Gênesis 31

rhg (RHG) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Bade Labonor futainde endilla hodde Yakube fuinne, "Ãrar bafor hár kissu Yakube loifelaiye, ãrar baforgunottu hite ei šombotti okkol goijje."
1 Jacó ouvia os comentários dos filhos de Labão, que diziam: — Jacó se apossou de tudo o que era de nosso pai. Ele juntou toda essa riqueza a partir do que era de nosso pai.
2 Yakube Labonor siyarar mikka kiyal goijje, ar so, Labon Yakub loi agor ḍoilla nai.
2 Jacó, por sua vez, reparou que o rosto de Labão não lhe era favorável como anteriormente.
3 Hetunot Mabude Yakubore hodde, "Tui tor bafor dešot tor egena okkolor hãse uwafes firizagoi, ar ãi tor fũwati takiyum."
3 E o Senhor disse a Jacó: — Volte para a terra de seus pais e para a sua parentela; e eu estarei com você.
4 Toi Yakube hóbor defeṛaiye edde Rahelare edde Leare maṛot hibar zanuwaror zãk asede heṛe ḍaikke.
4 Então Jacó mandou vir Raquel e Lia ao campo, para junto do seu rebanho,
5 Hitarare hodde, "Ãi tũwarar bafor siyarar sai buzi faijji ze ãr loi tũwarar baf agor ḍoilla nai, kintu ãr bafor Allah ãr fũwati ase.
5 e lhes disse: — Vejo que o rosto do pai de vocês não me é favorável como anteriormente; porém o Deus de meu pai tem estado comigo.
6 Ar tũwara nize o zanode hota, ãi ãr hár bol šokti diyore tũwarar bafolla gulami goijji.
6 Vocês mesmas sabem que com todo empenho tenho trabalhado para o pai de vocês,
7 Tarfore o tũwarar bafe ãre ṭokaiye edde ehon foijjonto doš bar ãr beton bodol goijje, kintu Allaye hibare ãre hoti goitto no de.
7 mas ele me tem enganado e por dez vezes mudou o meu salário; porém Deus não permitiu que ele me prejudicasse.
8 Hibaye zodi hoito, 'dagwalagun oibo tor beton,' henot hár zãke dagwala so biyaito; ar zodi hoito, 'sitaragun tor beton oibo,' henot zãke sitara so biyaito.
8 Se ele dizia: “Os salpicados serão o seu salário”, então todos os rebanhos davam salpicados; e, se ele dizia: “Os listrados serão o seu salário”, então os rebanhos todos davam listrados.
9 Ei bafe Allaye tũwarar bafor zanuwaror zãkgun loifelaiye edde ãre diye.
9 Assim, Deus tirou o gado do pai de vocês e o deu a mim.
10 "Zanuwaror zãk okkole zurzade musumot ãi ekbar šopponot suk tuli sailam ze sai sool okkolor uwore ze faṛa sool okkol uiṭṭe hin beggun sitara edde ḍõr šoṛo dagwala.
10 — Pois, chegado o tempo em que os animais acasalavam, levantei os olhos e vi em sonhos que os machos que cobriam as ovelhas eram listrados, salpicados e malhados.
11 Tarfore Allar firistaye ãre šopponot hodde, 'Yakub.' Ar ãi hoidde, 'Oto, ãi eṛe asi.'
11 E o Anjo de Deus me disse em sonho: “Jacó!” E eu respondi: “Eis-me aqui!”
12 Toi hibaye hodde, 'Tor suk tuli sa, faṛa sool okkol zin zanuwaror zãkor uwore uṛer hin sitara, šoro ḍõr dagwala, kiyollahoile Labone tor loi goredde hin beggun ãi dekki.
12 Ele continuou: “Levante agora os olhos e veja que todos os machos que cobrem o rebanho são listrados, salpicados e malhados, porque vejo tudo o que Labão está fazendo com você.
13 Ãi he Betelor Allah, zeṛe tui ek kúṛar uwore tel ḍali diyore ãr hãse manoš goijjili. Uṭ, tui ehon ei deššanottu niyoli zagoi edde tui zormo oiyosde dešot uwafes firizagoi.'"
13 Eu sou o Deus de Betel, onde você ungiu uma coluna, onde me fez um voto. Levante-se agora, saia desta terra e volte para a terra de sua parentela.”
14 Toi Rahela edde Leaye hodde, "Ãrattu ki ãrar bafor góttu ehono mirazor bag ase ne?
14 Então Raquel e Lia disseram: — Será que ainda existe para nós parte ou herança na casa de nosso pai?
15 Hibaye ki ãrare bidešitta hisabe no goner ne? Hibaye ãrare besifelaiye edde ãralla ze ṭiya diya oil hin hibaye háifelaiye.
15 Não é verdade que ele nos considera como estrangeiras? Pois nos vendeu e consumiu tudo o que nos era devido.
16 Ei šombotti Allaye ãrar bafottu ãra edde ãrar futziyaindolla hari loiyede. Ar hetolla ehon Allaye tũware za kissu hoiye tũi hen goro."
16 Porque toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai é nossa e de nossos filhos; agora, pois, faça tudo o que Deus pediu que você fizesse.
17 Toi Yakube hibar fuwain edde bouwaindore ũṛor fiṛot tuli diye,
17 Então Jacó se levantou e, fazendo montar seus filhos e suas mulheres em camelos,
18 edde hibaye hibar hár zanuwar zãk šoho aro dusora dón šombotti zin Paddan Aramot hamail hin beggun o fũwati loiye, Kenanot hibar baf Isakor hãse zaiboilla.
18 levou todo o seu gado e todos os seus bens que chegou a possuir, o gado de sua propriedade que havia acumulado em Padã-Arã, para ir a Isaque, seu pai, à terra de Canaã.
19 Ar zẽtte Labone hitar berasoolor kẽš ãsaibolla gil, Rahelaye hibar bafor góror muttigunore suri goijje.
19 Enquanto Labão tinha ido fazer a tosquia das ovelhas, Raquel roubou os ídolos do lar que pertenciam a seu pai.
20 Ar Yakube Aramiyo Labonore dúha diye, kiyollahoile Yakube dái zargoide he babute o hoi no za.
20 E Jacó enganou Labão, o arameu, não revelando que tinha planos de fugir.
21 Ar ebafe Yakubor za kissu aššil hin loi hiba hentu dái giyegoi, Fúrat hal farai giye edde Giliyad faharor mikka giye.
21 E fugiu com tudo o que lhe pertencia. Levantou-se, passou o Eufrates e tomou o rumo dos montes de Gileade.
22 Ar tin din bade Labonore howa oiye ze Yakub dái giyegoi.
22 No terceiro dia, Labão foi avisado de que Jacó ia fugindo.
23 Toi hite hitar egena okkolore fũwati loiyore hãt dinor fõt foijjonto Yakubore lorai loigiye edde Giliyad faharot hibare lot faiye.
23 Reuniu os seus parentes e saiu no encalço de Jacó, por sete dias de viagem, e o alcançou nos montes de Gileade.
24 Kintu Allah raitta šopponot Aramiyo Labonor hãse ai hodde, "Hũšiyar, Yakubore bala horaf kissu no hois."
24 De noite, porém, Deus veio em sonhos a Labão, o arameu, e lhe disse: — Cuidado! Não fale a Jacó nem bem nem mal.
25 Ar zẽtte Labone Yakub loi dola oiye, hẽtte Yakube Giliyad faharor uwore ṭambu gãijjil, ar Labon edde hitar egena okkole o heṛe ṭambu gãijje.
25 Labão alcançou Jacó. Este havia armado a sua tenda naqueles montes. Também Labão armou a sua tenda com os seus parentes, nos montes de Gileade.
26 Bade Labone Yakubore hodde, "Tui in ki goijjos? Tui ãre dúha diyos, ar ãr ziyaingunore larair bondir ḍoilla gori kiyolla loi aiššos?
26 E Labão disse a Jacó: — Que foi que você fez? Você me enganou e levou as minhas filhas como se fossem prisioneiras de guerra.
27 Tui nizamot kiyolla dáiyos edde ãre dúha diyos? Tui ãre no hos kiyolla? Toi zene ãi tore kušir sãte gan, tobla edde bina bazaiyore bidai goritam.
27 Por que você fugiu em segredo, e me enganou, e não me disse nada? Eu o teria despedido com alegria, com cânticos, com tamborins e com harpa.
28 Tui kene ãr nati edde ziyaindore suma dito foijjonto no dili? Tui endilla ham goriyore bekufai goijjos.
28 E por que não permitiu que eu beijasse meus netos e minhas filhas? Nisso você agiu como um tolo.
29 Tũwarar hoti goribar šokti ãr hatot ase, kintu gelde raitta tũwarar bafor Allaye ãre hodde, 'Hũšiyar, Yakubore bala horaf kissu no hois.'
29 Tenho em minhas mãos poder para fazer mal a vocês, mas ontem à noite o Deus do pai de vocês me falou e disse: “Cuidado! Não fale a Jacó nem bem nem mal.”
30 Ar ehon tor bafor górot zaibolla oitofare tottu foran handedde hetolla tui ai giyosgoide, kintu ãr góror muttigun kiyolla sur goijjos?"
30 E agora que você partiu de vez, pois está com saudades da casa de seu pai, por que roubou os meus deuses?
31 Yakube zuwabe hodde, "Ãi ḍorailam, kiyollahoile ãi baffilam, tũi zodi zurgori ãttu tũwar ziyaindore hari loi rakido.
31 Jacó respondeu: — Porque tive medo. Pensei assim: para que não aconteça que me tome à força as suas filhas.
32 Tũi zar hãse tũwar muttigun faiba, hitare marifela oibo. Ãr hár zinišfatir butore tũwar hono kissu takile tũwar egena okkolor sarme hin talaš gori loifelo." Asole Yakube no zanito ze, Rahelaye hin suri goijje.
32 Que seja morto aquele com quem o senhor achar os seus deuses. Na presença de nossos parentes, verifique o que pertence ao senhor e, se estiver comigo, pode levar embora. Acontece que Jacó não sabia que Raquel os havia roubado.
33 Toi Labone Yakubor ṭambur butore edde Lear ṭambur butore ar dui bandir ṭambur butore góille, kintu kissu no fa. Bade hite Lear ṭambuttu niyoli aiyore Rahelar ṭambur butore góille.
33 Labão entrou na tenda de Jacó, na tenda de Lia e na tenda das duas servas, mas não achou nada. Tendo saído da tenda de Lia, entrou na tenda de Raquel.
34 Rahelaye kintu he muttigun loi zai ũṛor godir butore golai eriyore hibar uwore boi aššil. Labone hibar ṭambur hár zagat ataiye, kintu kissu no fa.
34 Ora, Raquel havia pegado os ídolos do lar e, depois de colocá-los na sela de um camelo, estava sentada sobre eles. Labão apalpou toda a tenda e não os achou.
35 Rahelaye hibar bafore hodde, "Malik ãi tũwar sarme uṛi tiyai no farir boli tũi gušša no oiyo, kiyollahoile ãttu ehon mašik oiye." Hetolla Labone talaši gori bade o he muttigun tuwai no fa.
35 Então Raquel disse ao pai: — Não fique zangado, meu senhor, por eu não poder me levantar na sua presença, pois estou no meu período menstrual. Ele procurou, mas não encontrou os ídolos do lar.
36 Iyanot Yakub naraz oiyore Labonore hosuri diyore hodde, "Ãr hosuri ki? Ar ãr oinnai o ba ki ze tũi ãre fise fise lorai aiššo?
36 Então Jacó ficou zangado e discutiu com Labão. Dirigiu-se a Labão, dizendo: — Qual é a minha transgressão? Qual o meu pecado, para o senhor me perseguir com tanta fúria?
37 Ar ãr hár zinišfati sai tũwar góror hono ziniš faiyo ne? Fai takile tũwar egena okkolor sarme rako, edde hitara ãra duni fokkor bisar gorok.
37 Havendo apalpado todos os meus utensílios, quais foram os utensílios de sua casa que o senhor encontrou? Coloque-os aqui diante dos meus parentes e dos seus parentes, para que julguem entre nós dois.
38 "Ei kuri bosor ãi tũwar hãse roiyi, eṛe butore bera sool ba soole hono so nošto no gore. Ar ãi tũwar soolor zakottu hono faṛa sool o no hái.
38 Vinte anos eu estive com o senhor. As suas ovelhas e as suas cabras nunca perderam as crias, e não comi um só carneiro do seu rebanho.
39 Enki fahari zanuware marifelaiyede hendilla hono zanuwarore o ãi tũwar hãse hono din no ani; edde he hoti ãi nize boššiyi. Ar hono zanuwar suri oigilegoi o hin din ok ba rait ok tũwara ãr hãsottu hotifuron loiyo.
39 Não lhe apresentei os animais que eram despedaçados pelas feras; assumi o prejuízo. Da minha mão o senhor o requeria, tanto o roubado de dia como de noite.
40 Ãi dine fuijji ar raitta ṭanḍa faiyi, edde ãr sukottu gum zaitogoi.
40 De maneira que eu andava, de dia consumido pelo calor, de noite, pela geada; e o meu sono me fugia dos olhos.
41 Ei kuri bosor ãi tũwar górot roiyi, tũwar dui ziyolla soiddo bosor, ar so bosor tũwar zanuwarolla gulami goijji. Heṛe butore tũi doš bar foijjonto ãr beton bodolaiyo.
41 Vinte anos permaneci em sua casa. Catorze anos trabalhei para o senhor pelas suas duas filhas e seis anos trabalhei para conseguir o seu rebanho; dez vezes o senhor mudou o meu salário.
42 Ãr bafor Allah, ze Ibrahimor Allah edde Isakor Ḍor zodi ãr fokkiya no oito, toile tui ãre ehon hameka hali hate bidai goitta. Kintu Allaye ãr duk edde ãr hator mehennot deikke, ar hetolla hibaye gelde raitta tũware dõk diyede."
42 Se não fosse o Deus de meu pai, o Deus de Abraão e o Temor de Isaque, por certo o senhor me despediria agora de mãos vazias. Mas Deus viu o meu sofrimento e o trabalho das minhas mãos e ontem à noite ele repreendeu o senhor.
43 Toi Labone zuwabe Yakubore hodde, "Ei mayafuwain okkol ãr ziyain, ei fuwain okkol ãr fuwain, ei zanuwaror zãk oilde ãr zãk. Tui zin dehor in beggun ãr. Ehon ãr ei mayafuwain edde hitarattu oiyede fuwaindore ki goriyum?
43 Então Labão respondeu a Jacó: — As filhas são minhas filhas, os filhos são meus netos, os rebanhos são meus rebanhos, e tudo o que você está vendo é meu. Que posso fazer hoje a estas minhas filhas ou aos filhos que elas deram à luz?
44 Ai, tui loi ãi loi duni zone ekkan wadar sukti gori, ziyan tui edde ãr maze goba oi takibo."
44 Venha, pois, e façamos uma aliança, eu e você, que sirva de testemunho entre mim e você.
45 Toi Yakube ugguwa fattor loiyore faiya ḍoilla gori tiya goraiye.
45 Então Jacó tomou uma pedra e a erigiu por coluna.
46 Toi Yakube egena okkolore hodde, "Tũwara o kissu fattor dola goro." Toi hitara fattor ani ugguwa ṭal banaiye, edde beggune hiyanor ḍake há fiya goijje.
46 E disse aos seus parentes: — Ajuntem pedras. Eles foram ajuntar pedras e fizeram um montão, ao lado do qual comeram.
47 Labone he fattoror ṭalguware nam diye Jegar-Šahaduta, ar Yakube hiyanor nam diye Gal-Ed.
47 Labão deu-lhe o nome de Jegar-Saaduta, mas Jacó lhe chamou Galeede.
48 Toi Labone hodde, "Ei ṭal oilde aijja tui edde ãr maze goba." Hetolla hiyanore Gal-Ed,
48 E Labão disse: — Seja hoje este montão de pedras por testemunha entre mim e você. Por isso foi chamado de Galeede
49 ar Mišfa nam raka oil, kiyollahoile hite hodde, "Ãra ekzon ar ekzonottu dure oiyumde hẽtte Mabude tor edde ãr uwore kiyal rake.
49 e Mispa, pois disse: — Que o
50 Zodi tui ãr ziyaindor loi horaf bebar goros otóba ãr ziyain takite oinno bou biya goros, zodi o hono manuš ãrar fũwati nai, kintu sais, ãi edde tui, ãrar maze Allah oilde goba."
50 Se você maltratar as minhas filhas e tomar outras mulheres além delas, não estando ninguém conosco, lembre-se de que Deus é testemunha entre mim e você.
51 Labone Yakubore aro hodde, "Ei ṭalguwa edde ei faiyawa, sa, ei tiya goraiya faiya, ziba ãi edde tor maze ãi buwailam.
51 E Labão continuou: — Eis aqui este montão de pedras e esta coluna que levantei entre mim e você.
52 Ei ṭal oilde ek goba edde faiya oilde ek goba, ze ãi ei ṭal farai tor hoti goitto no zaiyum, ar tui o ei ṭal edde faiya farai ãr hoti goitto no aibi.
52 Seja o montão testemunha, e seja a coluna testemunha de que para mal não passarei para o lado de lá do montão e você não passará para o lado de cá do montão e da coluna.
53 Ibrahimor Allah edde Nahuror Allah edde hitarar bafor Allaye ãrar bisar gorok."
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor, o Deus do pai deles, julgue entre nós. E Jacó jurou pelo Temor de Isaque, seu pai.
54 Bade Yakube he faharot ek kurbani diye edde hibar egena okkolore ek hánar dawat diye. Toi hitara hána háiye edde hitara heṛe rait haṛaiye.
54 E Jacó ofereceu um sacrifício na montanha e convidou seus parentes para uma refeição. Eles comeram e passaram a noite na montanha.
55 Bade Labone binna sore uṛi nizor nati edde ziyaindore suma diye edde duwa goijje. Tarfore hite hentu giyegoi edde górot firi giyegoi.
55 Na manhã seguinte, Labão se levantou de madrugada, beijou os seus netos e as suas filhas e os abençoou. E, partindo, voltou para a sua casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.