Gênesis 31

rhg (RHG) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Bade Labonor futainde endilla hodde Yakube fuinne, "Ãrar bafor hár kissu Yakube loifelaiye, ãrar baforgunottu hite ei šombotti okkol goijje."
1 Jacó ficou sabendo que os filhos de Labão andavam dizendo o seguinte: — Jacó está tirando tudo o que é do nosso pai. É às custas do nosso pai que ele está ficando rico.
2 Yakube Labonor siyarar mikka kiyal goijje, ar so, Labon Yakub loi agor ḍoilla nai.
2 Jacó também notou que Labão já não se mostrava tão amigo como antes.
3 Hetunot Mabude Yakubore hodde, "Tui tor bafor dešot tor egena okkolor hãse uwafes firizagoi, ar ãi tor fũwati takiyum."
3 Então o Senhor Deus disse a Jacó: — Volte para a terra dos seus pais, onde estão os seus parentes. Eu estarei com você.
4 Toi Yakube hóbor defeṛaiye edde Rahelare edde Leare maṛot hibar zanuwaror zãk asede heṛe ḍaikke.
4 Aí Jacó mandou chamar Raquel e Leia para que viessem ao campo, onde ele estava com as suas ovelhas e cabras.
5 Hitarare hodde, "Ãi tũwarar bafor siyarar sai buzi faijji ze ãr loi tũwarar baf agor ḍoilla nai, kintu ãr bafor Allah ãr fũwati ase.
5 Quando chegaram, ele disse: — Tenho reparado que o pai de vocês já não se mostra tão meu amigo como antes; mas o Deus do meu pai tem estado comigo.
6 Ar tũwara nize o zanode hota, ãi ãr hár bol šokti diyore tũwarar bafolla gulami goijji.
6 Vocês sabem muito bem que tenho me esforçado muito, trabalhando para o pai de vocês.
7 Tarfore o tũwarar bafe ãre ṭokaiye edde ehon foijjonto doš bar ãr beton bodol goijje, kintu Allaye hibare ãre hoti goitto no de.
7 Mas ele me tem enganado e já mudou o meu salário umas dez vezes. Porém Deus não deixou que ele me prejudicasse.
8 Hibaye zodi hoito, 'dagwalagun oibo tor beton,' henot hár zãke dagwala so biyaito; ar zodi hoito, 'sitaragun tor beton oibo,' henot zãke sitara so biyaito.
8 Quando ele dizia: “Os cabritos com manchas serão o seu salário”, aí as fêmeas tinham crias manchadas. E, quando ele dizia: “Os cabritos listados serão o seu salário”, aí as crias saíam todas listadas.
9 Ei bafe Allaye tũwarar bafor zanuwaror zãkgun loifelaiye edde ãre diye.
9 Foi assim que Deus tirou os rebanhos do pai de vocês e os deu a mim.
10 "Zanuwaror zãk okkole zurzade musumot ãi ekbar šopponot suk tuli sailam ze sai sool okkolor uwore ze faṛa sool okkol uiṭṭe hin beggun sitara edde ḍõr šoṛo dagwala.
10 — Um dia, quando os animais estavam no tempo do cruzamento, eu tive um sonho. Eu vi que os bodes que cobriam as fêmeas eram listados, malhados e manchados.
11 Tarfore Allar firistaye ãre šopponot hodde, 'Yakub.' Ar ãi hoidde, 'Oto, ãi eṛe asi.'
11 O Anjo de Deus me chamou pelo nome, e eu respondi: “Aqui estou.”
12 Toi hibaye hodde, 'Tor suk tuli sa, faṛa sool okkol zin zanuwaror zãkor uwore uṛer hin sitara, šoro ḍõr dagwala, kiyollahoile Labone tor loi goredde hin beggun ãi dekki.
12 Então ele continuou: “Veja! Todos os bodes que estão cruzando são listados, malhados e manchados. Eu estou fazendo com que isso aconteça porque tenho visto o que Labão está fazendo com você.
13 Ãi he Betelor Allah, zeṛe tui ek kúṛar uwore tel ḍali diyore ãr hãse manoš goijjili. Uṭ, tui ehon ei deššanottu niyoli zagoi edde tui zormo oiyosde dešot uwafes firizagoi.'"
13 Eu sou o Deus que apareceu a você em Betel, onde você me dedicou uma pedra, derramando azeite sobre ela, e onde você me fez uma promessa. Agora prepare-se, saia desta terra e volte para a terra onde você nasceu.”
14 Toi Rahela edde Leaye hodde, "Ãrattu ki ãrar bafor góttu ehono mirazor bag ase ne?
14 Então Raquel e Leia responderam: — Não sobrou nada para herdarmos do nosso pai.
15 Hibaye ki ãrare bidešitta hisabe no goner ne? Hibaye ãrare besifelaiye edde ãralla ze ṭiya diya oil hin hibaye háifelaiye.
15 Ele nos trata como se fôssemos estrangeiras. Ele até nos vendeu e depois gastou todo o dinheiro que recebeu como pagamento.
16 Ei šombotti Allaye ãrar bafottu ãra edde ãrar futziyaindolla hari loiyede. Ar hetolla ehon Allaye tũware za kissu hoiye tũi hen goro."
16 Toda a riqueza que Deus tirou do nosso pai é nossa e dos nossos filhos. Portanto, faça tudo o que Deus mandou.
17 Toi Yakube hibar fuwain edde bouwaindore ũṛor fiṛot tuli diye,
17 — ausente —
18 edde hibaye hibar hár zanuwar zãk šoho aro dusora dón šombotti zin Paddan Aramot hamail hin beggun o fũwati loiye, Kenanot hibar baf Isakor hãse zaiboilla.
18 — ausente —
19 Ar zẽtte Labone hitar berasoolor kẽš ãsaibolla gil, Rahelaye hibar bafor góror muttigunore suri goijje.
19 Labão, o pai de Raquel, havia ido para outro lugar a fim de cortar a lã das suas ovelhas; e, enquanto ele estava fora, Raquel roubou as imagens dos deuses da casa dele.
20 Ar Yakube Aramiyo Labonore dúha diye, kiyollahoile Yakube dái zargoide he babute o hoi no za.
20 Foi assim que Jacó, sem avisar que ia embora, enganou Labão, o arameu,
21 Ar ebafe Yakubor za kissu aššil hin loi hiba hentu dái giyegoi, Fúrat hal farai giye edde Giliyad faharor mikka giye.
21 fugindo com tudo o que tinha. Atravessou o rio Eufrates e foi na direção da região montanhosa de Gileade.
22 Ar tin din bade Labonore howa oiye ze Yakub dái giyegoi.
22 Três dias depois Labão ficou sabendo que Jacó havia fugido.
23 Toi hite hitar egena okkolore fũwati loiyore hãt dinor fõt foijjonto Yakubore lorai loigiye edde Giliyad faharot hibare lot faiye.
23 Ele reuniu os seus parentes e foi atrás de Jacó. Sete dias depois, Labão alcançou Jacó na região montanhosa de Gileade.
24 Kintu Allah raitta šopponot Aramiyo Labonor hãse ai hodde, "Hũšiyar, Yakubore bala horaf kissu no hois."
24 Naquela noite Deus apareceu num sonho a Labão, o arameu, e disse: — Cuidado! Não faça nada a Jacó.
25 Ar zẽtte Labone Yakub loi dola oiye, hẽtte Yakube Giliyad faharor uwore ṭambu gãijjil, ar Labon edde hitar egena okkole o heṛe ṭambu gãijje.
25 Labão alcançou Jacó na região montanhosa de Gileade, onde ele estava acampado. E Labão e os seus parentes acamparam no mesmo lugar.
26 Bade Labone Yakubore hodde, "Tui in ki goijjos? Tui ãre dúha diyos, ar ãr ziyaingunore larair bondir ḍoilla gori kiyolla loi aiššos?
26 Aí Labão disse a Jacó: — Por que foi que você me enganou, levando as minhas filhas como se fossem prisioneiras de guerra?
27 Tui nizamot kiyolla dáiyos edde ãre dúha diyos? Tui ãre no hos kiyolla? Toi zene ãi tore kušir sãte gan, tobla edde bina bazaiyore bidai goritam.
27 Por que você me enganou, fugindo desse jeito, sem me dizer nada? Se você tivesse falado comigo, eu teria preparado uma festa alegre de despedida, com canções acompanhadas de pandeiros e de liras .
28 Tui kene ãr nati edde ziyaindore suma dito foijjonto no dili? Tui endilla ham goriyore bekufai goijjos.
28 Você nem me deixou beijar os meus netos e as minhas filhas. O que você fez foi coisa de gente sem juízo.
29 Tũwarar hoti goribar šokti ãr hatot ase, kintu gelde raitta tũwarar bafor Allaye ãre hodde, 'Hũšiyar, Yakubore bala horaf kissu no hois.'
29 Eu poderia ter feito muito mal a vocês, mas na noite passada o Deus do seu pai me disse assim: “Cuidado! Não faça nada a Jacó.”
30 Ar ehon tor bafor górot zaibolla oitofare tottu foran handedde hetolla tui ai giyosgoide, kintu ãr góror muttigun kiyolla sur goijjos?"
30 Eu sei que você foi embora porque tinha saudades de casa. Mas por que foi que você roubou as imagens dos deuses da minha casa?
31 Yakube zuwabe hodde, "Ãi ḍorailam, kiyollahoile ãi baffilam, tũi zodi zurgori ãttu tũwar ziyaindore hari loi rakido.
31 Jacó respondeu: — Eu fiquei com medo, pois pensei que o senhor ia me tirar as suas filhas à força.
32 Tũi zar hãse tũwar muttigun faiba, hitare marifela oibo. Ãr hár zinišfatir butore tũwar hono kissu takile tũwar egena okkolor sarme hin talaš gori loifelo." Asole Yakube no zanito ze, Rahelaye hin suri goijje.
32 Mas, se o senhor achar as suas imagens com alguém aqui, essa pessoa será morta. Os nossos parentes são testemunhas: se o senhor encontrar aqui qualquer coisa que seja sua, pode levar. Acontece que Jacó não sabia que Raquel havia roubado as imagens.
33 Toi Labone Yakubor ṭambur butore edde Lear ṭambur butore ar dui bandir ṭambur butore góille, kintu kissu no fa. Bade hite Lear ṭambuttu niyoli aiyore Rahelar ṭambur butore góille.
33 Labão entrou na barraca de Jacó, depois na de Leia e depois na das duas escravas, porém não encontrou as suas imagens. Então foi para a barraca de Raquel.
34 Rahelaye kintu he muttigun loi zai ũṛor godir butore golai eriyore hibar uwore boi aššil. Labone hibar ṭambur hár zagat ataiye, kintu kissu no fa.
34 Aí ele procurou em toda parte, porém não achou nada, pois Raquel havia posto as imagens numa sela de camelo e estava sentada em cima.
35 Rahelaye hibar bafore hodde, "Malik ãi tũwar sarme uṛi tiyai no farir boli tũi gušša no oiyo, kiyollahoile ãttu ehon mašik oiye." Hetolla Labone talaši gori bade o he muttigun tuwai no fa.
35 Ela disse ao pai: — O senhor não fique zangado comigo por eu não me levantar, mas é que estou menstruada. Foi assim que Labão procurou as suas imagens, sem as encontrar.
36 Iyanot Yakub naraz oiyore Labonore hosuri diyore hodde, "Ãr hosuri ki? Ar ãr oinnai o ba ki ze tũi ãre fise fise lorai aiššo?
36 Aí Jacó ficou zangado. Ele disse a Labão: — O que foi que eu fiz de errado? Qual foi a
37 Ar ãr hár zinišfati sai tũwar góror hono ziniš faiyo ne? Fai takile tũwar egena okkolor sarme rako, edde hitara ãra duni fokkor bisar gorok.
37 Agora que mexeu em todas as minhas coisas, será que encontrou alguns objetos que são seus? Pois ponha esses objetos aqui, na frente dos meus parentes e dos seus, para que eles julguem qual de nós dois está com a razão.
38 "Ei kuri bosor ãi tũwar hãse roiyi, eṛe butore bera sool ba soole hono so nošto no gore. Ar ãi tũwar soolor zakottu hono faṛa sool o no hái.
38 Durante os vinte anos que trabalhei para o senhor, as suas ovelhas e as suas cabras nunca tiveram abortos, e eu não comi um só carneiro do seu rebanho.
39 Enki fahari zanuware marifelaiyede hendilla hono zanuwarore o ãi tũwar hãse hono din no ani; edde he hoti ãi nize boššiyi. Ar hono zanuwar suri oigilegoi o hin din ok ba rait ok tũwara ãr hãsottu hotifuron loiyo.
39 Nunca lhe trouxe os animais que as feras mataram, mas eu mesmo pagava o prejuízo. O senhor me cobrava qualquer animal que fosse roubado de dia ou de noite.
40 Ãi dine fuijji ar raitta ṭanḍa faiyi, edde ãr sukottu gum zaitogoi.
40 A minha vida era assim: de dia o calor me castigava, e de noite eu morria de frio. E quantas noites eu passei sem dormir!
41 Ei kuri bosor ãi tũwar górot roiyi, tũwar dui ziyolla soiddo bosor, ar so bosor tũwar zanuwarolla gulami goijji. Heṛe butore tũi doš bar foijjonto ãr beton bodolaiyo.
41 Fiquei vinte anos na sua casa. Trabalhei catorze anos para conseguir as suas duas filhas e seis anos para conseguir os seus animais. E, ainda por cima, o senhor mudou o meu salário umas dez vezes.
42 Ãr bafor Allah, ze Ibrahimor Allah edde Isakor Ḍor zodi ãr fokkiya no oito, toile tui ãre ehon hameka hali hate bidai goitta. Kintu Allaye ãr duk edde ãr hator mehennot deikke, ar hetolla hibaye gelde raitta tũware dõk diyede."
42 Se o Deus dos meus antepassados — o Deus de Abraão, o Deus a quem Isaque temia — não tivesse estado comigo, o senhor teria me mandado embora com as mãos vazias. Mas Deus viu o meu sofrimento e o trabalho que tive e ontem à noite ele resolveu a questão.
43 Toi Labone zuwabe Yakubore hodde, "Ei mayafuwain okkol ãr ziyain, ei fuwain okkol ãr fuwain, ei zanuwaror zãk oilde ãr zãk. Tui zin dehor in beggun ãr. Ehon ãr ei mayafuwain edde hitarattu oiyede fuwaindore ki goriyum?
43 Labão respondeu a Jacó assim: — Estas filhas são minhas, os netos são meus, estes animais são meus, e tudo o que você está vendo é meu. Agora, como não posso fazer nada para ficar com as minhas filhas e com os filhos que elas tiveram,
44 Ai, tui loi ãi loi duni zone ekkan wadar sukti gori, ziyan tui edde ãr maze goba oi takibo."
44 estou disposto a fazer um trato com você. Vamos fazer aqui um montão de pedras para que lembremos desse trato.
45 Toi Yakube ugguwa fattor loiyore faiya ḍoilla gori tiya goraiye.
45 Então Jacó pegou uma pedra e a pôs de pé como se fosse um pilar.
46 Toi Yakube egena okkolore hodde, "Tũwara o kissu fattor dola goro." Toi hitara fattor ani ugguwa ṭal banaiye, edde beggune hiyanor ḍake há fiya goijje.
46 Depois disse aos seus parentes que ajuntassem e amontoassem pedras. Eles fizeram um montão de pedras e depois tomaram uma refeição ali do lado dele.
47 Labone he fattoror ṭalguware nam diye Jegar-Šahaduta, ar Yakube hiyanor nam diye Gal-Ed.
47 Labão pôs naquele lugar o nome de Jegar-Saaduta , e Jacó o chamou de Galeede .
48 Toi Labone hodde, "Ei ṭal oilde aijja tui edde ãr maze goba." Hetolla hiyanore Gal-Ed,
48 Depois Labão disse: — Este montão de pedras servirá para que nós dois lembremos desse trato. Foi por isso que aquele lugar recebeu o nome de Galeede.
49 ar Mišfa nam raka oil, kiyollahoile hite hodde, "Ãra ekzon ar ekzonottu dure oiyumde hẽtte Mabude tor edde ãr uwore kiyal rake.
49 E também teve o nome de Mispa porque Labão disse: — Que o
50 Zodi tui ãr ziyaindor loi horaf bebar goros otóba ãr ziyain takite oinno bou biya goros, zodi o hono manuš ãrar fũwati nai, kintu sais, ãi edde tui, ãrar maze Allah oilde goba."
50 Se você maltratar as minhas filhas ou se você casar com outras mulheres, mesmo que eu não saiba o que está acontecendo, lembre que Deus está nos vigiando.
51 Labone Yakubore aro hodde, "Ei ṭalguwa edde ei faiyawa, sa, ei tiya goraiya faiya, ziba ãi edde tor maze ãi buwailam.
51 Aqui estão as pedras e o pilar que coloquei entre nós dois.
52 Ei ṭal oilde ek goba edde faiya oilde ek goba, ze ãi ei ṭal farai tor hoti goitto no zaiyum, ar tui o ei ṭal edde faiya farai ãr hoti goitto no aibi.
52 O montão de pedras e o pilar são para lembrarmos desse trato. Eu nunca passarei para lá deste pilar para atacá-lo, e você não passará para cá deste montão de pedras e deste pilar para me atacar.
53 Ibrahimor Allah edde Nahuror Allah edde hitarar bafor Allaye ãrar bisar gorok."
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor será juiz entre nós. Então Jacó fez um juramento em nome do Deus a quem Isaque, o seu pai,
54 Bade Yakube he faharot ek kurbani diye edde hibar egena okkolore ek hánar dawat diye. Toi hitara hána háiye edde hitara heṛe rait haṛaiye.
54 Ele ofereceu um animal em sacrifício ali na montanha e convidou os seus parentes para uma refeição. Naquela noite eles comeram e dormiram ali na montanha.
55 Bade Labone binna sore uṛi nizor nati edde ziyaindore suma diye edde duwa goijje. Tarfore hite hentu giyegoi edde górot firi giyegoi.
55 Na manhã seguinte Labão se levantou bem cedo, beijou as suas filhas e os seus netos e os abençoou. E depois foi embora, voltando para a sua terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.