Marcos 1
Rohingya: Kitabul Mukaddos or Injil Córif (Bible) (RHG_CTW) vs ARC
1 Yián óilde Allar Fua Isá Mosihrbaabute kúchóbor,
1 Princípio do evangelho de Jesus Cristo, Filho de Deus.
2 zendilla nobi Yesáyahr kitab ot leikká asé:
2 Como está escrito no profeta Isaías: Eis que eu envio o meu anjo ante a tua face, o qual preparará o teu caminho diante de ti.
3 — ausente —
3 Voz do que clama no deserto: Preparai o caminho do Senhor, endireitai as suas veredas.
4 Bápṭismadoya Yaháya aái moidan zagat tobolik goittó de, gunár maf fai bolla touwá gorí bápṭisma loito.
4 Apareceu João batizando no deserto e pregando o batismo de arrependimento, para remissão de pecados.
5 Fura Yohúdiya elakar manúc beggún edde Jerúsalem or tamám bácinda ókkol neeli yóggwar hañse giiyé, aar nizor-nizor guná ókkol cíkar gorí Jordán hál ot yóggwa ttu bápṭisma loiyé.
5 E toda a província da Judeia e todos os habitantes de Jerusalém iam ter com ele; e todos eram batizados por ele no rio Jordão, confessando os seus pecados.
6 Yaháya ye uñṭ or keñc loi banaiya hoor fiñdíto, aar yóggwar keeñil ot samarar duali baindá tákito. Yóggwa ye háito de óilde fíring edde zooñl or modú.
6 E João andava vestido de pelos de camelo e com um cinto de couro em redor de seus lombos, e comia gafanhotos e mel silvestre,
7 Yóggwa ye endilla tobolik goittó, “Añí baade eén Ekzon aiyér, zibár tokka añr túaro ḍoóñr. Añí niyúri Íbar cenṭár or fíta kúli bolla úddwa laayek no.
7 e pregava, dizendo: Após mim vem aquele que é mais forte do que eu, do qual não sou digno de, abaixando-me, desatar a correia das sandálias.
8 Añí de tuáñra re fanít éna bápṭisma dír, montor Íba ye tuáñra re Pak-Ruh lói bápṭisma díbo.”
8 Eu, em verdade, tenho-vos batizado com água; ele, porém, vos batizará com o Espírito Santo.
9 Hé din ókkol ot eén óiye, Isá Galil or fara Nasárat ottu aái yore Jordán hál ot Yaháya ttu bápṭisma loiyé.
9 E aconteceu, naqueles dias, que Jesus, tendo ido de Nazaré, da Galileia, foi batizado por João, no rio Jordão.
10 Isá faní ttu kul ot uiṭṭégai mottor, Íba ye dekér de, asman kúlizargoi aar Pak-Ruh hoitor or ḍóilla ói Íbar uore lamer.
10 E, logo que saiu da água, viu os céus abertos e o Espírito, que, como pomba, descia sobre ele.
11 Aar héñtte asman ottu eggwá abas aiccé de, “Tuñí Añr adorja Fua, Tuáñre lói Añí bicí kúci.”
11 E ouviu-se uma voz dos céus, que dizia: Tu és o meu Filho amado, em quem me comprazo.
12 Éhon or bútore Pak-Ruh ye Íba re moidan zagat difeṛáidiye.
12 E logo o Espírito o impeliu para o deserto.
13 Aar héṛe moidan zagat Íba re Cóitane salic din foijjonto entán gorát accíl. Íba jonggoli januwar ókkol or fúañti tákito, aar fírista ókkole Íba re hédmot goittó.
13 E ali esteve no deserto quarenta dias, tentado por Satanás. E vivia entre as feras, e os anjos o serviam.
14 Yaháya re ziyól ot dí baade, Isá Galil ot aái Allar kúchóbor tobolik gorát doijje,
14 E, depois que João foi entregue à prisão, veio Jesus para a Galileia, pregando o evangelho do Reino de Deus
15 endilla hoói,
15 e dizendo: O tempo está cumprido, e o Reino de Deus está próximo. Arrependei-vos e crede no evangelho.
16 Isá Galil Ḍiír hañsa báy zaar de októt, Íba ye Sáimon ore edde íbar bái Enderiyas ore deikké. Héñtte ítara ḍiít zal marer, kiyólla-hoilé ítara zailla accíl.
16 E, andando junto ao mar da Galileia, viu Simão e André, seu irmão, que lançavam a rede ao mar, pois eram pescadores.
17 Isá ye ítara re hoór de,
17 E Jesus lhes disse: Vinde após mim, e eu farei que sejais pescadores de homens.
18 Ítara éhon or bútore ítarar zal lun eri, Íbar fisáli doijje.
18 E, deixando logo as suas redes, o seguiram.
19 Híyan ttu ekkágori giiyé rár, Íba ye Zebedair fua Yakub ore edde yóggwar bái Yohánna re deikké, zetará noowr uore zal ṭuner.
19 E, passando dali um pouco mais adiante, viu Tiago, filho de Zebedeu, e João, seu irmão, que estavam no barco consertando as redes,
20 Íba ye ítara re éhon mataiyé, tói hétunot ítara nizor baf Zebedaire noow ot muzur ókkol or fúañti eri, Íbar fisáli doijje.
20 e logo os chamou. E eles, deixando o seu pai Zebedeu no barco com os empregados, foram após ele.
21 Tarfore ítara Kaparnahúm ot giiyé, aar ebaadot-or-din aiccé rár Isá toratori mujilíc-hánat zai taalim diyat doijje.
21 Entraram em Cafarnaum, e, logo no sábado, indo ele à sinagoga, ali ensinava.
22 Manúc ókkol Íbar taalime ammúk óizaytoi, kiyólla-hoilé Íba ye ítara re taalim dito de ezzon adíkar olar ḍóilla góri, alem ókkol or ḍóilla góri no.
22 E maravilharam-se da sua doutrina, porque os ensinava como tendo autoridade e não como os escribas.
23 Héṛe ítarar mujilíc-hánat ezzon hóraf jine-faiya manúc accíl. Yóggwa ye guzori hoór de,
23 E estava na sinagoga deles um homem com um espírito imundo, o qual exclamou, dizendo:
24 “Ó Isá Nasári, añára llói Tuáñr kii ham asé? Tuñí añára re dónco goittó aiccó de né? Añí zani Tuñí hon, Tuñí óilade Allar Pakzon nwá.”
24 Ah! Que temos contigo, Jesus Nazareno? Vieste destruir-nos? Bem sei quem és: o Santo de Deus.
25 Montor Isá ye jin nwá re jéjjeṛai hoór de,
25 E repreendeu-o Jesus, dizendo: Cala-te e sai dele.
26 Tói hé hóraf jine yóggwa re musori eggwá ḍoóñr guzoran mari yóggwar bútottu neeligiyói.
26 Então, o espírito imundo, agitando-o e clamando com grande voz, saiu dele.
27 Híyane manúc beggún eén taajup óigiyoi, ítara ezzon ore ezzone hoór de, “Yián kii? Yián toh ekkán noya taalim! Íba ye adíkare hóraf jin ókkol ore úddwa hókum déh aar híine Íbar hotá mane!”
27 E todos se admiraram, a ponto de perguntarem entre si, dizendo: Que é isto? Que nova doutrina é esta? Pois com autoridade ordena aos espíritos imundos, e eles lhe obedecem!
28 Éhon or bútore Íbar hóbor Galil or sairó ḍák or elaka beggún ot fóligiyoi.
28 E logo correu a sua fama por toda a província da Galileia.
29 Yárbaade ítara mujilíc-hána ttu neeli mottor, Yakub edde Yohánnar fúañti Sáimon edde Enderiyas or gór ot giiyé.
29 E logo, saindo da sinagoga, foram à casa de Simão e de André, com Tiago e João.
30 Héñtte Sáimon or hóuri gaatzore bisánat fori accíl. Ítara éhon Isá re yóggwar baabute zanaiyé.
30 E a sogra de Simão estava deitada, com febre; e logo lhe falaram dela.
31 Íba yóggwar ḍáke aái yóggwa re át ot dóri tuillíl, tói yóggwa ttu gaatzor giiyégoi, baade yóggwa ye ítara re meémandari gorát doijje.
31 Então, chegando-se a ela, tomou-a pela mão e levantou-a; e a febre a deixou, e servia-os.
32 Háñzinna beil góli baade, maincé Íbar hañse biyaraimma beggún ore edde búte-faiya manúc ókkol ore ainníl.
32 E, tendo chegado a tarde, quando já estava se pondo o sol, trouxeram-lhe todos os que se achavam enfermos e os endemoninhados.
33 Aar guñṛa cóor or manúc duwar or gurat zoma óoil.
33 E toda a cidade se ajuntou à porta.
34 Isá ye boóut biyaraimma ókkol gom goijjé zetará ḍoilla-boḍoilla biyarame duk faat accíl, edde boóut bút ókkol dáfaiye; montor Íba ye bút ókkol ore matitó no dito, kiyólla-hoilé híine Íba hon de siníto.
34 E curou muitos que se achavam enfermos de diversas enfermidades e expulsou muitos demônios, porém não deixava falar os demônios, porque o conheciam.
35 Baade biínna kúb sóore andár tákite, Isá uṛí gór ottu neeli ekkán bocóti-sára zagat giiyé, aar héṛe dua goijjé.
35 E, levantando-se de manhã muito cedo, estando ainda escuro, saiu, e foi para um lugar deserto, e ali orava.
36 Sáimon edde yóggwar sáañti ókkole Íba re tuwaitó neeillé.
36 E seguiram-no Simão e os que com ele estavam.
37 Ítara Íba re tuwai fai hoór de, “Beggúne Tuáñr talac gorér.”
37 E, achando-o, lhe disseram: Todos te buscam.
38 Íba ye ítara re hoór de,
38 E ele lhes disse: Vamos às aldeias vizinhas, para que eu ali também pregue, porque para isso vim.
39 Tói Íba Galil or agagura zai-zai ítarar mujilíc-hána ókkol ot tobolik gorát accíl edde bút ókkol dáfat accíl.
39 E pregava nas sinagogas deles, por toda a Galileia, e expulsava os demônios.
40 Ezzon kurus biyaraimma Isár hañse aái sóida gorí Íba re fóriyat gorér de, “Tuñí sailé añré pak-sáf gorí faribá.”
40 E aproximou-se dele um leproso, que, rogando-lhe e pondo-se de joelhos diante dele, lhe dizia: Se queres, bem podes limpar-me.
41 Isá ttu feṭfuri Nizor át barái yóggwa re dóijje, aar hoór de,
41 E Jesus, movido de grande compaixão, estendeu a mão, e tocou-o, e disse-lhe: Quero, sê limpo!
42 Tói éhon or bútore yóggwa ttu kurus biyaram giiyégoi, aar yóggwa pak-sáf óigiyoi.
42 E, tendo ele dito isso, logo a lepra desapareceu, e ficou limpo.
43 Baade Isá ye yóggwa re dorógori nicót gorí éhon-éhon duñraidiyé,
43 E, advertindo-o severamente, logo o despediu.
44 yóggwa re hoiyé de,
44 E disse-lhe: Olha, não digas nada a ninguém; porém vai, mostra-te ao sacerdote e oferece pela tua purificação o que Moisés determinou, para lhes servir de testemunho.
45 Lekin yóggwa baáre zaigói kúlamela góri zanai-zanai agagura hé hóbor fólat doijje, eddúr zeén níki Isá honó cóor or bútore ar kúlamela góri góli nó fare, bólke ekkán bocóti-sára zagat zai táka foijjé. Toóu agagura ttu manúc ókkol Íbar héṛe aitó.
45 Mas, tendo ele saído, começou a apregoar muitas coisas e a divulgar o que acontecera; de sorte que Jesus já não podia entrar publicamente na cidade, mas conservava-se fora em lugares desertos; e de todas as partes iam ter com ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.