm or zoriya ze imandár ókkol dorbodor óigilgoi, ítara zaite-zaite Fonikcíya elakat, Sáifrus ḍiyat, edde Enṭiyok ot foijjonto foóñiccegoi. Ítara Yohúdi ókkol ore bade ar honókiyor hañse kalam tobolik no goittó.
19 Os que tinham sido dispersos por causa da perseguição desencadeada com a morte de Estêvão chegaram até à Fenícia, Chipre e Antioquia, anunciando a mensagem apenas aos judeus.
20 Montor ítarar bútore Sáifrus or edde Kurenir hoozzon manúc accíl, zetará Enṭiyok ot zai Girík manúc ókkol ore yó Malik Isár baabute kúchóbor tobolik goijjíl.
20 Alguns deles, todavia, cipriotas e cireneus, foram a Antioquia e começaram a falar também aos gregos, contando-lhes as boas novas a respeito do Senhor Jesus.
21 Malik or át ítarar uore accíl de hétolla becábicí manúc ókkole iman aní Malik or uzu fíjjil.
21 A mão do Senhor estava com eles, e muitos creram e se converteram ao Senhor.
22 Hé hóbor híyan Jerúsalem ot asé de zomát or hañse foóñicce rár, ítara Bárnabas ore Enṭiyok ot difeṛáiye.
22 Notícias desse fato chegaram aos ouvidos da igreja em Jerusalém, e eles enviaram Barnabé a Antioquia.
23 Yóggwa zeñtté héṛe foóñicce, Alla ye ítara re rahámot goijjé de dekí bicí kúci óiye, aar ítara re nosíyot goijjé de, fura dile Malik loi laigga táki bolla.
23 Este, ali chegando e vendo a graça de Deus, ficou alegre e os animou a permanecerem fiéis ao Senhor, de todo o coração.
24 Hé Bárnabas ézzon nekkar bonda accíl, zibá Pak-Ruh lói edde imane furaiya. Héñtte bicí manúc ókkol ore Malik or hañse aná gíyeh.
24 Ele era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé; e muitas pessoas foram acrescentadas ao Senhor.
25 Yárbaade Sául ore tuwaitó Bárnabas Tarsús ot giiyé,
25 Então Barnabé foi a Tarso procurar Saulo
26 aar íba re tuwai fai Enṭiyok ot ainné. Héṛe ítara duní zon zomát or manúc ókkol or fúañti fura ek bosór táikkil aar bicí manúc ore taalim dyíl. Enṭiyok óilde foóila zaga, ziyán ot ummot ókkol ore Isáyi hoói ḍaka giyéh.
26 e, quando o encontrou, levou-o para Antioquia. Assim, durante um ano inteiro Barnabé e Saulo se reuniram com a igreja e ensinaram a muitos. Em Antioquia, os discípulos foram pela primeira vez chamados cristãos.
27 Hé októt Jerúsalem ottu hoozzon nobi héṛe Enṭiyok ot aiccé.
27 Naqueles dias alguns profetas desceram de Jerusalém para Antioquia.
28 Ítara ttu ezzon or nam accíl Agabos, zibá ye tíyai yore Pak-Ruhr hédaiyote agun hotá hoiyé de ki, fura duniyait eggwá ḍoóñr raṭ óibo. Hotá híyan baáñcca Kalediyus or hókumot or októt fura óoil.
28 Um deles, Ágabo, levantou-se e pelo Espírito predisse que uma grande fome sobreviria a todo o mundo romano, o que aconteceu durante o reinado de Cláudio.
29 Héñtte ummot ókkole zee zedún dii fare hédun dii, Yohúdiyat asé de imandár báiboináin dor hañse modot foóñsaibar fáisela goijjé.
29 Os discípulos, cada um segundo as suas possibilidades, decidiram providenciar ajuda para os irmãos que viviam na Judéia.
30 Ítara hé modot tun Yohúdiyar zomát or murubbi-neta ókkol or hañse Bárnabas edde Sául or áta foóñsail.
30 E o fizeram, enviando suas ofertas aos presbíteros pelas mãos de Barnabé e Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.