Gênesis 41

rhg (RHG) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Dui bosor farai zai bade Feruwane ek šoppon deikke: So, hite Nil doriyar farot tiyaiye,
1 Passados dois anos inteiros, Faraó sonhou que estava em pé junto ao rio Nilo;
2 ar so, doriyattu hãttuwa šundor edde boli goru uṛi aišše edde hóir bonot sora šuru goijje.
2 e eis que subiam do rio sete vacas, formosas à vista e gordas de carne, e pastavam no carriçal.
3 Hin bade aro hãttuwa bissiri edde leṛa goru doriyattu uṛi aišše, edde hine farot oinno goru okkolor ḍake tiyaiye.
3 Após elas subiam do rio outras sete vacas, feias à vista e magras de carne; e paravam junto às outras vacas à beira do Nilo.
4 Ar bissiri edde leṛa gorugune he šundor edde boli gorugunore háifelaiye. Toi Feruwan gumottu seton oiye.
4 E as vacas feias à vista e magras de carne devoravam as sete formosas à vista e gordas. Então Faraó acordou.
5 Bade hite abar gumot foijje edde dusora bar šoppon deikke: Ar so, hãttuwa fuiṭṭa edde taza gĩyur sóra ekkan narat gozaiye.
5 Depois dormiu e tornou a sonhar; e eis que brotavam dum mesmo pé sete espigas cheias e boas.
6 Hin bade aro hãttuwa gĩyur sóra gozaiye, hin hĩṛa edde fukali bataše fúwaigilgoi.
6 Após elas brotavam sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental;
7 Ar he hiṛa gĩyur sóra okkole oi hãttuwa fuiṭṭa edde taza sóragunore gilifelaiye. Toi Feruwan gumottu seton oiye. Hite buijjede hin šude šoppon.
7 e as espigas miúdas devoravam as sete espigas grandes e cheias. Então Faraó acordou, e eis que era um sonho.
8 Kintu binna razar monot ouskus oiye. Hite manuš defeṛaiyore Mišoror hár zadugor edde giyani okkolore ḍaki ainne. Feruwane hitar šoppon okkolore hitarare buzaiye, kintu honokiye hinor mani bangidi no fare.
8 Pela manhã o seu espírito estava perturbado; pelo que mandou chamar todos os adivinhadores do Egito, e todos os seus sábios. Faraó contou-lhes os seus sonhos, mas não havia quem lhos interpretasse. Estavam no cárcere da casa de seu senhor, dizendo vossos semblantes tão tristes hoje?
9 Hetunot mazi šoraf baṛidoyaye Feruwanore hodde: "Aijja, ãr ekkan hosurir hota ãttu monot foijje.
9 Então disse o copeiro-mor a Faraó: Das minhas faltas me lembro hoje:
10 Feruwan ekbar hibar gulam okkolor uwore ragigilgoi, edde hibaye ãre edde mazi ruṭibanoyare faharadar okkolor boror górot bondi gori rakkil.
10 Faraó estava muito indignado contra os seus servos, e entregou-me à prisão na casa do capitão da guarda, a mim e ao padeiro chefe.
11 Ek raitta ãra ekzone ekkan ekkan šoppon dekkilam, ek ekkan šopponor ek ekkan mani aššil.
11 Então tivemos um sonho na mesma noite, eu e ele, e cada sonho com sua própria interpretação.
12 Ehon heṛe ek Ibroni zuwan, faharadar okkolor boror gulam ãrar fũwati aššil. Ãra hitare ãrar šoppongun buzailam, ar hite ãrar šoppongun ãrare bangidil, ar zar zar šoppon hitare bangi dil.
12 Estava ali conosco um moço hebreu, servo do capitão da guarda, e contamos-lhe os sonhos, e ele interpretou os nossos sonhos, a cada um interpretou conforme o seu sonho.
13 Hite ãrare zendilla mani bangi dil ṭik hendilla goṭṭil: Ãre ãr hamot uwafes diya oil, ar utare faši diya oil."
13 E conforme a sua interpretação, assim mesmo aconteceu: eu fui restituído ao meu cargo, e ele foi enforcado.
14 Henot Feruwane Yusufore ḍaki anibolla defeṛaiye, ar hitara Yusufore toratori ziyolor gãtottu niyolai ainne. Hibaye sul dari hamaiye edde hoor bodoille, bade hiba Feruwanor sarme hazir oiye.
14 Então Faraó mandou chamar a José, e o fizeram sair apressadamente da masmorra. Ele se barbeou, mudou de roupa e apresentou-se a Faraó.
15 Feruwane Yusufore hodde, "Ai ekkan šoppon dekilam, honokiye hiyanor mani bangidi no farer. Kintu ãi funni, tore šoppon funaile tui hiyanor mani bangi di faros."
15 Disse Faraó a José: Eu tive um sonho e não há quem o interprete. Mas de ti ouvi dizer que, ouvindo contar um sonho, podes interpretá-lo.
16 Toi Yusufe zuwabe hodde, "Ãi no, Allaye Feruwanore hiba šanti ode zuwab dibo."
16 Respondeu José a Faraó: Isso não está em mim, mas Deus é que dará uma resposta de paz a Faraó.
17 Toi Feruwane Yusufore hodde, "Ãr šopponot maze, ãi Nil doriyar farot tiyai roiyi,
17 Então disse Faraó a José: Em meu sonho eu estava em pé à beira do rio Nilo,
18 ar so, doriyattu hãttuwa šundor edde boli goru uṛi aišše edde hóir bonot sora šuru goijje.
18 e subiam do rio sete vacas gordas e formosas à vista, e pastavam entre os juncos.
19 Hin bade aro hãttuwa bissiri edde leṛa goru doriyattu uṛi aišše, ãi endilla bissiri goru okkol Mišorot ãi ar hono din no deki.
19 Após elas subiam outras sete vacas, fracas, muito feias à vista e magras de carne, tão feias quais nunca vi em toda terra do Egito.
20 Tarfore he bissiri edde leṛa gorugune foilar boli gorur hãtoware háifelaiye.
20 As vacas magras e feias devoravam as primeiras sete vacas gordas.
21 Tarfore o hinore saite he boli gorugunore háiyefan no lage, hin agor ḍoilla bissiri taigiyegoi. Hetunot ãi gumottu seton oiyi.
21 Mas depois de as terem consumido, não se podia reconhecer que as houvessem consumido; a sua aparência era tão feia como no princípio. Então acordei.
22 "Šopponot ãi aro dekilam, hãttuwa fuiṭṭa edde taza gĩyur sóra ekkan narat gozaiye.
22 Depois vi, em meu sonho, que de um mesmo pé subiam sete espigas cheias e boas.
23 Hin bade aro hãttuwa gĩyur sóra gozaiye, hin hĩṛa edde fukali bataše fúwaigilgoi.
23 Após elas brotavam sete espigas secas, miúdas e queimadas do vento oriental.
24 Ar he hiṛa gĩyur sóra okkole oi hãttuwa fuiṭṭa edde taza sóragunore gilifelaiye. Ãi in zadugor okkolore hoilam, kintu hitara honokiye inor mani ãre hoi no fare."
24 As sete espigas miúdas devoravam as sete espigas boas. Contei-o aos magos, mas não houve quem o interpretasse.
25 Toi Yusufe Feruwanore hodde, "Feruwanor šoppon duniyan asole ekkan, Allaye ziyan goribo hiyan Feruwanor hãse batelai diyede.
25 Então disse José a Faraó: O sonho de Faraó é um só. O que Deus há de fazer, notificou-o a Faraó.
26 He hãttuwa šundor boli goru mani hãt bosor, ar hãttuwa fuiṭṭa edde taza gĩyur sóra mani o hãttuwa bosor; šoppon oilde ekkan.
26 As sete vacas boas são sete anos, e as sete espigas boas também são sete anos; o sonho é um só.
27 Hin bade ze hãttuwa bissiri edde leṛa goru doriyattu uṛi aišše oilde hãttuwa bosor, ar fukali bataše fuwai gilgoide he hiṛa gĩyur sóra oilde o hãttuwa raṭor bosor.
27 As sete vacas magras e feias que subiam após as primeiras, são sete anos, como as sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental: são sete anos de fome.
28 "Ai Feruwanore iyan endilla hoilam: Allaye ziyan goribo hiyan Feruwanor hãse dehaiye.
28 Esta é a palavra que eu disse a Faraó: o que Deus há de fazer mostro-o a Faraó.
29 So, Mišor agagura hãttuwa beša beši fošol oibode bosor aibo.
29 Vêm sete anos de grande fartura em toda terra do Egito.
30 Ar tarbade aibo hãttuwa raṭor bosor. Toi Mišorot beša beši oilde hin forai zaiboi, edde ei raṭe dešore šeš gorifelaibo.
30 Depois deles levantar-se-ão sete anos de fome, e toda aquela fartura será esquecida na terra do Egito, e a fome consumirá a terra.
31 Ar beša beši oilde hin ar monot no takibo, kiyollahoile hiyar bade ze raṭ oibo, hiba beši boiyanok oibo.
31 Não será conhecida a abundância na terra, por causa daquela fome que seguirá; porquanto será gravíssima.
32 Feruwanore dui ḍoilla gori šoppon deha oiyede haron oilde, iyan Allaye faisala gori felaiye, ar Allaye iyan hára goribo.
32 Ora, se o sonho foi duplicado a Faraó, é porque esta coisa é determinada por Deus, e ele brevemente a fará.
33 "Ar ehon, Feruwane ekzon manuš zuhar goro, ze buddiwala edde giyani, ar hitar uwore Mišorot bar do.
33 Portanto, proveja-se agora Faraó de um homem entendido e sábio, e o ponha sobre a terra do Egito.
34 Feruwanottu dešolla aro hormosari okkol tula foribo, oi hãt bosorot beša beši oibode hẽtte hitara hinor fãs bagor ek bag tulibolla.
34 Faça isto Faraó: nomeie administradores sobre a terra, que tomem a quinta parte dos produtos da terra do Egito nos sete anos de fartura;
35 Hitarattu ei bala bosor okkolor aiyedde hinor hár haiddo okkole dola gora foribo, ar gĩyu okkol Feruwanor anḍare šohor okkolor haiddo hisabe dola gora foribo edde sõli raka foribo.
35 e ajuntem eles todo o mantimento destes bons anos que vêm, e amontoem trigo debaixo da mão de Faraó, para mantimento nas cidades e o guardem;
36 Ei haiddo dešolla zoma raka foribo, toi zẽtte raṛor hãt bosor Mišorot oibo, hẽtte zene raṭe dešore dongšo gori felai no fare."
36 assim será o mantimento para provimento da terra, para os sete anos de fome, que haverá na terra do Egito; para que a terra não pereça de fome.
37 Ei mošora Feruwanor edde hitar hormosari okkol nozorot beggunottu bala laigge.
37 Esse parecer foi bom aos olhos de Faraó, e aos olhos de todos os seus servos.
38 Feruwane hitar hormosari okkolore hodde, "Endilla ekzon manuš ãra ar hare faiyum, zar butore ase Allar Ruh?"
38 Perguntou, pois, Faraó a seus servos: Poderíamos achar um homem como este, em quem haja o espírito de Deus?
39 Toi Feruwane Yusufore hodde, "In okkol zehon Allaye tore dehaiye, tor ḍoilla buddiwala edde giyani ar honokiye nai.
39 Depois disse Faraó a José: Porquanto Deus te fez saber tudo isto, ninguém há tão entendido e sábio como tu.
40 Tui ãr razbarir hár kissure solaibi, ar tor mukor hokum ãr hár manuš okkole mani solibo, šude šingašonot ãi tottuwaro ḍõr takiyum."
40 Tu estarás sobre a minha casa, e por tua voz se governará todo o meu povo; somente no trono eu serei maior que tu.
41 Toi Feruwane Yusufore hodde, "Sa, ãi šara Mišoror hár zagar uwore tore buwailam."
41 Disse mais Faraó a José: Vê, eu te hei posto sobre toda a terra do Egito.
42 Bade Feruwane hitar silmohor-õṛiwa hitar hatottu kuli loi Yusufor hatot findai diye. Hite Yusufore šundor hoor findai diye edde golat ekkan šunar hãr diyai diye.
42 E Faraó tirou da mão o seu anel-sinete e pô-lo na mão de José, vestiu-o de traje de linho fino, e lhe pôs ao pescoço um colar de ouro.
43 Ar hite Yusufore hitar dui lombor gũra garit buwagaraiye. Ar hitara hibar age elan goijje, "Ãṛu nise goro!" Endilla gori hite Yusufore Mišoror hár zagar uwore buwaiye.
43 Ademais, fê-lo subir ao seu segundo carro, e clamavam diante dele: Ajoelhai-vos. Assim Faraó o constituiu sobre toda a terra do Egito.
44 Bade Feruwane Yusufore hodde, "Ãi Feruwan, kintu tor hokum sara fura Mišorot honokiye, no hat tulibo, otóba hãi maribo."
44 Ainda disse Faraó a José: Eu sou Faraó; sem ti, pois, ninguém levantará a mão ou o pé em toda a terra do Egito.
45 Feruwane Yusufore nam diye Safenat-Paneh, ar On šohoror imam, Putiferar zi Asenatore Yusufore hibar bou oibolla diye. Bade Yusuf Mišor deš guri aibolla niyoli giye.
45 Faraó chamou a José Zafnate-Paneã, e deu-lhe por mulher Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om. Depois saiu José por toda a terra do Egito.
46 Yusufe Mišoror Feruwanor anḍare hamot góillede he šomot hibar boyoš oilde triš bosor. Toi Yusuf Feruwanor sarmottu niyoli giyegoi edde Mišor zaga beggulla sofor goijje.
46 Ora, José era da idade de trinta anos, quando se apresentou a Faraó, rei do Egito. E saiu José da presença de Faraó e passou por toda a terra do Egito.
47 Toi foilar he hãt bosorot dešot beša beši haiddo oiye.
47 Durante os sete anos de fartura a terra produziu com abundância;
48 Mišorot ei hãt bosorot hár haiddo okkolore Yusufe dola goijje edde šohor okkolot mojud gori rakkiye. Ek ekkan šohorot hiyanor sairo ḍakor maṭ okkolor haiddore rakkiye.
48 e José ajuntou todo o mantimento dos sete anos, que houve na terra do Egito, e o guardou nas cidades; o mantimento do campo que estava ao redor de cada cidade, guardou-o dentro da mesma.
49 Yusufe doriyar balu zedun hedun haiddo dola goijje; ar eto beši haiddo oiye hinore ar mafiyore lowa šombob no o, hetolla hibaye mafi lowa bondo gori diye.
49 Assim José ajuntou muitíssimo trigo, como a areia do mar, até que cessou de contar; porque não se podia mais contá-lo.
50 Raṭor bosor aibar age, On šohoror imam Putiferar zi Asenator feṛottu Yusufor dui fut zormo oil.
50 Antes que viesse o ano da fome, nasceram a José dois filhos, que lhe deu Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om.
51 Yusufe foila futor nam raikke Manessa, ar hodde, "Kiyollahoile Allaye ãr hár duk hošto edde ãr bafor góror hár kissure foraifelabaye."
51 E chamou José ao primogênito Manassés; porque disse: Deus me fez esquecer de todo o meu trabalho, e de toda a casa de meu pai.
52 Bade dusora futor nam raikke Efraim, ar hodde, "Allaye ãre hošṭo bugor dešot fólwala goijje."
52 Ao segundo chamou Efraim; porque disse: Deus me fez crescer na terra da minha aflição.
53 Tarfore Mišorot beša beši haiddo oiyede he hãt bosor šeš oiye,
53 Acabaram-se, então, os sete anos de fartura que houve na terra do Egito;
54 raṭor hãt bosor šuru oiye, ode ode Yusufe hoilde mozin. Raṭ oinno hár deš okkolot šuru oiye, kintu Mišoror hár zagat haiddo ase.
54 e começaram a vir os sete anos de fome, como José tinha dito; e havia fome em todas as terras; porém, em toda a terra do Egito havia pão.
55 Mišorot beggulla bukkor zala šuru oiye, manuš okkole Feruwanor hãse zai haiddolla handahaṛi goijje. Feruwane hár Mišoriyo okkolore hoiye, "Yusufor hãse zo, ar hibaye tũwarare zen goitto ho hen goro."
55 Depois toda a terra do Egito teve fome, e o povo clamou a Faraó por pão; e Faraó disse a todos os egípcios: Ide a José; o que ele vos disser, fazei.
56 Dešor beggulla ei raṭ sorai foijjil, toi Yusufe gudam gór okkol beggun kulidiye edde Mišoriyo okkolore gĩyu beisse; kiyollahoile Mišorot raṭ beši hora oi uṭṭil.
56 De modo que, havendo fome sobre toda a terra, abriu José todos os depósitos, e vendia aos egípcios; porque a fome prevaleceu na terra do Egito.
57 Ar hár dešottu Mišorot, Yusufottu gĩyu kinito aišše, kiyollahoile hár zagat raṭ beši hora oil.
57 Também de todas as terras vinham ao Egito, para comprarem de José; porquanto a fome prevaleceu em todas as terras.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.