Gênesis 37
rhg (RHG) vs ARC
1 Yakub Kenan dešot taka šuru goijje, ze dešot hibar baf bidešitta hisabe takkil.
1 E Jacó habitou na terra das peregrinações de seu pai, na terra de Canaã.
2 In oilde Yakubor bongšor kahani.
2 Estas são as gerações de Jacó: Sendo José de dezessete anos, apascentava as ovelhas com seus irmãos; e estava este jovem com os filhos de Bila e com os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai; e José trazia uma má fama deles a seu pai.
3 Israile hibar fuwain beggunottuwaro Yusufore beši ador gorito, kiyollahoile hite aššilde hibar bura halor fut; hitare ugguwa lamba kuruta banai dil.
3 E Israel amava a José mais do que a todos os seus filhos, porque era filho da sua velhice; e fez-lhe uma túnica de várias cores.
4 Hitarar bafe Yusufore hitarattuwaro beši ador gorede dekiyore, hitare ingša gorito edde hitar loi hono hota šundor gori hoi no farito.
4 Vendo, pois, seus irmãos que seu pai o amava mais do que a todos os seus irmãos, aborreceram-no e não podiam falar com ele pacificamente.
5 Bade Yusufe ek šoppon deikke, edde hin zehon hitar báiyaindore hoiye, hitara Yusufore aro beši ingša goijje.
5 Sonhou também José um sonho, que contou a seus irmãos; por isso, o aborreciam ainda mais.
6 Hibaye hitarare hodde, "Funo, ãi ekkan šoppon dekki:
6 E disse-lhes: Ouvi, peço-vos, este sonho, que tenho sonhado:
7 So, ãra gĩyũ kũṛat tara bandir, ar so, ãr tarawa uṛi tiyaiye, ar tũwarar taragune ãr tarawar sairo ḍakottu tiyaiyore hibare soida goijje."
7 Eis que estávamos atando molhos no meio do campo, e eis que o meu molho se levantava e também ficava em pé; e eis que os vossos molhos o rodeavam e se inclinavam ao meu molho.
8 Toi hitar báiyainde hitare hodde, "Tui ki hãsa ãrar uwore razagiri goribi? Tui ki hãsa ãrar uwore šašon solaibi?" Hitar šoppon edde hotalla buli hitara hitare aro beši ingša goijje.
8 Então, lhe disseram seus irmãos: Tu, pois, deveras reinarás sobre nós? Tu deveras terás domínio sobre nós? Por isso, tanto mais o aborreciam por seus sonhos e por suas palavras.
9 Bade Yusufe aro ekkan šoppon deikke, edde hiyanore hitar báiyaindore hoiye. Hite hodde, "So, ãi aro ekkan šoppon dekilam, ar so, beile, sande edde egarowa taraye ãre soida goredde dekilam."
9 E sonhou ainda outro sonho, e o contou a seus irmãos, e disse: Eis que ainda sonhei um sonho; e eis que o sol, e a lua, e onze estrelas se inclinavam a mim.
10 Hite zehon hitar bafore edde báiyaindore hoiye, bafe hitare dõk diye edde hodde, "Tui in hondilla šoppon dekkili? Ãi, tor ma edde tor báiyain okkol, beggune aiyore ki hãsa tor sarme meṛit soida foijjum?"
10 E, contando-o a seu pai e a seus irmãos, repreendeu-o seu pai e disse-lhe: Que sonho é este que sonhaste? Porventura viremos eu, e tua mãe, e teus irmãos a inclinar-nos perante ti em terra?
11 Hitar báiyainde hitar loi riš gora šuru goijje, kintu hitar bafe he hota monot rakidiye.
11 Seus irmãos, pois, o invejavam; seu pai, porém, guardava este negócio no seu coração.
12 Ek bar Yusufor báiyainde Šekimot hitarar bafor soolor zãk soraito giye,
12 E seus irmãos foram apascentar o rebanho de seu pai, junto de Siquém.
13 toi Israile Yusufore hodde, "Tor báiyainde Šekimot soolor zãk soradde no ne? Ikka ai, ãi tore hitarar hãse defeṛai."
13 Disse, pois, Israel a José: Não apascentam os teus irmãos junto de Siquém? Vem, e enviar-te-ei a eles. E ele lhe disse: Eis-me aqui.
14 Toi bafe hodde, "Tui zaiyore tor báiyain edde soolor zãkgun ken ase nai sagoi, edde aiyore ãr hãse zanais." Toi hibaye hitare Hebronor ḍeilottu defeṛaiye.
14 E ele lhe disse: Ora, vai, e vê como estão teus irmãos e como está o rebanho, e traze-me resposta. Assim, o enviou do vale de Hebrom, e José veio a Siquém.
15 ekzon manuše hitare lot faiye, ar so, maṛot gura fira goredde dekiyore he manušwaye fusar goredde: "Tui kiyor talaš gorodde?"
15 E achou-o um varão, porque ele andava errado pelo campo, e perguntou-lhe o varão, dizendo: Que procuras?
16 Yusufe hodde, "Ãi ãr báiyaindor talaš goridde, meherbani gori ãre ekka ho, hitara goru sool hoṛe sorar?"
16 E ele disse: Procuro meus irmãos; dize-me, peço-te, onde eles apascentam.
17 Manušwaye hodde, "Hitara entu giyegoi. Ãi hitara 'Aio, ãra Dotanot zai' hen hodde funnilam."
17 E disse aquele varão: Foram-se daqui, porque ouvi-lhes dizer: Vamos a Dotã. José, pois, seguiu seus irmãos e achou-os em Dotã.
18 Hitara Yusuf aiyedde durottu loti deikke edde hitarar hãse no fõsibar agottu, hitara hitare marifelaibolla felain goijje.
18 E viram-no de longe e, antes que chegasse a eles, conspiraram contra ele, para o matarem.
19 Hitara ekzonore ekzone hodde, "Oi so, šoppon dekoya aiyer!
19 E disseram uns aos outros: Eis lá vem o sonhador-mor!
20 Aio, ãra hitare mari felai, bade hono ek faṭkuwat felai di, bade hoiyum, hitare hono fahari zanuware hái felaiye. Tarfore hitar šopponor doša ki o saiyum."
20 Vinde, pois, agora, e matemo-lo, e lancemo-lo numa destas covas, e diremos: Uma besta-fera o comeu; e veremos que será dos seus sonhos.
21 Kintu Rubene zehon ei hota funniye, hitarar hatottu Yusufore basaito saiye. Hite hodde: "No, ãra hitare zane mari no felai,
21 E, ouvindo-o Rúben, livrou-o das suas mãos e disse: Não lhe tiremos a vida.
22 lou no bayo; hitare eṛe bošotisara elehar ei faṭkuwat maze felai do, kintu hitar uwore hat no tuillo." Rubene endilla hoiyede oilde Yusufore hitarar hatottu basaibolla edde hitare bafor hãse uwafes firai loizai faribolla.
22 Também lhes disse Rúben: Não derrameis sangue; lançai-o nesta cova que está no deserto e não lanceis mãos nele; para livrá-lo das suas mãos e para torná-lo a seu pai.
23 Toi Yusuf zehon báiyaindor hãse fõisse, hitar gat finda aššilde he šundojja lamba kurutawa faṛi kuli loifelaye.
23 E aconteceu que, chegando José a seus irmãos, tiraram a José a sua túnica, a túnica de várias cores que trazia.
24 Toi hitara hibare dori faṭkuwawat felai diye. Faṭkuwawa hali aššil, ar heṛe hono fani no aššil.
24 E tomaram-no e lançaram-no na cova; porém a cova estava vazia, não havia água nela.
25 Tarfore hitara hána haito boišše, hen šomot hitara suk tuli saiye, ar so, Giliyad name ek zagattu ek dol Ismaili šodori goroya aiyer. Hitara ũṛor fiṛot gori kušbo mosolla, rezom edde duf, hin okkol loi Mišor dešot zadde.
25 Depois, assentaram-se a comer pão, e levantaram os olhos, e olharam, e eis que uma companhia de ismaelitas vinha de Gileade; e seus camelos traziam especiarias, e bálsamo, e mirra; e iam levar isso ao Egito.
26 Toi Ehudaye hitar báiyaindore hodde, "Báiware marifelaiyore lukai erile ãrar ki lab oibo?
26 Então, Judá disse aos seus irmãos: Que proveito haverá em que matemos a nosso irmão e escondamos a sua morte?
27 Aio, ãra hitare ei Ismaili okkolor hãse besifelai, hitar gat hat no di, kiyollahoile hite to ãrar nizor bái, ek lou-gustor." Ar hitar báiyainde he hota fuinne.
27 Vinde, e vendamo-lo a estes ismaelitas; e não seja nossa mão sobre ele, porque ele é nosso irmão, nossa carne. E seus irmãos obedeceram.
28 Toi Midiyaniyo šodori goroya okkol zehon hitarar ḍake aišše, hitara Yusufore faṭkuwattu tuille ṭani tuille edde kuriwa rufar ṭiyar bodole hitare he Ismaili okkolor hãse besifelaiye, ar hitara Yusufore Mišorot loiainne.
28 Passando, pois, os mercadores midianitas, tiraram, e alçaram a José da cova, e venderam José por vinte moedas de prata aos ismaelitas, os quais levaram José ao Egito.
29 Bade Rubene faṭkuwar ḍake firi giye edde dekedde Yusuf heṛe nai, henot hite nizor hor faiṭṭe,
29 Tornando, pois, Rúben à cova, eis que José não estava na cova; então, rasgou as suas vestes,
30 hitar báiyaindor hãse firi giye edde hodde: "Fuwawa to nai, ãi hoṛe zaiyum?"
30 e tornou a seus irmãos, e disse: O moço não aparece; e, eu, aonde irei?
31 Bade hitara Yusufor kurutawa loiye, ar uggwa soolor so zorgorai he kurutaware louwot buraiye.
31 Então, tomaram a túnica de José, e mataram um cabrito, e tingiram a túnica no sangue.
32 Toi hitara he lamba kurutaware hitarar bafor hãse defeṛaiye edde hodde: "Ãra iba faiyi. Tũi bala gori so iba tũwar futor kuruta oi ne naki no?"
32 E enviaram a túnica de várias cores, e fizeram levá-la a seu pai, e disseram: Temos achado esta túnica; conhece agora se esta será ou não a túnica de teu filho.
33 Hibaye kurutawa sini faijje edde hodde, "Iba to ãr futor kuruta, hitare hono fahari zanuware hái felaiye. Yusufore hameka hanhan gorifelaiye."
33 E conheceu-a e disse: É a túnica de meu filho; uma besta-fera o comeu, certamente foi despedaçado José.
34 Toi Yakube hibar nizor hoor faiṭṭe, kĩyailot salar šoṭ berai bout din foijjonto fuwalla šuk goijje.
34 Então, Jacó rasgou as suas vestes, e pôs pano de saco sobre os seus lombos, e lamentou a seu filho muitos dias.
35 Hibar hár futain edde ziyainde hibare šantona dito saiye, kintu hiba hono bote šanti no o, aro hodde, "Ãi šuk goitte goitte ãr fuwar hãse fatalot zaiyumboi." Ar bafe futolla handat roiye.
35 E levantaram-se todos os seus filhos e todas as suas filhas, para o consolarem; recusou, porém, ser consolado e disse: Na verdade, com choro hei de descer ao meu filho até à sepultura. Assim, o chorou seu pai.
36 Ar eṛe Midiyaniyo okkole Yusufore Mišor dešot Feruwanor ofisar okkolor butore Putifar name ekzon fahardar okkolor soddaror hãse besifelaiye.
36 E os midianitas venderam-no no Egito a Potifar, eunuco de Faraó, capitão da guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.