Gênesis 50

rhg (RHG) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Hetunot Yusufe hibar bafor mukor uwore muk diyore hainde, edde hibare suma diye.
1 José atirou-se sobre seu pai, chorou sobre ele e o beijou.
2 Bade Yusufe hibar bafor gat kušbo mosolla makidibolla, hibar gulam okkol edde ḍakṭor okkolore hokum diye, henot ḍakṭor okkole hibare kušbo mosolla makidiye,
2 Em seguida, deu ordens aos médicos que o serviam para que embalsamassem o corpo de seu pai, e Jacó foi embalsamado.
3 Hitara he ham sališ din dori goijje, kiyollahoile kušbo mosolla maki dite sališ din lage. Ar Mišoriyo okkole hiballa hoittor din foijjonto šuk goijje.
3 O processo de embalsamamento levou os quarenta dias habituais. E os egípcios lamentaram sua morte durante setenta dias.
4 Šukor din okkol faraizaigoi bade, Yusufe Feruwanor hormosari okkolore hodde, "Zodi ãi tũwarar nozorottu doya fai taki, toile Feruwanor hanot ei hotagun hogoi,
4 Quando terminou o período de luto, José procurou os conselheiros do faraó e lhes disse: “Por gentileza, peço que falem com o faraó em meu favor.
5 'Ãr bafe ãre hosom goraiye edde hoiye, "Sa, ãi morizairgoi, Kenanot ãi ãlla ze hobor kuri raikki, tui ãre hibat gãrais." Hetolla foriyad gorir, ãre heṛe uwore zaito do; ãi bafore gãrai bade abar firi aiššum.'"
5 Digam-lhe que meu pai me fez prestar um juramento. Disse: ‘Morrerei em breve. Leve meu corpo de volta para a terra de Canaã e coloque-me na sepultura que preparei para mim’. Portanto, peço que me deixe ir sepultar meu pai; depois, voltarei sem demora”.
6 Feruwane hodde, "Za, tor bafe tore zendilla hosom goraiye, tui he mozin hibar hobor degoi."
6 O faraó atendeu ao pedido de José e disse: “Vá e sepulte seu pai, como ele o fez prometer”.
7 Toi Yusufe hibar bafore gãraibolla uwor mikka baisa diye, Feruwanor gulam okkol beggun, hitar góror hár murubbi okkol edde dešor hár murubbi okkol, beggune hibar fũwati uwore giye.
7 Então José partiu para sepultar seu pai. Foi acompanhado de todos os oficiais do faraó, todos os membros mais importantes da casa do faraó e todos os oficiais de alto escalão do Egito.
8 Ar Yusufor fura gór, edde hibar báiyain okkol, edde hibar bafor gór okkol giye; šude hitarar gura fuwain okkol edde goru soolor zãkgunore Gušenot eri giye.
8 José também levou consigo toda a sua família, seus irmãos e a família deles. As crianças pequenas, os rebanhos e o gado, porém, deixaram na terra de Gósen.
9 ar hibar fũwati uwore gũragari edde gũrar suwari okkol o giye. Hitara beggune ḍõr ek dol oiye.
9 Muitas carruagens e seus condutores acompanharam José, formando um grande cortejo.
10 Toi hitara Zordan halor oinno faror Atador hõlat fõisse, heṛe beša beši bilag dori handa haṛi goijje. Ar Yusufe o hãt din dori bafolla šuk goijje.
10 Quando chegaram à eira de Atade, perto do rio Jordão, realizaram uma grande cerimônia fúnebre, com um período de sete dias de luto pelo pai de José.
11 Ar Kenanor bašinda okkole Atador hõlat Mišoror mainšor šuk falon šoba deki hodde, "Mišoriyo okkololla iyan ekkan beši muilliyoban šuk šoba oibo." Hetolla Zordanor oinno ḍakottu asede zaga hiyanor nam Abel-Mišraim nam oiye.
11 Os cananeus que moravam na região os viram chorar na eira de Atade e mudaram o nome do lugar (que fica próximo ao Jordão) para Abel-Mizraim, pois disseram: “Este é um lugar de lamento profundo para esses egípcios”.
12 Toi hibar futaindore hokum dilde mozin hitara goijje.
12 Assim, os filhos de Jacó fizeram o que ele lhes havia ordenado.
13 Hitara hibare Kenanot loigiye, edde Mamrer muwamui Mokfelar maṛor gãtot hobor diye, ziyan Ibrahime Hetittiyo Efronor hãsottu hoborstan banaibolla kiniloil.
13 Levaram seu corpo para a terra de Canaã e o sepultaram na caverna no campo de Macpela, perto de Manre. Essa é a caverna que Abraão havia comprado de Efrom, o hitita, como sepultura permanente.
14 Bafore dohon gorai bade Yusufe báiyain okkol, aro zara hibar fũwati hibar bafore dohon goraito gil, hitara beggun šoho Mišorot firi aigiyegoi.
14 Depois de sepultar Jacó, José voltou para o Egito com seus irmãos e com todos que o haviam acompanhado.
15 Yusufor báiyainde zehon deikke ze hitarar baf morigiyegoi, hitara hodde, "Otfare Yusufe ãrare hingša goribo, edde ãra hitar uwore ze burai goijjilam, hin beggunor bodola uwafes ãrattu loibo."
15 Uma vez que seu pai estava morto, porém, os irmãos de José ficaram temerosos e disseram: “Agora José mostrará sua ira e se vingará de todo o mal que lhe fizemos”.
16 Hetolla hitara Yusufor hãse en hoiyore hóbor defeṛaiye, "Tor bafe moribar age ãrare endilla hokum dil:
16 Por isso, enviaram a seguinte mensagem a José: “Antes de morrer, nosso pai mandou
17 'Tũwara Yusufore ei hota hoiyo: Tor báiyainde tor berudde oinnai goriyore ze nasoyi edde guna goijje meherbani gori tui hitarar onnaire edde gunare maf goride.' Etolla ehon ãra foriyad gorir, tor bafor Allar ei gulam okkolor onnaire edde gunare maf goride." Hitarar ei hotat Yusufe hainde.
17 que lhe disséssemos: ‘Por favor, perdoe seus irmãos pelo grande mal que eles lhe fizeram, pelo pecado que cometeram ao tratá-lo com tanta crueldade’. Por isso, nós, servos do Deus de seu pai, suplicamos que você perdoe nosso pecado”. Quando José recebeu a mensagem, começou a chorar.
18 Bade hibar Báiyain okkol o aišše edde hibar sarme meṛit ũite foijje edde hodde, "Sa, ãra tor gulam okkol."
18 Depois, seus irmãos chegaram e se curvaram com o rosto no chão diante de José. “Somos seus escravos!”, disseram eles.
19 Toi Yusufe hitarare hodde, "No ḍoraio! Ãi hon Allar zagat tiyoya?
19 José, porém, respondeu: “Não tenham medo de mim. Por acaso sou Deus para castigá-los?
20 Tũwara ãr berudde horafi goribolla baffila hiyan ṭik, kintu Allaye balar mikka baiffe. Ei bafe Allaye beši mainšor foran rokka goribar issa goijje, zendilla tũwara aziya dehor.
20 Vocês pretendiam me fazer o mal, mas Deus planejou tudo para o bem. Colocou-me neste cargo para que eu pudesse salvar a vida de muitos.
21 Hetolla no ḍoraiyo! Ãi tũwara edde tũwarar fuwaindore falizaiyum." Ei bafe hibaye hitarare dilot šanti edde buz diye.
21 Não tenham medo. Continuarei a cuidar de vocês e de seus filhos”. Desse modo, ele os tranquilizou ao tratá-los com bondade.
22 Bade Yusuf hibar bafor gór šoho beggun loi Mišorot bošoti goijje; Hiba ekšo doš bosor zinda aššil,
22 José, seus irmãos e suas famílias continuaram a viver no Egito. José viveu 110 anos.
23 ar Yusufe Efraimor fuwain edde Efraimor natiyain okkol foijjonto dekkil. Ar Manessar fut Makiror fuwain okkol o Yusufor kulot zormo oil.
23 Chegou a ver três gerações de descendentes de seu filho Efraim e o nascimento dos filhos de Maquir, filho de Manassés, os quais ele tomou para si como se fossem seus.
24 Bade Yusufe báiyaindore hodde, "Ãi morizairgoi, kintu Allaye hameka tũwarar uzu nozor rakibo, edde Ibrahim, Isak edde Yakubor hãse ze deš dibar wada goijjil, tũwarare ei dešottu he dešot loizaibo."
24 José disse a seus irmãos: “Em breve morrerei, mas certamente Deus os ajudará e os tirará desta terra. Ele os levará de volta para a terra que prometeu solenemente dar a Abraão, Isaque e Jacó”.
25 Yusufe Israili okkolore ek hosom goraiye edde hodde, "Allaye hameka tũwarar uzu saibo, ar tũwara entu ãr ãḍḍigun tuli loizaiyogoi."
25 Então José fez os filhos de Israel prestarem um juramento e disse: “Quando Deus vier ajudá-los e conduzi-los de volta, levem meus ossos com vocês”.
26 Toi Yusuf ekšo doš bosor umorot mori giyegoi. Ar mainše hibare kušbo mosolla maki diye edde hibare Mišorot ek tabutot raki diya oiye.
26 José morreu com 110 anos. Os egípcios o embalsamaram e o colocaram em um caixão no Egito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.