Atos 10

rhgc (RHGC) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Kaisáriya cóor ot Korneliyas nam or ezzon manúc accíl, yóggwa accíl Iṭaliyo Ṭeérang hoó de yíbar ek cót fóous or cáap.
1 E havia em Cesareia um varão por nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Yóggwa edde yóggwar gór ṭíya dindár accíl aar Alla re ḍooraitó; yóggwa ye gorif ókkol ore bicí hórat diito, aar Allar hañse nitti dua goittó.
2 piedoso e temente a Deus, com toda a sua casa, o qual fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Ekbar din or tin nwá báze yóggwa ye ekkán dorcón deikké, ziyán ot sáf-sáf góri dekér de, Allar ek fírista aái yóggwa re hoór de, “Korneliyas.”
3 Este, quase à hora nona do dia, viu claramente numa visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e dizia: Cornélio!
4 Yóggwa ye ḍoore fíristar uzu suk ḍoóñr gorí saái hoór de, “Malik, hoóna?”
4 Este, fixando os olhos nele e muito atemorizado, disse: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus.
5 Yala tuñí Joppat manúc difeṛó, aar Sáimon zibá re Fitor óu ḍake, íba re matai anó.
5 Agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Íba samarar ham-goróya Sáimon or gór ot meéman ísafe asé, zar gór gán doijjar hañsat.”
6 Este está com um certo Simão, curtidor, que tem a sua casa junto do mar. Ele te dirá o que deves fazer.
7 Yóggwa llói hotá hoóil de fírista wa zaigói baade, yóggwa ye nizor gór or dui zon gulam ore edde yóggwa re hámica hédmot goittó de ítarar bútottu eggwá dindár fóous ore mataiyé.
7 E, retirando-se o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus criados e a um piedoso soldado dos que estavam ao seu serviço.
8 Aar ziín-ziín óiye híin beggún ítara re buzái yore Joppat difeṛáiye.
8 E, havendo-lhes contado tudo, os enviou a Jope.
9 Tarfor din ítara zaite-zaite cóor gán or hañsáhañsi foóñser de októt, din or duúñijja Fitor gór or sád or uore dua goittó uiṭṭégoi.
9 E, no dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao terraço para orar, quase à hora sexta.
10 Íba ttu búk laiggíl, aar kessú háito monehoóil, montor hána toiyar ór de októt, íba ye ekkán dorcón deikké,
10 E, tendo fome, quis comer; e, enquanto lhe preparavam, sobreveio-lhe um arrebatamento de sentidos,
11 ziyán ot dekér de, asman kúla aar ḍoóñr saddor or ḍóilla ekkán siz ore sair kuna ttu dóri zobin ot lamaidiya zar.
11 e viu o céu aberto e que descia um vaso, como se fosse um grande lençol atado pelas quatro pontas, vindo para a terra,
12 Híyan or bútore hárr kisím or sair ṭéingga januwar, buke áñṛe de zandár, edde faik ókkol asé.
12 no qual havia de todos os animais quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Baade íbar hañse eggwá abas aiccé de, “Fitor, uṭ, iín ore marifélai háa.”
13 E foi-lhe dirigida uma voz: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Montor Fitore hoór de, “No, no, Malik; añí toh honódin kessú nafak yáh háram háiyi de nái.”
14 Mas Pedro disse: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Hétunot íbar hañse abar eggwá abas aiccé de, “Alla ye ziyán ore pak-sáf goijjé híyan ore nafak bouli no hoóic.”
15 E segunda vez lhe disse a voz: Não faças tu comum ao que Deus purificou.
16 Héndilla tin bar óiye, baade saddor gán atíkka asman ot waafes tulífela gíyeh.
16 E aconteceu isto por três vezes; e o vaso tornou a recolher-se no céu.
17 Zeñtté Fitore deikkíl de dorcón or maáni kii hoói báfer, Korneliyase difeṛáil de manúc cún Sáimon or gór gán hoṛé asé de talac gorí fai yore híyan or geiṭ ot aái tíyai táikke.
17 E, estando Pedro duvidando entre si acerca do que seria aquela visão que tinha visto, eis que os varões que foram enviados por Cornélio pararam à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Ítara ḍak mari fusár gorér de, “Sáimon, zibá re Fitor óu ḍake, íba eṛé asé né?”
18 E, chamando, perguntaram se Simão, que tinha por sobrenome Pedro, morava ali.
19 Fitore dorcón híyan or baabute báfat accíl de októt, Pak-Ruh ye íba re hoór de, “Saá, tin zon maincé tor talac gorér.
19 E, pensando Pedro naquela visão, disse-lhe o Espírito: Eis que três varões te buscam.
20 Hétolla uṭ, nise zaa, aar honó cók-cubá sára ítarar fúañti zaa, kiyólla-hoilé ítara re Añí difeṛáiyi deh.”
20 Levanta-te, pois, e desce, e vai com eles, não duvidando; porque eu os enviei.
21 Hétunot Fitor nise zai manúc cún ore hoór de, “Tuáñra zar talac gorór, íba óilam de añí. Tuáñra kiyólla aiccó dé?”
21 E, descendo Pedro para junto dos varões que lhe foram enviados por Cornélio, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que estais aqui?
22 Ítara zuwab der de, “Añára re cáap Korneliyase difeṛáiye deh. Yóggwa ézzon forhésgar edde Alla re ḍoora de manúc. Tamám Yohúdi ókkole yóggwar nam goré. Yóggwa re pak fírista eggwá ye hoiyé de, tuáñre yóggwar gór ot matai bolla, zeéne yóggwa ye tuáñr ttu kalam fúni fare.”
22 E eles disseram: Cornélio, o centurião, varão justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação dos judeus, foi avisado por um santo anjo para que te chamasse a sua casa e ouvisse as tuas palavras.
23 Hétunot Fitore ítara re bútore matai aní meémandari goijjé.
23 Então, chamando-os para dentro, os recebeu em casa. No dia seguinte, foi Pedro com eles, e foram com ele alguns irmãos de Jope.
24 Zaite-zaite ek din baade ítara Kaisáriyat foóñicce. Korneliyase nizor egana-guiccí edde háas dustó ókkol zoma gorí ítarar entezar ot accíl.
24 E, no dia imediato, chegaram a Cesareia. E Cornélio os estava esperando, tendo já convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Fitor gór ot gólibarcot Korneliyase íba re estekbal goijjíl, aar íbar ṭéng ot uúiñtoi fori sóida goijjíl.
25 E aconteceu que, entrando Pedro, saiu Cornélio a recebê-lo e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Montor Fitore yóggwa re eén hoói tulíloiye, “Uṛó, añí yó toh ézzon insán.”
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Yóggwa llói hotá hoói-hoói Fitor bútore góille rár dekér de, héṛe boóut manúc zoma óiye.
27 E, falando com ele, entrou e achou muitos que ali se haviam ajuntado.
28 Íba ye ítara re hoór de, “Tuáñra toh zano, ek Yohúdi ye honó Beyohúdi llói sákbak rakón yáh ítarar héṛe beraitó zoon añárar córiyot or maná. Montor honókiyo re háram yáh nafak no hoi bolla Alla ye añré daháidiye.
28 E disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um varão judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem chame comum ou imundo.
29 Hétolla tuáñra añré mataitó difeṛáiyo rár, añí honó bazá no di aiccí deh. Yala añí fusár gorí faijjum né tuáñra añré kiyólla mataitó difeṛáiyo dé?”
29 Pelo que, sendo chamado, vim sem contradizer. Pergunto, pois: por que razão mandastes chamar-me?
30 Korneliyase zuwab der de, “Yar sair din age, etún ot din or tin nwá báze añí añr gór ot dua gorír de októt, somoikka hoor findá ézzon manúc asimbit añr muúntu tíyaiye,
30 E disse Cornélio: Há quatro dias estava eu em jejum até esta hora, orando em minha casa à hora nona.
31 aar hoór de, ‘Korneliyas, Alla ye tuáñr dua fúinne edde tuáñr hórat diiya monot raikké.
31 E eis que diante de mim se apresentou um varão com vestes resplandecentes e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Hétolla honókiyo re Joppat difeṛó, aar Sáimon zibá re Fitor óu ḍake, íba re matai anó, íba samarar ham-goróya Sáimon or gór ot meéman ísafe asé, zar gór gán doijjar hañsat.’
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar Simão, o que tem por sobrenome Pedro; este está em casa de Simão, curtidor, junto do mar, e ele, vindo, te falará.
33 Hétolla añí tuáñre matai bolla éhon or bútore manúc difeṛáiyi deh. Gom óiye tuñí aiccó. Yala añára beggún eṛé Allar muúntu házir óiyi de, Malike tuáñre añára re ziín hoi bolla hókum díye híin beggún fúni bolla.”
33 E logo mandei chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora, pois, estamos todos presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto por Deus te é mandado.
34 Baade Fitore hotá howá cúru gorí hoór de, “Ehón añí sóiyi-sóiyi zani faijjí, Alla ye ektorfía no goré,
34 E, abrindo Pedro a boca, disse: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 bólke hárr koum ottu zee-zee Íba re ḍoora aar sóiyi ham goré, taré-taré Íba ye kobul goré.
35 mas que lhe é agradável aquele que, em qualquer nação, o teme e faz o que é justo.
36 Tuáñra toh oh kúchóbor zano ziyán Alla ye Boni Isráil ókkol or hañse foóñsaiye, ki hoilé, Isá Mosih zibá beggún or Malik, Íbar duara cánti faa zah.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo (este é o Senhor de todos),
37 Tuáñra nize zano, Yaháya ye bápṭismar baabute tobolik gorí baade Galil ottu lóti cúru gorí guñṛa Yohúdiyat kii óiye.
37 esta palavra, vós bem sabeis, veio por toda a Judeia, começando pela Galileia, depois do batismo que João pregou;
38 Tuáñra yián óu zano, Alla ye Nasárat or Isá re Pak-Ruh loi edde kudurute furaiya gorí basíloil. Íba ye zaga-zaga zai bálai goittó, aar zetará re Ibilíce duk de ítara beggún ore gom goittó, kiyólla-hoilé Alla toh Íbar fúañti accíl.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com virtude; o qual andou fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele.
39 “Íba ye Yohúdi ókkol or mulluk ot edde Jerúsalem ot zedún ham ókkol goijjé, añára híin beggún or gobá así. Manúc ókkole Íba re kúruc ot ṭaki marifélail.
39 E nós somos testemunhas de todas as coisas que fez, tanto na terra da Judeia como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Montor Alla ye Íba re tin din ot din zinda goijjé, aar Íba re zahér ówa baiyé,
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e fez que se manifestasse,
41 beggún or hañse no, bólke siríf Alla ye age lóti basí raikké de gobá ókkol or hañse, yáni añárar hañse, zetará Íba mora ttu zinda ói baade Íbar fúañti háafiya goijjílam.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós que comemos e bebemos juntamente com ele, depois que ressuscitou dos mortos.
42 Íba ye añára re hókum díye de, manúc ókkol or hañse tobolik gorí bolla edde yián gobá dí bolla, ki hoilé, Íba óilde Ubá zibá re Alla ye zinda edde mora ókkol or bisarhar banaiyé.
42 E nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Tamám nobi ókkole yó Íbar baabute endilla gobá díye de ki, zee niki Íbar uore iman ané íte Íbar name gunár maf faa.”
43 A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que nele creem receberão o perdão dos pecados pelo seu nome.
44 Fitore híin boiyan gorér de októt, fúner de ítara beggún or uore Pak-Ruh lami aiccé.
44 E, dizendo Pedro ainda estas palavras, caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Joppa ttu ze ázomi goijjá imandár ókkol Fitor or fúañti aiccíl ítara taajup óigilgoi, kiyólla-hoilé Beyohúdi ókkol or uore yó hádiya ísafe Pak-Ruh ḍálidiya giyéh.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que o dom do Espírito Santo se derramasse também sobre os gentios.
46 Ítara dekér de, Beyohúdi ókkole gabi zubane hotá hoór edde bicígori Allar taarif gorér.
46 Porque os ouviam falar em línguas e magnificar a Deus.
47 “Yala toh itará re fanír bápṭisma lowa ttu honókiye oóñsi no faribó, kiyólla-hoilé añárar ḍóilla itará yó de Pak-Ruh faiyé.”
47 Respondeu, então, Pedro: Pode alguém, porventura, recusar a água, para que não sejam batizados estes que também receberam, como nós, o Espírito Santo?
48 Tói íba ye ítara re Isá Mosihr name bápṭisma díya zay bolla hókum díye. Yárbaade ítara Fitor ore hooddin fúañti tákito aros goijjé.
48 E mandou que fossem batizados em nome do Senhor. Então, rogaram-lhe que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.