2 Coríntios 7

rhgc (RHGC) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ó adorja ókkol, añára llói zettót hé waada ókkol gorá gíyeh, hétolla aiyó, añára jisím or edde ruhr hárr nafaki ttu nizoré pak-sáf gorí, aar héndilla góri Allar ḍoor rakí furafuri pak boni.
1 Ora, amados, pois que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santificação no temor de Deus.
2 Añára re tuáñrar dil ot zaga doo. Añára toh no honókiyo re nainsáfi goijjí, no honókiyo re bigiṛifélaiyi, aar no honókiyo ttu fáida tuillí.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém agravamos, a ninguém corrompemos, de ninguém buscamos o nosso proveito.
3 Añí tuáñra re hosúr dí bolla iín hoóir de no. Añí toh tuáñra re age lóti hoiyí, ki hoilé, tuáñra lla añárar dil ot eén zaga asé, moille beggún fúañti moijjum, basilé beggún fúañti basi táikkum.
3 Não digo isto para vossa condenação; pois já antes tinha dito que estais em nossos corações para juntamente morrer e viver.
4 Añr ttu tuáñrar uore ḍoóñr ekin asé; tuáñra re lói añí bicí borái gorí fari. Añí tosólliye furaiya óiyi; añárar tamám mosibot ot añr ttu bicí hoilé bicí kúci táke.
4 Grande é a ousadia da minha fala para convosco, e grande a minha jactância a respeito de vós; estou cheio de consolação; transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Añára toh Makedóniyat aái úddwa añárar gaa ye honó cúk nó faa, bólke añára hárr mikká ttu mosibot ot accílam: baáre accíl hoijja-fózzat, bútore accíl ḍoor.
5 Porque, mesmo quando chegamos à macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 Montor Alla, zibá ye mon cóñṛo goré de ítara re tosólli déh, Íba ye Titus or aá lói añára re tosólli díye;
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito.
7 siríf yóggwar aá lói no, bólke yóggwa re tuáñra ze tosólli díyo híin lói yó. Yóggwa ye añára re zanaiyé de, tuáñra añré saitó bicí azzu gorór, aar añr lla hañdahaṛi edde sintabáfani gorór; híine añí aró bicí kúci óiyi.
7 E não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado por vós, contando-nos as vossas saudades, o vosso choro, o vosso zelo por mim, de maneira que muito me regozijei.
8 Añí añr ceñṛí lói tuáñra re dil ot duk diyí de óile yo, añí afsús na hái zodi yaar age afsús háilam de óile yo. Kiyólla-hoilé añí dekír de, ceñṛí híyane tuáñra re duk dilé yo siríf essát olla diyé deh.
8 Porquanto, ainda que vos contristei com a minha carta, não me arrependo, embora já me tivesse arrependido por ver que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo.
9 Yala añí kúci de tuáñra re duk diyí de hétolla no, bólke etollá kiyólla-hoilé tuáñrar hé duke tuáñra re touwár uzu loigiyé. Kiyólla-hoilé tuáñra re duk diya giyéh de toh Allar moncá mozin éna, zeéne añárar zoriya tuáñrar honó hóti no.
9 Agora folgo, não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus; de maneira que por nós não padecestes dano em coisa alguma.
10 Allar moncá mozin aiyé de duk-ferecani ye endilla touwá foida goré ziyáne nejat or uzu loiza, aar híyan ot afsús háibar kessú nái; montor duniyaibi duk-ferecani ye moot foida goré deh.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Tuáñra nize soó, Allar diiya hé duk-ferecani ye tuáñrar bútore kii-kii foida goijjé: hotó azzu, nizor sófai díbar hotó josba, gollot hórkot ókkol or uore hotó guccá, hotó ḍoor, hotó tomonna, hotó jus, edde gollot ham ókkol or sáñza dí bolla hotó toiyar. Tuáñra hárr mikká ttu sábut gorí daháiyo de, hé mutalek tuáñra behosúr.
11 Porque, quanto cuidado não produziu isto mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! que apologia, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo mostrastes estar puros neste negócio.
12 Añí ceñṛí híyan tuáñrar hañse lekíle yo, híyan no zibá ye gollot goijjé yóggwar wasté aar no zibár uore gollot óiye yóggwar wasté, bólke etollá, zeéne tuáñra ttu añára lla ze ṭan asé híyan Allar muúntu tuáñrar hañse zahér óizagoi.
12 Portanto, ainda que vos escrevi, não foi por causa do que fez o agravo, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que o vosso grande cuidado por nós fosse manifesto diante de Deus.
13 Añára tosólli hétolla faiyí deh.
13 Por isso fomos consolados pela vossa consolação, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi recreado por vós todos.
14 Yóggwar hañse añí tuáñrar baabute borái goijjílam, aar híyan ot añr ttu córminda ówa nó fore. Bólke zendilla tuáñrar hañse añára hárr kessú sóiyi-sóiyi boiyan goijjí, héndilla Titus or muúntu añára ze borái goijjí híyan óu sóiyi sábut óiye.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas, como vos dissemos tudo com verdade, também a nossa glória para com Tito se achou verdadeira.
15 Tuáñra beggúne yóggwa re keéngori ḍoore edde hafi-hafi estekbal gorí yore yóggwar hotá mainníla, híyan zeñtté yóggwa ttu monot uṛé, héñtte yóggwa ttu tuáñra lla ador aró bicí barízagoi.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Añí bicí kúci, kiyólla-hoilé hárr kessút añí tuáñra re bóraca gorí fari.
16 Regozijo-me de em tudo poder confiar em vós.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.