Gênesis 37
rhg (RHG) vs NAA
1 Yakub Kenan dešot taka šuru goijje, ze dešot hibar baf bidešitta hisabe takkil.
1 Jacó habitou na terra das peregrinações de seu pai, na terra de Canaã.
2 In oilde Yakubor bongšor kahani.
2 Esta é a história de Jacó. Quando José tinha dezessete anos, apascentava os rebanhos com os seus irmãos. Sendo ainda jovem, acompanhava os filhos de Bila e os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai; e trazia más notícias deles a seu pai.
3 Israile hibar fuwain beggunottuwaro Yusufore beši ador gorito, kiyollahoile hite aššilde hibar bura halor fut; hitare ugguwa lamba kuruta banai dil.
3 Ora, Israel amava mais José do que todos os seus outros filhos, porque era filho da sua velhice; e mandou fazer para ele uma túnica talar de mangas compridas.
4 Hitarar bafe Yusufore hitarattuwaro beši ador gorede dekiyore, hitare ingša gorito edde hitar loi hono hota šundor gori hoi no farito.
4 Quando os seus irmãos viram que o pai o amava mais do que todos os outros filhos, odiaram-no e já não podiam falar com ele de forma pacífica.
5 Bade Yusufe ek šoppon deikke, edde hin zehon hitar báiyaindore hoiye, hitara Yusufore aro beši ingša goijje.
5 José teve um sonho e o contou aos seus irmãos; por isso, o odiaram ainda mais.
6 Hibaye hitarare hodde, "Funo, ãi ekkan šoppon dekki:
6 Ele lhes disse: — Peço que ouçam o sonho que tive.
7 So, ãra gĩyũ kũṛat tara bandir, ar so, ãr tarawa uṛi tiyaiye, ar tũwarar taragune ãr tarawar sairo ḍakottu tiyaiyore hibare soida goijje."
7 Sonhei que estávamos amarrando feixes no campo, e eis que o meu feixe se levantou e ficou em pé, enquanto os feixes de vocês o rodeavam e se inclinavam diante do meu.
8 Toi hitar báiyainde hitare hodde, "Tui ki hãsa ãrar uwore razagiri goribi? Tui ki hãsa ãrar uwore šašon solaibi?" Hitar šoppon edde hotalla buli hitara hitare aro beši ingša goijje.
8 Então os irmãos lhe disseram: — Você pensa que vai mesmo reinar sobre nós? Pensa que realmente dominará sobre nós? E com isso o odiavam ainda mais, por causa dos seus sonhos e de suas palavras.
9 Bade Yusufe aro ekkan šoppon deikke, edde hiyanore hitar báiyaindore hoiye. Hite hodde, "So, ãi aro ekkan šoppon dekilam, ar so, beile, sande edde egarowa taraye ãre soida goredde dekilam."
9 José teve ainda outro sonho, que ele contou aos seus irmãos, dizendo: — Sonhei também que o sol, a lua e onze estrelas se inclinavam diante de mim.
10 Hite zehon hitar bafore edde báiyaindore hoiye, bafe hitare dõk diye edde hodde, "Tui in hondilla šoppon dekkili? Ãi, tor ma edde tor báiyain okkol, beggune aiyore ki hãsa tor sarme meṛit soida foijjum?"
10 Quando José contou esse sonho ao pai e aos seus irmãos, o pai o repreendeu, dizendo: — Que sonho é esse que você teve? Você está querendo dizer que eu, a sua mãe e os seus irmãos iremos e nos inclinaremos até o chão diante de você?
11 Hitar báiyainde hitar loi riš gora šuru goijje, kintu hitar bafe he hota monot rakidiye.
11 Os irmãos tinham inveja dele; o pai, no entanto, guardou aquilo no coração.
12 Ek bar Yusufor báiyainde Šekimot hitarar bafor soolor zãk soraito giye,
12 Como os irmãos foram apascentar o rebanho do pai, em Siquém,
13 toi Israile Yusufore hodde, "Tor báiyainde Šekimot soolor zãk soradde no ne? Ikka ai, ãi tore hitarar hãse defeṛai."
13 Israel perguntou a José: — Os seus irmãos não estão apascentando o rebanho em Siquém? Venha, pois vou mandar você até eles. José respondeu: — Eis-me aqui.
14 Toi bafe hodde, "Tui zaiyore tor báiyain edde soolor zãkgun ken ase nai sagoi, edde aiyore ãr hãse zanais." Toi hibaye hitare Hebronor ḍeilottu defeṛaiye.
14 Israel continuou: — Vá, agora, e veja se está tudo bem com os seus irmãos e com o rebanho; e traga-me notícias. Assim, o enviou do vale de Hebrom, e ele foi a Siquém.
15 ekzon manuše hitare lot faiye, ar so, maṛot gura fira goredde dekiyore he manušwaye fusar goredde: "Tui kiyor talaš gorodde?"
15 E um homem encontrou José, que andava errante pelo campo, e lhe perguntou: — O que você está procurando?
16 Yusufe hodde, "Ãi ãr báiyaindor talaš goridde, meherbani gori ãre ekka ho, hitara goru sool hoṛe sorar?"
16 Ele respondeu: — Estou procurando os meus irmãos. Por favor, pode me dizer onde eles estão apascentando o rebanho?
17 Manušwaye hodde, "Hitara entu giyegoi. Ãi hitara 'Aio, ãra Dotanot zai' hen hodde funnilam."
17 O homem respondeu: — Foram embora daqui. Ouvi quando disseram: “Vamos a Dotã.” Então José seguiu atrás dos irmãos e os encontrou em Dotã.
18 Hitara Yusuf aiyedde durottu loti deikke edde hitarar hãse no fõsibar agottu, hitara hitare marifelaibolla felain goijje.
18 De longe eles o viram e, antes que chegasse, conspiraram contra ele para o matar.
19 Hitara ekzonore ekzone hodde, "Oi so, šoppon dekoya aiyer!
19 Disseram uns aos outros: — Lá vem o grande sonhador!
20 Aio, ãra hitare mari felai, bade hono ek faṭkuwat felai di, bade hoiyum, hitare hono fahari zanuware hái felaiye. Tarfore hitar šopponor doša ki o saiyum."
20 Venham, pois, agora, vamos matá-lo e jogar o corpo numa destas cisternas. Diremos que um animal selvagem o devorou. Vejamos em que vão dar os sonhos dele.
21 Kintu Rubene zehon ei hota funniye, hitarar hatottu Yusufore basaito saiye. Hite hodde: "No, ãra hitare zane mari no felai,
21 Mas Rúben, ouvindo isso, livrou-o das mãos deles e disse: — Não lhe tiremos a vida.
22 lou no bayo; hitare eṛe bošotisara elehar ei faṭkuwat maze felai do, kintu hitar uwore hat no tuillo." Rubene endilla hoiyede oilde Yusufore hitarar hatottu basaibolla edde hitare bafor hãse uwafes firai loizai faribolla.
22 Rúben disse mais: — Não derramem sangue. Joguem o rapaz naquela cisterna que está no deserto, e não lhe façam mal. Rúben disse isto para o livrar deles, a fim de levá-lo de volta ao pai.
23 Toi Yusuf zehon báiyaindor hãse fõisse, hitar gat finda aššilde he šundojja lamba kurutawa faṛi kuli loifelaye.
23 Mas, logo que José chegou a seus irmãos, despiram-no da túnica, a túnica talar de mangas compridas que trazia,
24 Toi hitara hibare dori faṭkuwawat felai diye. Faṭkuwawa hali aššil, ar heṛe hono fani no aššil.
24 e o jogaram na cisterna. A cisterna estava vazia, sem água.
25 Tarfore hitara hána haito boišše, hen šomot hitara suk tuli saiye, ar so, Giliyad name ek zagattu ek dol Ismaili šodori goroya aiyer. Hitara ũṛor fiṛot gori kušbo mosolla, rezom edde duf, hin okkol loi Mišor dešot zadde.
25 Depois sentaram-se para comer. Levantando os olhos, viram que uma caravana de ismaelitas vinha de Gileade. Seus camelos traziam especiarias, bálsamo e mirra, que levavam para o Egito.
26 Toi Ehudaye hitar báiyaindore hodde, "Báiware marifelaiyore lukai erile ãrar ki lab oibo?
26 Então Judá disse aos irmãos: — O que vamos ganhar se matarmos o nosso irmão e depois escondermos a sua morte?
27 Aio, ãra hitare ei Ismaili okkolor hãse besifelai, hitar gat hat no di, kiyollahoile hite to ãrar nizor bái, ek lou-gustor." Ar hitar báiyainde he hota fuinne.
27 Venham, vamos vendê-lo aos ismaelitas. Não lhe façamos mal, pois é nosso irmão, é do nosso sangue. Seus irmãos concordaram.
28 Toi Midiyaniyo šodori goroya okkol zehon hitarar ḍake aišše, hitara Yusufore faṭkuwattu tuille ṭani tuille edde kuriwa rufar ṭiyar bodole hitare he Ismaili okkolor hãse besifelaiye, ar hitara Yusufore Mišorot loiainne.
28 E, quando os mercadores midianitas passaram, os irmãos de José o tiraram da cisterna e o venderam aos ismaelitas por vinte moedas de prata. E os ismaelitas levaram José para o Egito.
29 Bade Rubene faṭkuwar ḍake firi giye edde dekedde Yusuf heṛe nai, henot hite nizor hor faiṭṭe,
29 Quando Rúben voltou à cisterna, eis que José não estava nela; então rasgou as suas roupas.
30 hitar báiyaindor hãse firi giye edde hodde: "Fuwawa to nai, ãi hoṛe zaiyum?"
30 E, voltando aos seus irmãos, disse: — O rapaz não está mais lá! E agora, o que eu vou fazer?
31 Bade hitara Yusufor kurutawa loiye, ar uggwa soolor so zorgorai he kurutaware louwot buraiye.
31 Então pegaram a túnica de José, mataram um bode e molharam a túnica no sangue.
32 Toi hitara he lamba kurutaware hitarar bafor hãse defeṛaiye edde hodde: "Ãra iba faiyi. Tũi bala gori so iba tũwar futor kuruta oi ne naki no?"
32 E enviaram a túnica de mangas compridas ao pai com este recado: — Achamos isto. Veja se é ou não a túnica de seu filho.
33 Hibaye kurutawa sini faijje edde hodde, "Iba to ãr futor kuruta, hitare hono fahari zanuware hái felaiye. Yusufore hameka hanhan gorifelaiye."
33 Ele a reconheceu e disse: — É a túnica de meu filho. Um animal selvagem o devorou. Certamente José foi despedaçado.
34 Toi Yakube hibar nizor hoor faiṭṭe, kĩyailot salar šoṭ berai bout din foijjonto fuwalla šuk goijje.
34 Então Jacó rasgou as suas roupas, vestiu-se de pano de saco e lamentou o filho durante muitos dias.
35 Hibar hár futain edde ziyainde hibare šantona dito saiye, kintu hiba hono bote šanti no o, aro hodde, "Ãi šuk goitte goitte ãr fuwar hãse fatalot zaiyumboi." Ar bafe futolla handat roiye.
35 Todos os seus filhos e todas as suas filhas vieram, para o consolar; ele, porém, recusou ser consolado e disse: — Chorando, descerei à sepultura para junto do meu filho. E continuou a chorar pelo filho.
36 Ar eṛe Midiyaniyo okkole Yusufore Mišor dešot Feruwanor ofisar okkolor butore Putifar name ekzon fahardar okkolor soddaror hãse besifelaiye.
36 Enquanto isso, no Egito, os midianitas venderam José a Potifar, oficial de Faraó, comandante da guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.