Jonas 1
rhg (RHG) vs NAA
1 Mabudor kalam Amittaior fut Yunusor heṛe aišše, hodde:
1 A palavra do Senhor veio a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
2 "Uṭ, he moha šohor, Ninivit za, ar hiyanor berudde guzori zanai degoi ze hitarar naformani ãr sarme aišše."
2 — Levante-se, vá à grande cidade de Nínive e pregue contra ela, porque a sua maldade subiu até a minha presença.
3 Kintu Yunus nobi uzan Allar munttu atoroi zaibolla toiyaroil. Tãi Zaffa šohoror bondorot, Toršišot zaibo hendilla ekkan zahaz fail. Hetunot Allar munttu daizaiboilla zahazor bara di zahazor serainga okkolor fũwati Toršišot zaibolla he zahazot uṭṭil.
3 Jonas se levantou, mas para fugir da presença do Senhor , para Társis. Desceu a Jope, e encontrou um navio que ia para Társis. Pagou a passagem e embarcou no navio, para ir com eles para Társis, para longe da presença do Senhor .
4 Kintu Mabud doriyat zur bataš melamajjil edde doriyat en tuwan bail ze tuwane zahazsan bangizaibar alamot oil.
4 Mas o Senhor lançou sobre o mar um forte vento, e levantou-se uma tempestade tão violenta, que parecia que o navio estava a ponto de se despedaçar.
5 Henšomot zahazor serainga okkole ḍorail, fottikiye tarar nizor nizor devotar hãse handahaṛi gora šuru goillio. Ar uzon homaibolla zahazor malfottro okkol doriyat felai dilo. Kintu Yunus nobi zahazor khulot lammilgoi edde heṛe neṛi bári gumot aššil.
5 Então os marinheiros ficaram com medo e clamavam cada um ao seu deus. Lançaram no mar a carga que estava no navio, para que ele ficasse mais leve. Jonas, porém, havia descido ao porão do navio; ali havia se deitado, e dormia profundamente.
6 Tehon zahazor keptine tãir hãse ai hoil: Oh! Tũi ze gumzor, tũwattu ki oiye? Uṛo, tũwar devotare ḍako; oitfare tũwar devotaye ãrar befare sinta goribo toi ãra ar dongšo no oiyum.
6 O capitão do navio se aproximou de Jonas e lhe disse: — O que está acontecendo com você? Agarrado no sono? Levante-se, invoque o seu deus! Talvez assim esse deus se lembre de nós, para que não pereçamos.
7 Tarfore zahazor serainga okkol tara ekzone ekzonore hodde: Aiyo ãra loṭari baṛi, toi zanifarium har duše ãrar kubaigio or. Bade tara loṭari baṛil, ar Yunusor name loṭari uṭṭil.
7 Os marinheiros diziam uns aos outros: — Vamos lançar sortes para descobrir quem é o culpado desse mal que caiu sobre nós. Lançaram sortes, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Hetunot tara fusar goijjil: Tũi ãrare ho, har duše ãrattu kubaigio or? Tũwar ham ki? Tũi hontu aiššode? Tũi hon dešor manuš? Hon zatir manuš?
8 Então lhe disseram: — Agora nos diga: Quem é o culpado por este mal que nos aconteceu? Qual é a sua ocupação? De onde você vem? Qual a sua terra? E de que povo você é?
9 Tãi tarare hoil: Ãi ekzon Ibroni; ãi Mabudore ḍorai, tãi behostor Allah, tãi doriyare edde fuwana zobinore banaiye.
9 Jonas respondeu: — Eu sou hebreu e temo o
10 Hetunot he manuš okkole beši ḍorail edde tãire hoil: Tũi in ki goror? Yunus Allar sarmottu daizargoide hehota tara zainto, haron tãi tarare zanail.
10 Então os homens ficaram com muito medo e lhe perguntaram: — O que é isso que você fez? Pois aqueles homens sabiam que Jonas estava fugindo da presença do
11 Doriya ošantir uwore ošanti oi gilgoi, hetolla tara tãire hodde: Ãra tũware ki gorile doriya ãralla šanti oibo?
11 Então lhe perguntaram: — O que devemos fazer com você, para que o mar se acalme? Disseram isto porque o mar ia se tornando cada vez mais tempestuoso.
12 Tãi tarare hoil: Ãre dori doriyat felido, toi doriya tũwaralla nizam oi zaiboi; haron ãi zani, ãr duše tũwarar uwore ei bári tuwan munttu aišše.
12 Jonas respondeu: — Peguem-me e me lancem no mar; então o mar ficará calmo. Porque eu sei que, por minha causa, esta grande tempestade caiu sobre vocês.
13 Tarfore o oi manuš okkole zahaz firaiore kulsuwaibolla darba šuru goijjil; kintu tara nofaril, haron doriya ulda taralla utaltal oi gilgoi.
13 Em vez disso, os homens remavam, esforçando-se por alcançar a terra, mas não podiam, porque o mar ia se tornando cada vez mais tempestuoso contra eles.
14 Ei harone tara Yunusor Mabudore ḍaka šuru goijjil, ar hoil: Oh Mabud, aroz gorir, ei manušwar foranollabuli ãrare dongšo no goijjio, ãrar uwore nidušir roktor dai no goijjio; haron, oh Mabud tũi tũwar issa mote ham goijjio.
14 Então clamaram ao Senhor e disseram: — Ah!
15 Bade tara Yunus nobire dóri doriyar fanit felaidil, tehon doriyar tuwan tamigilgoi.
15 Em seguida, os marinheiros pegaram Jonas e o lançaram no mar; e a fúria do mar se acalmou.
16 Henot oi manuš okkole Allare beši ḍora šuru goillio. Ar tara Mabudor mutallek kurbani gorilo edde manoš goillio.
16 Então esses homens temeram muito o Senhor ; ofereceram sacrifícios ao Senhor e fizeram votos.
17 Ar Mabud Yunus nobire gilifelaibolla uggwa bor mas ṭik gori rakkil. He masor feṛot Yunus nobi tin din tin rait aššil.
17 O Senhor ordenou que um grande peixe engolisse Jonas. E Jonas esteve três dias e três noites no ventre do peixe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.