Atos 11

rhgc (RHGC) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Sáhabi gúne edde Yohúdiyar agagurat asé de imandár báiyain de fúinne de, Beyohúdi ókkole yó Allar kalam kobul goijjé.
1 Ora, ouviram os apóstolos e os irmãos que estavam na Judéia que também os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 Hétolla Fitor zeñtté uore Jerúsalem ot giiyé, ázomi goijjá imandár ókkole íba re hosúr díye,
2 E quando Pedro subiu a Jerusalém, disputavam com ele os que eram da circuncisão,
3 ítara hoór de, “Tuñí be-ázomi goijjá maincór gór ot giiyó, aar ítarar fúañti hána yó háiyo.”
3 dizendo: Entraste em casa de homens incircuncisos e comeste com eles.
4 Tói Fitore ítara re ekku ttu lóti beggún buzái hoór de,
4 Pedro, porém, começou a fazer-lhes uma exposição por ordem, dizendo:
5 “Añí Joppa cóor ot dua gorír de októt ekkán dorcón deikkí, ziyán ot deikkílam de, ḍoóñr saddor or ḍóilla ekkán siz ore sair kuna ttu dóri asman ottu lamaidiya zar; híyan laimte-laimte añí ziyóñt así híñyot foóñicce.
5 Estava eu orando na cidade de Jope, e em êxtase tive uma visão; descia um objeto, como se fosse um grande lençol, sendo baixado do céu pelas quatro pontas, e chegou perto de mim.
6 Añí saddor gán or uzu díyan dóri saiyí rár deikkí de, híyan or bútore zobin or sair ṭéingga januwar, jonggoli januwar, buke áñṛe de zandár, edde faik ókkol asé.
6 E, fitando nele os olhos, o contemplava, e vi quadrúpedes da terra, feras, répteis e aves do céu.
7 Baade eggwá abase añré endilla yó hoór de fúinni, ‘Fitor, uṭ, iín ore marifélai háa.’
7 Ouvi também uma voz que me dizia: Levanta-te, Pedro, mata e come.
8 “Montor añí hoiyí de, ‘No, no, Malik; añí toh honódin kessú nafak yáh háram hána gal ot diyí de nái.’
8 Mas eu respondi: De modo nenhum, Senhor, pois nunca em minha boca entrou coisa alguma comum e imunda.
9 “Hétunot dusárabar asman ottu eggwá abas aái hoór de, ‘Alla ye ziyán ore pak-sáf goijjé híyan ore nafak bouli no hoóic.’
9 Mas a voz respondeu-me do céu segunda vez: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
10 Héndilla tin bar foijjonto óiye, baade híin beggún ore asman ot waafes tulífela gíyeh.
10 Sucedeu isto por três vezes; e tudo tornou a recolher-se ao céu.
11 “Hétukkun ot tin zon manúc zetará re añr hañse Kaisáriya ttu difeṛá gíyeh, ítara añára ze gór gán ot accílam híyan ot foóñicce.
11 E eis que, nesse momento, pararam em frente à casa onde estávamos três homens que me foram enviados de Cesaréia.
12 Pak-Ruh ye añré honó cók-cubá sára ítarar fúañti zaito hoiyé. E sów zon báiyain itará yó añr fúañti giíl. Baade añára manúc cwar gór ot góilligoi.
12 Disse-me o Espírito que eu fosse com eles, sem hesitar; e também estes seis irmãos foram comigo e entramos na casa daquele homem.
13 Yóggwa ye añára re hoiyé de, yóggwa ye yóggwar gór ot eggwá fírista deikké, zibá ye hoiyé de, ‘Honókiyo re Joppat difeṛó, aar Sáimon zibá re Fitor óu ḍake, íba re matai anó.
13 E ele nos contou como vira em pé em sua casa o anjo, que lhe dissera: Envia a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro,
14 Íba ye tuáñre endilla hotá ókkol hoibó, ziíne tuñí edde tuáñr gór ṭíya ye nejat faiba.’
14 o qual te dirá palavras pelas quais serás salvo, tu e toda a tua casa.
15 “Baade añí zettót boiyan gorá cúru goijjí, ítarar uore Pak-Ruh lami aiccé, zendilla foóila cúrut añárar uore aiccíl.
15 Logo que eu comecei a falar, desceu sobre eles o Espírito Santo, como também sobre nós no princípio.
16 Hétunot añr ttu hotá waán monot uiṭṭíl ziyán Malike hoóil, ki hoilé, ‘Yaháya ye toh fanít éna bápṭisma díye, montor tuáñra re Pak-Ruh lói bápṭisma díya zaybo.’
16 Lembrei-me então da palavra do Senhor, como disse: João, na verdade, batizou com água; mas vós sereis batizados no Espírito Santo.
17 Hétolla Alla ye zettót ítara re ekku ḍoilla hádiya diiyé, zendilla añára re diíl zeñtté añára Malik Isá Mosihr uore iman ainní, tói añí hon abar Alla re oóñlitam?”
17 Portanto, se Deus lhes deu o mesmo dom que dera também a nós, ao crermos no Senhor Jesus Cristo, quem era eu, para que pudesse resistir a Deus?
18 Ítara híin fúni nizám ói táikkil aar Allar taarif gorí hoór de, “Tóoile toh Alla ye Beyohúdi ókkol ore yó touwá gorí ofúrani zindigi faibar toóufik diiyé.”
18 Ouvindo eles estas coisas, apaziguaram-se e glorificaram a Deus, dizendo: Assim, pois, Deus concedeu também aos gentios o arrependimento para a vida.
19 Esṭífen or uore lóti cúru óiye de zulúm or zoriya ze imandár ókkol dorbodor óigilgoi, ítara zaite-zaite Fonikcíya elakat, Sáifrus ḍiyat, edde Enṭiyok ot foijjonto foóñiccegoi. Ítara Yohúdi ókkol ore bade ar honókiyor hañse kalam tobolik no goittó.
19 Aqueles, pois, que foram dispersos pela tribulação suscitada por causa de Estêvão, passaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia, não anunciando a ninguém a palavra, senão somente aos judeus.
20 Montor ítarar bútore Sáifrus or edde Kurenir hoozzon manúc accíl, zetará Enṭiyok ot zai Girík manúc ókkol ore yó Malik Isár baabute kúchóbor tobolik goijjíl.
20 Havia, porém, entre eles alguns cíprios e cirenenses, os quais, entrando em Antioquia, falaram também aos gregos, anunciando o Senhor Jesus.
21 Malik or át ítarar uore accíl de hétolla becábicí manúc ókkole iman aní Malik or uzu fíjjil.
21 E a mão do Senhor era com eles, e grande número creu e se converteu ao Senhor.
22 Hé hóbor híyan Jerúsalem ot asé de zomát or hañse foóñicce rár, ítara Bárnabas ore Enṭiyok ot difeṛáiye.
22 Chegou a notícia destas coisas aos ouvidos da igreja em Jerusalém; e enviaram Barnabé a Antioquia;
23 Yóggwa zeñtté héṛe foóñicce, Alla ye ítara re rahámot goijjé de dekí bicí kúci óiye, aar ítara re nosíyot goijjé de, fura dile Malik loi laigga táki bolla.
23 o qual, quando chegou e viu a graça de Deus, se alegrou, e exortava a todos a perseverarem no Senhor com firmeza de coração;
24 Hé Bárnabas ézzon nekkar bonda accíl, zibá Pak-Ruh lói edde imane furaiya. Héñtte bicí manúc ókkol ore Malik or hañse aná gíyeh.
24 porque era homem de bem, e cheio do Espírito Santo e de fé. E muita gente se uniu ao Senhor.
25 Yárbaade Sául ore tuwaitó Bárnabas Tarsús ot giiyé,
25 Partiu, pois, Barnabé para Tarso, em busca de Saulo;
26 aar íba re tuwai fai Enṭiyok ot ainné. Héṛe ítara duní zon zomát or manúc ókkol or fúañti fura ek bosór táikkil aar bicí manúc ore taalim dyíl. Enṭiyok óilde foóila zaga, ziyán ot ummot ókkol ore Isáyi hoói ḍaka giyéh.
26 e tendo-o achado, o levou para Antioquia. E durante um ano inteiro reuniram-se naquela igreja e instruíram muita gente; e em Antioquia os discípulos pela primeira vez foram chamados cristãos.
27 Hé októt Jerúsalem ottu hoozzon nobi héṛe Enṭiyok ot aiccé.
27 Naqueles dias desceram profetas de Jerusalém para Antioquia;
28 Ítara ttu ezzon or nam accíl Agabos, zibá ye tíyai yore Pak-Ruhr hédaiyote agun hotá hoiyé de ki, fura duniyait eggwá ḍoóñr raṭ óibo. Hotá híyan baáñcca Kalediyus or hókumot or októt fura óoil.
28 e levantando-se um deles, de nome Ágabo, dava a entender pelo Espírito, que haveria uma grande fome por todo o mundo, a qual ocorreu no tempo de Cláudio.
29 Héñtte ummot ókkole zee zedún dii fare hédun dii, Yohúdiyat asé de imandár báiboináin dor hañse modot foóñsaibar fáisela goijjé.
29 E os discípulos resolveram mandar, cada um conforme suas posses, socorro aos irmãos que habitavam na Judéia;
30 Ítara hé modot tun Yohúdiyar zomát or murubbi-neta ókkol or hañse Bárnabas edde Sául or áta foóñsail.
30 o que eles com efeito fizeram, enviando-o aos anciãos por mão de Barnabé e Saulo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.