Marcos 1
Rohingya: Kitabul Mukaddos or Injil Córif (Bible) (RHG_CTW) vs NAA
1 Yián óilde Allar Fua Isá Mosihrbaabute kúchóbor,
1 Princípio do evangelho de Jesus Cristo, Filho de Deus.
2 zendilla nobi Yesáyahr kitab ot leikká asé:
2 Como está escrito na profecia de Isaías: “Eis que envio o meu mensageiro adiante de você, o qual preparará o seu caminho.
3 — ausente —
3 Voz do que clama no deserto: Preparem o caminho do Senhor, endireitem as suas veredas.”
4 Bápṭismadoya Yaháya aái moidan zagat tobolik goittó de, gunár maf fai bolla touwá gorí bápṭisma loito.
4 E foi assim que João Batista apareceu no deserto, pregando batismo de arrependimento para remissão de pecados.
5 Fura Yohúdiya elakar manúc beggún edde Jerúsalem or tamám bácinda ókkol neeli yóggwar hañse giiyé, aar nizor-nizor guná ókkol cíkar gorí Jordán hál ot yóggwa ttu bápṭisma loiyé.
5 E toda a região da Judeia e todos os moradores de Jerusalém iam até ele. E, confessando os seus pecados, eram batizados por ele no rio Jordão.
6 Yaháya ye uñṭ or keñc loi banaiya hoor fiñdíto, aar yóggwar keeñil ot samarar duali baindá tákito. Yóggwa ye háito de óilde fíring edde zooñl or modú.
6 A roupa de João era feita de pelos de camelo. Ele usava um cinto de couro e se alimentava de gafanhotos e mel silvestre.
7 Yóggwa ye endilla tobolik goittó, “Añí baade eén Ekzon aiyér, zibár tokka añr túaro ḍoóñr. Añí niyúri Íbar cenṭár or fíta kúli bolla úddwa laayek no.
7 E João pregava, dizendo: — Depois de mim vem aquele que é mais poderoso do que eu, do qual não sou digno de, curvando-me, desamarrar as correias das suas sandálias.
8 Añí de tuáñra re fanít éna bápṭisma dír, montor Íba ye tuáñra re Pak-Ruh lói bápṭisma díbo.”
8 Eu batizei vocês com água; ele, porém, os batizará com o Espírito Santo.
9 Hé din ókkol ot eén óiye, Isá Galil or fara Nasárat ottu aái yore Jordán hál ot Yaháya ttu bápṭisma loiyé.
9 Naqueles dias, Jesus veio de Nazaré da Galileia e foi batizado por João no rio Jordão.
10 Isá faní ttu kul ot uiṭṭégai mottor, Íba ye dekér de, asman kúlizargoi aar Pak-Ruh hoitor or ḍóilla ói Íbar uore lamer.
10 Logo ao sair da água, Jesus viu os céus se abrindo e o Espírito descendo como pomba sobre ele.
11 Aar héñtte asman ottu eggwá abas aiccé de, “Tuñí Añr adorja Fua, Tuáñre lói Añí bicí kúci.”
11 Então veio uma voz dos céus, que dizia: — Você é o meu Filho amado; em você me agrado.
12 Éhon or bútore Pak-Ruh ye Íba re moidan zagat difeṛáidiye.
12 E logo o Espírito conduziu Jesus ao deserto,
13 Aar héṛe moidan zagat Íba re Cóitane salic din foijjonto entán gorát accíl. Íba jonggoli januwar ókkol or fúañti tákito, aar fírista ókkole Íba re hédmot goittó.
13 onde ficou durante quarenta dias, sendo tentado por Satanás. Estava com as feras, e os anjos o serviam.
14 Yaháya re ziyól ot dí baade, Isá Galil ot aái Allar kúchóbor tobolik gorát doijje,
14 Depois de João ter sido preso, Jesus foi para a Galileia, pregando o evangelho de Deus.
15 endilla hoói,
15 Ele dizia:
16 Isá Galil Ḍiír hañsa báy zaar de októt, Íba ye Sáimon ore edde íbar bái Enderiyas ore deikké. Héñtte ítara ḍiít zal marer, kiyólla-hoilé ítara zailla accíl.
16 Caminhando junto ao mar da Galileia, Jesus viu os irmãos Simão e André, que lançavam a rede ao mar, porque eram pescadores.
17 Isá ye ítara re hoór de,
17 Jesus lhes disse:
18 Ítara éhon or bútore ítarar zal lun eri, Íbar fisáli doijje.
18 Então eles deixaram imediatamente as redes e o seguiram.
19 Híyan ttu ekkágori giiyé rár, Íba ye Zebedair fua Yakub ore edde yóggwar bái Yohánna re deikké, zetará noowr uore zal ṭuner.
19 Pouco mais adiante, Jesus viu Tiago, filho de Zebedeu, e João, seu irmão, que estavam no barco consertando as redes,
20 Íba ye ítara re éhon mataiyé, tói hétunot ítara nizor baf Zebedaire noow ot muzur ókkol or fúañti eri, Íbar fisáli doijje.
20 e logo os chamou. E eles seguiram Jesus, deixando o seu pai Zebedeu no barco com os empregados.
21 Tarfore ítara Kaparnahúm ot giiyé, aar ebaadot-or-din aiccé rár Isá toratori mujilíc-hánat zai taalim diyat doijje.
21 Depois, entraram em Cafarnaum, e, logo no sábado, Jesus foi ensinar na sinagoga.
22 Manúc ókkol Íbar taalime ammúk óizaytoi, kiyólla-hoilé Íba ye ítara re taalim dito de ezzon adíkar olar ḍóilla góri, alem ókkol or ḍóilla góri no.
22 E maravilhavam-se com a sua doutrina, porque os ensinava como alguém que tem autoridade e não como os escribas.
23 Héṛe ítarar mujilíc-hánat ezzon hóraf jine-faiya manúc accíl. Yóggwa ye guzori hoór de,
23 E logo apareceu na sinagoga um homem possuído de espírito imundo, o qual gritou:
24 “Ó Isá Nasári, añára llói Tuáñr kii ham asé? Tuñí añára re dónco goittó aiccó de né? Añí zani Tuñí hon, Tuñí óilade Allar Pakzon nwá.”
24 — O que você quer conosco, Jesus Nazareno? Você veio para nos destruir? Sei muito bem quem você é: o Santo de Deus!
25 Montor Isá ye jin nwá re jéjjeṛai hoór de,
25 Mas Jesus o repreendeu, dizendo:
26 Tói hé hóraf jine yóggwa re musori eggwá ḍoóñr guzoran mari yóggwar bútottu neeligiyói.
26 Então o espírito imundo, agitando-o violentamente e gritando em alta voz, saiu dele.
27 Híyane manúc beggún eén taajup óigiyoi, ítara ezzon ore ezzone hoór de, “Yián kii? Yián toh ekkán noya taalim! Íba ye adíkare hóraf jin ókkol ore úddwa hókum déh aar híine Íbar hotá mane!”
27 Todos se admiraram, a ponto de perguntarem entre si: — Que é isto? Uma nova doutrina! Com autoridade ele ordena aos espíritos imundos, e eles lhe obedecem!
28 Éhon or bútore Íbar hóbor Galil or sairó ḍák or elaka beggún ot fóligiyoi.
28 E a fama de Jesus se espalhou depressa em todas as direções, por toda a região da Galileia.
29 Yárbaade ítara mujilíc-hána ttu neeli mottor, Yakub edde Yohánnar fúañti Sáimon edde Enderiyas or gór ot giiyé.
29 E, saindo da sinagoga, foram, com Tiago e João, para a casa de Simão e André.
30 Héñtte Sáimon or hóuri gaatzore bisánat fori accíl. Ítara éhon Isá re yóggwar baabute zanaiyé.
30 A sogra de Simão estava de cama, com febre; e logo deram essa notícia a Jesus.
31 Íba yóggwar ḍáke aái yóggwa re át ot dóri tuillíl, tói yóggwa ttu gaatzor giiyégoi, baade yóggwa ye ítara re meémandari gorát doijje.
31 Então, aproximando-se, Jesus pegou na mão dela e fez com que ela se levantasse. A febre a deixou, e ela passou a servi-los.
32 Háñzinna beil góli baade, maincé Íbar hañse biyaraimma beggún ore edde búte-faiya manúc ókkol ore ainníl.
32 À tarde, depois do pôr do sol, trouxeram a Jesus todos os enfermos e endemoniados.
33 Aar guñṛa cóor or manúc duwar or gurat zoma óoil.
33 Toda a cidade estava reunida à porta da casa.
34 Isá ye boóut biyaraimma ókkol gom goijjé zetará ḍoilla-boḍoilla biyarame duk faat accíl, edde boóut bút ókkol dáfaiye; montor Íba ye bút ókkol ore matitó no dito, kiyólla-hoilé híine Íba hon de siníto.
34 E ele curou muitos que se achavam doentes de todo tipo de enfermidades. Também expulsou muitos demônios, não lhes permitindo que falassem, porque sabiam quem ele era.
35 Baade biínna kúb sóore andár tákite, Isá uṛí gór ottu neeli ekkán bocóti-sára zagat giiyé, aar héṛe dua goijjé.
35 Tendo-se levantado de madrugada, quando ainda estava escuro, Jesus saiu e foi para um lugar deserto, e ali orava.
36 Sáimon edde yóggwar sáañti ókkole Íba re tuwaitó neeillé.
36 Simão e os que estavam com ele procuraram Jesus por toda parte.
37 Ítara Íba re tuwai fai hoór de, “Beggúne Tuáñr talac gorér.”
37 Quando o encontraram, lhe disseram: — Todos estão à sua procura.
38 Íba ye ítara re hoór de,
38 Jesus, porém, lhes disse:
39 Tói Íba Galil or agagura zai-zai ítarar mujilíc-hána ókkol ot tobolik gorát accíl edde bút ókkol dáfat accíl.
39 Então ele foi por toda a Galileia, pregando nas sinagogas deles e expulsando os demônios.
40 Ezzon kurus biyaraimma Isár hañse aái sóida gorí Íba re fóriyat gorér de, “Tuñí sailé añré pak-sáf gorí faribá.”
40 Um leproso se aproximou de Jesus e lhe pediu, de joelhos: — Se o senhor quiser, pode me purificar.
41 Isá ttu feṭfuri Nizor át barái yóggwa re dóijje, aar hoór de,
41 E Jesus, profundamente compadecido, estendeu a mão, tocou nele e disse:
42 Tói éhon or bútore yóggwa ttu kurus biyaram giiyégoi, aar yóggwa pak-sáf óigiyoi.
42 No mesmo instante, a lepra desapareceu dele, e ele ficou limpo.
43 Baade Isá ye yóggwa re dorógori nicót gorí éhon-éhon duñraidiyé,
43 E, advertindo-o severamente, logo o despediu.
44 yóggwa re hoiyé de,
44 E lhe disse:
45 Lekin yóggwa baáre zaigói kúlamela góri zanai-zanai agagura hé hóbor fólat doijje, eddúr zeén níki Isá honó cóor or bútore ar kúlamela góri góli nó fare, bólke ekkán bocóti-sára zagat zai táka foijjé. Toóu agagura ttu manúc ókkol Íbar héṛe aitó.
45 Mas, tendo ele saído, começou a proclamar muitas coisas e a divulgar a notícia, a ponto de Jesus não poder mais entrar publicamente em nenhuma cidade. Por isso, permanecia fora, em lugares desertos. E de toda parte vinham ao encontro dele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.