2 Coríntios 7

rhgc (RHGC) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ó adorja ókkol, añára llói zettót hé waada ókkol gorá gíyeh, hétolla aiyó, añára jisím or edde ruhr hárr nafaki ttu nizoré pak-sáf gorí, aar héndilla góri Allar ḍoor rakí furafuri pak boni.
1 Tendo, portanto, amados, essas promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Añára re tuáñrar dil ot zaga doo. Añára toh no honókiyo re nainsáfi goijjí, no honókiyo re bigiṛifélaiyi, aar no honókiyo ttu fáida tuillí.
2 Recebei-nos; a nenhum homem injustiçamos, a nenhum homem corrompemos, a nenhum homem defraudamos.
3 Añí tuáñra re hosúr dí bolla iín hoóir de no. Añí toh tuáñra re age lóti hoiyí, ki hoilé, tuáñra lla añárar dil ot eén zaga asé, moille beggún fúañti moijjum, basilé beggún fúañti basi táikkum.
3 Eu não falo isto para vossa condenação; porque eu havia dito antes que estais em nossos corações para morrer e viver convosco.
4 Añr ttu tuáñrar uore ḍoóñr ekin asé; tuáñra re lói añí bicí borái gorí fari. Añí tosólliye furaiya óiyi; añárar tamám mosibot ot añr ttu bicí hoilé bicí kúci táke.
4 Grande é a minha ousadia no falar convosco; grande é a minha alegria em vós; estou cheio de conforto; transbordo de alegria em todas as nossas tribulações.
5 Añára toh Makedóniyat aái úddwa añárar gaa ye honó cúk nó faa, bólke añára hárr mikká ttu mosibot ot accílam: baáre accíl hoijja-fózzat, bútore accíl ḍoor.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve descanso; mas fomos atribulados por todo lado: por fora lutas, por dentro temores.
6 Montor Alla, zibá ye mon cóñṛo goré de ítara re tosólli déh, Íba ye Titus or aá lói añára re tosólli díye;
6 Mas Deus, que consola aqueles que estão abatidos, nos confortou com a vinda de Tito;
7 siríf yóggwar aá lói no, bólke yóggwa re tuáñra ze tosólli díyo híin lói yó. Yóggwa ye añára re zanaiyé de, tuáñra añré saitó bicí azzu gorór, aar añr lla hañdahaṛi edde sintabáfani gorór; híine añí aró bicí kúci óiyi.
7 e não somente por sua vinda, mas também pela consolação com que foi confortado por vós, contando-nos os vossos desejos sinceros, o vosso pranto, a vossa mente fervorosa por mim, de maneira que me regozijei muito.
8 Añí añr ceñṛí lói tuáñra re dil ot duk diyí de óile yo, añí afsús na hái zodi yaar age afsús háilam de óile yo. Kiyólla-hoilé añí dekír de, ceñṛí híyane tuáñra re duk dilé yo siríf essát olla diyé deh.
8 Porque embora vos tenha entristecido com a minha carta, eu não me arrependo, mesmo se me arrependesse, por perceber que a mesma carta vos entristeceu, ainda que por pouco tempo.
9 Yala añí kúci de tuáñra re duk diyí de hétolla no, bólke etollá kiyólla-hoilé tuáñrar hé duke tuáñra re touwár uzu loigiyé. Kiyólla-hoilé tuáñra re duk diya giyéh de toh Allar moncá mozin éna, zeéne añárar zoriya tuáñrar honó hóti no.
9 Agora me regozijo, não de que fostes entristecidos, mas de que fostes entristecidos para o arrependimento; porque fostes entristecidos segundo a maneira de Deus; para que em nada recebêsseis dano por causa de nós.
10 Allar moncá mozin aiyé de duk-ferecani ye endilla touwá foida goré ziyáne nejat or uzu loiza, aar híyan ot afsús háibar kessú nái; montor duniyaibi duk-ferecani ye moot foida goré deh.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Tuáñra nize soó, Allar diiya hé duk-ferecani ye tuáñrar bútore kii-kii foida goijjé: hotó azzu, nizor sófai díbar hotó josba, gollot hórkot ókkol or uore hotó guccá, hotó ḍoor, hotó tomonna, hotó jus, edde gollot ham ókkol or sáñza dí bolla hotó toiyar. Tuáñra hárr mikká ttu sábut gorí daháiyo de, hé mutalek tuáñra behosúr.
11 Porque isto mesmo que, segundo Deus, vos entristeceu, quanto cuidado vos produziu; sim, que apologia, sim, que indignação, sim, que temor, sim, que desejo veemente, sim, que zelo, sim, que vingança! Em todas as coisas provastes ser inocentes nesta questão.
12 Añí ceñṛí híyan tuáñrar hañse lekíle yo, híyan no zibá ye gollot goijjé yóggwar wasté aar no zibár uore gollot óiye yóggwar wasté, bólke etollá, zeéne tuáñra ttu añára lla ze ṭan asé híyan Allar muúntu tuáñrar hañse zahér óizagoi.
12 Portanto, embora eu tenha escrito a vós, o fiz não por causa do que errou, nem por causa do que foi tratado injustamente, mas para que o nosso cuidado por vós pudesse ser manifesto diante de Deus.
13 Añára tosólli hétolla faiyí deh.
13 Portanto, fomos confortados pelo vosso conforto. Sim, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi renovado por vós todos.
14 Yóggwar hañse añí tuáñrar baabute borái goijjílam, aar híyan ot añr ttu córminda ówa nó fore. Bólke zendilla tuáñrar hañse añára hárr kessú sóiyi-sóiyi boiyan goijjí, héndilla Titus or muúntu añára ze borái goijjí híyan óu sóiyi sábut óiye.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não me envergonho; mas, como todas as coisas que eu falei de vós foram verdadeiras, assim também se confirmou como verdadeiro aquilo de que nos gloriamos de vós diante de Tito.
15 Tuáñra beggúne yóggwa re keéngori ḍoore edde hafi-hafi estekbal gorí yore yóggwar hotá mainníla, híyan zeñtté yóggwa ttu monot uṛé, héñtte yóggwa ttu tuáñra lla ador aró bicí barízagoi.
15 E o seu íntimo afeto é mais abundante para convosco, ao lembrar-se da obediência de todos vós, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Añí bicí kúci, kiyólla-hoilé hárr kessút añí tuáñra re bóraca gorí fari.
16 Regozijo-me, portanto, de ter confiança em vós em todas as coisas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.