Gênesis 39
rhg (RHG) vs NAA
1 Ehon Yusufore Mišorot loiza oiye, ar Putifar, ekzon Mišoriyo ze aššil razar hormosarir okkolor butottu ek hormosari, faharadar okkolor boro, hite Ismaili okkol zara Yusufore heṛe ainnil, hitarattu kiniloiye.
1 José foi levado para o Egito, e Potifar, oficial de Faraó, comandante da guarda, egípcio, comprou-o dos ismaelitas que o tinham levado para lá.
2 Mabud Yusufor fũwati aššil, ar hibaye hibare kamiyaf goijje, edde hiba hibar Mišoriyo munifor górot roiye.
2 O Senhor Deus estava com José, que veio a ser homem próspero e estava na casa de seu dono egípcio.
3 Ar hibar munife dekedde Mabud Yusufor fũwati ase, ar hár kissu zin gorer hinot Mabude kamiyafi der.
3 Potifar viu que o Senhor estava com José e que tudo o que ele fazia o Senhor prosperava em suas mãos.
4 Yusufe hibar munifor bala nozorot foijje edde hitar hãsor šeba goroya oiye. Ar Putifare Yusufore hitar gór edde hitar hár kissur uwore dehašunar bar diye.
4 Assim, José achou favor diante dos olhos de seu dono e o servia. E ele pôs José por mordomo de sua casa e lhe passou às mãos tudo o que tinha.
5 Ar endilla oile, zẽtte oite hite gór edde hitar hár kissur uwore dehašunar bar Yusufore diye, Yusufor zoriya he Mišoriyowar górore Mabude rahamot goijje. Ar Mabudor rahamot Putifaror górot edde ketot, hár kissur uwore oiye.
5 E, desde que Potifar o fez mordomo de sua casa e encarregado de tudo o que tinha, o Senhor abençoou a casa do egípcio por causa de José. A bênção do Senhor estava sobre tudo o que tinha, tanto em casa como no campo.
6 Hetolla Putifare hitar hár kissur bar Yusufor uwore diye, šude hite háitode hánagun bade ar hono kissur babute sinta no goitto.
6 Potifar confiou tudo o que tinha às mãos de José, de maneira que não se preocupava com nada, a não ser com o pão que comia. José tinha um belo porte e boa aparência.
7 Ar hoto din farai zai bade endilla oiye, hibar munifor bouwe Yusufor mikka kiya goijje edde hodde: "Ai, ãr bisanat ai."
7 Assim, depois de algum tempo, a mulher de Potifar pôs os olhos em José e lhe disse: — Venha para a cama comigo.
8 Kintu hiba razi no o edde hibar munifor bouwore hodde: "So, ãr malikottu ei góror hono kissulla sinta gora no forer; hibar hár kissur bar ãr uwore saridiye.
8 Ele, porém, recusou e disse à mulher do seu dono: — Escute! O meu senhor não se preocupa com nada do que existe nesta casa, porque eu estou aqui; tudo o que tem ele passou às minhas mãos.
9 Ei górot hiba udda ãttuwaro ḍõr no, hibaye šude tũi bade ar hono kissure mana no gore, kiyollahoile tũi hibar bou. Hen abostat maze ãi ken gori ettor ḍõr ekkan horaf ham goriyore Allar berudde guna gori faijjum?"
9 Não há ninguém nesta casa que esteja acima de mim. Ele não me vedou nada, a não ser a senhora, porque é a mulher dele. Como, pois, cometeria eu tamanha maldade e pecaria contra Deus?
10 Hibaye Yusufore hendilla din bade din hendilla howat taikke, kintu Yusufe hibar hãse za otóba hibar fũwati owa hiyanot razi no o.
10 Ela falava com José todos os dias, mas ele não lhe dava ouvidos, recusando-se a ir para cama com ela e a ficar perto dela.
11 Ekdin endilla oiye, Yusuf hibar nizor hame góror butore giye, ar he šomot góror hono gulam goror butore nu aššil.
11 Aconteceu, porém, que, certo dia, José entrou na casa para fazer o seu serviço, e ninguém dos de casa se achava presente.
12 Toi hibaye Yusufor zubba sai doijje edde hodde: "Ai, ãr bisanat ai!" Kintu Yusufe hibar zubbawa hibar hatot raki dũri góror bair kule dáigiyegoi.
12 Então ela o pegou pela roupa e lhe disse: — Venha para a cama comigo. Ele, porém, deixando a roupa nas mãos dela, saiu, fugindo para fora.
13 Ar hibaye zehon deikke ze Yusufe zubbawa hibar hatot raki dũri góror bair kule dáigiyegoi,
13 Quando notou que José tinha fugido para fora, mas havia deixado a roupa nas mãos dela,
14 hibaye hibar góror gulam okkolore ḍaikke edde hodde: "So, hibaye ei Ibroni manušware ãrar loi tõša goribolla ainne! Ite ãr loi neṛibolla eṛe butore aišše, kintu ãi zure kiskisa maijji.
14 chamou pelos homens de sua casa e lhes disse: — Vejam! Meu marido nos trouxe este hebreu para nos humilhar. Ele entrou no meu quarto, querendo me levar para a cama, mas eu gritei bem alto.
15 Ar hite ãr kiskisani funi hite hitar zubbawa ãr hãse raki dũri baire dáigiyegoi."
15 Quando ele ouviu que eu levantava a voz e gritava, deixou a roupa ao meu lado e saiu, fugindo para fora.
16 Toi hibaye Yusufor munif górot nu aiye foijjonto hibar zubbawa hibar hãse raki diye.
16 Ela conservou junto de si a roupa de José, até que o dono dele voltasse para casa.
17 Bade hibaye hitare ei kahanigan buzaiye, hodde: "He Ibroni gulam zare tũi ãralla ainno, hite ãr hãse aišše ãr loi tõša goribolla.
17 Então lhe falou, segundo as mesmas palavras, e disse: — O escravo hebreu, que você nos trouxe, entrou no meu quarto para me humilhar.
18 Ar ãi zehon ãi zure kiskisa maijji hite hitar zubbawa ãr hãse raki dũri bair kule dáigiyegoi."
18 Mas, quando levantei a voz e gritei, ele deixou a roupa ao meu lado e fugiu para fora.
19 Yusufor munife hitar bouwor hota, zin hibaye hoiye, "Endilla ham tũwar gulame ãlloi goijje" funi guššaye oin oiye.
19 Quando o dono ouviu as palavras de sua mulher, que lhe disse: “Foi assim que o seu escravo me tratou”, ele ficou irado.
20 Toi Yusufor munife hibare loizaiyore ziyolot raikke, ze zagat raz bondi okkolore raka oito, heṛe, hiba he ziyolot bondi roiye.
20 E o dono de José o tomou e o lançou na prisão, no lugar onde os presos do rei estavam encarcerados; ali José ficou na prisão.
21 Mabud hibar fũwati aššil; ar hibaye Yusufore doya dehaiye edde ziyolaror bala nozorot forefan goijje.
21 O Senhor , porém, estava com José, foi bondoso com ele e fez com que encontrasse favor aos olhos do carcereiro.
22 Toi ziyolare ziyolot asede hár hodi okkolor bar Yusufor hatot gosaidiye, edde heṛe hitara hár has harbar zin gora oito, hin goroya aššilde hiba.
22 Este confiou às mãos de José todos os presos que estavam no cárcere. E José fazia tudo o que se devia fazer ali.
23 ar hibar hatot zimma aššilde hinor hono kissur mikka ziyolare no saito, kiyollahoile Mabud hibar fũwati aššil, ar hibaye zin gorat aššil, hinore Mabude kamiyaf ofan goitto.
23 O carcereiro não se preocupava com nada do que tinha sido entregue às mãos de José, porque o Senhor estava com ele, e tudo o que ele fazia o Senhor prosperava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 39, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.