Atos 10

rhgc (RHGC) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Kaisáriya cóor ot Korneliyas nam or ezzon manúc accíl, yóggwa accíl Iṭaliyo Ṭeérang hoó de yíbar ek cót fóous or cáap.
1 Havia em Cesaréia um homem, por nome Cornélio, centurião da coorte que se chamava Itálica.
2 Yóggwa edde yóggwar gór ṭíya dindár accíl aar Alla re ḍooraitó; yóggwa ye gorif ókkol ore bicí hórat diito, aar Allar hañse nitti dua goittó.
2 Era religioso; ele e todos os de sua casa eram tementes a Deus. Dava muitas esmolas ao povo e orava constantemente.
3 Ekbar din or tin nwá báze yóggwa ye ekkán dorcón deikké, ziyán ot sáf-sáf góri dekér de, Allar ek fírista aái yóggwa re hoór de, “Korneliyas.”
3 Este homem viu claramente numa visão, pela hora nona do dia, aproximar-se dele um anjo de Deus e o chamar: Cornélio!
4 Yóggwa ye ḍoore fíristar uzu suk ḍoóñr gorí saái hoór de, “Malik, hoóna?”
4 Cornélio fixou nele os olhos e, possuído de temor, perguntou: Que há, Senhor? O anjo replicou: As tuas orações e as tuas esmolas subiram à presença de Deus como uma oferta de lembrança.
5 Yala tuñí Joppat manúc difeṛó, aar Sáimon zibá re Fitor óu ḍake, íba re matai anó.
5 Agora envia homens a Jope e faze vir aqui um certo Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Íba samarar ham-goróya Sáimon or gór ot meéman ísafe asé, zar gór gán doijjar hañsat.”
6 Ele se acha hospedado em casa de Simão, um curtidor, cuja casa fica junto ao mar.
7 Yóggwa llói hotá hoóil de fírista wa zaigói baade, yóggwa ye nizor gór or dui zon gulam ore edde yóggwa re hámica hédmot goittó de ítarar bútottu eggwá dindár fóous ore mataiyé.
7 Quando se retirou o anjo que lhe falara, chamou dois dos seus criados e um soldado temente ao Senhor, daqueles que estavam às suas ordens.
8 Aar ziín-ziín óiye híin beggún ítara re buzái yore Joppat difeṛáiye.
8 Contou-lhes tudo e enviou-os a Jope.
9 Tarfor din ítara zaite-zaite cóor gán or hañsáhañsi foóñser de októt, din or duúñijja Fitor gór or sád or uore dua goittó uiṭṭégoi.
9 No dia seguinte, enquanto estavam em viagem e se aproximavam da cidade - pelo meio-dia -, Pedro subiu ao terraço da casa para fazer oração.
10 Íba ttu búk laiggíl, aar kessú háito monehoóil, montor hána toiyar ór de októt, íba ye ekkán dorcón deikké,
10 Então, como sentisse fome, quis comer. Mas, enquanto lho preparavam, caiu em êxtase.
11 ziyán ot dekér de, asman kúla aar ḍoóñr saddor or ḍóilla ekkán siz ore sair kuna ttu dóri zobin ot lamaidiya zar.
11 Viu o céu aberto e descer uma coisa parecida com uma grande toalha que baixava do céu à terra, segura pelas quatro pontas.
12 Híyan or bútore hárr kisím or sair ṭéingga januwar, buke áñṛe de zandár, edde faik ókkol asé.
12 Nela havia de todos os quadrúpedes, dos répteis da terra e das aves do céu.
13 Baade íbar hañse eggwá abas aiccé de, “Fitor, uṭ, iín ore marifélai háa.”
13 Uma voz lhe falou: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Montor Fitore hoór de, “No, no, Malik; añí toh honódin kessú nafak yáh háram háiyi de nái.”
14 Disse Pedro: De modo algum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma profana e impura.
15 Hétunot íbar hañse abar eggwá abas aiccé de, “Alla ye ziyán ore pak-sáf goijjé híyan ore nafak bouli no hoóic.”
15 Esta voz lhe falou pela segunda vez: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
16 Héndilla tin bar óiye, baade saddor gán atíkka asman ot waafes tulífela gíyeh.
16 Isto se repetiu três vezes e logo a toalha foi recolhida ao céu.
17 Zeñtté Fitore deikkíl de dorcón or maáni kii hoói báfer, Korneliyase difeṛáil de manúc cún Sáimon or gór gán hoṛé asé de talac gorí fai yore híyan or geiṭ ot aái tíyai táikke.
17 Desconcertado, Pedro refletia consigo mesmo sobre o que significava a visão que tivera, quando os homens, enviados por Cornélio, se apresentaram à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Ítara ḍak mari fusár gorér de, “Sáimon, zibá re Fitor óu ḍake, íba eṛé asé né?”
18 Eles chamaram e indagaram se ali estava hospedado Simão, com o sobrenome Pedro.
19 Fitore dorcón híyan or baabute báfat accíl de októt, Pak-Ruh ye íba re hoór de, “Saá, tin zon maincé tor talac gorér.
19 Enquanto Pedro refletia na visão, disse o Espírito: Eis aí três homens que te procuram.
20 Hétolla uṭ, nise zaa, aar honó cók-cubá sára ítarar fúañti zaa, kiyólla-hoilé ítara re Añí difeṛáiyi deh.”
20 Levanta-te! Desce e vai com eles sem hesitar, porque sou eu quem os enviou.
21 Hétunot Fitor nise zai manúc cún ore hoór de, “Tuáñra zar talac gorór, íba óilam de añí. Tuáñra kiyólla aiccó dé?”
21 Pedro desceu ao encontro dos homens e disse-lhes: Aqui me tendes, sou eu a quem buscais. Qual é o motivo por que viestes aqui?
22 Ítara zuwab der de, “Añára re cáap Korneliyase difeṛáiye deh. Yóggwa ézzon forhésgar edde Alla re ḍoora de manúc. Tamám Yohúdi ókkole yóggwar nam goré. Yóggwa re pak fírista eggwá ye hoiyé de, tuáñre yóggwar gór ot matai bolla, zeéne yóggwa ye tuáñr ttu kalam fúni fare.”
22 Responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus, o qual goza de excelente reputação entre todos os judeus, recebeu dum santo anjo o aviso de te mandar chamar à sua casa e de ouvir as tuas palavras.
23 Hétunot Fitore ítara re bútore matai aní meémandari goijjé.
23 Então Pedro os mandou entrar e hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 Zaite-zaite ek din baade ítara Kaisáriyat foóñicce. Korneliyase nizor egana-guiccí edde háas dustó ókkol zoma gorí ítarar entezar ot accíl.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os estava esperando, tendo convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Fitor gór ot gólibarcot Korneliyase íba re estekbal goijjíl, aar íbar ṭéng ot uúiñtoi fori sóida goijjíl.
25 Quando Pedro estava para entrar, Cornélio saiu a recebê-lo e prostrou-se aos seus pés para adorá-lo.
26 Montor Fitore yóggwa re eén hoói tulíloiye, “Uṛó, añí yó toh ézzon insán.”
26 Pedro, porém, o ergueu, dizendo: Levanta-te! Também eu sou um homem!
27 Yóggwa llói hotá hoói-hoói Fitor bútore góille rár dekér de, héṛe boóut manúc zoma óiye.
27 E, falando com ele, entrou e achou ali muitas pessoas que se tinham reunido e disse:
28 Íba ye ítara re hoór de, “Tuáñra toh zano, ek Yohúdi ye honó Beyohúdi llói sákbak rakón yáh ítarar héṛe beraitó zoon añárar córiyot or maná. Montor honókiyo re háram yáh nafak no hoi bolla Alla ye añré daháidiye.
28 Vós sabeis que é proibido a um judeu aproximar-se dum estrangeiro ou ir à sua casa. Todavia, Deus me mostrou que nenhum homem deve ser considerado profano ou impuro.
29 Hétolla tuáñra añré mataitó difeṛáiyo rár, añí honó bazá no di aiccí deh. Yala añí fusár gorí faijjum né tuáñra añré kiyólla mataitó difeṛáiyo dé?”
29 Por isso vim sem hesitar, logo que fui chamado. Pergunto, pois, por que motivo me chamastes.
30 Korneliyase zuwab der de, “Yar sair din age, etún ot din or tin nwá báze añí añr gór ot dua gorír de októt, somoikka hoor findá ézzon manúc asimbit añr muúntu tíyaiye,
30 Disse Cornélio: Faz hoje quatro dias que estava eu a orar em minha casa, à hora nona, quando se pôs diante de mim um homem com vestes resplandecentes, que disse:
31 aar hoór de, ‘Korneliyas, Alla ye tuáñr dua fúinne edde tuáñr hórat diiya monot raikké.
31 Cornélio, a tua oração foi atendida e Deus se lembrou de tuas esmolas.
32 Hétolla honókiyo re Joppat difeṛó, aar Sáimon zibá re Fitor óu ḍake, íba re matai anó, íba samarar ham-goróya Sáimon or gór ot meéman ísafe asé, zar gór gán doijjar hañsat.’
32 Envia alguém a Jope e manda vir Simão, que tem por sobrenome Pedro. Está hospedado perto do mar em casa do curtidor Simão.
33 Hétolla añí tuáñre matai bolla éhon or bútore manúc difeṛáiyi deh. Gom óiye tuñí aiccó. Yala añára beggún eṛé Allar muúntu házir óiyi de, Malike tuáñre añára re ziín hoi bolla hókum díye híin beggún fúni bolla.”
33 Por isso mandei chamar-te logo e felicito-te por teres vindo. Agora, pois, eis-nos todos reunidos na presença de Deus para ouvir tudo o que Deus te ordenou de nos dizer.
34 Baade Fitore hotá howá cúru gorí hoór de, “Ehón añí sóiyi-sóiyi zani faijjí, Alla ye ektorfía no goré,
34 Então Pedro tomou a palavra e disse: Em verdade, reconheço que Deus não faz distinção de pessoas,
35 bólke hárr koum ottu zee-zee Íba re ḍoora aar sóiyi ham goré, taré-taré Íba ye kobul goré.
35 mas em toda nação lhe é agradável aquele que o temer e fizer o que é justo.
36 Tuáñra toh oh kúchóbor zano ziyán Alla ye Boni Isráil ókkol or hañse foóñsaiye, ki hoilé, Isá Mosih zibá beggún or Malik, Íbar duara cánti faa zah.
36 Deus enviou a sua palavra aos filhos de Israel, anunciando-lhes a boa nova da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Tuáñra nize zano, Yaháya ye bápṭismar baabute tobolik gorí baade Galil ottu lóti cúru gorí guñṛa Yohúdiyat kii óiye.
37 Vós sabeis como tudo isso aconteceu na Judéia, depois de ter começado na Galiléia, após o batismo que João pregou.
38 Tuáñra yián óu zano, Alla ye Nasárat or Isá re Pak-Ruh loi edde kudurute furaiya gorí basíloil. Íba ye zaga-zaga zai bálai goittó, aar zetará re Ibilíce duk de ítara beggún ore gom goittó, kiyólla-hoilé Alla toh Íbar fúañti accíl.
38 Vós sabeis como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com o poder, como ele andou fazendo o bem e curando todos os oprimidos do demônio, porque Deus estava com ele.
39 “Íba ye Yohúdi ókkol or mulluk ot edde Jerúsalem ot zedún ham ókkol goijjé, añára híin beggún or gobá así. Manúc ókkole Íba re kúruc ot ṭaki marifélail.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Eles o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 Montor Alla ye Íba re tin din ot din zinda goijjé, aar Íba re zahér ówa baiyé,
40 Mas Deus o ressuscitou ao terceiro dia e permitiu que aparecesse,
41 beggún or hañse no, bólke siríf Alla ye age lóti basí raikké de gobá ókkol or hañse, yáni añárar hañse, zetará Íba mora ttu zinda ói baade Íbar fúañti háafiya goijjílam.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia predestinado, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou.
42 Íba ye añára re hókum díye de, manúc ókkol or hañse tobolik gorí bolla edde yián gobá dí bolla, ki hoilé, Íba óilde Ubá zibá re Alla ye zinda edde mora ókkol or bisarhar banaiyé.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que é ele quem foi constituído por Deus juiz dos vivos e dos mortos.
43 Tamám nobi ókkole yó Íbar baabute endilla gobá díye de ki, zee niki Íbar uore iman ané íte Íbar name gunár maf faa.”
43 Dele todos os profetas dão testemunho, anunciando que todos os que nele crêem recebem o perdão dos pecados por meio de seu nome.
44 Fitore híin boiyan gorér de októt, fúner de ítara beggún or uore Pak-Ruh lami aiccé.
44 Estando Pedro ainda a falar, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a {santa} palavra.
45 Joppa ttu ze ázomi goijjá imandár ókkol Fitor or fúañti aiccíl ítara taajup óigilgoi, kiyólla-hoilé Beyohúdi ókkol or uore yó hádiya ísafe Pak-Ruh ḍálidiya giyéh.
45 Os fiéis da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, profundamente se admiraram, vendo que o dom do Espírito Santo era derramado também sobre os pagãos;
46 Ítara dekér de, Beyohúdi ókkole gabi zubane hotá hoór edde bicígori Allar taarif gorér.
46 pois eles os ouviam falar em outras línguas e glorificar a Deus.
47 “Yala toh itará re fanír bápṭisma lowa ttu honókiye oóñsi no faribó, kiyólla-hoilé añárar ḍóilla itará yó de Pak-Ruh faiyé.”
47 Então Pedro tomou a palavra: Porventura pode-se negar a água do batismo a estes que receberam o Espírito Santo como nós?
48 Tói íba ye ítara re Isá Mosihr name bápṭisma díya zay bolla hókum díye. Yárbaade ítara Fitor ore hooddin fúañti tákito aros goijjé.
48 E mandou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Rogaram-lhe então que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.