Gênesis 50

rhg (RHG) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Hetunot Yusufe hibar bafor mukor uwore muk diyore hainde, edde hibare suma diye.
1 José se atirou sobre o pai, chorando e beijando o seu rosto.
2 Bade Yusufe hibar bafor gat kušbo mosolla makidibolla, hibar gulam okkol edde ḍakṭor okkolore hokum diye, henot ḍakṭor okkole hibare kušbo mosolla makidiye,
2 Ele deu ordem aos médicos que estavam ao seu serviço para embalsamarem o corpo do seu pai, e assim eles fizeram.
3 Hitara he ham sališ din dori goijje, kiyollahoile kušbo mosolla maki dite sališ din lage. Ar Mišoriyo okkole hiballa hoittor din foijjonto šuk goijje.
3 Gastaram quarenta dias para fazer isso, o tempo normal para embalsamar um corpo. E os egípcios ficaram de luto setenta dias.
4 Šukor din okkol faraizaigoi bade, Yusufe Feruwanor hormosari okkolore hodde, "Zodi ãi tũwarar nozorottu doya fai taki, toile Feruwanor hanot ei hotagun hogoi,
4 Quando passou o tempo do luto, José falou com os altos funcionários do palácio do rei do Egito. Ele disse: — Façam o favor de levar ao rei a seguinte mensagem:
5 'Ãr bafe ãre hosom goraiye edde hoiye, "Sa, ãi morizairgoi, Kenanot ãi ãlla ze hobor kuri raikki, tui ãre hibat gãrais." Hetolla foriyad gorir, ãre heṛe uwore zaito do; ãi bafore gãrai bade abar firi aiššum.'"
5 “Quando o meu pai estava para morrer, ele me fez jurar que eu o sepultaria no túmulo que ele mesmo preparou no país de Canaã. Por favor, deixe-me ir sepultar o meu pai, que depois eu voltarei.”
6 Feruwane hodde, "Za, tor bafe tore zendilla hosom goraiye, tui he mozin hibar hobor degoi."
6 O rei respondeu: — Vá e sepulte o seu pai, como ele fez você jurar que faria.
7 Toi Yusufe hibar bafore gãraibolla uwor mikka baisa diye, Feruwanor gulam okkol beggun, hitar góror hár murubbi okkol edde dešor hár murubbi okkol, beggune hibar fũwati uwore giye.
7 E assim José foi sepultar o seu pai. Com ele foram as autoridades ligadas ao rei, os altos funcionários do palácio e todos os líderes do Egito.
8 Ar Yusufor fura gór, edde hibar báiyain okkol, edde hibar bafor gór okkol giye; šude hitarar gura fuwain okkol edde goru soolor zãkgunore Gušenot eri giye.
8 Foram também as famílias de José, dos seus irmãos e de Jacó. Deixaram na terra de Gosém somente as crianças pequenas, as ovelhas, as cabras e o gado.
9 ar hibar fũwati uwore gũragari edde gũrar suwari okkol o giye. Hitara beggune ḍõr ek dol oiye.
9 Também foram homens a cavalo e em carretas, de modo que o grupo era muito grande.
10 Toi hitara Zordan halor oinno faror Atador hõlat fõisse, heṛe beša beši bilag dori handa haṛi goijje. Ar Yusufe o hãt din dori bafolla šuk goijje.
10 Quando chegaram a Atade, que fica a leste do rio Jordão, fizeram uma cerimônia de sepultamento num terreiro onde o trigo é malhado. Ali choraram muito alto durante sete dias.
11 Ar Kenanor bašinda okkole Atador hõlat Mišoror mainšor šuk falon šoba deki hodde, "Mišoriyo okkololla iyan ekkan beši muilliyoban šuk šoba oibo." Hetolla Zordanor oinno ḍakottu asede zaga hiyanor nam Abel-Mišraim nam oiye.
11 Quando os moradores de Canaã viram tanta gente chorando, disseram: “Como é impressionante o choro desses egípcios!” Por isso puseram naquele lugar o nome de Abel-Misraim .
12 Toi hibar futaindore hokum dilde mozin hitara goijje.
12 Assim, os filhos de Jacó fizeram com o seu pai tudo o que ele havia ordenado.
13 Hitara hibare Kenanot loigiye, edde Mamrer muwamui Mokfelar maṛor gãtot hobor diye, ziyan Ibrahime Hetittiyo Efronor hãsottu hoborstan banaibolla kiniloil.
13 Eles levaram o seu corpo até Canaã e o sepultaram na caverna de Macpela, a leste de Manre, no terreno que Abraão havia comprado de Efrom, o heteu, para ser a sepultura da família.
14 Bafore dohon gorai bade Yusufe báiyain okkol, aro zara hibar fũwati hibar bafore dohon goraito gil, hitara beggun šoho Mišorot firi aigiyegoi.
14 Depois do sepultamento, José voltou para o Egito com os irmãos e com todos os que o haviam acompanhado.
15 Yusufor báiyainde zehon deikke ze hitarar baf morigiyegoi, hitara hodde, "Otfare Yusufe ãrare hingša goribo, edde ãra hitar uwore ze burai goijjilam, hin beggunor bodola uwafes ãrattu loibo."
15 Depois da morte do pai, os irmãos de José disseram: — Talvez José tenha ódio de nós e vá se vingar de todo o mal que lhe fizemos.
16 Hetolla hitara Yusufor hãse en hoiyore hóbor defeṛaiye, "Tor bafe moribar age ãrare endilla hokum dil:
16 Então mandaram dizer a José: — Antes que o seu pai morresse,
17 'Tũwara Yusufore ei hota hoiyo: Tor báiyainde tor berudde oinnai goriyore ze nasoyi edde guna goijje meherbani gori tui hitarar onnaire edde gunare maf goride.' Etolla ehon ãra foriyad gorir, tor bafor Allar ei gulam okkolor onnaire edde gunare maf goride." Hitarar ei hotat Yusufe hainde.
17 ele mandou que pedíssemos a você o seguinte: “Por favor, perdoe a maldade e o pecado dos seus irmãos, que o maltrataram.” Portanto, pedimos que perdoe a nossa maldade, pois somos servos do Deus do seu pai. Quando recebeu essa mensagem, José chorou.
18 Bade hibar Báiyain okkol o aišše edde hibar sarme meṛit ũite foijje edde hodde, "Sa, ãra tor gulam okkol."
18 Depois os próprios irmãos vieram, se curvaram diante dele e disseram: — Aqui estamos; somos seus criados.
19 Toi Yusufe hitarare hodde, "No ḍoraio! Ãi hon Allar zagat tiyoya?
19 Mas José respondeu: — Não tenham medo; eu não posso me colocar no lugar de Deus.
20 Tũwara ãr berudde horafi goribolla baffila hiyan ṭik, kintu Allaye balar mikka baiffe. Ei bafe Allaye beši mainšor foran rokka goribar issa goijje, zendilla tũwara aziya dehor.
20 É verdade que vocês planejaram aquela maldade contra mim, mas Deus mudou o mal em bem para fazer o que hoje estamos vendo, isto é, salvar a vida de muita gente.
21 Hetolla no ḍoraiyo! Ãi tũwara edde tũwarar fuwaindore falizaiyum." Ei bafe hibaye hitarare dilot šanti edde buz diye.
21 Não tenham medo. Eu cuidarei de vocês e dos seus filhos. Assim, ele os acalmou com palavras carinhosas, que tocaram o coração deles.
22 Bade Yusuf hibar bafor gór šoho beggun loi Mišorot bošoti goijje; Hiba ekšo doš bosor zinda aššil,
22 José ficou morando no Egito, ele e a família do seu pai. José viveu cento e dez anos
23 ar Yusufe Efraimor fuwain edde Efraimor natiyain okkol foijjonto dekkil. Ar Manessar fut Makiror fuwain okkol o Yusufor kulot zormo oil.
23 e chegou a ver os netos de Efraim. Ele também pegou no colo, como membros da família, os filhos do seu neto Maquir, que era filho de Manassés.
24 Bade Yusufe báiyaindore hodde, "Ãi morizairgoi, kintu Allaye hameka tũwarar uzu nozor rakibo, edde Ibrahim, Isak edde Yakubor hãse ze deš dibar wada goijjil, tũwarare ei dešottu he dešot loizaibo."
24 Certo dia José disse aos irmãos: — Eu vou morrer logo, mas estou certo de que Deus virá ajudá-los e os levará deste país para a terra que ele jurou dar a Abraão, a Isaque e a Jacó.
25 Yusufe Israili okkolore ek hosom goraiye edde hodde, "Allaye hameka tũwarar uzu saibo, ar tũwara entu ãr ãḍḍigun tuli loizaiyogoi."
25 Então José pediu à sua gente que fizesse um juramento. Ele disse: — Estou certo de que Deus virá ajudar vocês. Quando isso acontecer, levem o meu corpo com vocês.
26 Toi Yusuf ekšo doš bosor umorot mori giyegoi. Ar mainše hibare kušbo mosolla maki diye edde hibare Mišorot ek tabutot raki diya oiye.
26 José morreu com cento e dez anos. O seu corpo foi embalsamado e posto num caixão, no Egito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.