Gênesis 31

rhg (RHG) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Bade Labonor futainde endilla hodde Yakube fuinne, "Ãrar bafor hár kissu Yakube loifelaiye, ãrar baforgunottu hite ei šombotti okkol goijje."
1 Jacó ouviu as palavras dos filhos de Labão, que diziam: "Jacó tomou tudo o que é de nosso pai, e é às suas custas que ele se tornou de tal forma rico."
2 Yakube Labonor siyarar mikka kiyal goijje, ar so, Labon Yakub loi agor ḍoilla nai.
2 Observou também, pela fisionomia de Labão, que este não tinha mais para com ele os sentimentos de antes.
3 Hetunot Mabude Yakubore hodde, "Tui tor bafor dešot tor egena okkolor hãse uwafes firizagoi, ar ãi tor fũwati takiyum."
3 O Senhor disse a Jacó: "Volta para a terra dos teus pais, para a tua parentela, e eu estarei contigo."
4 Toi Yakube hóbor defeṛaiye edde Rahelare edde Leare maṛot hibar zanuwaror zãk asede heṛe ḍaikke.
4 Então Jacó mandou Raquel e Lia vir ao campo junto dos seus rebanhos:
5 Hitarare hodde, "Ãi tũwarar bafor siyarar sai buzi faijji ze ãr loi tũwarar baf agor ḍoilla nai, kintu ãr bafor Allah ãr fũwati ase.
5 "Vejo, disse-lhes ele, pelo semblante de vosso pai, que ele não é mais para comigo o mesmo que antes. Mas o Deus de meu pai está comigo.
6 Ar tũwara nize o zanode hota, ãi ãr hár bol šokti diyore tũwarar bafolla gulami goijji.
6 Sabeis que servi a vosso pai o melhor que pude,
7 Tarfore o tũwarar bafe ãre ṭokaiye edde ehon foijjonto doš bar ãr beton bodol goijje, kintu Allaye hibare ãre hoti goitto no de.
7 enquanto ele zombou de mim, mudando dez vezes o meu salário; mas Deus não lhe permitiu causar-me prejuízo.
8 Hibaye zodi hoito, 'dagwalagun oibo tor beton,' henot hár zãke dagwala so biyaito; ar zodi hoito, 'sitaragun tor beton oibo,' henot zãke sitara so biyaito.
8 Quando ele dizia: os animais malhados serão o teu salário, todas as ovelhas davam à luz cordeiros malhados, e se dizia: os animais riscados serão o teu salário, todas as ovelhas davam à luz cordeiros riscados.
9 Ei bafe Allaye tũwarar bafor zanuwaror zãkgun loifelaiye edde ãre diye.
9 Foi Deus mesmo que tomou o rebanho de vosso pai para me dar.
10 "Zanuwaror zãk okkole zurzade musumot ãi ekbar šopponot suk tuli sailam ze sai sool okkolor uwore ze faṛa sool okkol uiṭṭe hin beggun sitara edde ḍõr šoṛo dagwala.
10 No tempo em que os animais deviam conceber, eu levantava os olhos e via em sonhos que os bodes que cobriam as cabras eram listados, malhados e manchados.
11 Tarfore Allar firistaye ãre šopponot hodde, 'Yakub.' Ar ãi hoidde, 'Oto, ãi eṛe asi.'
11 Um anjo de Deus disse-me em sonhos: Jacó! Eis-me aqui, respondi.
12 Toi hibaye hodde, 'Tor suk tuli sa, faṛa sool okkol zin zanuwaror zãkor uwore uṛer hin sitara, šoro ḍõr dagwala, kiyollahoile Labone tor loi goredde hin beggun ãi dekki.
12 Levanta os olhos e vê: todos os bodes que cobrem as cabras são listados, malhados e manchados, porque eu vi tudo o que te fez Labão.
13 Ãi he Betelor Allah, zeṛe tui ek kúṛar uwore tel ḍali diyore ãr hãse manoš goijjili. Uṭ, tui ehon ei deššanottu niyoli zagoi edde tui zormo oiyosde dešot uwafes firizagoi.'"
13 Eu sou o Deus de Betel, onde tu me consagraste uma estela e me fizeste um voto. Agora, vamos, sai daqui e volta para a terra de tua família."
14 Toi Rahela edde Leaye hodde, "Ãrattu ki ãrar bafor góttu ehono mirazor bag ase ne?
14 Raquel e Lia responderam: "Resta-nos porventura ainda alguma parte de herança na casa de nosso pai?
15 Hibaye ki ãrare bidešitta hisabe no goner ne? Hibaye ãrare besifelaiye edde ãralla ze ṭiya diya oil hin hibaye háifelaiye.
15 Não nos tratou ele como estrangeiras, vendendo-nos e devorando o nosso dinheiro?
16 Ei šombotti Allaye ãrar bafottu ãra edde ãrar futziyaindolla hari loiyede. Ar hetolla ehon Allaye tũware za kissu hoiye tũi hen goro."
16 Toda a riqueza, que Deus tomou de nosso pai, é para nós e para nossos filhos. Faze, pois, o que Deus te disse."
17 Toi Yakube hibar fuwain edde bouwaindore ũṛor fiṛot tuli diye,
17 Levantou-se, pois, Jacó, e fez montar seus filhos e suas mulheres nos camelos.
18 edde hibaye hibar hár zanuwar zãk šoho aro dusora dón šombotti zin Paddan Aramot hamail hin beggun o fũwati loiye, Kenanot hibar baf Isakor hãse zaiboilla.
18 Levou consigo todos os seus rebanhos, todos os bens que tinha ajuntado, o rebanho que lhe pertencia, adquirido em Padã-Arã, e partiu para junto de seu pai Isaac, na terra de Canaã.
19 Ar zẽtte Labone hitar berasoolor kẽš ãsaibolla gil, Rahelaye hibar bafor góror muttigunore suri goijje.
19 Raquel, aproveitando um momento em que seu pai fora tosquiar suas ovelhas, roubou os terafim de seu pai;
20 Ar Yakube Aramiyo Labonore dúha diye, kiyollahoile Yakube dái zargoide he babute o hoi no za.
20 e Jacó enganou Labão, o arameu, ocultando-lhe sua fuga.
21 Ar ebafe Yakubor za kissu aššil hin loi hiba hentu dái giyegoi, Fúrat hal farai giye edde Giliyad faharor mikka giye.
21 Fugindo, pois, com tudo o que era seu, atravessou o rio e dirigiu-se para a montanha de Galaad.
22 Ar tin din bade Labonore howa oiye ze Yakub dái giyegoi.
22 Três dias depois, soube Labão da fuga de Jacó.
23 Toi hite hitar egena okkolore fũwati loiyore hãt dinor fõt foijjonto Yakubore lorai loigiye edde Giliyad faharot hibare lot faiye.
23 E, tomando consigo seus irmãos, perseguiu-o durante sete dias de marcha, e alcançou-o na montanha de Galaad.
24 Kintu Allah raitta šopponot Aramiyo Labonor hãse ai hodde, "Hũšiyar, Yakubore bala horaf kissu no hois."
24 Deus, porém, apareceu num sonho noturno a Labão, o arameu, e disse-lhe: "Guarda-te de dizer algo a Jacó."
25 Ar zẽtte Labone Yakub loi dola oiye, hẽtte Yakube Giliyad faharor uwore ṭambu gãijjil, ar Labon edde hitar egena okkole o heṛe ṭambu gãijje.
25 Labão alcançou, pois, Jacó. Este havia levantado sua tenda na montanha, enquanto Labão e seus irmãos tinham plantado a sua na montanha de Galaad.
26 Bade Labone Yakubore hodde, "Tui in ki goijjos? Tui ãre dúha diyos, ar ãr ziyaingunore larair bondir ḍoilla gori kiyolla loi aiššos?
26 Labão disse a Jacó: "Que fizeste? Tu me enganaste, e conduziste minhas filhas como prisioneiras de guerra!
27 Tui nizamot kiyolla dáiyos edde ãre dúha diyos? Tui ãre no hos kiyolla? Toi zene ãi tore kušir sãte gan, tobla edde bina bazaiyore bidai goritam.
27 Por que fugiste dessa forma, e me lograste em lugar de me avisar? Eu te teria despedido com manifestações de júbilo e com cânticos, ao som do tamborim e da harpa.
28 Tui kene ãr nati edde ziyaindore suma dito foijjonto no dili? Tui endilla ham goriyore bekufai goijjos.
28 Não me deixaste beijar meus filhos e minhas filhas! Procedeste como um insensato.
29 Tũwarar hoti goribar šokti ãr hatot ase, kintu gelde raitta tũwarar bafor Allaye ãre hodde, 'Hũšiyar, Yakubore bala horaf kissu no hois.'
29 Eu poderia agora fazer-vos mal, mas o Deus de teu pai disse-me na última noite: Guarda-te de dizer algo a Jacó.
30 Ar ehon tor bafor górot zaibolla oitofare tottu foran handedde hetolla tui ai giyosgoide, kintu ãr góror muttigun kiyolla sur goijjos?"
30 E, se partiste somente porque tinhas saudade da casa paterna, então por que roubaste os meus deuses?"
31 Yakube zuwabe hodde, "Ãi ḍorailam, kiyollahoile ãi baffilam, tũi zodi zurgori ãttu tũwar ziyaindore hari loi rakido.
31 Jacó respondeu-lhe: "Tive medo, ao pensar que poderias tirar-me tuas filhas;
32 Tũi zar hãse tũwar muttigun faiba, hitare marifela oibo. Ãr hár zinišfatir butore tũwar hono kissu takile tũwar egena okkolor sarme hin talaš gori loifelo." Asole Yakube no zanito ze, Rahelaye hin suri goijje.
32 quanto aos teus deuses, porém, seja morto aquele que os tiver consigo! Examina o que está comigo, em presença de nossos parentes, e retoma o que é teu." Ora, Jacó ignorava o roubo de Raquel.
33 Toi Labone Yakubor ṭambur butore edde Lear ṭambur butore ar dui bandir ṭambur butore góille, kintu kissu no fa. Bade hite Lear ṭambuttu niyoli aiyore Rahelar ṭambur butore góille.
33 Labão entrou na tenda de Jacó, na de Lia e na das duas escravas, mas nada encontrou. Saindo da tenda de Lia, entrou na de Raquel.
34 Rahelaye kintu he muttigun loi zai ũṛor godir butore golai eriyore hibar uwore boi aššil. Labone hibar ṭambur hár zagat ataiye, kintu kissu no fa.
34 Esta havia tomado os terafim e, colocando-os na sela do camelo, sentou-se em cima. Labão revistou toda a tenda, sem nada encontrar.
35 Rahelaye hibar bafore hodde, "Malik ãi tũwar sarme uṛi tiyai no farir boli tũi gušša no oiyo, kiyollahoile ãttu ehon mašik oiye." Hetolla Labone talaši gori bade o he muttigun tuwai no fa.
35 Raquel disse ao seu pai: "Não se irrite o meu senhor, se não posso levantar-me em sua presença, pois acho-me agora com a indisposição que costuma vir às mulheres." Revistou, pois, mas não encontrou os terafim.
36 Iyanot Yakub naraz oiyore Labonore hosuri diyore hodde, "Ãr hosuri ki? Ar ãr oinnai o ba ki ze tũi ãre fise fise lorai aiššo?
36 Jacó encolerizou-se então contra Labão, e acabrunhou-o de censuras: "Qual é o meu crime?, disse-lhe ele. Qual é o meu pecado, para que te irrites desse modo contra mim?
37 Ar ãr hár zinišfati sai tũwar góror hono ziniš faiyo ne? Fai takile tũwar egena okkolor sarme rako, edde hitara ãra duni fokkor bisar gorok.
37 Revistaste todas as minhas bagagens: que encontraste do que é teu? Mostra-me aqui em presença de meus parentes e dos teus, e sejam eles juízes entre nós dois.
38 "Ei kuri bosor ãi tũwar hãse roiyi, eṛe butore bera sool ba soole hono so nošto no gore. Ar ãi tũwar soolor zakottu hono faṛa sool o no hái.
38 Há vinte anos que estou em tua casa: tuas ovelhas e tuas cabras não abortaram, não comi os carneiros do teu rebanho.
39 Enki fahari zanuware marifelaiyede hendilla hono zanuwarore o ãi tũwar hãse hono din no ani; edde he hoti ãi nize boššiyi. Ar hono zanuwar suri oigilegoi o hin din ok ba rait ok tũwara ãr hãsottu hotifuron loiyo.
39 Nunca te trouxe os animais estraçalhados pelas feras. Eu os repunha, pois tu o exigias, quer fossem roubados de dia, quer de noite.
40 Ãi dine fuijji ar raitta ṭanḍa faiyi, edde ãr sukottu gum zaitogoi.
40 Eu era queimado de dia pelo calor, e de noite pelo frio, e o sono fugia dos meus olhos.
41 Ei kuri bosor ãi tũwar górot roiyi, tũwar dui ziyolla soiddo bosor, ar so bosor tũwar zanuwarolla gulami goijji. Heṛe butore tũi doš bar foijjonto ãr beton bodolaiyo.
41 Eis já vinte anos que estou em tua casa; servi-te catorze anos por tuas duas filhas, seis anos pelos teus rebanhos, e dez vezes modificaste o meu salário.
42 Ãr bafor Allah, ze Ibrahimor Allah edde Isakor Ḍor zodi ãr fokkiya no oito, toile tui ãre ehon hameka hali hate bidai goitta. Kintu Allaye ãr duk edde ãr hator mehennot deikke, ar hetolla hibaye gelde raitta tũware dõk diyede."
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão, o Deus terrível de Isaac não se tivesse posto de meu lado, tu me terias hoje despedido com as mãos vazias. Deus viu minhas penas e meus trabalhos, e na última noite ele pronunciou-se.
43 Toi Labone zuwabe Yakubore hodde, "Ei mayafuwain okkol ãr ziyain, ei fuwain okkol ãr fuwain, ei zanuwaror zãk oilde ãr zãk. Tui zin dehor in beggun ãr. Ehon ãr ei mayafuwain edde hitarattu oiyede fuwaindore ki goriyum?
43 Labão respondeu a Jacó: "Estas filhas são minhas filhas, estes filhos, meus filhos, e estes rebanhos, meus rebanhos: tudo o que vês é meu. Que farei eu agora contra minhas filhas, ou contra os filhos que elas deram ao mundo?
44 Ai, tui loi ãi loi duni zone ekkan wadar sukti gori, ziyan tui edde ãr maze goba oi takibo."
44 Vamos, façamos juntos um pacto que nos sirva de testemunho a nós dois."
45 Toi Yakube ugguwa fattor loiyore faiya ḍoilla gori tiya goraiye.
45 Jacó tomou uma pedra e erigiu-a em estela,
46 Toi Yakube egena okkolore hodde, "Tũwara o kissu fattor dola goro." Toi hitara fattor ani ugguwa ṭal banaiye, edde beggune hiyanor ḍake há fiya goijje.
46 e disse aos seus parentes: "Trazei pedras." E, tendo juntado muitas, fizeram um monte, sobre o qual comeram.
47 Labone he fattoror ṭalguware nam diye Jegar-Šahaduta, ar Yakube hiyanor nam diye Gal-Ed.
47 Labão chamou-o Yegar-Saaduta, e Jacó, Galaad.
48 Toi Labone hodde, "Ei ṭal oilde aijja tui edde ãr maze goba." Hetolla hiyanore Gal-Ed,
48 Labão disse: "Este monte é hoje testemunha entre mim e ti",e por isso deu-se-lhe o nome de Galaad,
49 ar Mišfa nam raka oil, kiyollahoile hite hodde, "Ãra ekzon ar ekzonottu dure oiyumde hẽtte Mabude tor edde ãr uwore kiyal rake.
49 e também Mitspa, porque Labão disse ainda: "Que o Senhor nos vigie a nós ambos, quando nós nos tivermos despedido um do outro.
50 Zodi tui ãr ziyaindor loi horaf bebar goros otóba ãr ziyain takite oinno bou biya goros, zodi o hono manuš ãrar fũwati nai, kintu sais, ãi edde tui, ãrar maze Allah oilde goba."
50 Se maltratares minhas filhas, e se tomares outras mulheres além delas, não é um homem que estará conosco. Mas toma cuidado, pois é Deus que será testemunha entre nós."
51 Labone Yakubore aro hodde, "Ei ṭalguwa edde ei faiyawa, sa, ei tiya goraiya faiya, ziba ãi edde tor maze ãi buwailam.
51 Labão disse ainda a Jacó: "Vês este monte de pedras e esta estela que levantei entre mim e ti.
52 Ei ṭal oilde ek goba edde faiya oilde ek goba, ze ãi ei ṭal farai tor hoti goitto no zaiyum, ar tui o ei ṭal edde faiya farai ãr hoti goitto no aibi.
52 Este monte é testemunho, e igualmente esta estela, de que eu não ultrapassarei este monte para o teu lado, e que tu não ultrapassarás este monte e esta estela para o meu lado para nos fazer mal.
53 Ibrahimor Allah edde Nahuror Allah edde hitarar bafor Allaye ãrar bisar gorok."
53 O Deus de Abraão, o Deus de Nacor, o Deus de seus pais seja juiz entre nós!" E Jacó jurou pelo Deus terrível de Isaac.
54 Bade Yakube he faharot ek kurbani diye edde hibar egena okkolore ek hánar dawat diye. Toi hitara hána háiye edde hitara heṛe rait haṛaiye.
54 Ofereceu um sacrifício sobre a montanha e convidou seus parentes para comer. Comeram e passaram a noite na montanha.
55 Bade Labone binna sore uṛi nizor nati edde ziyaindore suma diye edde duwa goijje. Tarfore hite hentu giyegoi edde górot firi giyegoi.
55 No dia seguinte pela manhã, Labão beijou seus filhos e suas filhas; abençoou-os e retomou o caminho de sua casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.