Gênesis 43

rhg (RHG) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ehon o dešot raṭ beši hora.
1 E a fome era gravíssima na terra.
2 Toi hitara Mišorottu ze gĩyu annil, hin beggun zehon haiya šeš oiye, hitarar bafe hitarare hodde, "Tũwara abar zo, edde ãralla aro olfo haiddo kini ano."
2 E aconteceu que, como acabaram de comer o mantimento que trouxeram do Egito, disse-lhes seu pai: Voltai, comprai-nos um pouco de alimento.
3 Toi Ehudaye hibare hodde, "Kintu he manušwaye ãrare hũšiyari diye edde hoiye, 'Tũwarar bái fũwati no takile tũwara ãr sarme no aiššo.'
3 Mas Judá respondeu-lhe, dizendo: Fortemente nos protestou aquele homem, dizendo: Não vereis a minha face, se o vosso irmão não vier convosco.
4 Tũi zodi ãrar fũwati ãrar báiyore zaito do, ãra lamat zaiyum edde tũwalla haiddo kini aniyum.
4 Se enviares conosco o nosso irmão, desceremos e te compraremos alimento;
5 Ar zodi no defeṛo, ãra no zaiyum, kiyollahoile he manušwaye ãrare hoiye, 'Tũwarar bái fũwati no takile tũwara ãr sarme no aiššo.'"
5 Mas se não o enviares, não desceremos; porquanto aquele homem nos disse: Não vereis a minha face, se o vosso irmão não vier convosco.
6 Toi Israile hodde, "Tũwara he manušware tũwarattu ar ek bãi ase hoiyore kiyolla tũwara ãr loi endilla bura ham gorila?"
6 E disse Israel: Por que me fizeste tal mal, fazendo saber àquele homem que tínheis ainda outro irmão?
7 Hitara hodde, "Manušwaye ãrar babute edde ãrar foribaror babute zora zori gori endilla hoi fusar goijje. 'Tũwarar baf ki ehono zinda ne? Tũwarattu ki aro ek bái ase?' Ar ãra hibare ei suwal okkol mozin zuwab diyi. Henot ãra ken gori zaniyum ze hite hoibo, 'Tũwarar báiyore eṛe ano?'"
7 E eles disseram: Aquele homem particularmente nos perguntou por nós, e pela nossa parentela, dizendo: Vive ainda vosso pai? Tendes mais um irmão? E respondemos-lhe conforme as mesmas palavras. Podíamos nós saber que diria: Trazei vosso irmão?
8 Toi Ehudaye hibar baf Israilore hodde, "Fuwaware ãr fũwati defeṛo, ãra uṛi edde baisa di, toi zene ãra, tũi edde ãrar fuwain šoho, ãra forane basi edde no mori.
8 Então disse Judá a Israel, seu pai: Envia o jovem comigo, e levantar-nos-emos, e iremos, para que vivamos e não morramos, nem nós, nem tu, nem os nossos filhos.
9 Ãi nize hitar zabin roilam; hitare tũi ãr hatottu gosi loiyo. Ãi zodi hitare tũwarar hãse uwafes firai no ani toile ãi hara zibon tũwar hãse hosurbon oi takiyum.
9 Eu serei fiador por ele, da minha mão o requererás; se eu não o trouxer, e não o puser perante a tua face, serei réu de crime para contigo para sempre.
10 Ãra eto deri no goritam boli etone hameka ãra dui bar zaiyore uwafes ai faittam."
10 E se não nos tivéssemos detido, certamente já estaríamos segunda vez de volta.
11 Toi hitarar baf Israile hodde, "Zodi hen gora fore, toile endilla goro: Manušwalla ek hadiya hisabe tũwarar bosta okkolot dešor nam gora ziniš okkolottu kissu lo, olfo duf, olfo rezom, olfo modu, kušbo mosolla, pistašo dana edde badam.
11 Então disse-lhes Israel, seu pai: Pois que assim é, fazei isso; tomai do mais precioso desta terra em vossos vasos, e levai ao homem um presente: um pouco do bálsamo e um pouco de mel, especiarias e mirra, terebinto e amêndoas;
12 Ar tũwara fũwati ḍabol ṭĩya lo, kiyollahoile bostar mukot ze ṭĩya firi aišše, hin firai diya foribo. Oitfare hiyan ekkan hono bul oiye.
12 E tomai em vossas mãos dinheiro em dobro, e o dinheiro que voltou na boca dos vossos sacos tornai a levar em vossas mãos; bem pode ser que fosse erro.
13 Tũwarar báiyore lo edde zolti he manušwar hãse uwafes zo.
13 Tomai também a vosso irmão, e levantai-vos e voltai àquele homem;
14 Šorbo Šoktiwala Allaye gorok zene he manušwaye tũwarare doya gore, toi hite tũwarar dusora bái edde Benyaminore tũwarar fũwati defeṛa. Ar ãttu zodi fuwain hara owa forile o, fuwain hara oilam."
14 E Deus Todo-Poderoso vos dê misericórdia diante do homem, para que deixe vir convosco vosso outro irmão, e Benjamim; e eu, se for desfilhado, desfilhado ficarei.
15 Toi manušgunore he hadiya, hatot ḍabol ṭĩya edde Benyaminore loiyore hitara uiṭṭe edde Mišorot lami giye edde Yusufor sarme hazir oiyegoi.
15 E os homens tomaram aquele presente, e dinheiro em dobro em suas mãos, e a Benjamim; e levantaram-se, e desceram ao Egito, e apresentaram-se diante de José.
16 Yusufe hitarar fũwati Benyaminore dekiyore hibaye hibar gór sõloya ze, hitare hodde, "Ei manuššunore góror butore loiza, ar ek zanuwar zorgorao edde hanar bondobos goro; itara dũijja ãr fũwati hána háibo."
16 Vendo, pois, José a Benjamim com eles, disse ao que estava sobre a sua casa: Leva estes homens à casa, e mata reses, e prepara tudo; porque estes homens comerão comigo ao meio-dia.
17 Manuššuwaye Yusufe hoilde hendilla goijje, hitarare Yusufor górot loigiye.
17 E o homem fez como José dissera, e levou-os à casa de José.
18 Kintu hitarare Yusufor górot loizarbar, hitara ḍoraiye, ar hitara hodde, "Agor baror ze ṭĩya ãrar bostat gori firigilgoi hinor befare ãrare eṛe ana oiye. Ehon itara ãrare duš dehai akromon gori faribo. Ãrar gadagun hari loifelaibo edde ãrare gulam banaifelibo."
18 Então temeram aqueles homens, porquanto foram levados à casa de José, e diziam: Por causa do dinheiro que dantes voltou nos nossos sacos, fomos trazidos aqui, para nos incriminar e cair sobre nós, para que nos tome por servos, e a nossos jumentos.
19 Toi hitara Yusufor gór sõloyar hãse giye edde hitar loi goror dorozar ḍake hitar loi hota hoiye,
19 Por isso chegaram-se ao homem que estava sobre a casa de José, e falaram com ele à porta da casa,
20 edde hodde, "Oh malik, ãra iyar age o ek bar haiddo kinto aiššilam.
20 E disseram: Ai! senhor meu, certamente descemos dantes a comprar mantimento;
21 Kintu ãra zẽtte fõtot rait haṛaibolla tiyaiyi, edde ãrar bosta kuilli, ar so, fotti ek ekzon zar zar ṭĩya bostar mukot, ãrar nizor ṭiya furafuri uzon mozin, ar ehon hin ãrar fũwati anni.
21 E aconteceu que, chegando à estalagem, e abrindo os nossos sacos, eis que o dinheiro de cada um estava na boca do seu saco, nosso dinheiro por seu peso; e tornamos a trazê-lo em nossas mãos;
22 Hin bade o haiddo kinibolla fũwati ãra aro ṭĩya anni. Ãrar ei ṭiya ãrar bostat hone di rakkil hiyan ãra no zani."
22 Também trouxemos outro dinheiro em nossas mãos, para comprar mantimento; não sabemos quem tenha posto o nosso dinheiro nos nossos sacos.
23 Toi hite hodde, "Tũwarar balai ok, no ḍoraiyo. Tũwarar Allah edde tũwarar bafor Allaye tũwarar bostat gayebi dón diyede; tũwarar ṭĩya ãi failam." Bade hite Simeonore hitarar hãse ainne.
23 E ele disse: Paz seja convosco, não temais; o vosso Deus, e o Deus de vosso pai, vos tem dado um tesouro nos vossos sacos; o vosso dinheiro me chegou a mim. E trouxe-lhes fora a Simeão.
24 Bade manuššuwaye hitarare Yusufor góror butore ainne, fani diye toi hitara hitarar ṭeng duiye, ar hite hitarar gadagunore adar diye.
24 Depois levou os homens à casa de José, e deu-lhes água, e lavaram os seus pés; também deu pasto aos seus jumentos.
25 Yusuf dujja aibo boli hitara hadiyagunore tiyar gori raikke, kiyollahoile hitara funnil ze hitarar há fiya heṛe oibo.
25 E prepararam o presente, para quando José viesse ao meio-dia; porque tinham ouvido que ali haviam de comer pão.
26 Tarfore Yusuf górot aišše, toi hitara ze hadiya okkol ainne hinore góror butore loi zaiyore hibar sarme raikke edde hitara hibar sarme meṛir uite foijje.
26 Vindo, pois, José à casa, trouxeram-lhe ali o presente que tinham em suas mãos; e inclinaram-se a ele até à terra.
27 Hibaye hitara ken ase he hóbor loi bade hibaye hodde, "Tũwarar ze burá bafor babute ãre hoila hiba bala ase ne? Hiba ki ehono basi ase?"
27 E ele lhes perguntou como estavam, e disse: Vosso pai, o ancião de quem falastes, está bem? Ainda vive?
28 Hitara hodde, "Õnor gulam ãrar baf ehono basi ase, ar hiba ehono basi ase." Toi hitara meṛit uite foijje edde Yusufore ijjot dehaiye.
28 E eles disseram: Bem está o teu servo, nosso pai vive ainda. E abaixaram a cabeça, e inclinaram-se.
29 Ar Yusufe suk tuli saiye edde hibar nizor mar fut, afon bái Benyaminore deikke, "Ite ne tũwarar he šoṛo bái, zar hota tũwara ãre hoila?" Ar hibaye hodde, "Allaye tore rahamot gorok, oh fut!"
29 E ele levantou os seus olhos, e viu a Benjamim, seu irmão, filho de sua mãe, e disse: Este é vosso irmão mais novo de quem falastes? Depois ele disse: Deus te dê a sua graça, meu filho.
30 Toi Yusufe toratori goijje, kiyollahoile báiyore dekiyore hibar foran hainde. Yusufe ekkan handibar zaga tuwaibolla henttu niyoli giyegoi, ar hiba nizor kamerat góille edde hainde.
30 E José apressou-se, porque as suas entranhas comoveram-se por causa do seu irmão, e procurou onde chorar; e entrou na câmara, e chorou ali.
31 Bade hibaye muk dúi bade abar baire niyoli aišše, edde nizore sõli loi, ar hána bari dibolla hokum diye.
31 Depois lavou o seu rosto, e saiu; e conteve-se, e disse: Ponde pão.
32 Toi hitara hiballa, edde hibar báiyain okkololla, edde hibar fũwati Mišoriyo okkol zara hána hóya, hitara beggunore aleda gori hána bari diya oiye, kiyollahoile Mišoriyo okkole Ibroni okkolor fũwati hafiya no gorito, haron hiyan aššilde hitarar hãse ekkan hingšar ham.
32 E serviram-lhe à parte, e a eles também à parte, e aos egípcios, que comiam com ele, à parte; porque os egípcios não podem comer pão com os hebreus, porquanto é abominação para os egípcios.
33 Yusufor sarme báiyain okkolore hitarar boyoš mozin buwaiye. Henot hitara tajjuf oi ekzone oinno zonor uzu sa šuru goijje.
33 E assentaram-se diante dele, o primogênito segundo a sua primogenitura, e o menor segundo a sua menoridade; do que os homens se maravilhavam entre si.
34 Yusufe hitar nizor ṭebilottu kissu kissu hána báiyaindore dibolla bebosta goijje. Kintu oinno báiyain beggunottuwaro Benyaminore fãs gun beši diya oiye. Ar hitara Yusufor fũwati beša beši há fiya goijje edde beši kuši goijje.
34 E apresentou-lhes as porções que estavam diante dele; porém a porção de Benjamim era cinco vezes maior do que as porções deles todos. E eles beberam, e se regalaram com ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.