Marcos 1
Rohingya: Kitabul Mukaddos or Injil Córif (Bible) (RHG_CTW) vs NVT
1 Yián óilde Allar Fua Isá Mosihrbaabute kúchóbor,
1 Este é o princípio das boas-novas a respeito de Jesus Cristo, o Filho de Deus.
2 zendilla nobi Yesáyahr kitab ot leikká asé:
2 Iniciou-se como o profeta Isaías escreveu: “Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho.
3 — ausente —
3 Ele é uma voz que clama no deserto: ‘Preparem o caminho para a vinda do Senhor! Abram a estrada para ele!’”.
4 Bápṭismadoya Yaháya aái moidan zagat tobolik goittó de, gunár maf fai bolla touwá gorí bápṭisma loito.
4 Esse mensageiro era João Batista. Ele apareceu no deserto, pregando o batismo como sinal de arrependimento para o perdão dos pecados.
5 Fura Yohúdiya elakar manúc beggún edde Jerúsalem or tamám bácinda ókkol neeli yóggwar hañse giiyé, aar nizor-nizor guná ókkol cíkar gorí Jordán hál ot yóggwa ttu bápṭisma loiyé.
5 Gente de toda a Judeia, incluindo os moradores de Jerusalém, saía para ver e ouvir João. Quando confessavam seus pecados, ele os batizava no rio Jordão.
6 Yaháya ye uñṭ or keñc loi banaiya hoor fiñdíto, aar yóggwar keeñil ot samarar duali baindá tákito. Yóggwa ye háito de óilde fíring edde zooñl or modú.
6 João vestia roupas tecidas com pelos de camelo, usava um cinto de couro e alimentava-se de gafanhotos e mel silvestre.
7 Yóggwa ye endilla tobolik goittó, “Añí baade eén Ekzon aiyér, zibár tokka añr túaro ḍoóñr. Añí niyúri Íbar cenṭár or fíta kúli bolla úddwa laayek no.
7 João anunciava: “Depois de mim virá alguém mais poderoso que eu, alguém tão superior que não sou digno de me abaixar e desamarrar as correias de suas sandálias.
8 Añí de tuáñra re fanít éna bápṭisma dír, montor Íba ye tuáñra re Pak-Ruh lói bápṭisma díbo.”
8 Eu os batizo com água, mas ele os batizará com o Espírito Santo!”.
9 Hé din ókkol ot eén óiye, Isá Galil or fara Nasárat ottu aái yore Jordán hál ot Yaháya ttu bápṭisma loiyé.
9 Certo dia, Jesus veio de Nazaré da Galileia, e João o batizou no rio Jordão.
10 Isá faní ttu kul ot uiṭṭégai mottor, Íba ye dekér de, asman kúlizargoi aar Pak-Ruh hoitor or ḍóilla ói Íbar uore lamer.
10 Enquanto saía da água, viu o céu se abrir e o Espírito Santo descer sobre ele como uma pomba.
11 Aar héñtte asman ottu eggwá abas aiccé de, “Tuñí Añr adorja Fua, Tuáñre lói Añí bicí kúci.”
11 E uma voz do céu disse: “Você é meu Filho amado, que me dá grande alegria”.
12 Éhon or bútore Pak-Ruh ye Íba re moidan zagat difeṛáidiye.
12 Em seguida, o Espírito conduziu Jesus ao deserto,
13 Aar héṛe moidan zagat Íba re Cóitane salic din foijjonto entán gorát accíl. Íba jonggoli januwar ókkol or fúañti tákito, aar fírista ókkole Íba re hédmot goittó.
13 onde ele foi tentado por Satanás durante quarenta dias. Estava entre animais selvagens, e anjos o serviam.
14 Yaháya re ziyól ot dí baade, Isá Galil ot aái Allar kúchóbor tobolik gorát doijje,
14 Depois que João foi preso, Jesus foi para a Galileia, onde anunciou as boas-novas de Deus.
15 endilla hoói,
15 “Enfim chegou o tempo prometido!”, proclamava. “O reino de Deus está próximo! Arrependam-se e creiam nas boas-novas!”
16 Isá Galil Ḍiír hañsa báy zaar de októt, Íba ye Sáimon ore edde íbar bái Enderiyas ore deikké. Héñtte ítara ḍiít zal marer, kiyólla-hoilé ítara zailla accíl.
16 Enquanto andava à beira do mar da Galileia, Jesus viu Simão e seu irmão André. Jogavam redes ao mar, pois viviam da pesca.
17 Isá ye ítara re hoór de,
17 Jesus lhes disse: “Venham! Sigam-me, e eu farei de vocês pescadores de gente”.
18 Ítara éhon or bútore ítarar zal lun eri, Íbar fisáli doijje.
18 No mesmo instante, deixaram suas redes e o seguiram.
19 Híyan ttu ekkágori giiyé rár, Íba ye Zebedair fua Yakub ore edde yóggwar bái Yohánna re deikké, zetará noowr uore zal ṭuner.
19 Pouco mais adiante, Jesus viu Tiago e João, filhos de Zebedeu, consertando redes num barco.
20 Íba ye ítara re éhon mataiyé, tói hétunot ítara nizor baf Zebedaire noow ot muzur ókkol or fúañti eri, Íbar fisáli doijje.
20 Chamou-os de imediato e eles também o seguiram, deixando seu pai, Zebedeu, no barco com os empregados.
21 Tarfore ítara Kaparnahúm ot giiyé, aar ebaadot-or-din aiccé rár Isá toratori mujilíc-hánat zai taalim diyat doijje.
21 Jesus e seus seguidores foram à cidade de Cafarnaum. Quando chegou o sábado, entrou na sinagoga e começou a ensinar.
22 Manúc ókkol Íbar taalime ammúk óizaytoi, kiyólla-hoilé Íba ye ítara re taalim dito de ezzon adíkar olar ḍóilla góri, alem ókkol or ḍóilla góri no.
22 O povo ficou admirado com seu ensino, pois ele falava com verdadeira autoridade, diferentemente dos mestres da lei.
23 Héṛe ítarar mujilíc-hánat ezzon hóraf jine-faiya manúc accíl. Yóggwa ye guzori hoór de,
23 De repente, um homem ali na sinagoga, possuído por um espírito impuro, gritou:
24 “Ó Isá Nasári, añára llói Tuáñr kii ham asé? Tuñí añára re dónco goittó aiccó de né? Añí zani Tuñí hon, Tuñí óilade Allar Pakzon nwá.”
24 “Por que vem nos importunar, Jesus de Nazaré? Veio para nos destruir? Sei quem é você: o Santo de Deus!”.
25 Montor Isá ye jin nwá re jéjjeṛai hoór de,
25 “Cale-se!”, repreendeu-o Jesus. “Saia deste homem!”
26 Tói hé hóraf jine yóggwa re musori eggwá ḍoóñr guzoran mari yóggwar bútottu neeligiyói.
26 Então o espírito impuro soltou um grito, sacudiu o homem violentamente e saiu dele.
27 Híyane manúc beggún eén taajup óigiyoi, ítara ezzon ore ezzone hoór de, “Yián kii? Yián toh ekkán noya taalim! Íba ye adíkare hóraf jin ókkol ore úddwa hókum déh aar híine Íbar hotá mane!”
27 Todos os presentes ficaram admirados e começaram a discutir o que tinha acontecido. “Que ensinamento novo é esse?”, perguntavam. “Como tem autoridade! Até os espíritos impuros obedecem às ordens dele!”
28 Éhon or bútore Íbar hóbor Galil or sairó ḍák or elaka beggún ot fóligiyoi.
28 As notícias a respeito de Jesus se espalharam rapidamente por toda a região da Galileia.
29 Yárbaade ítara mujilíc-hána ttu neeli mottor, Yakub edde Yohánnar fúañti Sáimon edde Enderiyas or gór ot giiyé.
29 Depois que Jesus saiu da sinagoga com Tiago e João, foram à casa de Simão e André.
30 Héñtte Sáimon or hóuri gaatzore bisánat fori accíl. Ítara éhon Isá re yóggwar baabute zanaiyé.
30 A sogra de Simão estava de cama, com febre. Imediatamente, falaram a seu respeito para Jesus.
31 Íba yóggwar ḍáke aái yóggwa re át ot dóri tuillíl, tói yóggwa ttu gaatzor giiyégoi, baade yóggwa ye ítara re meémandari gorát doijje.
31 Ele foi até ela, tomou-a pela mão e ajudou-a a levantar-se. A febre a deixou, e ela passou a servi-los.
32 Háñzinna beil góli baade, maincé Íbar hañse biyaraimma beggún ore edde búte-faiya manúc ókkol ore ainníl.
32 Ao entardecer, depois que o sol se pôs, trouxeram a Jesus muitos enfermos e possuídos por demônios.
33 Aar guñṛa cóor or manúc duwar or gurat zoma óoil.
33 Toda a cidade se reuniu à porta da casa para observar.
34 Isá ye boóut biyaraimma ókkol gom goijjé zetará ḍoilla-boḍoilla biyarame duk faat accíl, edde boóut bút ókkol dáfaiye; montor Íba ye bút ókkol ore matitó no dito, kiyólla-hoilé híine Íba hon de siníto.
34 Então Jesus curou muitas pessoas que sofriam de diversas enfermidades e expulsou muitos demônios. Não permitia, porém, que os demônios falassem, pois sabiam quem ele era.
35 Baade biínna kúb sóore andár tákite, Isá uṛí gór ottu neeli ekkán bocóti-sára zagat giiyé, aar héṛe dua goijjé.
35 No dia seguinte, antes do amanhecer, Jesus se levantou e foi a um lugar isolado para orar.
36 Sáimon edde yóggwar sáañti ókkole Íba re tuwaitó neeillé.
36 Mais tarde, Simão e os outros saíram para procurá-lo.
37 Ítara Íba re tuwai fai hoór de, “Beggúne Tuáñr talac gorér.”
37 Quando o encontraram, disseram: “Todos estão à sua procura!”.
38 Íba ye ítara re hoór de,
38 Jesus respondeu: “Devemos prosseguir para outras cidades e lá também anunciar minha mensagem. Foi para isso que vim”.
39 Tói Íba Galil or agagura zai-zai ítarar mujilíc-hána ókkol ot tobolik gorát accíl edde bút ókkol dáfat accíl.
39 Então ele viajou por toda a região da Galileia, pregando nas sinagogas e expulsando demônios.
40 Ezzon kurus biyaraimma Isár hañse aái sóida gorí Íba re fóriyat gorér de, “Tuñí sailé añré pak-sáf gorí faribá.”
40 Um leproso veio e ajoelhou-se diante de Jesus, implorando para ser curado: “Se o senhor quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
41 Isá ttu feṭfuri Nizor át barái yóggwa re dóijje, aar hoór de,
41 Cheio de compaixão, Jesus estendeu a mão e tocou nele. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!”
42 Tói éhon or bútore yóggwa ttu kurus biyaram giiyégoi, aar yóggwa pak-sáf óigiyoi.
42 No mesmo instante, a lepra desapareceu e o homem foi curado.
43 Baade Isá ye yóggwa re dorógori nicót gorí éhon-éhon duñraidiyé,
43 Então Jesus se despediu dele com uma forte advertência:
44 yóggwa re hoiyé de,
44 “Não conte isso a ninguém. Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine. Leve a oferta que a lei de Moisés exige pela sua purificação. Isso servirá como testemunho”.
45 Lekin yóggwa baáre zaigói kúlamela góri zanai-zanai agagura hé hóbor fólat doijje, eddúr zeén níki Isá honó cóor or bútore ar kúlamela góri góli nó fare, bólke ekkán bocóti-sára zagat zai táka foijjé. Toóu agagura ttu manúc ókkol Íbar héṛe aitó.
45 O homem, porém, saiu e começou a contar a todos o que havia acontecido. Por isso, em pouco tempo, grandes multidões cercaram Jesus, e ele já não conseguia entrar publicamente em cidade alguma. E, embora se mantivesse em lugares isolados, gente de toda parte vinha até ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.