Atos 10

rhgc (RHGC) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Kaisáriya cóor ot Korneliyas nam or ezzon manúc accíl, yóggwa accíl Iṭaliyo Ṭeérang hoó de yíbar ek cót fóous or cáap.
1 Em Cesareia morava um homem chamado Cornélio, que era centurião de uma companhia do exército chamada Italiana.
2 Yóggwa edde yóggwar gór ṭíya dindár accíl aar Alla re ḍooraitó; yóggwa ye gorif ókkol ore bicí hórat diito, aar Allar hañse nitti dua goittó.
2 Era piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, fazendo muitas esmolas ao povo e orando sempre a Deus.
3 Ekbar din or tin nwá báze yóggwa ye ekkán dorcón deikké, ziyán ot sáf-sáf góri dekér de, Allar ek fírista aái yóggwa re hoór de, “Korneliyas.”
3 Um dia, por volta das três horas da tarde, durante uma visão, esse homem viu claramente um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 Yóggwa ye ḍoore fíristar uzu suk ḍoóñr gorí saái hoór de, “Malik, hoóna?”
4 — Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: — O que é, Senhor? E o anjo lhe disse: — As suas orações e as suas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 Yala tuñí Joppat manúc difeṛó, aar Sáimon zibá re Fitor óu ḍake, íba re matai anó.
5 Agora envie mensageiros a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro.
6 Íba samarar ham-goróya Sáimon or gór ot meéman ísafe asé, zar gór gán doijjar hañsat.”
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 Yóggwa llói hotá hoóil de fírista wa zaigói baade, yóggwa ye nizor gór or dui zon gulam ore edde yóggwa re hámica hédmot goittó de ítarar bútottu eggwá dindár fóous ore mataiyé.
7 Logo que o anjo que lhe falava se retirou, Cornélio chamou dois dos seus servos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 Aar ziín-ziín óiye híin beggún ítara re buzái yore Joppat difeṛáiye.
8 e, depois de lhes explicar tudo, mandou que fossem a Jope.
9 Tarfor din ítara zaite-zaite cóor gán or hañsáhañsi foóñser de októt, din or duúñijja Fitor gór or sád or uore dua goittó uiṭṭégoi.
9 No dia seguinte, enquanto eles viajavam e já estavam perto da cidade de Jope, Pedro subiu ao terraço, por volta do meio-dia, a fim de orar.
10 Íba ttu búk laiggíl, aar kessú háito monehoóil, montor hána toiyar ór de októt, íba ye ekkán dorcón deikké,
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase.
11 ziyán ot dekér de, asman kúla aar ḍoóñr saddor or ḍóilla ekkán siz ore sair kuna ttu dóri zobin ot lamaidiya zar.
11 Viu o céu aberto e um objeto como se fosse um grande lençol, que descia do céu e era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 Híyan or bútore hárr kisím or sair ṭéingga januwar, buke áñṛe de zandár, edde faik ókkol asé.
12 contendo todo tipo de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Baade íbar hañse eggwá abas aiccé de, “Fitor, uṭ, iín ore marifélai háa.”
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele:
14 Montor Fitore hoór de, “No, no, Malik; añí toh honódin kessú nafak yáh háram háiyi de nái.”
14 Mas Pedro respondeu: — De modo nenhum, Senhor! Porque nunca comi nada que fosse impuro ou imundo.
15 Hétunot íbar hañse abar eggwá abas aiccé de, “Alla ye ziyán ore pak-sáf goijjé híyan ore nafak bouli no hoóic.”
15 Pela segunda vez, a voz lhe falou:
16 Héndilla tin bar óiye, baade saddor gán atíkka asman ot waafes tulífela gíyeh.
16 Isso aconteceu três vezes, e, em seguida, aquele objeto foi levado de volta para o céu.
17 Zeñtté Fitore deikkíl de dorcón or maáni kii hoói báfer, Korneliyase difeṛáil de manúc cún Sáimon or gór gán hoṛé asé de talac gorí fai yore híyan or geiṭ ot aái tíyai táikke.
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta.
18 Ítara ḍak mari fusár gorér de, “Sáimon, zibá re Fitor óu ḍake, íba eṛé asé né?”
18 Chamando, perguntaram se ali estava hospedado Simão, que também é chamado de Pedro.
19 Fitore dorcón híyan or baabute báfat accíl de októt, Pak-Ruh ye íba re hoór de, “Saá, tin zon maincé tor talac gorér.
19 Enquanto Pedro meditava a respeito da visão, o Espírito lhe disse: — Estão aí três homens à sua procura.
20 Hétolla uṭ, nise zaa, aar honó cók-cubá sára ítarar fúañti zaa, kiyólla-hoilé ítara re Añí difeṛáiyi deh.”
20 Portanto, levante-se, desça e vá com eles, sem hesitar; porque eu os enviei.
21 Hétunot Fitor nise zai manúc cún ore hoór de, “Tuáñra zar talac gorór, íba óilam de añí. Tuáñra kiyólla aiccó dé?”
21 Então Pedro desceu e disse àqueles homens: — Eu sou a pessoa que vocês estão procurando. O que os traz até aqui?
22 Ítara zuwab der de, “Añára re cáap Korneliyase difeṛáiye deh. Yóggwa ézzon forhésgar edde Alla re ḍoora de manúc. Tamám Yohúdi ókkole yóggwar nam goré. Yóggwa re pak fírista eggwá ye hoiyé de, tuáñre yóggwar gór ot matai bolla, zeéne yóggwa ye tuáñr ttu kalam fúni fare.”
22 Então disseram: — O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo a mandar chamar você para a casa dele e ouvir o que você tem a dizer.
23 Hétunot Fitore ítara re bútore matai aní meémandari goijjé.
23 Pedro, então, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, Pedro se aprontou e foi com eles. Também alguns irmãos dos que moravam em Jope foram com ele.
24 Zaite-zaite ek din baade ítara Kaisáriyat foóñicce. Korneliyase nizor egana-guiccí edde háas dustó ókkol zoma gorí ítarar entezar ot accíl.
24 No dia seguinte, Pedro chegou a Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido os seus parentes e os amigos mais íntimos.
25 Fitor gór ot gólibarcot Korneliyase íba re estekbal goijjíl, aar íbar ṭéng ot uúiñtoi fori sóida goijjíl.
25 Quando Pedro estava por entrar, Cornélio foi ao seu encontro e, prostrando-se aos pés dele, o adorou.
26 Montor Fitore yóggwa re eén hoói tulíloiye, “Uṛó, añí yó toh ézzon insán.”
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: — Levante-se, porque eu também sou apenas um homem.
27 Yóggwa llói hotá hoói-hoói Fitor bútore góille rár dekér de, héṛe boóut manúc zoma óiye.
27 Falando com ele, Pedro entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 Íba ye ítara re hoór de, “Tuáñra toh zano, ek Yohúdi ye honó Beyohúdi llói sákbak rakón yáh ítarar héṛe beraitó zoon añárar córiyot or maná. Montor honókiyo re háram yáh nafak no hoi bolla Alla ye añré daháidiye.
28 a quem se dirigiu, dizendo: — Vocês bem sabem que um judeu está proibido de se juntar a um gentio ou de entrar na casa dele. Mas Deus me mostrou que não devo considerar ninguém impuro ou imundo.
29 Hétolla tuáñra añré mataitó difeṛáiyo rár, añí honó bazá no di aiccí deh. Yala añí fusár gorí faijjum né tuáñra añré kiyólla mataitó difeṛáiyo dé?”
29 Por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. E agora pergunto: Por que motivo vocês mandaram me chamar?
30 Korneliyase zuwab der de, “Yar sair din age, etún ot din or tin nwá báze añí añr gór ot dua gorír de októt, somoikka hoor findá ézzon manúc asimbit añr muúntu tíyaiye,
30 Cornélio respondeu: — Faz hoje quatro dias que, mais ou menos por esta hora, às três da tarde, eu estava orando em minha casa. De repente, se apresentou diante de mim um homem vestido com roupas resplandecentes
31 aar hoór de, ‘Korneliyas, Alla ye tuáñr dua fúinne edde tuáñr hórat diiya monot raikké.
31 que disse: “Cornélio, a sua oração foi ouvida e as suas esmolas foram lembradas na presença de Deus.
32 Hétolla honókiyo re Joppat difeṛó, aar Sáimon zibá re Fitor óu ḍake, íba re matai anó, íba samarar ham-goróya Sáimon or gór ot meéman ísafe asé, zar gór gán doijjar hañsat.’
32 Envie, pois, alguém a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro; ele está hospedado na casa de Simão, curtidor, à beira-mar.”
33 Hétolla añí tuáñre matai bolla éhon or bútore manúc difeṛáiyi deh. Gom óiye tuñí aiccó. Yala añára beggún eṛé Allar muúntu házir óiyi de, Malike tuáñre añára re ziín hoi bolla hókum díye híin beggún fúni bolla.”
33 Portanto, sem demora, mandei chamá-lo, e você fez muito bem em vir. Agora estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que o Senhor ordenou a você.
34 Baade Fitore hotá howá cúru gorí hoór de, “Ehón añí sóiyi-sóiyi zani faijjí, Alla ye ektorfía no goré,
34 Então Pedro começou a falar. Ele disse: — Reconheço por verdade que Deus não trata as pessoas com parcialidade;
35 bólke hárr koum ottu zee-zee Íba re ḍoora aar sóiyi ham goré, taré-taré Íba ye kobul goré.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 Tuáñra toh oh kúchóbor zano ziyán Alla ye Boni Isráil ókkol or hañse foóñsaiye, ki hoilé, Isá Mosih zibá beggún or Malik, Íbar duara cánti faa zah.
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Tuáñra nize zano, Yaháya ye bápṭismar baabute tobolik gorí baade Galil ottu lóti cúru gorí guñṛa Yohúdiyat kii óiye.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a Judeia, tendo começado na Galileia depois do batismo que João pregou,
38 Tuáñra yián óu zano, Alla ye Nasárat or Isá re Pak-Ruh loi edde kudurute furaiya gorí basíloil. Íba ye zaga-zaga zai bálai goittó, aar zetará re Ibilíce duk de ítara beggún ore gom goittó, kiyólla-hoilé Alla toh Íbar fúañti accíl.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder. Jesus andou por toda parte, fazendo o bem e curando todos os oprimidos do diabo, porque Deus estava com ele.
39 “Íba ye Yohúdi ókkol or mulluk ot edde Jerúsalem ot zedún ham ókkol goijjé, añára híin beggún or gobá así. Manúc ókkole Íba re kúruc ot ṭaki marifélail.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Depois eles o mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Montor Alla ye Íba re tin din ot din zinda goijjé, aar Íba re zahér ówa baiyé,
40 Mas Deus o ressuscitou no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 beggún or hañse no, bólke siríf Alla ye age lóti basí raikké de gobá ókkol or hañse, yáni añárar hañse, zetará Íba mora ttu zinda ói baade Íbar fúañti háafiya goijjílam.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Íba ye añára re hókum díye de, manúc ókkol or hañse tobolik gorí bolla edde yián gobá dí bolla, ki hoilé, Íba óilde Ubá zibá re Alla ye zinda edde mora ókkol or bisarhar banaiyé.
42 Jesus nos mandou pregar ao povo e testemunhar que ele foi constituído por Deus como Juiz de vivos e de mortos.
43 Tamám nobi ókkole yó Íbar baabute endilla gobá díye de ki, zee niki Íbar uore iman ané íte Íbar name gunár maf faa.”
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio do seu nome, todo o que nele crê recebe remissão dos pecados.
44 Fitore híin boiyan gorér de októt, fúner de ítara beggún or uore Pak-Ruh lami aiccé.
44 Enquanto Pedro falava estas palavras, o Espírito Santo caiu sobre todos os que ouviam a mensagem.
45 Joppa ttu ze ázomi goijjá imandár ókkol Fitor or fúañti aiccíl ítara taajup óigilgoi, kiyólla-hoilé Beyohúdi ókkol or uore yó hádiya ísafe Pak-Ruh ḍálidiya giyéh.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo.
46 Ítara dekér de, Beyohúdi ókkole gabi zubane hotá hoór edde bicígori Allar taarif gorér.
46 Pois eles os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então Pedro disse:
47 “Yala toh itará re fanír bápṭisma lowa ttu honókiye oóñsi no faribó, kiyólla-hoilé añárar ḍóilla itará yó de Pak-Ruh faiyé.”
47 — Será que alguém poderia recusar a água e impedir que sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Tói íba ye ítara re Isá Mosihr name bápṭisma díya zay bolla hókum díye. Yárbaade ítara Fitor ore hooddin fúañti tákito aros goijjé.
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.