Gênesis 19
rhg (RHG) vs NTLH
1 Bade he firista dunizon hãzinna Súdum šohorot fõisse, ar he šomot Lut šohoror geiṛor hãsat boiṛa aššil. Hibaye zehon hitarare deikke, hibaye uṛiyore hitara loi deha goitto giye, edde meṛit uite fori šorman zanaiye,
1 Estava anoitecendo quando os dois anjos chegaram a Sodoma. Ló estava sentado perto do portão de entrada da cidade. Quando viu os anjos, levantou-se e foi recebê-los. Ajoelhou-se, encostou o rosto no chão
2 edde hodde, "Ãr malik okkol, meherbani gori õnora ei gulamor górot aiyore rait haṛao, ṭeng duwo. Bade binna sori uṛi õnorar baisar uzu zaigoi faribo."
2 e disse: — Senhores, estou aqui para servi-los; por favor, aceitem o meu convite e venham se hospedar na minha casa. Os senhores podem lavar os pés e passar a noite ali. Depois se levantarão bem cedo e continuarão a sua viagem. Eles disseram: — Não; nós vamos passar a noite na praça.
3 Kintu Lute zehon beši doddali loi zúr goijje, hitara hibar fũwati giye edde hibar górot góille. Bade Lute iš adiya ruṭi seki hitaralla hánar entezam goijje, toi hitara háiye.
3 Mas Ló insistiu tanto, que eles aceitaram e foram com ele para a sua casa. Ló mandou preparar um bom jantar e assar pães sem fermento. E os visitantes jantaram.
4 Hitara neiṭṭo zaibar agottu Súdum šohoror zuwan edde bura, hár manuš okkole sairo ḍakottu ai Lutor gór girifelaiye.
4 Mas, antes que eles fossem dormir, todos os homens de Sodoma, tanto os moços como os velhos, cercaram a casa.
5 Hitara Lutore ḍak mari hodde, "Aijja raitta tor heṛe aiššede manušgun hoṛe? Hitarare bair goriyore ãrar hãse niyolai an, toi zene ãra hitarare ãrar issa mozin gori fari."
5 Eles chamaram Ló e perguntaram: — Onde estão os homens que entraram na sua casa esta noite? Traga-os aqui fora para nós, pois queremos ter relações com eles.
6 Toi Lute dorozar baire niyoliyore hitarar hãse giye edde hibar fisottu dorozagan bon gori diye.
6 Ló saiu para falar com os homens. Ele fechou bem a porta
7 Ar hodde, "Oh ãr báiyain okkol, meherbani gori tũwara endilla horaf ham no goijjo.
7 e disse: — Por favor, meus amigos, não cometam esse crime!
8 So, ãttu ziyain duizon ase, zitarare hono furuš mainše no suye, ãi tũwaralla hitarare anigoi edde tũwarattu hitara loi zen issa tũwara gorogoi. Šude ei manuššunore kissu no goijjo, kiyollahoile hitara ehon ãr góror salor tole assoro loiye."
8 Prestem atenção! Tenho duas filhas que ainda são virgens. Vou trazê-las aqui fora para vocês. Façam com elas o que quiserem. Porém não façam nada com esses homens, pois são meus hóspedes, e eu tenho o dever de protegê-los.
9 Kintu hitara hodde, "Ator o, fõtottu lori tiya. Ei manušwa eṛe ãrar hãse aiššede bideši hisabe, tarbade oite ite ãrar uwore matabbori gorer. Ehon utarattuwaro tor loi ãra aro beši horaf bebar goriyum." En hoi hitara mummikka zai góror doroza bangifelaibolla Lut loi beša beši ṭelaṭeli gora šuru goijje.
9 Mas eles responderam: — Saia da nossa frente! E diziam uns aos outros: — Esse homem é estrangeiro e quer mandar em nós! Depois, virando-se para Ló, disseram: — Pois agora vamos fazer com você pior ainda do que íamos fazer com os seus hóspedes. Os homens de Sodoma se atiraram contra Ló e chegaram perto da porta para arrombá-la.
10 Kintu butottu manuš dunizone hat barai di Lutore góror butore ṭani golai felaiye edde dorozagan bongorifelaiye.
10 Mas os visitantes pegaram Ló, e o puxaram para dentro da casa, e fecharam a porta.
11 Ar hitara dorozar baire tiyat aššilde zuwan edde bura manuš okkolore anda gori felaiye, hiyanor zoriya hitara doroza tuwaite tuwaite oran oigiyegoi.
11 Em seguida eles fizeram que os homens, tanto os moços como os velhos, que estavam do lado de fora, ficassem cegos; e assim não conseguiram encontrar a porta.
12 Toi bade manuš dunizone Lutore hodde, "Tottu ei šohorot tor zi zamaiyain, futain edde ziyain otóba ar hono kiye ase ne? Tui hitara beggunore loi ei zagattu bair oizagoi,
12 Então os visitantes disseram a Ló: — Tem mais gente sua aqui? Pegue os seus filhos, as suas filhas, os seus genros e outros parentes que você tiver na cidade e tire todos daqui,
13 kiyollahoile ãra iyan dongšo gorifelaiyum. Iyanor manuš okkolor berudde Mabudor hãse guzorani eto beši ḍõr, hibaye ei šohor dongšo gorifelaibolla ãrare faṭaiye."
13 pois nós vamos destruir este lugar. O Senhor Deus tem ouvido as terríveis acusações que há contra essa gente e por isso nos mandou para destruirmos Sodoma.
14 Hetunot Lute baire giye edde hitara zara hibar zi zamai oibo hitarar loi hota hoiye. Hibaye hodde, "Tũwara toratori ei zaga sari zogoi, kiyollahoile Mabude ei šohorgan dongšo gorifelaibolla tiyar ase!" Kintu hitara mone goijje Lute fašai gorer buli.
14 Então Ló saiu e foi falar com os homens que iam casar com as suas filhas. Ele disse: — Arrumem-se depressa e saiam daqui porque o Mas eles pensaram que Ló estivesse brincando.
15 Binna dol fohor oiyede šomot firista okkole Lutore hodde, "Toratori goro! Tor bou edde tor dui zi, zara eṛe ase, hitarare loi entu niyoli zagoi, ar no oile ze gozob ei šohoror uwore lami aiyer tui o hinot maze fori dongšo oizaibigoi."
15 De madrugada os anjos insistiram com Ló, dizendo: — Arrume-se depressa, pegue a sua mulher e as suas duas filhas e saia daqui, para que vocês não morram quando a cidade for destruída.
16 Lute zaite deri goijje, kintu Mabudor rahamot Lutor uwore aššil buli he dui zone Lut edde hibar bou edde ziyaindore hatot dori ṭani šohoror baire loi ainne.
16 E, como ele estava demorando, os anjos pegaram pela mão Ló, a sua mulher e as suas filhas e os levaram para fora da cidade, pois o Senhor teve compaixão de Ló.
17 Endilla gori hitarare bair gori ani bade, hitarar ekzone hodde, "Basito mone hoile dái zogoi! Fissa firi no saiyo ar ei fuwainna zagar hono mikka no tiyaiyo! Faharot dáizogoi, ar no oile tũwara o dongšo oiba!"
17 Então um dos anjos disse a Ló: — Agora corra e salve a sua vida! Não olhe para trás, nem pare neste vale. Fuja para a montanha; se não, você vai morrer.
18 Kintu Lute hitarare hodde, "Oh malik okkol, hendilla no ok!
18 Mas Ló respondeu: — Senhor, não me obrigue a fazer isso, por favor!
19 So, õnor ei gulame õnor nozorot doya faiye, ar ãr zibonore basaiyore ãr uwore dõr doya dehaiyo. Tarfore o ãi faharot dáizaigoi no faijjum; ei bifodde ãr uwore zafi foribo edde ãi mori zaiyumboi.
19 O senhor me fez um grande favor e teve pena de mim, salvando a minha vida. Mas a montanha fica muito longe daqui, e a destruição vai me alcançar e acabar comigo antes que eu chegue lá.
20 So, eṛe ḍake ekkan šohor ase, ziyanot dũri dáiza šombob, ar hiyan šoṛo o no ne? Ãre heṛe dáizaibolla ejazot do, toi ãr zibon basi zaiboi."
20 Está vendo aquela cidadezinha ali? Ela fica perto. Deixe que eu fuja para lá a fim de salvar a minha vida. Veja que é uma cidade bem pequena.
21 Toi hibaye hibare hodde, "Bala, ãi ei babute o tor foriyad rakilam edde tui ze zagar hota hoiyos hiyan dongšo no goriyum.
21 Então o anjo disse: — Está bem; concordo. Eu não destruirei aquela cidade.
22 Kintu toratori heṛe dáizagoi, kiyollahoile tui heṛe no fõsosgoi foijjonto ãi kissu gori no farir." (Hetolla he šohoror nam oiye Soar.)
22 Agora vá depressa, pois eu não poderei fazer nada enquanto você não chegar lá. Ló tinha dito que a cidade era bem pequena, e por isso ela recebeu o nome de Zoar .
23 Lut Soarot fõissegoide šomot beil uiṭṭe.
23 Ló chegou a Zoar depois que o sol já havia saído.
24 Tarfore Mabude asmanottu, Mabudor torfottu Súdum edde Gumorrar uwore baros edde oini šil zór felaiye.
24 De repente, lá do céu, o Senhor Deus fez chover fogo e enxofre sobre Sodoma e Gomorra.
25 Hibaye he šohor okkol edde hár fuwainna zaga šoho he šohor okkolot takitode hár manuš okkol edde zobinot zin barito, hár kissure dongšo gorifelaiye.
25 Ele destruiu essas duas cidades, e também todo o vale e os seus moradores, e acabou com todas as plantas e árvores daquela região.
26 Kintu Lutor bouye hibar fissa firi saiye, ar henot hiba nunor kúṛa oigiyegoi.
26 E aconteceu que a mulher de Ló olhou para trás e virou uma estátua de sal.
27 Tarfordin binna sore Ibrahime uṛi he zagat hiyanot giye zeṛe hibaye Allar sarme tiyai aššil.
27 No dia seguinte Abraão se levantou de madrugada e foi até o lugar onde havia falado com Deus, o Senhor .
28 Hibaye tiyai nisor Súdum edde Gumorrar hár fuwainna zagar uzu saiye, ar dekedde iṭ baṛar bambuttu dũwa uṛerfan, he elehattu dũwa uṛer.
28 Abraão olhou na direção de Sodoma, de Gomorra e de todo o vale e viu que da terra subia fumaça, como se fosse a fumaça de uma grande fornalha.
29 Ebafe Lut zeṛe takito he fuwainna zagar šohorgun dongšo goribar šomot Allaye Ibrahimor hota bafi Lutore heṛiyar mosibotor butottu lari loi ainne.
29 Foi assim que Deus destruiu as cidades do vale. Mas ele pensou em Abraão e fez com que Ló escapasse da destruição das cidades onde havia morado.
30 Bade Lut edde hibar dui ziyore loi Soarottu ek faharot zai heṛe bošoti loiye, kiyollahoile Lute Soarot takare ḍoraiye. Ar heṛe ek faharor gãtot hitara taka šuru goijje.
30 Ló teve medo de ficar morando em Zoar e por isso foi para as montanhas, junto com as duas filhas. Ali os três viviam numa caverna.
31 Bade ekdin ḍõr ziye šoṛo ziyore hodde, "Baba to bura oi zargoi. Ei elehat en hono furuš manuš o nai ze aiyore ãrare duniyair niyom mozin biya gori faribo.
31 Certo dia a filha mais velha disse à mais nova: — O nosso pai já está ficando velho, e não há nenhum outro homem nesta região. Assim não podemos casar e ter filhos, como é costume em toda parte.
32 Aio! Ãra ãrar bafore šoraf habai fol gori hibar hãse zai. Henot babar duwara ãra ãrar bonšo rokka gori fariyum."
32 Venha cá, vamos dar vinho a papai até que fique bêbado. Então nós nos deitaremos com ele e assim teremos filhos dele.
33 Henot hitara he raitta nizor bafore šoraf habaiye, bade Lutor ḍõr ziye baf loi gum zaito giye. Kintu hibar neṛa edde uṛa Lute ṭer no fa.
33 Naquela mesma noite elas deram vinho ao pai, e a filha mais velha teve relações com ele. Mas ele estava tão bêbado, que não percebeu nada.
34 Tarfor din ḍõr ziye šoṛo ziyore hodde, "Sa, gelde raitta ãi babar loi gum gilam, ai, ãra aijja raitta o babare abar šoraf habai. Bade tui zai babar loi gum zaibi, endilla gori ãra ãrar bafor bongšo rokka gori fariyum."
34 No dia seguinte a filha mais velha disse à irmã: — Eu dormi ontem à noite com papai. Vamos embebedá-lo de novo hoje à noite, e você vai dormir com ele. Assim, nós duas teremos filhos com ele e conservaremos a sua descendência.
35 Ei bafe hitara he raitta o hitarar bafore šoraf habai fol goijje edde šoṛo ziye o bafor loi gum zaito giye. Kintu hibar neṛa edde uṛa Lute ṭer no fa.
35 Nessa noite tornaram a dar vinho ao pai, e a filha mais nova teve relações com ele. De novo ele estava tão bêbado, que não percebeu nada.
36 Endilla gori Lutor dui ziye hitarar bafor duwara hamil oiye.
36 Assim, as duas filhas de Ló ficaram grávidas do próprio pai.
37 Bade ḍõr ziyottu ek morod fuwa oiye, edde nam diye Muwab. Hite oilde ehonor Muwabiyo okkolor fordada.
37 A mais velha teve um filho, a quem deu o nome de Moabe . Ele foi o pai dos moabitas de hoje .
38 Ar šoṛo ziyottu ek morod fuwa oiye, edde hitar nam raikke Ben-Ammi. Hite oilde ehonor Ammoniyo okkolor fordada.
38 A mais nova também teve um filho e pôs nele o nome de Ben-Ami . Ele foi o pai dos amonitas de hoje.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.