Atos 7
rhg (RHG) vs NTLH
1 Toi ḍõr imame Stifanore fusar goijje, "Ei hota ki soiyi ne?"
1 O Grande Sacerdote perguntou a Estêvão: — O que essas pessoas estão dizendo é verdade?
2 Zuwabe Stifane hodde: "Oh ãr báiyain edde baf okkol ãr hota funo! Ãrar fordada Ibrahim Harran šohorot bošoti loibar age zẽtte Mesofotemiya dešot aššil, hẽtte fohoraiwala Allaye hibare deha diyore hoil,
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem! O
3 'Tui tor nizor deš edde tor egena gušti feli ãi tore ze deš dehaiyum heṛe zagoi.'
3 E Deus lhe disse: “Saia da sua terra e do meio dos seus parentes e vá para uma terra que eu lhe mostrarei.”
4 "Toi hiba Kalaḍiya okkolor deš felai Harran šohorot gil edde heṛe bošoti loil. Ar hibar baf mori bade, Allaye Ibrahimore ei dešot defeṛail, zeṛe tũwara ehon bošoti goror.
4 Então ele saiu da Caldeia e foi morar em Harã. Depois que o pai dele morreu, Deus trouxe Abraão para esta terra onde vocês agora estão morando.
5 Allaye hibare nizolla hono zobin no de, enki ekkan ṭeng raki farefan zaga o no, kintu hibaye wada goijjil ze hibare edde hibar bade hibar bongšor manuš okkolore hitarar miraz hisabe he dešore dibo, zodi o he šomot Ibrahimottu hono fuwain no aššil.
5 Ele não deu a Abraão nem mesmo um palmo desta terra, mas prometeu que ia lhe dar toda esta terra e que depois ela seria dos seus descendentes. Quando Deus fez essa promessa, Abraão ainda não tinha filhos.
6 Allaye hibare endilla hoil: 'Tor bongšodor okkol bidešot bošobaš goribo. Manuš okkole hitarare gulam banai rakibo edde sair šot bosor dori hitarar uwore zulum salaibo.'
6 Ele disse a Abraão: “Os seus descendentes vão viver como estrangeiros em outra terra. Ali eles serão escravos e serão maltratados durante quatrocentos anos.”
7 Allaye aro hodde, 'Kintu ze zatiye hitarare gulam banaibo ãi hitarare šasti diyum. Bade hitara he dešottu niyoli aiyore ei zagat ãr ebadot goribo.'
7 — E Deus disse ainda: “Eu castigarei a nação que os escravizar. Depois disso eles voltarão daquela terra e me adorarão neste lugar.”
8 Tarfore Allaye Ibrahimore wadar suktir sinno hisabe azomi goraibar niyom dil, bade hiba Isakor baf oiye edde ašṭo dinor din hibare azomi gora oiye. Hendilla Isake Yakubore edde Yakube he baro gušṭir baf okkolore azomi goraiye.
8 Deus deu a Abraão a cerimônia da circuncisão como prova da aliança que fez com ele. Por isso Abraão circuncidou o seu filho Isaque uma semana depois do seu nascimento. Isaque circuncidou o seu filho Jacó, e Jacó fez o mesmo com os seus doze filhos, os patriarcas .
9 "He baro bongšor baf okkole riš gori Yusufore gulam hisabe Mišor dešot besifelail. Kintu Allah hibar fũwati aššil,
9 Estêvão continuou: — Os irmãos de José tinham inveja dele e o venderam para ser escravo no Egito. Mas Deus estava com ele
10 edde har duk hošṭottu hibare uddar goijje. Allaye hibare giyan dan goijjil edde Mišor dešot razar bala nozorot felabail. Hetolla he razaye hibare Mišor dešor šašon goroya edde razar nizor gór dehafuna goriballa buwail.
10 e o livrou de todas as suas aflições. Quando José apareceu diante de Faraó, rei do Egito, Deus lhe deu sabedoria e modos agradáveis. E Faraó o nomeou governador do Egito e do palácio do rei.
11 "Tarfore Mišor agagura edde Kenanot raṭ deha dilo, edde beši ḍõr hošṭo hazir oiye hetunot ãrar bafdada okkole haiddo lot no fail.
11 Depois houve falta de alimentos e muito sofrimento no Egito e em Canaã, e os nossos antepassados não tinham mais o que comer.
12 Kintu Mišorot gĩyu ase funi Yakube ãrar bafdada okkolore foila bar heṛe defeṛaiye.
12 Mais tarde, Jacó ouviu dizer que no Egito havia trigo e mandou pela primeira vez os nossos antepassados até lá.
13 Dusora bar zẽtte hitara aišše Yusufe hibar báiyaindore sin diye edde razaye Yusufor górwala okkolor babute zani faijje.
13 Na segunda vez José contou aos seus irmãos quem ele era, e Faraó ficou sabendo da família de José.
14 Iyar bade, Yusufe hibar baf Yakub edde góror gušṭi ṭiya, muṭ hoittor fãszon, beggunore ḍaki anibolla hóbor defeṛaiye.
14 Então José mandou buscar o seu pai Jacó e todos os seus parentes, a fim de irem para o Egito; eram setenta e cinco pessoas ao todo.
15 Tarfore Yakub lami Mišor dešot gil, zeṛe hiba edde ãrar bafdada okkol entehal goijje.
15 Jacó foi para o Egito, e ali ele e os nossos antepassados ficaram morando até o dia da morte deles.
16 Hitarare Šekimot ana oiye edde ze hoboror gãt Ibrahime Šekim šohoror Hamoror fũwain okkolottu rufa diyore kini loil, hibat dohon gora oil.
16 Depois os corpos deles foram trazidos para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos descendentes de Hamor por um certo preço.
17 "Ibrahimor hãse Allaye ze wada goijje hin furon oibar ṭaim zehon hãse aišše, hetunot deha zadde ãrar manušzon okkol kub beši bari giyegoi.
17 — Quando estava chegando o tempo de Deus cumprir o juramento que havia feito a Abraão, o nosso povo tinha aumentado muito no Egito.
18 Tarfore Mišor dešot en 'ekzon noya badša oiye, ze Yusufor babute kissu no zanito.'
18 Então um rei que não sabia nada a respeito de José começou a governar o Egito.
19 He badšaye ãrar manuš okkolore ṭokaito edde ãrar bafdada okkolor uwore zulum goitto, enki hitarattu ze futziyain okkol zormo oito hitara mori zagoifan he gura fuwain okkolore baire felai rakibolla zur gorito.
19 Esse rei enganou e maltratou os nossos antepassados, a ponto de obrigá-los a abandonar as suas próprias criancinhas para que elas morressem.
20 "He šomot Musa zormo oil. Musa Allar šanot ekzon beši šundojja fuwa aššil. Hibare tin maš foijjonto baf mar górot lalon falon gora oil.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, que era uma linda criança, e durante três meses os seus pais cuidaram dele em casa.
21 Bade zẽtte hibare baire felai raka oiye, hẽtte razar ziye tuli loizaiyore hibare nizor fuwa hisabe lalon falon goijje.
21 Mas, quando tiveram de abandoná-lo, a filha do rei o adotou e criou como seu próprio filho.
22 Mišoriyo okkolor har giyane en bafe šikkita oiye, hiba hotaye edde hame šoktišali aššil.
22 E assim ele foi instruído em toda a ciência dos egípcios e se tornou um homem que falava e agia com autoridade.
23 "Musar umor sališ bosor oiyede šomot hibaye Israili báiyain okkol loi deha goitto zaibo faisela loil.
23 Estêvão disse ainda: — Quando Moisés já estava com quarenta anos, resolveu ir ver a sua gente, os israelitas.
24 Ar heṛe Mišoriyo ekzone hitarar ekzonore horaf bebohar goredde Musaye deikke, toi hibaye ei Israili manušwar foikka oibolla giye edde he Mišoriyo manušware marifelaiyore hiyanor daiya loiye.
24 Ali viu um egípcio maltratando um homem do seu povo. Então defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Musaye mone gojjil hibar nizor manuš okkole buzibo ze Allaye hibar duwara hitarare uddar goribo, kintu hitara hiyan buzi no fare.
25 Moisés pensava que os israelitas entenderiam que Deus ia libertá-los por meio dele, mas eles não entenderam.
26 Tarforor din Musaye duizon Israilire mara mari goredde deikke. Hetunot hitarare milai dibolla hodde, 'Oh báiyain, tũwara to bái bái, to kiyolla ekzone ekzon loi endilla horaf bebohar goror?'
26 No dia seguinte Moisés viu dois israelitas brigando. E, tentando apartar a briga, disse: “Homens, escutem! Vocês são irmãos; por que estão brigando?”
27 "Kintu ze manušwaye horaf bebohar goijjil hite Musare ḍeikka mari lorai diyore hodde, 'Ãrar uwore tore šašon goroya edde bisarhar hone tuille?
27 — Mas aquele que estava maltratando o outro empurrou Moisés para um lado e disse: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?
28 Gelde hailla zendilla gori he Mišoriyo manušware mari felaiyos, ãre o ki hendilla gori mari felaito sos?'
28 Você está querendo me matar como matou o egípcio ontem?”
29 Ei hota funi Musa dai zaigoi Midiyan dešot musafer hisabe bošobaš gora šuru goijje. Heṛe hibattu duizon morod fuwain zormo oil.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu do Egito e foi morar na terra de Midiã, e ali nasceram dois filhos dele.
30 "Sališ bosor farai zaigoi bade, Sinai faharor ḍake bošoti sara elehat maze ek firistaye ek zolonto zaḍḍowar oinor butottu Musare deha diye.
30 — Quarenta anos mais tarde, quando Moisés estava no deserto, perto do monte Sinai, um anjo apareceu a ele, no meio do fogo de um espinheiro que estava queimando.
31 Musaye dekiyore tajjuf oil. Hibaye aro hãse zai saibolla zehon giye, hetunot Mabudor abaz fuinne:
31 Moisés ficou admirado com o que estava vendo e chegou perto para ver melhor. Então ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 'Ãi tor fordada okkolor Allah, Ibrahim, Isak edde Yakubor Allah.' Kintu Musaye ḍore hafa šuru goijje, hikka saibolla o himmot no gore.
32 “Eu sou o Deus dos seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 "Hetunot Mabude hibare hodde, 'Tor ṭengor zuta kulifela, kiyollahoile ze zagat tui tiyaiyos hiyan Paki zaga.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias, pois o lugar onde você está é um lugar sagrado.
34 Mišor dešot ãr bonda okkolor uwore ze zulum or hin ãi dekki. Ãi hitarar hatoranir ḍak funni edde hitarare uddar goribolla ãi nise lami aišši. Ehon ãi tore Mišor dešot uwafes defeṛaiyum.'
34 Eu tenho visto como o meu povo está sendo maltratado no Egito; tenho ouvido os gemidos deles e desci para libertá-los. Agora vou mandar você para o Egito.”
35 "Iba oilde he Musa zare Israili okkole en hoi batil goijjil, 'Tore šašon goroya edde bisarhar hone banaiye.' Ze firistaye he zaḍḍowar butottu Musare deha dil, he firistar duwara Allah nize ei Musare Israili okkolor šašon goroya edde uddar goroya hisabe Mišorot defeṛail.
35 E Estêvão continuou: — Esse mesmo Moisés foi rejeitado pelo povo de Israel. Eles lhe perguntaram: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?” Deus enviou esse Moisés como líder e libertador, com a ajuda do anjo que apareceu no espinheiro.
36 Ei Musaye Mišor dešottu Israili okkolore niyolai loi ainnil edde Mišor dešot, louwor doriyar ḍake edde sališ bosorfan bošoti sara elehat bout keramot edde sinnor ham okkol goijjil.
36 Foi ele quem tirou os israelitas do Egito, fazendo milagres e maravilhas naquela terra, e também no mar Vermelho, e no deserto, durante quarenta anos.
37 "Iba oilde he Musa ze Israili okkolore hoil, 'Allaye tũwarar nizor báiyain okkolor butottu tũwaralla ãr ḍoil ekzon nobi tiya goraibo.'
37 Foi esse mesmo Moisés quem disse aos israelitas: “Do meio de vocês Deus escolherá e enviará para vocês um profeta , assim como ele me enviou.”
38 Ei Musa bošoti sara elehat maze Israili okkolor dolor butore, ãrar fordada okkolor fũwati aššil. Ze firistaye Sinai faharottu hota hoil ei Musaye he firistar fũwati heṛe aššil. Ãrare dibolla hibaye zinda kalam fail.
38 Foi Moisés quem esteve com os israelitas reunidos no deserto; ele esteve lá com os nossos antepassados e com o anjo que falou com ele no monte Sinai. E foi Moisés quem recebeu e nos entregou as mensagens vivas de Deus.
39 "Kintu ãrar fordada okkole Musare mainto no sa. Hiyanor bodole hitara hibare batil goijjil edde hitarar dil Mišoror uzu oigilgoi.
39 — Os nossos antepassados não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e queriam voltar para o Egito.
40 Hitara Harunore hodde, 'Ãrare fõt dehai loi zai farefan dev devi banao, kiyollahoile ze Musaye Mišor dešottu ãrare niyolai loi ainne hibar ki oiye ãra hoi no fari.
40 Eles disseram a Arão: “Faça para nós deuses que irão à nossa frente. Não sabemos o que aconteceu com Moisés, aquele homem que nos tirou do Egito.”
41 He ṭaimot maze hitara gorur so ḍoil gori uggwa mutti tiyar goijje. Hitara he muttir mutallek zanuwar kurbani goijje edde nizor hate banaiyede hiyanor uwore hitara kušir mela goijje.
41 Então fizeram uma imagem em forma de bezerro e mataram animais para oferecer a ela como sacrifício . Depois deram uma festa em honra da imagem que eles mesmos tinham feito.
42 Kintu Allaye hitarattu muk firai felaiye edde asmanor san šurzo edde tara fũzat maze hitarare felai raikke, zendilla nobi okkolor kitabot leka ase:
42 Mas Deus se afastou deles e deixou que adorassem as estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas : “Ó povo de Israel, não foi para mim que vocês mataram e ofereceram animais em durante quarenta anos no deserto.
43 No, no do, bolke tũwara to Mulok devotar mutti,
43 Vocês carregaram a barraca do deus e também a imagem da estrela de Raifã , o deus de vocês. Esses eram ídolos que vocês tinham feito para adorar. Por isso vou mandar vocês para além da Babilônia.”
44 "Bošoti sara elehat ãrar fordada okkolottu uggwa ṭambu aššil zibaye Allah hitarar fũwati aššilde forman diye. Allaye Musare zendilla gori hokum dil edde Musare ze nomuna dehail he mozin ei ṭambu tiyar gora oil.
44 — No deserto, os nossos antepassados tinham consigo a Tenda da Presença de Deus . Essa Tenda foi feita como Deus tinha mandado Moisés fazer, de acordo com o modelo que Deus lhe havia mostrado.
45 Ãrar fordada okkol he ṭambu faiyore hitarar neta Yosbar anḍare hiyan hitarar fũware ei dešot loi aššil. Allaye hitarar sarmottu oinno zatire lorai dil edde hitara ei deššan adai goijjil. Daudor ṭaim foijjonto he ṭambu ei dešot aššil.
45 Eles tinham recebido a Tenda dos seus antepassados e a levaram quando foram com Josué e conquistaram as terras das nações que Deus expulsou de diante deles. A Tenda ficou lá com eles até o tempo de Davi.
46 Hibaye Allattu rahamot fail edde ejazot dibolla foriyad goijjil zene Yakubor bongšolla ekkan dórmogór hibaye tiyar gori fare.
46 Davi recebeu a aprovação de Deus e pediu licença para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Kintu Soloimane hiballa ekkan dórmogór tiyar goijjil.
47 Mas foi Salomão quem construiu a casa de Deus.
48 "Zen oibo ok, šorbo šoktiwala Allah manušor tiyari górot no take, zendilla nobiye hor:
48 — Porém o Altíssimo não mora em casas construídas por seres humanos. Como disse o profeta:
49 "'Behosto oilde ãr šingašon,
49 “O céu é o meu trono, diz o Senhor, e a terra é o estrado onde descanso os meus pés. Que tipo de casa vocês poderiam construir para mim? Como conseguiriam construir um lugar onde eu pudesse morar?
50 Ei šob ziniš beggun ki ãi nizor hate foida no gori ne?'
50 Por acaso não fui eu quem fez todas as coisas?”
51 "Oh ek gũwaijja zati! Tũwarar han edde dil Oihudi okkolor ḍoil, ar tũwara o tũwarar fordada okkolor ḍoil. Tũwara šob šome Pak Ruhure bad di tako.
51 E Estêvão terminou, dizendo: — Como vocês são teimosos! Como são duros de coração e surdos para ouvir a mensagem de Deus! Vocês sempre têm rejeitado o Espírito Santo, como os seus antepassados rejeitaram.
52 En hono ki nobi ase, zare tũwarar fordada okkole zulum no gore? Hitara hitarare mari felail, zara agottu loti he niyaiwala aibar babute tobolig goijjil. Ar ehon tũwara hibar loi dúha bazi goijjo edde mari felaiyo.
52 Qual foi o profeta que os antepassados de vocês não perseguiram? Eles mataram os mensageiros de Deus que no passado anunciaram a vinda do Bom Servo . E agora vocês o traíram e o mataram.
53 Firista okkolor duwara tũwarar hãse to ain diya oil, kintu tũwara hin falon no goro."
53 Vocês receberam a lei por meio de anjos e não têm obedecido a essa lei.
54 Ei hota okkol funi hitara guššaye oin oi giyegoi edde Stifanor berudde dat loi dat kirkiraiye.
54 Quando os membros do Conselho Superior acabaram de ouvir o que Estêvão tinha dito, ficaram furiosos e rangeram os dentes contra ele.
55 Kintu Stifane, Pak Ruhuye furaiya oi behostor mikka sai taikke edde heṛe Allar mohimar deha faiye. Hibaye Isare Allar den ḍakottu tiyai taikkede dekiyore,
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus. E viu também Jesus em pé, ao lado direito de Deus.
56 Stifane hodde, "So, ãi behosto kula asede dekir edde Adomor Fut Allar ḍen ḍakottu tiyai roiye."
56 Então disse: — Olhem! Eu estou vendo o céu aberto e o
57 Henot hitara hanot õl diye edde zure guzoriyore beggune Stifanor uwore zafai foijje.
57 Mas eles taparam os ouvidos e, gritando bem alto, avançaram todos juntos contra Estêvão.
58 Bade hitara Stifanore fattor maribolla ṭani šohoror bar kule loigiye, ar goba okkole hitarar zubba okkol gattu kuli Šaulus name ek zuwan fuwar ṭengor ḍake eijje.
58 Depois o jogaram para fora da cidade e o apedrejaram. E as testemunhas deixaram um moço chamado Saulo tomando conta das suas capas .
59 Hitara Stifanore fattor maredde šomot, hibaye munazat goijje edde hodde, "Malik Isa, ãr ruhure gosi lo."
59 Enquanto eles atiravam as pedras, Estêvão chamava Jesus, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Tarfore hibaye ãṛu felaiye edde ḍõr gori guzojje, "Malik, itarar berudde ei gunare monot no raikko," ei hota hoi hiba zurai giyegoi.
60 Depois, ajoelhou-se e gritou com voz bem forte: — Senhor, não condenes esta gente por causa deste pecado! E, depois que disse isso, ele morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.