João 4
rhg (RHG) vs NAA
1 Ehon, Malike zehon zani faijje ze Foroši okkole fuinnil, hibaye Yahyattuwaro beši sahabi banar edde torikotor gusol der,
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 (zodi o Isaye nize torikotor gusol no dito, kintu hibar sahabi okkole dito.)
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 Toi hiba Ehudiyattu giyegoi edde abar Galilot giye.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Zaite hibattu Sameriyar butottu di za foijje.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Toi hiba Sykar name Sameriyar ek šohorot, aiššiye; ziyan Yakube hibar fut Yusufore dilde zobinor hãse.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 He zagat heṛe ugguwa Yakubor kuwa aššil. Fõtot zat maze Isa oran oiye, edde he kuwar ḍake boišše; ar hẽtte ṭaim onumanik dũijja.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 Toi heṛe Sameriyattu ek mayafuwa fani tulito aišše, Isaye hibare hodde, "Ãre fani fito de"
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 (Hibar sahabi okkole šohorot hána kinto gil.)
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 He Sameriyo mayafuwawaye hibare hodde, "Õne, ekzon Ihudi oiyore, ãi ekzon Sameriyar mayafuwa oiyore, ãttu kengori fani sor?" (Kiyollahoile Ihudi okkole Sameriyo okkol loi suwa fiya no gorito.)
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Isaye zuwabe hibare hodde, "Tui zodi zaniti Allar hadiya ki, edde hiba honnuwaye hor 'Ãre fani fito de', toile tui hibattu saiti, ar hibaye tore zinda fani dito."
10 Jesus respondeu:
11 Mayafuwawaye hodde, "Malik, õnottude fani tulibolla kissu nai ar kuwawa o mur. Toile he zinda fani hontu for?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 Ãrar baf Yakubottuwaro ki õne mohan, edde ze ei kuwa ãrare diye, ar hibattu hiba nize edde hibar fuwain okkole, hibar zanuwaror záke fani fiye?"
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Isaye zuwabe hibare hodde, "Fottikiye ze ei fani fiyer hite abar tiraši oibo,
13 Jesus respondeu:
14 kintu ze honokiye ãi diyumde he fanittu fibo, hite ar honodin tiraši no oibo; ãi diyumde fani hin hitar dilor butore ũtari uṛede zonnar fani ḍoilla oibo, edde akeri zibon dibo."
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Mayafuwawaye hibare hodde, "Malik, toile ei fani ãre do, zene ãttu ar tiraš no lage, ar fani tulibolla eṛe aiya no fore."
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Isaye hibare hodde, "Za, tor zamaire ḍaki loiagoi"
16 Jesus disse:
17 Mayafuwaye hodde, "Ãttu zamai nai."
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 Kiyollahoile ei foijjonto tottu fãszon zamai aššil, ar ehon tottu ze ase, hite tor zamai no; tui hodde hiyan soiyi."
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Mayafuwaye hodde, "Malik, ãi buzi faijji ze õne ekzon nobi.
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 Ãrar fordada okkole ei faharor uwore ebadot gorito, kintu tũwara ho ze zagat ebadot gora foribo hiyan oilde Zeruzalemot."
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Isaye hibare hodde: "Oh mayafuwa, ãrar hota biššaš gor, en ṭaim aiyer zẽtte tũwara, no ei faharot, no Zeruzalemot, Bafor ebadot goriba.
21 Jesus respondeu:
22 Tũwara ziyan no zano hiyanor ebadot goro; kintu ãra ziyan zani hiyanor ebadot gori, kiyollahoile uddar oilde Ihudi okkolor butottu.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Kintu en ṭaim aiyer, enki ehon he šomoi aigiyegoi zẽtte asol ebadot goroya okkole soiyit edde Ruhut Bafor ebadot goribo. Bafe o endilla ebadot goroya okkolore tuwa.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Allah oilde Ruh, ar hitara zara hibar ebadot gore, soiyit edde Ruhut ebadot gora foribo."
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Mayafuwawaye hodde, "Ãi zani Messiyah aibo (zare Mosi ḍake). Hiba zẽtte aibo, hibaye ãrare hár kissu buzai dibo."
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Toi Isaye hibare hodde, "Ãi, ze tor loi hota hoir, ãi hiba."
26 Então Jesus disse:
27 Hen šomot hibar sahabi okkol aišše, edde hibaye ekzon mayafuwa loi hota hodde dekiyore hitara ammuwak oiye. Tarfore o hitara honokiye no ho, "Õne ki sodde?" Ba "hibar loi kiyolla hota hor?"
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Toi mayafuwawaye hibar gorawa felai raki šohoror butore giye, edde mainšore hodde,
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 "Aiyo, ekzon manušore sogai, ze ãi zaha kissu goijji, beggun ãre hoi diye; Iba ki hono Messiyah ne?"
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Hitara šohorottu niyoli giye edde Isar hãse aišše.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Hen šomot hibar sahabi okkole hibare foriyad gori hodde, "Rabbi, kissu hó."
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Isaye hitarare hodde: "Ãttu háibolla en hána ase, zinor babute tũwara no zano."
32 Mas ele lhes disse:
33 Sahabi okkol ekzone oinno zonore howa hoi goijje, "Honokiye ki hibare háibolla kissu ani diye oitfare?"
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Isaye hitarare hodde, "Ze ãre defeṛaiye hibar issa falon gora edde hibar ham gori šeš gorifela oilde ãr hána.
34 Jesus lhes declarou:
35 Tũwara ki no ho ne, 'ehon o sair maš ase, tarfore gula daibar ainda aiyer'? Ãi tũwarare hoir, suk tuli maṭ okkolor mikka so, hin daibolla fagi dóla oiye.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Ze dar hite hitar beton far, ar akeri zibonolla gulagun dola gori raker, zene ze biz laga edde ze gula da, dunizone ekkui fũwati kuši gori fare.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Etolla ei bosongan soiyi, 'Ekzone laga ar ekzone da.'
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Ãi tũwarare daito defeṛailam zinolla tũwara hono haṛoni no goro; haṛoni goijje oinno kiye, ar tũwara goillo hitarar haṛonir fošol daito."
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 'Ãi zaha kissu goijji, beggun ãre hoi diye' he mayafuwawar ei gobar hotar zoriya he šohoror bout Sameriyo okkole Isar uwore biššaš ainne.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Toi hitara hibar hãse aišše edde hibare hitarar fũwati takibolla foriyad goijje; ar hiba heṛe dui din taikke.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 Hibar hotar zoriya aro bout beši mainše biššaši oiye.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Hitara mayafuwaware hodde: "Ãra šude tor hotar zoriya biššaš ainnide no; kiyollahoile ãra nize hibar hota fuinni edde zani ze iba oilde soiyi duniyair he Uddargoroya."
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Dui din farai zaigoi bade Isaye hentu baisa diye edde Galilot giyegoi.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 (Kiyollahoile hibaye nize goba dil ze ekzon nobi hibar nizor dešot ijjot no fa.)
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Hiba zehon Galilot aišše, Galiliyo okkole hibare goisse, Zeruzalemot uddar idot hibaye goijjede hár kissu hitara dekiyore, kiyollahoile hitara o uddar idot gil.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Isa abar Galilor Kana farat giye, zeṛe hibaye fanire šoraf goijjil. Ar heṛe ek raz hormosari aššil, zar fute ošuk loi duk fat aššil.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Ehudiyattu Isa Galilot aišše funiyore hite hibar hãse aišše, edde foriyad goijje zene hiba hitar fũwati lamat za edde hitar futore aram gore, kiyollahoile hitarar foran zar zar oiye.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Toi Isaye hitare hodde: "Sinno edde keramoti ham no dekile, tũwara biššaš no goriba."
48 Então Jesus lhe disse:
49 He raz hormosariye hodde: "Malik, meherbani gori ãr fuwawa no morite aiyo."
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Isaye hitare hodde, "Za, tor fut basibo."
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Ar hite lamat zadde fõtot, hitar gulam okkole dola oiye edde hitar hãse hóbor diye ze hitar fuwawa baisse.
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 Hite hitarare hite hõtte bala oiye he babute zera goijje, ar hitara hitare hodde: "Gelde hailla ugguwa baze, hitattu zor sarigiyegoi."
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Henot fuwawar bafe buzi faijje ze, ṭik he šomot Isaye hitare hoil, "Za, tũwar fut basibo." Toi hite edde hitar fura gór ṭiyaye biššaši oiye.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Ehudiyattu Galilot ai bade Isaye ei dusora bar keramoti ham goijjil.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.