Atos 11
rhgc (RHGC) vs ARA
1 Sáhabi gúne edde Yohúdiyar agagurat asé de imandár báiyain de fúinne de, Beyohúdi ókkole yó Allar kalam kobul goijjé.
1 Chegou ao conhecimento dos apóstolos e dos irmãos que estavam na Judeia que também os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 Hétolla Fitor zeñtté uore Jerúsalem ot giiyé, ázomi goijjá imandár ókkole íba re hosúr díye,
2 Quando Pedro subiu a Jerusalém, os que eram da circuncisão o arguiram, dizendo:
3 ítara hoór de, “Tuñí be-ázomi goijjá maincór gór ot giiyó, aar ítarar fúañti hána yó háiyo.”
3 Entraste em casa de homens incircuncisos e comeste com eles.
4 Tói Fitore ítara re ekku ttu lóti beggún buzái hoór de,
4 Então, Pedro passou a fazer-lhes uma exposição por ordem, dizendo:
5 “Añí Joppa cóor ot dua gorír de októt ekkán dorcón deikkí, ziyán ot deikkílam de, ḍoóñr saddor or ḍóilla ekkán siz ore sair kuna ttu dóri asman ottu lamaidiya zar; híyan laimte-laimte añí ziyóñt así híñyot foóñicce.
5 Eu estava na cidade de Jope orando e, num êxtase, tive uma visão em que observei descer um objeto como se fosse um grande lençol baixado do céu pelas quatro pontas e vindo até perto de mim.
6 Añí saddor gán or uzu díyan dóri saiyí rár deikkí de, híyan or bútore zobin or sair ṭéingga januwar, jonggoli januwar, buke áñṛe de zandár, edde faik ókkol asé.
6 E, fitando para dentro dele os olhos, vi quadrúpedes da terra, feras, répteis e aves do céu.
7 Baade eggwá abase añré endilla yó hoór de fúinni, ‘Fitor, uṭ, iín ore marifélai háa.’
7 Ouvi também uma voz que me dizia: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
8 “Montor añí hoiyí de, ‘No, no, Malik; añí toh honódin kessú nafak yáh háram hána gal ot diyí de nái.’
8 Ao que eu respondi: de modo nenhum, Senhor; porque jamais entrou em minha boca qualquer coisa comum ou imunda.
9 “Hétunot dusárabar asman ottu eggwá abas aái hoór de, ‘Alla ye ziyán ore pak-sáf goijjé híyan ore nafak bouli no hoóic.’
9 Segunda vez, falou a voz do céu: Ao que Deus purificou não consideres comum.
10 Héndilla tin bar foijjonto óiye, baade híin beggún ore asman ot waafes tulífela gíyeh.
10 Isto sucedeu por três vezes, e, de novo, tudo se recolheu para o céu.
11 “Hétukkun ot tin zon manúc zetará re añr hañse Kaisáriya ttu difeṛá gíyeh, ítara añára ze gór gán ot accílam híyan ot foóñicce.
11 E eis que, na mesma hora, pararam junto da casa em que estávamos três homens enviados de Cesareia para se encontrarem comigo.
12 Pak-Ruh ye añré honó cók-cubá sára ítarar fúañti zaito hoiyé. E sów zon báiyain itará yó añr fúañti giíl. Baade añára manúc cwar gór ot góilligoi.
12 Então, o Espírito me disse que eu fosse com eles, sem hesitar. Foram comigo também estes seis irmãos; e entramos na casa daquele homem.
13 Yóggwa ye añára re hoiyé de, yóggwa ye yóggwar gór ot eggwá fírista deikké, zibá ye hoiyé de, ‘Honókiyo re Joppat difeṛó, aar Sáimon zibá re Fitor óu ḍake, íba re matai anó.
13 E ele nos contou como vira o anjo em pé em sua casa e que lhe dissera: Envia a Jope e manda chamar Simão, por sobrenome Pedro,
14 Íba ye tuáñre endilla hotá ókkol hoibó, ziíne tuñí edde tuáñr gór ṭíya ye nejat faiba.’
14 o qual te dirá palavras mediante as quais serás salvo, tu e toda a tua casa.
15 “Baade añí zettót boiyan gorá cúru goijjí, ítarar uore Pak-Ruh lami aiccé, zendilla foóila cúrut añárar uore aiccíl.
15 Quando, porém, comecei a falar, caiu o Espírito Santo sobre eles, como também sobre nós, no princípio.
16 Hétunot añr ttu hotá waán monot uiṭṭíl ziyán Malike hoóil, ki hoilé, ‘Yaháya ye toh fanít éna bápṭisma díye, montor tuáñra re Pak-Ruh lói bápṭisma díya zaybo.’
16 Então, me lembrei da palavra do Senhor, quando disse: João, na verdade, batizou com água, mas vós sereis batizados com o Espírito Santo.
17 Hétolla Alla ye zettót ítara re ekku ḍoilla hádiya diiyé, zendilla añára re diíl zeñtté añára Malik Isá Mosihr uore iman ainní, tói añí hon abar Alla re oóñlitam?”
17 Pois, se Deus lhes concedeu o mesmo dom que a nós nos outorgou quando cremos no Senhor Jesus, quem era eu para que pudesse resistir a Deus?
18 Ítara híin fúni nizám ói táikkil aar Allar taarif gorí hoór de, “Tóoile toh Alla ye Beyohúdi ókkol ore yó touwá gorí ofúrani zindigi faibar toóufik diiyé.”
18 E, ouvindo eles estas coisas, apaziguaram-se e glorificaram a Deus, dizendo: Logo, também aos gentios foi por Deus concedido o arrependimento para vida.
19 Esṭífen or uore lóti cúru óiye de zulúm or zoriya ze imandár ókkol dorbodor óigilgoi, ítara zaite-zaite Fonikcíya elakat, Sáifrus ḍiyat, edde Enṭiyok ot foijjonto foóñiccegoi. Ítara Yohúdi ókkol ore bade ar honókiyor hañse kalam tobolik no goittó.
19 Então, os que foram dispersos por causa da tribulação que sobreveio a Estêvão se espalharam até à Fenícia, Chipre e Antioquia, não anunciando a ninguém a palavra, senão somente aos judeus.
20 Montor ítarar bútore Sáifrus or edde Kurenir hoozzon manúc accíl, zetará Enṭiyok ot zai Girík manúc ókkol ore yó Malik Isár baabute kúchóbor tobolik goijjíl.
20 Alguns deles, porém, que eram de Chipre e de Cirene e que foram até Antioquia, falavam também aos gregos, anunciando-lhes o evangelho do Senhor Jesus.
21 Malik or át ítarar uore accíl de hétolla becábicí manúc ókkole iman aní Malik or uzu fíjjil.
21 A mão do Senhor estava com eles, e muitos, crendo, se converteram ao Senhor.
22 Hé hóbor híyan Jerúsalem ot asé de zomát or hañse foóñicce rár, ítara Bárnabas ore Enṭiyok ot difeṛáiye.
22 A notícia a respeito deles chegou aos ouvidos da igreja que estava em Jerusalém; e enviaram Barnabé até Antioquia.
23 Yóggwa zeñtté héṛe foóñicce, Alla ye ítara re rahámot goijjé de dekí bicí kúci óiye, aar ítara re nosíyot goijjé de, fura dile Malik loi laigga táki bolla.
23 Tendo ele chegado e, vendo a graça de Deus, alegrou-se e exortava a todos a que, com firmeza de coração, permanecessem no Senhor.
24 Hé Bárnabas ézzon nekkar bonda accíl, zibá Pak-Ruh lói edde imane furaiya. Héñtte bicí manúc ókkol ore Malik or hañse aná gíyeh.
24 Porque era homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E muita gente se uniu ao Senhor.
25 Yárbaade Sául ore tuwaitó Bárnabas Tarsús ot giiyé,
25 E partiu Barnabé para Tarso à procura de Saulo;
26 aar íba re tuwai fai Enṭiyok ot ainné. Héṛe ítara duní zon zomát or manúc ókkol or fúañti fura ek bosór táikkil aar bicí manúc ore taalim dyíl. Enṭiyok óilde foóila zaga, ziyán ot ummot ókkol ore Isáyi hoói ḍaka giyéh.
26 tendo-o encontrado, levou-o para Antioquia. E, por todo um ano, se reuniram naquela igreja e ensinaram numerosa multidão. Em Antioquia, foram os discípulos, pela primeira vez, chamados cristãos.
27 Hé októt Jerúsalem ottu hoozzon nobi héṛe Enṭiyok ot aiccé.
27 Naqueles dias, desceram alguns profetas de Jerusalém para Antioquia,
28 Ítara ttu ezzon or nam accíl Agabos, zibá ye tíyai yore Pak-Ruhr hédaiyote agun hotá hoiyé de ki, fura duniyait eggwá ḍoóñr raṭ óibo. Hotá híyan baáñcca Kalediyus or hókumot or októt fura óoil.
28 e, apresentando-se um deles, chamado Ágabo, dava a entender, pelo Espírito, que estava para vir grande fome por todo o mundo, a qual sobreveio nos dias de Cláudio.
29 Héñtte ummot ókkole zee zedún dii fare hédun dii, Yohúdiyat asé de imandár báiboináin dor hañse modot foóñsaibar fáisela goijjé.
29 Os discípulos, cada um conforme as suas posses, resolveram enviar socorro aos irmãos que moravam na Judeia;
30 Ítara hé modot tun Yohúdiyar zomát or murubbi-neta ókkol or hañse Bárnabas edde Sául or áta foóñsail.
30 o que eles, com efeito, fizeram, enviando-o aos presbíteros por intermédio de Barnabé e de Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.