Gênesis 43

rhg (RHG) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ehon o dešot raṭ beši hora.
1 A fome continuava muito grande em Canaã.
2 Toi hitara Mišorottu ze gĩyu annil, hin beggun zehon haiya šeš oiye, hitarar bafe hitarare hodde, "Tũwara abar zo, edde ãralla aro olfo haiddo kini ano."
2 Quando as famílias de Jacó e dos seus filhos comeram todo o mantimento que tinha sido trazido do Egito, Jacó disse aos filhos: — Voltem ao Egito e comprem mais um pouco de alimento para nós.
3 Toi Ehudaye hibare hodde, "Kintu he manušwaye ãrare hũšiyari diye edde hoiye, 'Tũwarar bái fũwati no takile tũwara ãr sarme no aiššo.'
3 Mas Judá lembrou: — Aquele homem deixou bem claro que, se o nosso irmão não fosse junto com a gente, ele não nos receberia.
4 Tũi zodi ãrar fũwati ãrar báiyore zaito do, ãra lamat zaiyum edde tũwalla haiddo kini aniyum.
4 Se o senhor deixar que ele vá, nós iremos comprar mantimentos para o senhor.
5 Ar zodi no defeṛo, ãra no zaiyum, kiyollahoile he manušwaye ãrare hoiye, 'Tũwarar bái fũwati no takile tũwara ãr sarme no aiššo.'"
5 Se o senhor não deixar, não iremos. Aquele homem disse assim: “Eu só os receberei se vocês trouxerem o seu irmão mais novo.”
6 Toi Israile hodde, "Tũwara he manušware tũwarattu ar ek bãi ase hoiyore kiyolla tũwara ãr loi endilla bura ham gorila?"
6 Jacó disse: — Por que vocês fizeram cair tamanha desgraça sobre mim? Por que foram dizer ao tal homem que tinham outro irmão?
7 Hitara hodde, "Manušwaye ãrar babute edde ãrar foribaror babute zora zori gori endilla hoi fusar goijje. 'Tũwarar baf ki ehono zinda ne? Tũwarattu ki aro ek bái ase?' Ar ãra hibare ei suwal okkol mozin zuwab diyi. Henot ãra ken gori zaniyum ze hite hoibo, 'Tũwarar báiyore eṛe ano?'"
7 Eles responderam: — Aquele homem fez muitas perguntas a respeito de nós e da nossa família. Ele perguntou: “O pai de vocês ainda está vivo? Vocês têm mais um irmão?” Nós tivemos de responder às perguntas dele. Por acaso podíamos adivinhar que ele ia pedir que levássemos o nosso irmão?
8 Toi Ehudaye hibar baf Israilore hodde, "Fuwaware ãr fũwati defeṛo, ãra uṛi edde baisa di, toi zene ãra, tũi edde ãrar fuwain šoho, ãra forane basi edde no mori.
8 Aí Judá disse ao pai: — Deixe o rapaz por minha conta. Nós partiremos agora mesmo, e assim ninguém morrerá: nem nós, nem o senhor, nem os nossos filhinhos.
9 Ãi nize hitar zabin roilam; hitare tũi ãr hatottu gosi loiyo. Ãi zodi hitare tũwarar hãse uwafes firai no ani toile ãi hara zibon tũwar hãse hosurbon oi takiyum.
9 Eu fico responsável por Benjamim. Se eu não o trouxer de volta são e salvo, o senhor poderá pôr a culpa em mim. Serei culpado diante do senhor pelo resto da minha vida.
10 Ãra eto deri no goritam boli etone hameka ãra dui bar zaiyore uwafes ai faittam."
10 Se não tivéssemos demorado tanto, já teríamos ido e voltado duas vezes.
11 Toi hitarar baf Israile hodde, "Zodi hen gora fore, toile endilla goro: Manušwalla ek hadiya hisabe tũwarar bosta okkolot dešor nam gora ziniš okkolottu kissu lo, olfo duf, olfo rezom, olfo modu, kušbo mosolla, pistašo dana edde badam.
11 Então o pai disse: — Já que não existe outro jeito, façam o seguinte: ponham nos sacos alguns presentes para aquele homem. Levem os melhores produtos desta terra: um pouco de bálsamo, um pouco de mel,
12 Ar tũwara fũwati ḍabol ṭĩya lo, kiyollahoile bostar mukot ze ṭĩya firi aišše, hin firai diya foribo. Oitfare hiyan ekkan hono bul oiye.
12 Levem também o dinheiro em dobro, pois vocês precisam devolver a quantia que foi encontrada na boca dos sacos de mantimentos que vocês trouxeram. Deve ter havido algum engano.
13 Tũwarar báiyore lo edde zolti he manušwar hãse uwafes zo.
13 Levem o irmão de vocês e vão depressa encontrar-se outra vez com aquele homem.
14 Šorbo Šoktiwala Allaye gorok zene he manušwaye tũwarare doya gore, toi hite tũwarar dusora bái edde Benyaminore tũwarar fũwati defeṛa. Ar ãttu zodi fuwain hara owa forile o, fuwain hara oilam."
14 Que o Deus Todo-Poderoso faça com que ele tenha pena de vocês e deixe que o seu outro irmão e Benjamim voltem para casa. Quanto a mim, se tenho de perder os meus filhos, o que é que eu posso fazer?
15 Toi manušgunore he hadiya, hatot ḍabol ṭĩya edde Benyaminore loiyore hitara uiṭṭe edde Mišorot lami giye edde Yusufor sarme hazir oiyegoi.
15 Assim, os filhos de Jacó pegaram os presentes e o dinheiro em dobro e foram para o Egito, levando Benjamim. Logo que chegaram, foram falar com José.
16 Yusufe hitarar fũwati Benyaminore dekiyore hibaye hibar gór sõloya ze, hitare hodde, "Ei manuššunore góror butore loiza, ar ek zanuwar zorgorao edde hanar bondobos goro; itara dũijja ãr fũwati hána háibo."
16 Quando José viu que Benjamim estava com eles, disse ao funcionário administrador da sua casa: — Leve esses homens até a minha casa. Mate um animal e prepare tudo, pois eles vão almoçar comigo hoje, ao meio-dia.
17 Manuššuwaye Yusufe hoilde hendilla goijje, hitarare Yusufor górot loigiye.
17 O administrador cumpriu a ordem e levou os irmãos até a casa de José.
18 Kintu hitarare Yusufor górot loizarbar, hitara ḍoraiye, ar hitara hodde, "Agor baror ze ṭĩya ãrar bostat gori firigilgoi hinor befare ãrare eṛe ana oiye. Ehon itara ãrare duš dehai akromon gori faribo. Ãrar gadagun hari loifelaibo edde ãrare gulam banaifelibo."
18 Quando chegaram lá, eles ficaram com medo e disseram uns aos outros: — Trouxeram a gente para cá por causa do dinheiro que da outra vez foi colocado de volta nos sacos de mantimentos. Com certeza eles vão nos atacar, vão tomar de nós os nossos jumentos e obrigar a gente a trabalhar como escravos.
19 Toi hitara Yusufor gór sõloyar hãse giye edde hitar loi goror dorozar ḍake hitar loi hota hoiye,
19 Assim que chegaram à porta da casa, disseram ao administrador:
20 edde hodde, "Oh malik, ãra iyar age o ek bar haiddo kinto aiššilam.
20 — Por favor, senhor! Já viemos aqui uma vez para comprar mantimentos.
21 Kintu ãra zẽtte fõtot rait haṛaibolla tiyaiyi, edde ãrar bosta kuilli, ar so, fotti ek ekzon zar zar ṭĩya bostar mukot, ãrar nizor ṭiya furafuri uzon mozin, ar ehon hin ãrar fũwati anni.
21 Porém, quando chegamos ao lugar onde íamos passar a noite, abrimos os sacos de mantimentos, e na boca dos sacos cada um encontrou o seu dinheiro, sem faltar nada. Trouxemos esse dinheiro de volta
22 Hin bade o haiddo kinibolla fũwati ãra aro ṭĩya anni. Ãrar ei ṭiya ãrar bostat hone di rakkil hiyan ãra no zani."
22 e também temos mais dinheiro aqui para comprar mantimentos. Nós não sabemos quem colocou o dinheiro nos sacos de mantimentos.
23 Toi hite hodde, "Tũwarar balai ok, no ḍoraiyo. Tũwarar Allah edde tũwarar bafor Allaye tũwarar bostat gayebi dón diyede; tũwarar ṭĩya ãi failam." Bade hite Simeonore hitarar hãse ainne.
23 Aí o administrador respondeu: — Fiquem tranquilos, não tenham medo. O Deus de vocês e do seu pai deve ter posto o dinheiro nos sacos de mantimentos para vocês, pois eu recebi o dinheiro que pagaram. O administrador trouxe Simeão ao lugar onde eles estavam.
24 Bade manuššuwaye hitarare Yusufor góror butore ainne, fani diye toi hitara hitarar ṭeng duiye, ar hite hitarar gadagunore adar diye.
24 Depois os levou para dentro da casa, deu água para lavarem os pés e também deu de comer aos jumentos.
25 Yusuf dujja aibo boli hitara hadiyagunore tiyar gori raikke, kiyollahoile hitara funnil ze hitarar há fiya heṛe oibo.
25 Os irmãos prepararam os presentes que iam entregar a José quando ele viesse ao meio-dia, pois já sabiam que iam almoçar ali.
26 Tarfore Yusuf górot aišše, toi hitara ze hadiya okkol ainne hinore góror butore loi zaiyore hibar sarme raikke edde hitara hibar sarme meṛir uite foijje.
26 Quando José chegou à sua casa, eles lhe entregaram os presentes que haviam trazido, se ajoelharam na frente dele e encostaram o rosto no chão.
27 Hibaye hitara ken ase he hóbor loi bade hibaye hodde, "Tũwarar ze burá bafor babute ãre hoila hiba bala ase ne? Hiba ki ehono basi ase?"
27 José perguntou como iam passando e depois disse: — E como vai o pai de vocês, aquele velho de quem me falaram? Ele ainda vive?
28 Hitara hodde, "Õnor gulam ãrar baf ehono basi ase, ar hiba ehono basi ase." Toi hitara meṛit uite foijje edde Yusufore ijjot dehaiye.
28 Eles responderam: — O seu humilde criado, o nosso pai, ainda está vivo e vai passando bem.
29 Ar Yusufe suk tuli saiye edde hibar nizor mar fut, afon bái Benyaminore deikke, "Ite ne tũwarar he šoṛo bái, zar hota tũwara ãre hoila?" Ar hibaye hodde, "Allaye tore rahamot gorok, oh fut!"
29 José olhou em volta e, quando viu Benjamim, o seu irmão por parte de pai e mãe, disse: — É esse o irmão mais moço de vocês, de quem me falaram? Que Deus o abençoe, meu filho!
30 Toi Yusufe toratori goijje, kiyollahoile báiyore dekiyore hibar foran hainde. Yusufe ekkan handibar zaga tuwaibolla henttu niyoli giyegoi, ar hiba nizor kamerat góille edde hainde.
30 Ao ver o seu irmão, José ficou tão emocionado, que teve vontade de chorar. Então foi para o seu quarto e ali chorou.
31 Bade hibaye muk dúi bade abar baire niyoli aišše, edde nizore sõli loi, ar hána bari dibolla hokum diye.
31 Quando conseguiu se controlar, lavou o rosto e saiu. E disse: — Sirvam o almoço.
32 Toi hitara hiballa, edde hibar báiyain okkololla, edde hibar fũwati Mišoriyo okkol zara hána hóya, hitara beggunore aleda gori hána bari diya oiye, kiyollahoile Mišoriyo okkole Ibroni okkolor fũwati hafiya no gorito, haron hiyan aššilde hitarar hãse ekkan hingšar ham.
32 Serviram o almoço a José numa mesa e aos seus irmãos em outra. E havia ainda outra mesa para os egípcios que estavam ali, pois estes, por motivos religiosos, eram proibidos de comer junto com os israelitas.
33 Yusufor sarme báiyain okkolore hitarar boyoš mozin buwaiye. Henot hitara tajjuf oi ekzone oinno zonor uzu sa šuru goijje.
33 Os irmãos se sentaram de frente para José. Eles foram colocados por ordem de idade, desde o mais velho até o mais moço. Quando viram isso, eles começaram a olhar uns para os outros, muito admirados.
34 Yusufe hitar nizor ṭebilottu kissu kissu hána báiyaindore dibolla bebosta goijje. Kintu oinno báiyain beggunottuwaro Benyaminore fãs gun beši diya oiye. Ar hitara Yusufor fũwati beša beši há fiya goijje edde beši kuši goijje.
34 Serviram a eles da mesma comida que foi servida a José e deram a Benjamim cinco vezes mais comida do que aos outros. E eles beberam com José até ficarem alegres.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.