Gênesis 37

rhg (RHG) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yakub Kenan dešot taka šuru goijje, ze dešot hibar baf bidešitta hisabe takkil.
1 Jacó ficou morando na terra de Canaã, onde o seu pai tinha vivido.
2 In oilde Yakubor bongšor kahani.
2 Esta é a história da família de Jacó. Quando José era um jovem de dezessete anos, cuidava das ovelhas e das cabras, junto com os seus irmãos, os filhos de Bila e de Zilpa, que eram mulheres do seu pai. E José contava ao pai as coisas erradas que os seus irmãos faziam.
3 Israile hibar fuwain beggunottuwaro Yusufore beši ador gorito, kiyollahoile hite aššilde hibar bura halor fut; hitare ugguwa lamba kuruta banai dil.
3 Jacó já era velho quando José nasceu e por isso ele o amava mais do que a todos os seus outros filhos. Jacó mandou fazer para José uma túnica longa, de mangas compridas.
4 Hitarar bafe Yusufore hitarattuwaro beši ador gorede dekiyore, hitare ingša gorito edde hitar loi hono hota šundor gori hoi no farito.
4 Os irmãos viam que o pai amava mais a José do que a eles e por isso tinham ódio dele e eram grosseiros quando falavam com ele.
5 Bade Yusufe ek šoppon deikke, edde hin zehon hitar báiyaindore hoiye, hitara Yusufore aro beši ingša goijje.
5 Certa vez José teve um sonho e o contou aos seus irmãos. Aí é que ficaram com mais raiva dele
6 Hibaye hitarare hodde, "Funo, ãi ekkan šoppon dekki:
6 porque ele disse assim: — Escutem, que eu vou contar o sonho que tive.
7 So, ãra gĩyũ kũṛat tara bandir, ar so, ãr tarawa uṛi tiyaiye, ar tũwarar taragune ãr tarawar sairo ḍakottu tiyaiyore hibare soida goijje."
7 Sonhei que estávamos no campo amarrando feixes de trigo. De repente, o meu feixe ficou de pé, e os feixes de vocês se colocaram em volta do meu e se curvavam diante dele.
8 Toi hitar báiyainde hitare hodde, "Tui ki hãsa ãrar uwore razagiri goribi? Tui ki hãsa ãrar uwore šašon solaibi?" Hitar šoppon edde hotalla buli hitara hitare aro beši ingša goijje.
8 Então os irmãos perguntaram: — Quer dizer que você vai ser nosso rei e que vai mandar em nós? E ficaram com mais ódio dele ainda por causa dos seus sonhos e do jeito que ele os contava.
9 Bade Yusufe aro ekkan šoppon deikke, edde hiyanore hitar báiyaindore hoiye. Hite hodde, "So, ãi aro ekkan šoppon dekilam, ar so, beile, sande edde egarowa taraye ãre soida goredde dekilam."
9 Depois José sonhou outra vez e contou também esse sonho aos seus irmãos. Ele disse assim: — Eu tive outro sonho. Desta vez o sol, a lua e onze estrelas se curvaram diante de mim.
10 Hite zehon hitar bafore edde báiyaindore hoiye, bafe hitare dõk diye edde hodde, "Tui in hondilla šoppon dekkili? Ãi, tor ma edde tor báiyain okkol, beggune aiyore ki hãsa tor sarme meṛit soida foijjum?"
10 Quando José contou esse sonho ao pai e aos irmãos, o pai o repreendeu e disse: — O que quer dizer esse sonho que você teve? Por acaso a sua mãe, os seus irmãos e eu vamos nos ajoelhar diante de você e encostar o rosto no chão?
11 Hitar báiyainde hitar loi riš gora šuru goijje, kintu hitar bafe he hota monot rakidiye.
11 Os irmãos de José tinham inveja dele, mas o seu pai ficou pensando no caso.
12 Ek bar Yusufor báiyainde Šekimot hitarar bafor soolor zãk soraito giye,
12 Um dia os irmãos de José levaram as ovelhas e as cabras do seu pai até os pastos que ficavam perto da cidade de Siquém.
13 toi Israile Yusufore hodde, "Tor báiyainde Šekimot soolor zãk soradde no ne? Ikka ai, ãi tore hitarar hãse defeṛai."
13 Então Jacó disse a José: — Venha cá. Vou mandar você até Siquém, onde os seus irmãos estão cuidando das ovelhas e das cabras. — Estou pronto para ir — respondeu José.
14 Toi bafe hodde, "Tui zaiyore tor báiyain edde soolor zãkgun ken ase nai sagoi, edde aiyore ãr hãse zanais." Toi hibaye hitare Hebronor ḍeilottu defeṛaiye.
14 Jacó disse: — Vá lá e veja se os seus irmãos e os animais vão bem e me traga notícias. Então dali, do vale de Hebrom, Jacó mandou que José fosse até Siquém, e ele foi. Quando chegou lá,
15 ekzon manuše hitare lot faiye, ar so, maṛot gura fira goredde dekiyore he manušwaye fusar goredde: "Tui kiyor talaš gorodde?"
15 ele foi andando pelo campo. Aí um homem o viu e perguntou: — O que você está procurando?
16 Yusufe hodde, "Ãi ãr báiyaindor talaš goridde, meherbani gori ãre ekka ho, hitara goru sool hoṛe sorar?"
16 — Estou procurando os meus irmãos — respondeu José. — Eles estão por aí, em algum pasto, cuidando das ovelhas e das cabras. O senhor sabe aonde foram?
17 Manušwaye hodde, "Hitara entu giyegoi. Ãi hitara 'Aio, ãra Dotanot zai' hen hodde funnilam."
17 O homem respondeu: — Eles já foram embora daqui. Eu ouvi quando disseram que iam para Dotã. Aí José foi procurar os seus irmãos e os achou em Dotã.
18 Hitara Yusuf aiyedde durottu loti deikke edde hitarar hãse no fõsibar agottu, hitara hitare marifelaibolla felain goijje.
18 Eles viram José de longe e, antes que chegasse perto, começaram a fazer planos para matá-lo.
19 Hitara ekzonore ekzone hodde, "Oi so, šoppon dekoya aiyer!
19 Eles disseram: — Lá vem o sonhador!
20 Aio, ãra hitare mari felai, bade hono ek faṭkuwat felai di, bade hoiyum, hitare hono fahari zanuware hái felaiye. Tarfore hitar šopponor doša ki o saiyum."
20 Venham, vamos matá-lo agora. Depois jogaremos o corpo num poço seco e diremos que um animal selvagem o devorou. Assim, veremos no que vão dar os sonhos dele.
21 Kintu Rubene zehon ei hota funniye, hitarar hatottu Yusufore basaito saiye. Hite hodde: "No, ãra hitare zane mari no felai,
21 Quando Rúben ouviu isso, quis salvá-lo dos seus irmãos e disse: — Não vamos matá-lo.
22 lou no bayo; hitare eṛe bošotisara elehar ei faṭkuwat maze felai do, kintu hitar uwore hat no tuillo." Rubene endilla hoiyede oilde Yusufore hitarar hatottu basaibolla edde hitare bafor hãse uwafes firai loizai faribolla.
22 Não derramem sangue. Vocês podem jogá-lo neste poço, aqui no deserto, mas não o machuquem. Rúben disse isso porque planejava salvá-lo dos irmãos e mandá-lo de volta ao pai.
23 Toi Yusuf zehon báiyaindor hãse fõisse, hitar gat finda aššilde he šundojja lamba kurutawa faṛi kuli loifelaye.
23 Quando José chegou ao lugar onde os seus irmãos estavam, eles arrancaram dele a túnica longa, de mangas compridas, que ele estava vestindo.
24 Toi hitara hibare dori faṭkuwawat felai diye. Faṭkuwawa hali aššil, ar heṛe hono fani no aššil.
24 Depois o pegaram e o jogaram no poço, que estava vazio e seco.
25 Tarfore hitara hána haito boišše, hen šomot hitara suk tuli saiye, ar so, Giliyad name ek zagattu ek dol Ismaili šodori goroya aiyer. Hitara ũṛor fiṛot gori kušbo mosolla, rezom edde duf, hin okkol loi Mišor dešot zadde.
25 E sentaram-se para comer. De repente, viram que ia passando uma caravana de ismaelitas que vinha de Gileade e ia para o Egito. Os seus camelos estavam carregados de perfumes e de especiarias .
26 Toi Ehudaye hitar báiyaindore hodde, "Báiware marifelaiyore lukai erile ãrar ki lab oibo?
26 Aí Judá disse aos irmãos: — O que vamos ganhar se matarmos o nosso irmão e depois escondermos a sua morte?
27 Aio, ãra hitare ei Ismaili okkolor hãse besifelai, hitar gat hat no di, kiyollahoile hite to ãrar nizor bái, ek lou-gustor." Ar hitar báiyainde he hota fuinne.
27 Em vez de o matarmos, vamos vendê-lo a esses ismaelitas. Afinal de contas ele é nosso irmão, é do nosso sangue. Os irmãos concordaram.
28 Toi Midiyaniyo šodori goroya okkol zehon hitarar ḍake aišše, hitara Yusufore faṭkuwattu tuille ṭani tuille edde kuriwa rufar ṭiyar bodole hitare he Ismaili okkolor hãse besifelaiye, ar hitara Yusufore Mišorot loiainne.
28 Quando alguns negociantes midianitas passaram por ali, os irmãos de José o tiraram do poço e o venderam aos ismaelitas por vinte barras de prata. E os ismaelitas levaram José para o Egito.
29 Bade Rubene faṭkuwar ḍake firi giye edde dekedde Yusuf heṛe nai, henot hite nizor hor faiṭṭe,
29 Quando Rúben voltou ao poço e viu que José não estava lá dentro, rasgou as suas roupas em sinal de tristeza.
30 hitar báiyaindor hãse firi giye edde hodde: "Fuwawa to nai, ãi hoṛe zaiyum?"
30 Ele voltou para o lugar onde os seus irmãos estavam e disse: — O rapaz não está mais lá! E agora o que é que eu vou fazer?
31 Bade hitara Yusufor kurutawa loiye, ar uggwa soolor so zorgorai he kurutaware louwot buraiye.
31 Então os irmãos mataram um cabrito e com o sangue mancharam a túnica de José.
32 Toi hitara he lamba kurutaware hitarar bafor hãse defeṛaiye edde hodde: "Ãra iba faiyi. Tũi bala gori so iba tũwar futor kuruta oi ne naki no?"
32 Depois levaram a túnica ao pai e disseram: — Achamos isso aí. Será que é a túnica do seu filho?
33 Hibaye kurutawa sini faijje edde hodde, "Iba to ãr futor kuruta, hitare hono fahari zanuware hái felaiye. Yusufore hameka hanhan gorifelaiye."
33 Jacó a reconheceu e disse: — Sim, é a túnica do meu filho! Certamente algum animal selvagem o despedaçou e devorou.
34 Toi Yakube hibar nizor hoor faiṭṭe, kĩyailot salar šoṭ berai bout din foijjonto fuwalla šuk goijje.
34 Então, em sinal de tristeza, Jacó rasgou as suas roupas e vestiu roupa de luto. E durante muito tempo ficou de luto pelo seu filho.
35 Hibar hár futain edde ziyainde hibare šantona dito saiye, kintu hiba hono bote šanti no o, aro hodde, "Ãi šuk goitte goitte ãr fuwar hãse fatalot zaiyumboi." Ar bafe futolla handat roiye.
35 Todos os seus filhos e filhas tentaram consolá-lo, mas ele não quis ser consolado e disse: — Vou ficar de luto por meu filho até que vá me encontrar com ele no E continuou de luto por seu filho José.
36 Ar eṛe Midiyaniyo okkole Yusufore Mišor dešot Feruwanor ofisar okkolor butore Putifar name ekzon fahardar okkolor soddaror hãse besifelaiye.
36 Enquanto isso, os midianitas venderam José a Potifar, oficial e capitão da guarda do rei do Egito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.