2 Coríntios 7

rhgc (RHGC) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ó adorja ókkol, añára llói zettót hé waada ókkol gorá gíyeh, hétolla aiyó, añára jisím or edde ruhr hárr nafaki ttu nizoré pak-sáf gorí, aar héndilla góri Allar ḍoor rakí furafuri pak boni.
1 Ora, amados, visto que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Añára re tuáñrar dil ot zaga doo. Añára toh no honókiyo re nainsáfi goijjí, no honókiyo re bigiṛifélaiyi, aar no honókiyo ttu fáida tuillí.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém fizemos injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 Añí tuáñra re hosúr dí bolla iín hoóir de no. Añí toh tuáñra re age lóti hoiyí, ki hoilé, tuáñra lla añárar dil ot eén zaga asé, moille beggún fúañti moijjum, basilé beggún fúañti basi táikkum.
3 Não o digo para vos condenar, pois já tenho declarado que estais em nossos corações para juntos morrermos e juntos vivermos.
4 Añr ttu tuáñrar uore ḍoóñr ekin asé; tuáñra re lói añí bicí borái gorí fari. Añí tosólliye furaiya óiyi; añárar tamám mosibot ot añr ttu bicí hoilé bicí kúci táke.
4 Grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio a respeito de vós; estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Añára toh Makedóniyat aái úddwa añárar gaa ye honó cúk nó faa, bólke añára hárr mikká ttu mosibot ot accílam: baáre accíl hoijja-fózzat, bútore accíl ḍoor.
5 Porque, mesmo quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 Montor Alla, zibá ye mon cóñṛo goré de ítara re tosólli déh, Íba ye Titus or aá lói añára re tosólli díye;
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito;
7 siríf yóggwar aá lói no, bólke yóggwa re tuáñra ze tosólli díyo híin lói yó. Yóggwa ye añára re zanaiyé de, tuáñra añré saitó bicí azzu gorór, aar añr lla hañdahaṛi edde sintabáfani gorór; híine añí aró bicí kúci óiyi.
7 e não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado a vosso respeito, enquanto nos referia as vossas saudações, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Añí añr ceñṛí lói tuáñra re dil ot duk diyí de óile yo, añí afsús na hái zodi yaar age afsús háilam de óile yo. Kiyólla-hoilé añí dekír de, ceñṛí híyane tuáñra re duk dilé yo siríf essát olla diyé deh.
8 Porquanto, ainda que vos contristei com a minha carta, não me arrependo; embora antes me tivesse arrependido {pois vejo que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo},
9 Yala añí kúci de tuáñra re duk diyí de hétolla no, bólke etollá kiyólla-hoilé tuáñrar hé duke tuáñra re touwár uzu loigiyé. Kiyólla-hoilé tuáñra re duk diya giyéh de toh Allar moncá mozin éna, zeéne añárar zoriya tuáñrar honó hóti no.
9 agora folgo, não porque fostes contristados, mas porque o fostes para o arrependimento; pois segundo Deus fostes contristados, para que por nós não sofrêsseis dano em coisa alguma.
10 Allar moncá mozin aiyé de duk-ferecani ye endilla touwá foida goré ziyáne nejat or uzu loiza, aar híyan ot afsús háibar kessú nái; montor duniyaibi duk-ferecani ye moot foida goré deh.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, o qual não traz pesar; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Tuáñra nize soó, Allar diiya hé duk-ferecani ye tuáñrar bútore kii-kii foida goijjé: hotó azzu, nizor sófai díbar hotó josba, gollot hórkot ókkol or uore hotó guccá, hotó ḍoor, hotó tomonna, hotó jus, edde gollot ham ókkol or sáñza dí bolla hotó toiyar. Tuáñra hárr mikká ttu sábut gorí daháiyo de, hé mutalek tuáñra behosúr.
11 Pois vêde quanto cuidado não produziu em vós isto mesmo, o serdes contristados segundo Deus! sim, que defesa própria, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo provastes estar inocentes nesse negócio.
12 Añí ceñṛí híyan tuáñrar hañse lekíle yo, híyan no zibá ye gollot goijjé yóggwar wasté aar no zibár uore gollot óiye yóggwar wasté, bólke etollá, zeéne tuáñra ttu añára lla ze ṭan asé híyan Allar muúntu tuáñrar hañse zahér óizagoi.
12 Portanto, ainda que vos escrevi, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que o sofreu, mas para que fosse manifesto, diante de Deus, o vosso grande cuidado por nós.
13 Añára tosólli hétolla faiyí deh.
13 Por isso temos sido consolados. E em nossa consolação nos alegramos ainda muito mais pela alegria de Tito, porque o seu espírito tem sido recreado por vós todos.
14 Yóggwar hañse añí tuáñrar baabute borái goijjílam, aar híyan ot añr ttu córminda ówa nó fore. Bólke zendilla tuáñrar hañse añára hárr kessú sóiyi-sóiyi boiyan goijjí, héndilla Titus or muúntu añára ze borái goijjí híyan óu sóiyi sábut óiye.
14 Porque, se em alguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas como vos dissemos tudo com verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito se achou verdadeiro.
15 Tuáñra beggúne yóggwa re keéngori ḍoore edde hafi-hafi estekbal gorí yore yóggwar hotá mainníla, híyan zeñtté yóggwa ttu monot uṛé, héñtte yóggwa ttu tuáñra lla ador aró bicí barízagoi.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Añí bicí kúci, kiyólla-hoilé hárr kessút añí tuáñra re bóraca gorí fari.
16 Regozijo-me porque em tudo tenho confiança em vós.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.