Atos 10

rhgc (RHGC) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Kaisáriya cóor ot Korneliyas nam or ezzon manúc accíl, yóggwa accíl Iṭaliyo Ṭeérang hoó de yíbar ek cót fóous or cáap.
1 Morava em Cesareia um homem de nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Yóggwa edde yóggwar gór ṭíya dindár accíl aar Alla re ḍooraitó; yóggwa ye gorif ókkol ore bicí hórat diito, aar Allar hañse nitti dua goittó.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa e que fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Ekbar din or tin nwá báze yóggwa ye ekkán dorcón deikké, ziyán ot sáf-sáf góri dekér de, Allar ek fírista aái yóggwa re hoór de, “Korneliyas.”
3 Esse homem observou claramente durante uma visão, cerca da hora nona do dia, um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 Yóggwa ye ḍoore fíristar uzu suk ḍoóñr gorí saái hoór de, “Malik, hoóna?”
4 Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 Yala tuñí Joppat manúc difeṛó, aar Sáimon zibá re Fitor óu ḍake, íba re matai anó.
5 Agora, envia mensageiros a Jope e manda chamar Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Íba samarar ham-goróya Sáimon or gór ot meéman ísafe asé, zar gór gán doijjar hañsat.”
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 Yóggwa llói hotá hoóil de fírista wa zaigói baade, yóggwa ye nizor gór or dui zon gulam ore edde yóggwa re hámica hédmot goittó de ítarar bútottu eggwá dindár fóous ore mataiyé.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus domésticos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 Aar ziín-ziín óiye híin beggún ítara re buzái yore Joppat difeṛáiye.
8 e, havendo-lhes contado tudo, enviou-os a Jope.
9 Tarfor din ítara zaite-zaite cóor gán or hañsáhañsi foóñser de októt, din or duúñijja Fitor gór or sád or uore dua goittó uiṭṭégoi.
9 No dia seguinte, indo eles de caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado, por volta da hora sexta, a fim de orar.
10 Íba ttu búk laiggíl, aar kessú háito monehoóil, montor hána toiyar ór de októt, íba ye ekkán dorcón deikké,
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase;
11 ziyán ot dekér de, asman kúla aar ḍoóñr saddor or ḍóilla ekkán siz ore sair kuna ttu dóri zobin ot lamaidiya zar.
11 então, viu o céu aberto e descendo um objeto como se fosse um grande lençol, o qual era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 Híyan or bútore hárr kisím or sair ṭéingga januwar, buke áñṛe de zandár, edde faik ókkol asé.
12 contendo toda sorte de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Baade íbar hañse eggwá abas aiccé de, “Fitor, uṭ, iín ore marifélai háa.”
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Montor Fitore hoór de, “No, no, Malik; añí toh honódin kessú nafak yáh háram háiyi de nái.”
14 Mas Pedro replicou: De modo nenhum, Senhor! Porque jamais comi coisa alguma comum e imunda.
15 Hétunot íbar hañse abar eggwá abas aiccé de, “Alla ye ziyán ore pak-sáf goijjé híyan ore nafak bouli no hoóic.”
15 Segunda vez, a voz lhe falou: Ao que Deus purificou não consideres comum.
16 Héndilla tin bar óiye, baade saddor gán atíkka asman ot waafes tulífela gíyeh.
16 Sucedeu isto por três vezes, e, logo, aquele objeto foi recolhido ao céu.
17 Zeñtté Fitore deikkíl de dorcón or maáni kii hoói báfer, Korneliyase difeṛáil de manúc cún Sáimon or gór gán hoṛé asé de talac gorí fai yore híyan or geiṭ ot aái tíyai táikke.
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados da parte de Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta;
18 Ítara ḍak mari fusár gorér de, “Sáimon, zibá re Fitor óu ḍake, íba eṛé asé né?”
18 e, chamando, indagavam se estava ali hospedado Simão, por sobrenome Pedro.
19 Fitore dorcón híyan or baabute báfat accíl de októt, Pak-Ruh ye íba re hoór de, “Saá, tin zon maincé tor talac gorér.
19 Enquanto meditava Pedro acerca da visão, disse-lhe o Espírito: Estão aí dois homens que te procuram;
20 Hétolla uṭ, nise zaa, aar honó cók-cubá sára ítarar fúañti zaa, kiyólla-hoilé ítara re Añí difeṛáiyi deh.”
20 levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu os enviei.
21 Hétunot Fitor nise zai manúc cún ore hoór de, “Tuáñra zar talac gorór, íba óilam de añí. Tuáñra kiyólla aiccó dé?”
21 E, descendo Pedro para junto dos homens, disse: Aqui me tendes; sou eu a quem buscais? A que viestes?
22 Ítara zuwab der de, “Añára re cáap Korneliyase difeṛáiye deh. Yóggwa ézzon forhésgar edde Alla re ḍoora de manúc. Tamám Yohúdi ókkole yóggwar nam goré. Yóggwa re pak fírista eggwá ye hoiyé de, tuáñre yóggwar gór ot matai bolla, zeéne yóggwa ye tuáñr ttu kalam fúni fare.”
22 Então, disseram: O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo para chamar-te a sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Hétunot Fitore ítara re bútore matai aní meémandari goijjé.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles; também alguns irmãos dos que habitavam em Jope foram em sua companhia.
24 Zaite-zaite ek din baade ítara Kaisáriyat foóñicce. Korneliyase nizor egana-guiccí edde háas dustó ókkol zoma gorí ítarar entezar ot accíl.
24 No dia imediato, entrou em Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Fitor gór ot gólibarcot Korneliyase íba re estekbal goijjíl, aar íbar ṭéng ot uúiñtoi fori sóida goijjíl.
25 Aconteceu que, indo Pedro a entrar, lhe saiu Cornélio ao encontro e, prostrando-se-lhe aos pés, o adorou.
26 Montor Fitore yóggwa re eén hoói tulíloiye, “Uṛó, añí yó toh ézzon insán.”
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Ergue-te, que eu também sou homem.
27 Yóggwa llói hotá hoói-hoói Fitor bútore góille rár dekér de, héṛe boóut manúc zoma óiye.
27 Falando com ele, entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 Íba ye ítara re hoór de, “Tuáñra toh zano, ek Yohúdi ye honó Beyohúdi llói sákbak rakón yáh ítarar héṛe beraitó zoon añárar córiyot or maná. Montor honókiyo re háram yáh nafak no hoi bolla Alla ye añré daháidiye.
28 a quem se dirigiu, dizendo: Vós bem sabeis que é proibido a um judeu ajuntar-se ou mesmo aproximar-se a alguém de outra raça; mas Deus me demonstrou que a nenhum homem considerasse comum ou imundo;
29 Hétolla tuáñra añré mataitó difeṛáiyo rár, añí honó bazá no di aiccí deh. Yala añí fusár gorí faijjum né tuáñra añré kiyólla mataitó difeṛáiyo dé?”
29 por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. Pergunto, pois: por que razão me mandastes chamar?
30 Korneliyase zuwab der de, “Yar sair din age, etún ot din or tin nwá báze añí añr gór ot dua gorír de októt, somoikka hoor findá ézzon manúc asimbit añr muúntu tíyaiye,
30 Respondeu-lhe Cornélio: Faz, hoje, quatro dias que, por volta desta hora, estava eu observando em minha casa a hora nona de oração, e eis que se apresentou diante de mim um varão de vestes resplandecentes
31 aar hoór de, ‘Korneliyas, Alla ye tuáñr dua fúinne edde tuáñr hórat diiya monot raikké.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas, lembradas na presença de Deus.
32 Hétolla honókiyo re Joppat difeṛó, aar Sáimon zibá re Fitor óu ḍake, íba re matai anó, íba samarar ham-goróya Sáimon or gór ot meéman ísafe asé, zar gór gán doijjar hañsat.’
32 Manda, pois, alguém a Jope a chamar Simão, por sobrenome Pedro; acha-se este hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Hétolla añí tuáñre matai bolla éhon or bútore manúc difeṛáiyi deh. Gom óiye tuñí aiccó. Yala añára beggún eṛé Allar muúntu házir óiyi de, Malike tuáñre añára re ziín hoi bolla hókum díye híin beggún fúni bolla.”
33 Portanto, sem demora, mandei chamar-te, e fizeste bem em vir. Agora, pois, estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que te foi ordenado da parte do Senhor.
34 Baade Fitore hotá howá cúru gorí hoór de, “Ehón añí sóiyi-sóiyi zani faijjí, Alla ye ektorfía no goré,
34 Então, falou Pedro, dizendo: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 bólke hárr koum ottu zee-zee Íba re ḍoora aar sóiyi ham goré, taré-taré Íba ye kobul goré.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 Tuáñra toh oh kúchóbor zano ziyán Alla ye Boni Isráil ókkol or hañse foóñsaiye, ki hoilé, Isá Mosih zibá beggún or Malik, Íbar duara cánti faa zah.
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Tuáñra nize zano, Yaháya ye bápṭismar baabute tobolik gorí baade Galil ottu lóti cúru gorí guñṛa Yohúdiyat kii óiye.
37 Vós conheceis a palavra que se divulgou por toda a Judeia, tendo começado desde a Galileia, depois do batismo que João pregou,
38 Tuáñra yián óu zano, Alla ye Nasárat or Isá re Pak-Ruh loi edde kudurute furaiya gorí basíloil. Íba ye zaga-zaga zai bálai goittó, aar zetará re Ibilíce duk de ítara beggún ore gom goittó, kiyólla-hoilé Alla toh Íbar fúañti accíl.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder, o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele;
39 “Íba ye Yohúdi ókkol or mulluk ot edde Jerúsalem ot zedún ham ókkol goijjé, añára híin beggún or gobá así. Manúc ókkole Íba re kúruc ot ṭaki marifélail.
39 e nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém; ao qual também tiraram a vida, pendurando-o no madeiro.
40 Montor Alla ye Íba re tin din ot din zinda goijjé, aar Íba re zahér ówa baiyé,
40 A este ressuscitou Deus no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 beggún or hañse no, bólke siríf Alla ye age lóti basí raikké de gobá ókkol or hañse, yáni añárar hañse, zetará Íba mora ttu zinda ói baade Íbar fúañti háafiya goijjílam.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos;
42 Íba ye añára re hókum díye de, manúc ókkol or hañse tobolik gorí bolla edde yián gobá dí bolla, ki hoilé, Íba óilde Ubá zibá re Alla ye zinda edde mora ókkol or bisarhar banaiyé.
42 e nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é quem foi constituído por Deus Juiz de vivos e de mortos.
43 Tamám nobi ókkole yó Íbar baabute endilla gobá díye de ki, zee niki Íbar uore iman ané íte Íbar name gunár maf faa.”
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio de seu nome, todo aquele que nele crê recebe remissão de pecados.
44 Fitore híin boiyan gorér de októt, fúner de ítara beggún or uore Pak-Ruh lami aiccé.
44 Ainda Pedro falava estas coisas quando caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Joppa ttu ze ázomi goijjá imandár ókkol Fitor or fúañti aiccíl ítara taajup óigilgoi, kiyólla-hoilé Beyohúdi ókkol or uore yó hádiya ísafe Pak-Ruh ḍálidiya giyéh.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que vieram com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo;
46 Ítara dekér de, Beyohúdi ókkole gabi zubane hotá hoór edde bicígori Allar taarif gorér.
46 pois os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então, perguntou Pedro:
47 “Yala toh itará re fanír bápṭisma lowa ttu honókiye oóñsi no faribó, kiyólla-hoilé añárar ḍóilla itará yó de Pak-Ruh faiyé.”
47 Porventura, pode alguém recusar a água, para que não sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Tói íba ye ítara re Isá Mosihr name bápṭisma díya zay bolla hókum díye. Yárbaade ítara Fitor ore hooddin fúañti tákito aros goijjé.
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então, lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.