Marcos 1

Rohingya: Kitabul Mukaddos or Injil Córif (Bible) (RHG_CTW) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yián óilde Allar Fua Isá Mosihrbaabute kúchóbor,
1 Princípio do evangelho de Jesus Cristo, Filho de Deus.
2 zendilla nobi Yesáyahr kitab ot leikká asé:
2 Conforme está escrito no profeta Isaías: Eis que envio ante a tua face o meu mensageiro, que há de preparar o teu caminho;
3 — ausente —
3 voz do que clama no deserto: Preparai o caminho do Senhor, endireitai as suas veredas;
4 Bápṭismadoya Yaháya aái moidan zagat tobolik goittó de, gunár maf fai bolla touwá gorí bápṭisma loito.
4 assim apareceu João, o Batista, no deserto, pregando o batismo de arrependimento para remissão dos pecados.
5 Fura Yohúdiya elakar manúc beggún edde Jerúsalem or tamám bácinda ókkol neeli yóggwar hañse giiyé, aar nizor-nizor guná ókkol cíkar gorí Jordán hál ot yóggwa ttu bápṭisma loiyé.
5 E saíam a ter com ele toda a terra da Judéia, e todos os moradores de Jerusalém; e eram por ele batizados no rio Jordão, confessando os seus pecados.
6 Yaháya ye uñṭ or keñc loi banaiya hoor fiñdíto, aar yóggwar keeñil ot samarar duali baindá tákito. Yóggwa ye háito de óilde fíring edde zooñl or modú.
6 Ora, João usava uma veste de pêlos de camelo, e um cinto de couro em torno de seus lombos, e comia gafanhotos e mel silvestre.
7 Yóggwa ye endilla tobolik goittó, “Añí baade eén Ekzon aiyér, zibár tokka añr túaro ḍoóñr. Añí niyúri Íbar cenṭár or fíta kúli bolla úddwa laayek no.
7 E pregava, dizendo: Após mim vem aquele que é mais poderoso do que eu, de quem não sou digno de, inclinando-me, desatar a correia das alparcas.
8 Añí de tuáñra re fanít éna bápṭisma dír, montor Íba ye tuáñra re Pak-Ruh lói bápṭisma díbo.”
8 Eu vos batizei em água; ele, porém, vos batizará no Espírito Santo.
9 Hé din ókkol ot eén óiye, Isá Galil or fara Nasárat ottu aái yore Jordán hál ot Yaháya ttu bápṭisma loiyé.
9 E aconteceu naqueles dias que veio Jesus de Nazaré da Galiléia, e foi batizado por João no Jordão.
10 Isá faní ttu kul ot uiṭṭégai mottor, Íba ye dekér de, asman kúlizargoi aar Pak-Ruh hoitor or ḍóilla ói Íbar uore lamer.
10 E logo, quando saía da água, viu os céus se abrirem, e o Espírito, qual pomba, a descer sobre ele;
11 Aar héñtte asman ottu eggwá abas aiccé de, “Tuñí Añr adorja Fua, Tuáñre lói Añí bicí kúci.”
11 e ouviu-se dos céus esta voz: Tu és meu Filho amado; em ti me comprazo.
12 Éhon or bútore Pak-Ruh ye Íba re moidan zagat difeṛáidiye.
12 Imediatamente o Espírito o impeliu para o deserto.
13 Aar héṛe moidan zagat Íba re Cóitane salic din foijjonto entán gorát accíl. Íba jonggoli januwar ókkol or fúañti tákito, aar fírista ókkole Íba re hédmot goittó.
13 E esteve no deserto quarenta dias sentado tentado por Satanás; estava entre as feras, e os anjos o serviam.
14 Yaháya re ziyól ot dí baade, Isá Galil ot aái Allar kúchóbor tobolik gorát doijje,
14 Ora, depois que João foi entregue, veio Jesus para a Galiléia pregando o evangelho de Deus
15 endilla hoói,
15 e dizendo: O tempo está cumprido, e é chegado o reino de Deus. Arrependei-vos, e crede no evangelho.
16 Isá Galil Ḍiír hañsa báy zaar de októt, Íba ye Sáimon ore edde íbar bái Enderiyas ore deikké. Héñtte ítara ḍiít zal marer, kiyólla-hoilé ítara zailla accíl.
16 E, andando junto do mar da Galiléia, viu a Simão, e a André, irmão de Simão, os quais lançavam a rede ao mar, pois eram pescadores.
17 Isá ye ítara re hoór de,
17 Disse-lhes Jesus: Vinde após mim, e eu farei que vos torneis pescadores de homens.
18 Ítara éhon or bútore ítarar zal lun eri, Íbar fisáli doijje.
18 Então eles, deixando imediatamente as suas redes, o seguiram.
19 Híyan ttu ekkágori giiyé rár, Íba ye Zebedair fua Yakub ore edde yóggwar bái Yohánna re deikké, zetará noowr uore zal ṭuner.
19 E ele, passando um pouco adiante, viu Tiago, filho de Zebedeu, e João, seu irmão, que estavam no barco, consertando as redes,
20 Íba ye ítara re éhon mataiyé, tói hétunot ítara nizor baf Zebedaire noow ot muzur ókkol or fúañti eri, Íbar fisáli doijje.
20 e logo os chamou; eles, deixando seu pai Zebedeu no barco com os empregados, o seguiram.
21 Tarfore ítara Kaparnahúm ot giiyé, aar ebaadot-or-din aiccé rár Isá toratori mujilíc-hánat zai taalim diyat doijje.
21 Entraram em Cafarnaum; e, logo no sábado, indo ele à sinagoga, pôs-se a ensinar.
22 Manúc ókkol Íbar taalime ammúk óizaytoi, kiyólla-hoilé Íba ye ítara re taalim dito de ezzon adíkar olar ḍóilla góri, alem ókkol or ḍóilla góri no.
22 E maravilhavam-se da sua doutrina, porque os ensinava como tendo autoridade, e não como os escribas.
23 Héṛe ítarar mujilíc-hánat ezzon hóraf jine-faiya manúc accíl. Yóggwa ye guzori hoór de,
23 Ora, estava na sinagoga um homem possesso dum espírito imundo, o qual gritou:
24 “Ó Isá Nasári, añára llói Tuáñr kii ham asé? Tuñí añára re dónco goittó aiccó de né? Añí zani Tuñí hon, Tuñí óilade Allar Pakzon nwá.”
24 Que temos nós contigo, Jesus, nazareno? Vieste destruir-nos? Bem sei quem és: o Santo de Deus.
25 Montor Isá ye jin nwá re jéjjeṛai hoór de,
25 Mas Jesus o repreendeu, dizendo: Cala-te, e sai dele.
26 Tói hé hóraf jine yóggwa re musori eggwá ḍoóñr guzoran mari yóggwar bútottu neeligiyói.
26 Então o espírito imundo, convulsionando-o e clamando com grande voz, saiu dele.
27 Híyane manúc beggún eén taajup óigiyoi, ítara ezzon ore ezzone hoór de, “Yián kii? Yián toh ekkán noya taalim! Íba ye adíkare hóraf jin ókkol ore úddwa hókum déh aar híine Íbar hotá mane!”
27 E todos se maravilharam a ponto de perguntarem entre si, dizendo: Que é isto? Uma nova doutrina com autoridade! Pois ele ordena aos espíritos imundos, e eles lhe obedecem!
28 Éhon or bútore Íbar hóbor Galil or sairó ḍák or elaka beggún ot fóligiyoi.
28 E logo correu a sua fama por toda a região da Galiléia.
29 Yárbaade ítara mujilíc-hána ttu neeli mottor, Yakub edde Yohánnar fúañti Sáimon edde Enderiyas or gór ot giiyé.
29 Em seguida, saiu da sinagoga e foi a casa de Simão e André com Tiago e João.
30 Héñtte Sáimon or hóuri gaatzore bisánat fori accíl. Ítara éhon Isá re yóggwar baabute zanaiyé.
30 A sogra de Simão estava de cama com febre, e logo lhe falaram a respeito dela.
31 Íba yóggwar ḍáke aái yóggwa re át ot dóri tuillíl, tói yóggwa ttu gaatzor giiyégoi, baade yóggwa ye ítara re meémandari gorát doijje.
31 Então Jesus, chegando-se e tomando-a pela mão, a levantou; e a febre a deixou, e ela os servia.
32 Háñzinna beil góli baade, maincé Íbar hañse biyaraimma beggún ore edde búte-faiya manúc ókkol ore ainníl.
32 Sendo já tarde, tendo-se posto o sol, traziam-lhe todos os enfermos, e os endemoninhados;
33 Aar guñṛa cóor or manúc duwar or gurat zoma óoil.
33 e toda a cidade estava reunida à porta;
34 Isá ye boóut biyaraimma ókkol gom goijjé zetará ḍoilla-boḍoilla biyarame duk faat accíl, edde boóut bút ókkol dáfaiye; montor Íba ye bút ókkol ore matitó no dito, kiyólla-hoilé híine Íba hon de siníto.
34 e ele curou muitos doentes atacados de diversas moléstias, e expulsou muitos demônios; mas não permitia que os demônios falassem, porque o conheciam.
35 Baade biínna kúb sóore andár tákite, Isá uṛí gór ottu neeli ekkán bocóti-sára zagat giiyé, aar héṛe dua goijjé.
35 De madrugada, ainda bem escuro, levantou-se, saiu e foi a um lugar deserto, e ali orava.
36 Sáimon edde yóggwar sáañti ókkole Íba re tuwaitó neeillé.
36 Foram, pois, Simão e seus companheiros procurá-lo;
37 Ítara Íba re tuwai fai hoór de, “Beggúne Tuáñr talac gorér.”
37 quando o encontraram, disseram-lhe: Todos te buscam.
38 Íba ye ítara re hoór de,
38 Respondeu-lhes Jesus: Vamos a outras partes, às povoações vizinhas, para que eu pregue ali também; pois para isso é que vim.
39 Tói Íba Galil or agagura zai-zai ítarar mujilíc-hána ókkol ot tobolik gorát accíl edde bút ókkol dáfat accíl.
39 Foi, então, por toda a Galiléia, pregando nas sinagogas deles e expulsando os demônios.
40 Ezzon kurus biyaraimma Isár hañse aái sóida gorí Íba re fóriyat gorér de, “Tuñí sailé añré pak-sáf gorí faribá.”
40 E veio a ele um leproso que, de joelhos, lhe rogava, dizendo: Se quiseres, bem podes tornar-me limpo.
41 Isá ttu feṭfuri Nizor át barái yóggwa re dóijje, aar hoór de,
41 Jesus, pois, compadecido dele, estendendo a mão, tocou-o e disse-lhe: Quero; sê limpo.
42 Tói éhon or bútore yóggwa ttu kurus biyaram giiyégoi, aar yóggwa pak-sáf óigiyoi.
42 Imediatamente desapareceu dele a lepra e ficou limpo.
43 Baade Isá ye yóggwa re dorógori nicót gorí éhon-éhon duñraidiyé,
43 E Jesus, advertindo-o secretamente, logo o despediu,
44 yóggwa re hoiyé de,
44 dizendo-lhe: Olha, não digas nada a ninguém; mas vai, mostra-te ao sacerdote e oferece pela tua purificação o que Moisés determinou, para lhes servir de testemunho.
45 Lekin yóggwa baáre zaigói kúlamela góri zanai-zanai agagura hé hóbor fólat doijje, eddúr zeén níki Isá honó cóor or bútore ar kúlamela góri góli nó fare, bólke ekkán bocóti-sára zagat zai táka foijjé. Toóu agagura ttu manúc ókkol Íbar héṛe aitó.
45 Ele, porém, saindo dali, começou a publicar o caso por toda parte e a divulgá-lo, de modo que Jesus já não podia entrar abertamente numa cidade, mas conservava-se fora em lugares desertos; e de todos os lados iam ter com ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.